دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫- ♪ سال‌هاست همه‌جا دنبالت می‌گردم ♪
‫♪ حتی یه بار هم نتونستم ببینمت ♪
‫♪ ولی بالاخره یه جایی باهات روبرو شدم ♪
‫♪ با خجالت بهم نگاه نکردی ♪
‫♪ بهت نزدیک شدم و پرسیدم «کجایی؟» ♪
‫♪ گفتی «خودت رو خسته نکن. صدات نمیاد.» ♪
‫♪ زحمات همه هدر رفت ♪
‫♪ نذاشتی کسی بهت نزدیک بشه ♪
‫♪ وقتی نجیب بودم، چشم و دلم سیر بود ♪
‫♪ از «سنگین باش. این کار رو نکن» خسته شدم ♪
‫♪ برای قرن‌ها فسق و فجور کردن ♪
‫♪ هیچوقت دست از باشخصیت بودن برنداشتی ♪
‫♪ بیا پیشم ♪
‫♪ بدو بیا پیشم ♪
‫[سالن تئاتر تکسیم]
‫[هاریکا و دوستان]
‫آفرین!
‫آفرین.
‫«بلیندا»
‫[جایزه تئاتر 2020 ‫سرکار خانم دیلارا باشاران]
‫خانواده گولورن. ‫هاندان خانم، صاحب یک پسر و یک دختر است.
‫روزها در بانک کار می‌کند.
‫و شب‌ها در خانه‌اش دلمه می‌پزد.
‫یک همسر خوب برای شوهرش و ‫یک مادر خوب برای فرزندانش.
‫هر شب با بلیندا دوش می‌گیرد
‫تا خستگی روزمره‌اش را بشورد و ببرد.
‫- آروم! آروم! ‫- ولم کن!
‫- پسرم، همدیگه رو هل ندید! ‫- برو کنار!
‫یکی یکی سوار ماشین بشید. یالا.
‫عه!
‫روز بخیر!
‫روز شما هم بخیر!
‫ببخشیدا ولی به نظرتون این فسقلی‌های شما،
‫می‌تونن یه مقدار آروم‌تر بازی کنن؟
‫آخه می‌دونید، حفظ‌کردن دیالوگ‌هام ‫ برام یه‌کم سخت می‌شه!
‫متشکرم.
‫البته! راستی،
‫به نظرتون می‌تونید یه مقدار ‫آروم‌تر عشق‌بازی کنید؟
‫آخه می‌دونید، برای ما هم ‫ خوابیدن خیلی سخت می‌شه!
‫متشکرم.
‫باشه...
‫رفیق، مگه این تبلیغ شامپو نیست؟
‫حوله حمومت رو در میاری، ‫میری زیر دوش،
‫دو تا شات از پایین باسن، ‫دو تا شات از بالای باسن.
‫اینجوری لب‌هاتو گاز بگیر و نگاه‌های سکسی ‫ به دوربین بکن. تموم شد و رفت!
‫آخه کی توی تبلیغ شامپو، ‫دلمه درست می‌کنه؟
‫چه ربطی به دلمه داره آخه؟
‫ولی برند جدیدیه. ‫بهت گفتم که...
‫عشقم، عشقم، آره. ‫بهم گفتی برند جدیدیه؛
‫اما بهم نگفتی که سفارش‌دهندگانش ‫خُل و چِل تشریف دارن.
‫گفتی تیمو کارگردانش‌ـه ‫و بلیندا برندش‌ـه.
‫هیچ‌کدوم از اینا قبل ‫امضای قرارداد، مشخص نبود.
‫خداییش فوق‌العاده‌ایم ما! ‫واقعا آفرین به خودمون!
‫آخه این اولین تبلیغمونه،
‫باید پیامی که برای مخاطب ‫داره این باشه واقعا؟
‫هر روز، برای یه قرون دو هزار، ‫تا سر حد مرگ کار کنید؛
‫بعدش بیاین خونه، ‫توی خونه هم کار کنین؛
‫اتو کنید، تمیزکاری کنید، ‫دلمه درست کنید،
‫برای شوهرتون، زنیّت به خرج بدید ‫و برای بچه‌هاتون، مادری کنید.
‫میدونی چیه، عن توش؟
‫آره، اما گوش کن عزیزم، من ‫فقط می‌گم این یه شغله...
‫چی میگه آخه؟
‫باشه آیچا جون، باشه!
‫ببین، واقعا خیلی ناراحت شدم.
‫نمیخوام زندگی یه خانواده کوفتی ‫که هر آخر هفته میرن پیک‌نیک،
‫و جوج میزنن رو بازی کنم.
‫خسارتش چقدره؟ پرداخت کنیم ‫و از قرارداد خارج بشیم.
‫عزیزم می‌شه 750 هزار لیره. ‫چطوری پرداخت کنیم؟
‫- این رقم دقیق‌ـه؟ ‫- آره، دقیق‌ـه!
‫به خدا داغون می‌شیم. ‫دارم بهت می‌گم نابود می‌شیم.
‫خب پس، فردا ساعت چند؟
‫فکر کنم صبح زود باشه.
‫باشه، ولی آخه دلمه...
‫دیلارا، من باید قطع کنم ولی بعدا بهت ‫زنگ میزنم. باشه عزیزم؟ می‌بوسمت.
‫خب، همه سوال‌هایی که لازم بود ‫رو از کارگردان پرسیدی؟
‫مثلا انگیزه درونی کاراکتر هاندان چیه؟
‫می‌دونید طیف شخصیتش ‫چند تا رنگ داره؟
‫اینا مهمن.
‫چیز جدیدی در مورد خودت ‫توی این کاراکتر پیدا کردی؟
‫تونستی حیوان درونشو پیدا کنی؟
‫هاها!
‫این‌جوری باهاش حرف نزن، داداش!
‫اول باید نمودار نجومی شخصیت ‫رو ترسیم کنیم.
‫- درسته!
‫- شوخی کردم! ‫- یه لحظه صبر کن.
‫دیلارا، جدا از شوخی، ‫یه سوال جدی دارم.
‫واقعا می‌تونی با شخصیتی مثل ‫ هاندان ارتباط برقرار کنی؟ میخوای چیکار کنی؟
‫مثلا میخوای بری کلاس آموزش دلمه‌پزی؟
‫- رفقا! رفقا! ‫- چیه؟
‫کاش یه کمی، فقط یه کوچولو، شما هم ‫کارتون رو جدی‌تر می‌گرفتین.
‫اوه!
‫آه، باشه، اصلا جدی بودن رو بیخیال
‫ولی شاید بتونید مثلا وقتی میاید ‫سر صحنه، دیالوگ‌هاتون رو حفظ باشید؟
‫مگه نه آرزو جون؟
‫«عشقم، چی بود؟ ‫کلمه بعدیش چی بود؟»
‫عشقم،داشتیم باهات شوخی می‌کردیم ‫همه‌ش از روی رفاقت بود.
‫حله.
‫دمت گرم سرکان.
‫- رفتی همه جا جار زدی. ‫- عزیزم، خندیدم فقط.
‫- خونسرد باش، باشه؟ ‫- باشه سرکان.
‫کار شامپو تمومه. ‫دیگه نمیخوام در موردش بشنوم.
‫باشه، فعلا خوش بگذرون.
‫- بزن به سلامتی ‫- به سلامتی!
‫- وای! کار توئه؟ ‫- تولدت مبارک دیلارا.
‫کار توئه!
‫تولدت مبارک دیلارا!
‫- تولدت مبارک دیلارا! ‫- تولدت مبارک.
‫امیدوارم به همه ی آرزوهات برسی.
‫[تولدت مبارک! سلبریتی جادویی ما!]
‫عزیزم، خیلی کشش نمیدی؟
‫چندین بار ازت عذرخواهی کردم.
‫کیک ایده من نبود ‫همه‌ش کار آرزو بود.
‫هنوز با آرزو میخوابی؟
‫نه بابا!
‫ببین، اگه باهاش ‌می‌خوابی ‫از دستت عصبانی نمیشم
‫ولی اگه به من دروغ بگی، ‫می‌رینم دهنت، سرکان!
‫اوف دیلارا، خواهش میکنم تمومش کن.
‫به همه چیز من چشم داره!
‫به همه چیزم!
‫به تو چشم داره! ‫به نقشایی که بازی میکنم چشم داره!
‫میدونی اون روز به جم چی گفت؟
‫می‌گفت من خیلی بهتر می‌تونستم ‫نقش هاریکا رو بازی کنم.
‫چه‌جوری آخه؟
‫مسخره‌ترین جوک دنیاست!
‫تو اصلا نقش کفش ‫هاریکا رو می‌تونی بازی کنی؟
‫خود هاریکا رو بیخیال، فقط کفشش!
‫ببین، یادت نره از نقشت خارج شی!
‫نمیخوام با هاندان هم سر و کله بزنم!
‫[بلیندا؛ شامپوی جادویی خانواده شما]
‫- خوش اومدین دیلارا خانوم. ‫- قراره گریم ضد آب انجام بدیم.
‫متاهل کنیم شما رو.
‫ولی یه کار دیگه هم میشه کرد...
‫آره، باشه.
‫- عالی. ‫- از این طرف.
‫- تیمو ‫- وای! دیلا!
‫دیلا!
‫عزیز دلم، عزیزم، ‫این چه مصیبتی‌ـه ما گرفتارش شدیم؟
‫نپرس!
‫سریع تمومش می‌کنیم.
‫- نگران نباش عزیزم. ‫- باشه.
‫اگه میخوای بیا ‫بریم با بچه‌ها آشنات کنم.
‫- می‌بینمت. آماده شو. ‫- زود بر می‌گردم.
‫اسم‌هاشون توی سناریو، ‫مهمت‌جان و عایشه‌گل‌ـه.
‫صحیح!
‫اوه، دیلارا خانوم. ‫ما کارهاتون رو خیلی دوست داریم.
‫متشکرم.
‫بچه ها، با مامانِ بازی‌تون آشنا بشید.
‫بهتون می‌گیم مامانِ بازی ‫تا گیج نشن!
‫- اوهوم! ‫- سلام.
‫سلام.
‫ماشالا!
‫دیلارا خانوم!
‫بفرمایید.
‫مگه می‌شه شما بخواید و نفرمام؟
‫به خدا، چشممون به راه خشک شد.
‫چطورین؟ خوبین؟
‫نجاتی هستم، شوهرتون.
‫وقتی می‌گم شوهرتون، خب... ‫تونجای هستم. بازی می‌کنم...
‫نجاتی رو بازی می‌کنم؛ ‫شوهرتون هستم. اون تونجای‌ـه.
‫چیزه... می‌شه یدونه...
‫- یدونه یهویی بگیریم.
‫یه کم نزدیکتر.
‫می‌شه یه کم آروم باشین لطفا؟
‫- یه کم برو اون طرف.
‫- تشریف بیارید اینجا لطفا. ‫- خاموش شد. اه لعنتی!
‫اوه، وقت گریم شدنه! گریم!
‫- همینجا، همینجا، لطفا. ‫- باید سر پا بمونم؟
‫بله. بله.
‫- برگردین سمت من. ‫- آهان.
‫- حله؟ ‫- برید توی توالت مرتبش کنید. به سلامت.
‫تونجای رفت. نجاتی اومد.
‫دیلارا خانوم، این عکسو پست می‌کنم ‫شما رو هم تگ می‌کنم.
‫شما هم خود به خود می‌بینیدش. ‫خواستید پست کنید، منو تگ کنید.
‫- خیلی خوب می‌شه. ‫- البته. البته.
‫به نظرم باید این کارو بکنیم؛ ‫چون هنوز آماده نیست.
‫نظر شما چیه؟
‫- آره. ‫- اگه این کارو بکنیم خیلی بهتره!
‫رئیس ببخشید مزاحم صحبتتون شدم؛
‫توضیحات سناریو می‌گه این خانواده
‫اصالتا اهل آناتولی مرکزی هستن.
‫فکر می‌کنم باید با لهجه صحبت کنم.
‫نظر شما چیه، هان؟
‫رفیق، تو توی این صحنه دیالوگی نداری.
‫باشه.
‫حتی فیلمنامه رو هم نخونده!
‫- من آماده‌ام! ‫- این چه وضعشه؟
‫همه حاضرن؟ می‌خوایم شروع کنیم!
‫همه حاضرن!
‫بله، دوستان!
‫برای بلیندا آماده‌ایم؟
‫یک، دو، سه، حرکت!
‫عه، عه، عه، کات! کات!
‫داداش! چیو بو می‌کنی؟
‫هنوز که دوش نگرفته!
‫واقعا متاسفم رئیس. ‫اشتباه از من بود. حله.
‫کات! کات! ‫هاندان، یه مقدار لطیف‌تر لطفا!
‫وایسا! وایسا! وایسا! ‫دیلا، عزیزم، یه سکانس قابل باور میخوام.
‫باید به این باور برسی که ‫هاندان شوهر و بچه‌هاشو می‌پرسته!
‫یه زن سخت‌کوش ترک!
‫- سبیلم شُل شده رئیس. سر جاش واینمیسه! ‫- لعنتی!
‫تقصیر منه. تقصیر منه.
‫بیاید یه کم استراحت کنیم. وقتشه چایی بزنیم.
‫آخه الان وقت چایی‌ـه؟ ‫سه، دو، یک، حرکت!
‫نه! کات!
‫یه بار دیگه. یه بار دیگه. ‫یه بار دیگه...
‫کات! اینم نشد!
‫یه بار دیگه.
‫دوستان اگه اشکالی نداره...
‫می‌شه هرکس اینجا کاری نداره، ‫صحنه رو ترک کنه؟
‫آره بچه‌ها. لطفا لطفا.
‫- هرکس اینجا کاری نداره، یالا... ‫- بیاید راهنماییتون کنم.
‫- لطفا لطفا. ‫- عافیت باشه!
‫دیلا. عزیزم خوبی؟
‫خوب نیستم، آقا. نیستم.
‫آب خیلی سرده.
‫همه‌جام چروک افتاده، ‫دستامو نگاه کن.
‫و این چیزی که شما بهش میگین ‫شامپو، هیچ فرقی با چسب نداره!
‫- بقیه‌شو بذاریم واسه فردا؟ ‫- نه رفیق، نه.
‫همین الان یه جوری تمومش کنیم بره.
‫من دوباره برای این شامپوی مزخرف اینجا نمیام!
‫- بگیریم تموم شه بره. ‫- باشه.
‫دوباره می‌گیریم!
‫و دوباره و دوباره.
‫آماده‌ای؟
‫آماده‌ام.
‫خیلی خب. سه، دو، یک، برو!
‫خیلی خب.
‫بلیندا همه خستگی روزانه‌تون رو می‌شوره می‌بره.
‫احساس تازگی می کنید.
‫یه طراوت...
‫کات! کات!
‫چی شد دوباره؟
‫دیلارا رو فراموش کن. ‫ دیگه دیلارایی وجود نداره.
‫من الان هاندان رو میخوام.
‫این خونه، این حموم، ‫این شامپو، همه‌ش مال توئه!
‫هاندان درونت رو به من نشون بده.
‫به من نگاه کن! ‫هاندان رو بازی نکن.
‫هاندان رو زندگی کن.
‫باشه؟ باشه. تو میتونی!
‫حالا می‌گیریمش.
‫موهاتو بشور.
‫آره. انگار داره می‌شه!
‫تو هاندان هستی.
‫تو الان فقط هاندان هستی.
‫خودشه!
‫بده!
‫پسش بده! مامان!
‫- برام مهم نیست! ‫- پسش بده!
‫- مال منه! ‫- پسش بده!
‫من الآن اونو می‌خوام! بده‌ش من. همین الان!
‫پسش بده، مال منه!
‫- نمیدم! ‫- بده‌ش من!
‫پسش بده! من اونو می‌خوام!
‫- مامان! ‫- پسش بده!
‫نمیدم!
‫پسش بده!
‫- نمیدم! ‫- پسش بده!
‫نمیدم!
‫میمون! میمون!
‫میمون! میمون! میمون!
‫تیمو؟
‫میمون! میمون!
‫- میمون! میمون! ‫- تیمو؟
‫میمون! میمون! میمون! میمون!
‫بفرمایید.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫مارم رو پس بده! ‫مارم رو پس بده!
‫از سر راهم برو کنار!
‫نمی‌کنم! ماشینم را پس بده!
‫نمیدم! گفتی میدی...
‫تو ماشین من رو برداشتی! دروغ نگو!
‫من بَرش نداشتم، تو دروغ میگی! ‫به بابا میگم!
‫برام مهم نیست!
‫دلیلشو بهش میگم.
‫بقیه کجان؟
‫هاندان عزیزم؟
‫دوش چی بود این وقت شب؟ خیر باشه!
‫خنده داره؟
‫منو مسخره می‌کنی؟
‫نه، دارم تخته نرد بازی می‌کنم.
‫من انتقام خودمو میگیرم.
‫لباسای من کجاست؟
‫نگران نباش به زودی دوباره می‌بینمت.
‫هاندان؟
‫تیمو!
‫زباله دارید، خانم؟
‫هاندان!
‫چیکار می‌کنی؟
‫چرا با حوله میری دم در؟
‫- دیوونه شدی؟ ‫- مامان دیوونه شده...
‫بچه‌ها، باشه، خفه، خفه شید. ‫ساکت باشید. خفه شید.
‫هاندان، چی شده، هان؟
‫باشه، ببین، خیلی خوب بود.
‫خندیدیم. لذت بردیم.
‫ولی من دیگه دارم عصبانی میشم ‫آقا تونجای، واقعا!
‫آقا تونجای کیه؟
‫- آقا نجاتی ببینین من واقعا... ‫- نجاتی چیه؟
‫بسه! دست از این شوخی‌های احمقانه بردارید، ‫همین حالا!
‫بقیه کجا هستن؟ خدمه کجا هستن، ها؟
‫مسئول نور کجاست؟ ‫کارگردان کجاست؟
‫تهیه کننده؟ بقیه کجان؟
‫چیکار کردین با اون شامپوی ‫احمقانه منو بیهوش کردین؟
‫بسم الله
‫چه بسم اللهی؟
‫- نه... ‫- بقیه کجان؟
‫بابا، داره سرم داد میزنه!
‫عزیزم همه برمیگردن. ‫فقط باید آروم باشی!
‫باشه. تموم شد. ‫چیزی نیست، هاندان.
‫فقط همین جا صبر کن. ‫بیا، بچه‌ها بیاین.
‫بیا پسرم. بیا دخترم. ‫برو تو اتاقت.
‫سر و صدا نکنید، باشه؟
‫برید برید برید برید، سریع باشید.
‫هاندان؟
‫هاندان، چیکار می‌کنی؟
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دختر مگه دیوونه شدی؟
‫- تمومش کن آقا تونجای. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- تو رو خدا! بس کن! ‫- ولم کنین!
‫چرا با این لباسا میری بیرون؟
‫- هاندان آروم باش! ‫- کیرم دهنت!
‫چیکار می‌کنی آقا؟
‫چه غلطی داری میکنی؟
‫لعنت به این شوخی‌ات...
‫و خودت و این شغل.
‫لباسای من کدوم گوریه؟
‫هان؟ لباسای من کجاست؟
‫هاندان، با مایو دوش گرفتی؟
‫لعنت به اونی که تو رو به دنیا آورد! ‫لباسای من کجاست؟
‫لعنت بهت! ‫داد میزنم میگم مزاحمم شدی.
‫باشه، هاندان جونم، آروم باش. ‫میارم، به خدا برات میارم.
‫فقط همین‌جا بمون. هیچ کاری نکن.
‫- سریع! سریع! ‫- باشه. باشه.
‫هاندان، نرو توی بالکن عزیزم. باشه؟
‫نرو توی بالکن.
‫بفرما هاندان، ببین. آوردم. ‫هردوتاش اینجاس.
‫- هرچی بود آوردم. ‫- اینا چیه؟
‫لباساتو خواستی، ‫لباسایی که پوشیده بودی.
‫یکیش اینه. یکیشم اینه.
‫هردوشو برداشتم آوردم.
‫باشه برو بیرون تا بپوشم.
‫هاندان، تو از من خجالت میکشی؟ هان؟
‫کیرم دهنت، آشغال! برو کنار.
‫ای بابا، هاندان.
‫هاندان.
‫اینو بگیر.
‫- هاندان، چیکار داری می‌کنی؟ ‫- کیرم دهن خودت و هاندانت!
‫هاندان، تو رو خدا، کجا داری میری؟
‫گفتم تو رو خدا، هاندان، ‫تو رو خدا سلام ما رو هم برسون.
‫باشه؟ مراقب خودت باش. بهم خبر بده.
‫داره میره پیش مامانم ‫دلش برای مامانم تنگ شده.
‫ما نمی‌تونیم بریم. با بچه‌ها نمیشه رفت.
‫به سلامت.
‫بریم «لوازیم».
‫هاندان!
‫هاندان! هاندان!
‫الان پولتون رو میارم آقا.
‫شکستی در رو! شکستی!
‫میشه پول تاکسی رو بدی؟
‫- شامپوی لعنتی! ‫- چخبره؟
‫می‌دونستم کار مزخرفیه. معلوم بود!
‫کی توی تبلیغ شامپو، دلمه نشون میده؟
‫لعنت بهش!
‫اینجا چخبره؟ هان؟
‫بخدا می‌تونم یه ماه بخوابم سرکان.
‫خواهش میکنم بیدارم نکن. باشه؟
‫تو کی هستی؟
‫خیلی جالبه واقعا!
‫هرکیو تو تلویزیون دیدیم، بپریم توی خونه‌ش. آره؟
‫پاشو. مجبورم نکن ‫این وقت شب به پلیس زنگ بزنم.
‫آهان! عجب!
‫پس تو هم داخل بازی هستی. آره؟
‫من خر نشدم، سرکان. ‫خر نیستم.
‫دیگه شورش رو در آوردین.
‫یالا. پولشو بده عزیزم. ‫پول تاکسی رو بده.
‫کیه داره داد میزنه؟ ‫ از خواب پریدم!
‫مگه من بهت نگفتم هرکاری میخوای بکن
‫فقط به من دروغ نگو؟
‫- سرکان این زنه کیه؟ ‫- تو خودت کی هستی؟
‫فکر کردی کی هستی؟
‫لباس خواب من رو هم پوشیده!
‫باید یه جای دیگه هم بریم، آقا. شما برو.
‫من با پول شما بر می‌گردم. ممنون.
‫می‌تونیم ترتیبشو بدیم. آره.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫بفرمایید.
‫نوش.
‫فقط میخوام راستشو به من بگین. ‫از هیچکدومتون عصبانی نمیشم.
‫همتون خبر داشتین که سرکان با آرزو میخوابه؟
‫اممم...
‫خانم، فقط ما نیستیم. ‫کل جامعه مطبوعات و روزنامه‌ها
‫می‌دونن که با هم هستن!
‫عن توش.
‫عجب!
‫اوضاعش خرابه.
‫لونت یه 200 لیره به من بده. ‫تاکسی دم در منتظره. پولشو بدم.
‫اممم...
‫خیلی سریع داریم جلو میریم به نظرم!
‫بیاید اول با هم آشنا بشیم. ‫لونت هستم.
‫لونت، تو رو خدا! ‫چه آشنایی‌ای؟
‫پسر، دیلارا ام دیگه!
‫به جا نمیارم.
‫باشه، انقدر شوخی‌تون رو ادامه ندین. ‫واقعا آزاردهنده‌اس!
‫جم، تو یه چیزی بگو تو رو خدا!
‫خانم محترم، ما تازه تمرینمون تموم شده.
‫بعد یکی دوتا نوشیدنی میریم خونه.
‫آره داداش، این کاریه که همیشه می‌کنیم!
‫ما شما رو نمی‌شناسیم. ‫نمی‌دونیم کی هستین!
‫- این برنامه ماست. ‫- نمی‌شناسیم!
‫حالا کمک‌تون می‌کنم بلند شید. باشه؟
‫- دستتو بکش! ‫- چخبرته؟
‫- فکر کردی که داری چیکار می‌کنی؟ ‫- آروم باش!
‫این چه بساطیه راه انداختین؟ ‫می‌خواید به چی برسید؟
‫- باید اینجا رو ترک کنید. ‫- میخواید منو دیوونه کنید؟
‫دستتو بکش! می‌رینم به هیکلت!
‫اوهو!
‫- بدون اجازه نشستی. ‫- واقعا متاسفم!
‫- خایله خب! ‫- چی خایله خب؟
‫- برو کنار! ‫- منتظر مشتریم هستم.
‫خالی نیست که. مگه نگرفتیش؟
‫حبیبی. حبیبی! حبیبی.
‫تاکسی منه، کوتاه بیا.
‫خدا لعنتت کنه.
‫از قبل لعنت کرده، داداش. ‫برو. برو.
‫خانم، اگه پول نداری...
‫اگه پول نداشتم، سوار تاکسی نمی‌شدم.
‫دیگه میریم خونه. تو خونه پول دارم.
‫بفرمایید.
‫اینجا واحد 8ـه؟
‫بله.
‫اینجا واحد 8ـه!
‫ببخشید!
‫من...
‫باید منو برسونید جایی که اولین بار سوار شدم، لطفا.
‫373 لیره، هاندان.
‫چخبره؟ چه بلایی سرت اومده، هاندان؟
‫هاندان، یه زن متاهل،
‫این وقت شب، کجا میره ‫از کجا میاد،
‫که 373 لیره پولش میشه؟ هان؟
‫گوشیتم که خونه جا گذاشته‌بودی. ‫مُردم اینجا از نگرانی.
‫به خدا بحث پولش نیست!
‫جون خودم.
‫چه بلایی سرت اومده هاندان؟
‫حالت خوبه؟ چه مشکلی پیش اومده؟
‫ببین، اینو هم از دستت درآوردی!
‫فدات شم، دیگه نبینم اینو در بیاریا. باشه؟
‫این، دستت می‌مونه.
‫- توی آسانسور گیر کردیم! ‫- هان؟
‫- چرا منو بو می‌کشی؟
‫چون... چون دوستت دارم زینب.
‫ولی تو وارث هولدینگ بزرگ جوهراوقلو هستی.
‫نه، من فیکرت‌ام. ‫فیکرتِ خالی!
‫آخ!
‫هاندان، آخ، هاندان! ‫چشمام پر اشک شد.
‫هاندان داری چیکار می‌کنی؟
‫محض رضای خدا ‫واقعا حالت خوبه؟
‫-باید پدرمو ببرم درمونگاه. ‫-زینب. زینب.
‫من می‌تونم امشبو اینجا بمونم؟
‫- چی زدی دختر؟ ‫- خیلی خوابم میاد. لطفا.
‫باشه هاندان. باشه.
‫ادا اطوار جدید!
‫هاندان، این کار رو نکنیم. لطفا.
‫آخ!
‫هاندان پامو له کردی.
‫پامو له کردی. هاندان!
‫هاندان! هاندان!
‫هاندان، اگه این در رو باز نکنی، ‫قسم میخورم نفله‌ات میکنم! تو رو...
‫تو... به استراحت نیاز داری هاندان. ‫امشبو استراحت کن.
‫صبح درموردش صحبت می‌کنیم. ‫زن و شوهری حرف می‌زنیم حلش می‌کنیم.
‫مشروبی، چیزی، خوردی؟
‫جواب نمیده.
‫این یه کابوس تخمیه.
‫همه چی تموم میشه.
‫تا صبح تموم میشه.
‫میگذره. مگه نه؟
‫آره. میگذره.
‫میگذره.
‫این چیه؟ کِی اینو زده؟
‫ای بابا. پاک هم نمیشه!
‫چه خبره اینجا؟
‫چطور ممکنه؟
‫اون دیگه چیه دختر؟ هان؟ ‫حنا زدی؟
‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫منظورت چیه من اینجا چیکار میکنم؟
‫اینجا اتاق خواب ماست. ‫کِی اینو زدی؟
‫- دیشب؟ ‫- گمشو.
‫هاندان، میدونی چیه؟
‫این به نظر عالی میاد.
‫ورزش صبحگاهی چطوره؟ ‫هوم؟ نظرته؟
‫مزخرف نگو. گمشو!
‫گمشو چیه دختر؟
‫بیا هاندان. پنج دقیقه.
‫بچه‌ها. بچه‌ها. بچه‌ها!
‫- بچه‌ها می‌شنون! ‫- نمی‌شنون. نمی‌شنون.
‫- بچه‌ها! ‫- سه دقیقه! آروم باشی چیزی نمی‌شنون.
‫- نجاتی برو بیرون. ‫- سه دقیقه‌ای تموم میشه.
‫- نجاتی مزخرف نگو. نخیر. ‫- هاندان، فقط یک دقیقه.
‫هاندان، فقط یک دقیقه. یک دقیقه.
‫مهمت‌گل! عایشه‌جان!
‫دخترم اونو بذار کنار. تخم‌مرغت سرد نشه. یالا.
‫بیا. مهمت‌جان، اینم تخم‌مرغ تو.
‫اون سوسیس اینطوری نیست. باید با نون بخوری.
‫این نون رو بگیر. باید سوسیس رو ‫با نون بخوری. تو هم با نون بخور.
‫تخم‌مرغ نمی‌خورم! ‫تخم‌مرغ نمی‌خورم!
‫پس گوه بخور!
‫بخور، تمومش کن. سریع. ‫هاندان عزیزم، اینم برای تو.
‫سریع، سریع، سریع. تا داغه بخورید.
‫دخترم محض رضای خدا، ‫اونو کمش کن. ای بابا!
‫مهمت‌جان! ببینم تخم‌مرغ میخوری. سریع.
‫زود باش!
‫هاندان، یه کم از این بخور ‫وگرنه فشارت می‌افته.
‫هوی حرومزاده! بخورش دیگه لعنتی!
‫لطفا، خواهش میکنم، ‫اینو یه کم کمش کن.
‫بیا، این نون. هاندان تو هم بگیر.
‫یالا، یالا، یالا، سریع! ‫همه غذاشونو بخورن.
‫هاندان، راستی عزیزم
‫امشب فریده ‌اینا و مامانم‌ ‌اینا برای ‫شام میان اینجا. باشه؟
‫باید شام درست کنی. ‫تو رو خدا یه چیزی بپز.
‫امروز من صبحانه رو آماده کردم. ‫ولی اینجوری که نمیشه.
‫از اون دلمه‌هات درست کن
‫که بابام خیلی دوست داره.
‫قبل این که از خونه بری بیرون، ‫اون حنا رو با یه چیزی پاکش کن.
‫اینجوری که نمیشه!
‫نکن کره‌خر! بذار مامانت غذاشو بخوره.
‫چی گفتم بهت؟ سریع اونو بخور. ‫دخترم لطفا یه‌ذره کمش کن.
‫ساکت!
‫هاندان، عزیزم کجا موندی تو؟
‫ببین نمیشه که همیشه دیر کنی. ‫مدیر خواسته ببیندت.
‫میخواستم قبل از کار یه قهوه بخوریم.
‫طولش نده. سریع بیا. می‌بوسمت.
‫کارم دیر شده؟
‫مگه میرم سرِ کار؟
‫آهان!
‫هاندان تو بانک کار می‌کرد.
‫تو کدوم بانک؟
‫ [نماینده مشتری، هاندان گولورن]
‫[75 پست - 132 فالوور - 197 فالووینگ]
‫[کارمند بانک - مادر فرشته‌هاش]
‫چی؟
‫(اسم خودشو توی گوگل سرچ میکنه. ‫هیچ اطلاعاتی ازش وجود نداره.)
‫چطور ممکنه آخه؟ نه، نه، نه!
‫[هاریکا و دوستان ‫با بازی آرزو اولجایتو]
‫آرزو؟
‫اون آرزوی خراب!
‫یعنی فقط من گم شدم این وسط؟ ای خدا!
‫هاندان
‫- هاندان ‫- چی؟ چی؟ چی؟
‫چخبره هاندان، هاندان، هاندان؟ ‫ریدم به این هاندانتون!
‫چی می‌خواین؟ چیه؟
‫آقا عاکف گفته بری اتاقش. ‫یه کم عصبانیه.
‫عصبانی؟
‫کیه این عاکف؟
‫اتاقش کجاست؟
‫عاکف، آره؟
‫عاکف تویی؟
‫خبر خیلی بدی برات دارم، عاکف.
‫هاندان وجود نداره.
‫هاندان مُرده.
‫هاندان مُرد. تموم شد و رفت.
‫الان فقط دیلارا هست.
‫من دیلارا ام.
‫دیلارا باشاران. بازیگر تئاتر. ‫فهمیدی؟
‫خوب به صورتم نگاه ‫کن. خوب نگاه کن!
‫به نظرت من شبیه کارمندای بانکم؟ هان؟
‫من بازیگرم!
‫من جایزۀ پرتقال طلایی رو بُردم.
‫جایزۀ «عفیفه ژاله» رو بُردم!
‫شناختی منو؟ هان؟
‫چرا هیچکی منو نمیشناسه؟
‫چرا منو نمی‌شناسید آخه؟
‫من دیلارا باشارانم. ‫چرا منو نمی‌شناسید؟
‫خدایا لطفا کمکم کن. ‫دارم دیوونه میشم.
‫دارم دیوونه میشم. خدایا!
‫دیلارا خانوم.
‫همه‌مون شما رو می‌شناسیم.
‫واقعا؟
‫خدایا شکرت!
‫خدایا شکرت. تموم شد.
‫تموم شد.
‫دیلارا خانوم. دیلارا خانوم.
‫اینجا نه.
‫کجا؟
‫هر کی پشت این داستانه،
‫از همه‌تون شکایت می‌کنم. ‫گفتم که بدونید.
‫مگه میشه همچین چیزی آخه؟
‫کجا داریم میریم؟
‫اون چیه؟
‫- داری چیکار میکنی؟ ‫- چیکار میکنم هاندان؟
‫میخوای بهت بگم دیلارا؟
‫کیر توش.
‫شما...
‫این وضعیت خیلی کیریه!
‫کیرم توش!
‫نمی‌تونم ازش برم بیرون.
‫نمیتونم برم بیرون.
‫کیرم توش!
‫صندلی رو بکِش بالا.
‫اونم بکِش بالا.
‫تو برام بکِش.
‫به خدا می‌کُشمت. ‫بکِش بالا اون بی صاحابو.
‫من فکر کردم بازم میخوایم یه کار ارباب-برده‌ای کنیم.
‫فکر می کنی من خوشحالم، هاندان؟
‫فقط راه بیفت.
‫چیزی نمونده. ‫یه قایق برای خودمون پیدا کردم.
‫فقط راه بیفت، لعنتی!
‫ای بابا!
‫وقتی اینجا کارم را ‫شروع کردم کارآموز بودم.
‫کاهو هم برات بذارم.
‫آهان. آفرین.
‫بخورش. آهان.
‫اینو بگیر ببینم.
‫به به.
‫بگیر بخور. آهان!
‫یه‌کم لیمو بچکون روش. ‫یه‌کم لیمو بچکون.
‫یه‌دونه لاهماجون دیگه بهت میدم.
‫- با دوغ بخور. باشه؟ ‫- مامان.
‫بله؟
‫برای شام امشب ما رو ببخشید.
‫هاندان وقتی رسید خونه، ‫خیلی خسته بود. برای همین...
‫- لیمو بچکون. لیمو. ‫- باشه.
‫چرا؟ یه کیسیر هم نمی‌تونست درست کنه؟ ‫(نوعی غدای ترکیه‌ای)
‫هاندان جان. آهان. اینم برای تو.
‫خوبه. سبزی هم برات بذارم.
‫زن‌داداش اینا رو از کجا سفارش دادین؟ ‫از اغذیه‌فروشی توی ساحل؟
‫لاهماجون اونجا خیلی خوشمزه‌اس.
‫من لاهماجون دوست ندارم.
‫خفه. لاهماجون دوس داری. باید بخوری.
‫راستی تو چرا منتظر شوهرخواهرم نمیشی؟
‫چخبره مگه؟ داره پارک می‌کنه دیگه. میاد.
‫اینو بگیر. اونم بذار داخلش.
‫سریع. نوش جان بابا جون.
‫بابابزرگ بادگلو زد!
‫زشته!
‫- اومد! ‫- آره. اومد!
‫رسید.
‫یالا. یالا.
‫هاندان عزیزم تو هم ‫قبل این که غذات سرد بشه،
‫باید بخوری وگرنه از دهن میفته.
‫یالا. میخوام ببینم ‫داری غذاتو میخوری. سریع.
‫شب همگی بخیر.
‫سلطان! خوش اومدی.
‫خیلی دیر کردم.
‫هاندان نتونسته غذا بپزه. ‫لاهماجون سفارش دادیم.
‫شوهرش خیلی دوسش داره.
‫خیلی خسته‌اس. ‫من ازش کلی کار کشیدم.
‫خیلی تشنه‌ام. یه لیوان دوغ برام می‌ریزی؟
‫یه دلمه نتونسته درست کنه.
‫هاندان، چیه؟ چِت شده؟
‫- هاندان. ‫- به خاطر گرماس.
‫عزیزم حالت خوبه؟
‫- به خاطر گرماس. ‫- دوغ بخور حالت جا بیاد.
‫دارم می‌گم به خاطر گرماس.
‫نمی‌تونی نفس بکشی؟
‫ساکت باشین. خواهش میکنم. ‫خواهش میکنم ساکت باشین.
‫ساکت باشین. ‫ساکت باشین.
‫-فقط ساکت شین. ‫- بیا بزنم پشتت، راه نفست باز بشه.
‫ساکت!
‫هاندان!
‫- چشماش برگشت! دیدی؟ ‫- شرط می‌بندم به خاطر فلفله!
‫- هاندان! ‫- بازم بنظرم به خاطر گرماس.
‫مامان چشماش برگشت، من...
‫هاندان!
‫هاندان، عزیزم، درو باز کن.
‫بسه.
‫گورتونو گم کنین. گم شین.
‫گمشو.
‫کاش تموم بشه. ‫خدایا لطفا تمومش کن.
‫هاندان!
‫صبر کن. هاندان! صدای چیه؟
‫صدای آبه! هاندان!
‫بالاخره تموم شد.
‫آقای دکتر، میدونم ممکنه ‫حرفام باورنکردنی به نظر بیاد،
‫ولی قسم می‌خورم همه‌اش واقعیت داره.
‫من یهویی دیدم هاندانم!
‫همسر اون نجاتی احمق!
‫ولی اون نیستم!
‫و هیچکی اینو باور نمی‌کنه.
‫من دیلارا ام. دیلارا باشاران!
‫ببینید، ما فقط برای گوش دادن ‫و کمک به شما اینجا هستیم.
‫شما لطفا به توضیحاتتون ادامه بدین.
‫چطور شد که یهویی دیدین هاندان هستید؟
‫راستش آقای دکتر، من بازیگرم.
‫همه اینا فیلمنامه یه کار تبلیغاتی شامپو بود.
‫آگهی تبلیغاتی برای یه شامپوی ‫بی‌مصرف به اسم بلیندا.
‫وقتی داشتم با اون شامپو ‫موهامو اینطوری می‌شُستم،
‫یهو دیدم توی حموم خونه هاندانم!
‫من واقعا گیر کردم اینجا!
‫هیچ کدوم از دوستا و همکارای ‫قدیمم منو نمی‌شناسن!
‫حتی سرکان هم منو نشناخت!
‫سرکان؟
‫می‌شناسیدش. همون پسره. بازیگره.
‫سرکان گورسوی.
‫دوست‌پسر منه.
‫یعنی دوست‌پسرم بود!
‫دوست‌پسرتون.
‫خب آقا نجاتی از این قضیه خبر داره؟
‫آقای دکتر!
‫دوباره می‌گم. ‫من بازیگرم!
‫همه‌اتون رو به چالش می‌کشم!
‫شنیدین؟
‫همه‌اتون رو.
‫زیر بار هیچ‌کدوم از برچسبایی که ‫میخواید به من بزنید، نمیرم.
‫دو قطبی!
‫شخصیت عصبی، بی اشتها، اختلال شخصیت مرزی.
‫من به این دنیا نیومدم که ‫کار شما رو راحت کنم دوست عزیز.
‫اومدم به این دنیا...
‫که زندگی کنم!
‫زندگی!
‫بودن من رو نمی‌تونید ازم بگیرید.
‫نمی‌تونید مانع من بشید. شنیدین؟
‫نمی‌تونید منو نابود کنید.
‫شنیدین؟
‫تموم نشده. من هنوز کارم تموم نشده آقای محترم!
‫چیکار می‌کنید؟ آقا... ‫نه، نه. نه!
‫- مزاحمم نشو. ‫- آروم باش.
‫- نمیذارم بهم دست بزنید. ‫- آروم باش، اشکالی نداره.
‫نمی‌تونید آهنگمو قطع کنید...
‫تموم شد.
‫گوه توش!
‫ریدم دهنت.
‫وای گذاشتنش روی ویلچر!
‫نمی‌تونید هویت منو نابود کنید.
‫من دیلارا ام.
‫دیلارا باشاران.
‫هاندان جونم!
‫درست میشه عزیزم.
‫ببین، من کنارتم. باشه؟
‫نگران گلدون نباش هاندان.
‫اشکالی نداره. یه‌دونه جدیدشو میخریم.
‫- کیرم تو گلدونت. ‫- باشه هاندان. باشه.
‫تو فقط خوب شو.
‫اصلا خودش نیست!
‫خوش‌مزه‌اس! وای! ‫واقعا یه طعم خارق‌العاده‌اس!
‫اولین در شکلات!
‫ [عقل و منطق می تواند همه چیز را حل کند. ‫«آتا تورک»]
‫چطوری آخه؟
‫متاورس!
‫این یه کرم‌چاله‌اس.
‫جانم؟
‫دیگه باید مذاکره رو شروع کنی.
‫چه مذاکره‌ای؟
‫انکار.
‫خشم.
‫مذاکره.
‫افسردگی. ‫پذیرش.
‫ولی تو، نپذیر.
‫بیا خانم. بیا. ‫بیا اینجا پیش من بشین.
‫فقط تو رو کم داشتم!
‫اینجا فقط یه عقل‌کل کم داشتیم.
‫اومدی، حل شد.
‫تو کی باشی خانوم؟ ‫کدوم خری هستی؟
‫هان؟ میدونی من چی به سرم اومده؟
‫من!
‫نترس!
‫میدونم یه سرازیری‌هایی توی راهته،
‫ولی کشنده نیستن.
‫فراموش نکن.
‫وقتی یه در بسته میشه،
‫درِ بعدی هم بسته میشه.
‫و بعدی هم بسته میشه.
‫نقش بازی کن.
‫فقط نقش بازی کن.
‫پس کاملا دیلارا رو فراموش کردی؟
‫ای وای! خدا به دور. ‫آقای دکتر! گذشته‌ها گذشته.
‫پس میخواید برگردید سر خونه و زندگیتون.
‫بله. بله. دوس دارم هرچه زودتر برگردم.
‫دارم فکر می‌کنم شاید بد نباشه ‫یه مدت توی خونه استراحت کنم.
‫داروها خیلی تاثیر خوبی داشتن.
‫ولی خب طبیعتا باعث شدن ‫یه‌ذره تعادل نداشته باشم.
‫حتما دلت برای بچه‌هات هم تنگ شده.
‫وای آقای دکتر! دلتنگی فقط یه لحظه‌اشه!
‫وای که چقدر دلم برای بو کردنشون تنگ شده.
‫و باور کنید، بعد از شما، ‫بچه‌هام بودن که کمکم کردن
‫تا تونستم از این چاه عمیق بیرون بیام.
‫واقعا چی دارم بگم. ‫خدا از همه‌تون راضی باشه.
‫من همه این مدت مهمت و ‫عایشه‌گلمو همین‌جا حس کردم.
‫دقیقا اینجا.
‫مامان خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫مامان دیگه جایی نرو.
‫- باشه پسرم. ‫- دیگه نرو مامان.
‫- خیلی دلم برات تنگ شده بود. ‫- باشه پسرم. باشه. بیا بشین اینجا.
‫- بیا بشین اینجا. ‫- دلش برات تنگ شده ‌بود.
‫مامانشه دیگه. بچه دلش تنگ میشه.
‫این نوع افسردگی
‫بین خانومای شاغل
‫خیلی رایجه، بابا.
‫بهش میگن «سندرم مادرهای شاغل». ‫ولی خدا رو شکر هرچی بود، تموم شد و رفت.
‫اون روزای سیاه رو پشت سر گذاشتیم.
‫- چی؟ ‫- فکر کردی می‌فهمه چی میگی؟
‫مامان!
‫- هیچی بابا. ‫- پسرم!
‫باشه پسرم. باشه.
‫بسه دیگه. کافیه.
‫بلند شید برید.
‫برید توی تخت خوابتون. ‫مامانتون قراره «مرد گونی‌دار» براتون بخونه.
‫«مرد گونی‌دار»؟
‫مردِ... مردِ... ‫مامان! میشه امشب تو بخونی براشون؟
‫زن بیچاره خسته‌اس.
‫یعنی چی؟
‫زنیکه!
‫تو بگو اصلا کاری هست که بتونه انجام بده؟
‫یکی بود. یکی نبود. ‫یه مرد گونی‌دار بود.
‫بچه‌ها رو جمع می‌کرد.
‫می‌ذاشت توی گاری‌اش و...
‫می‌کردشون تو گونی.
‫ای مرد گونی‌دار، ‫ای مرد گونی‌دار.
‫شاید بهتر باشه برگردم تیمارستان.
‫بی‌ناموس!
‫هاندان جونم!
‫هاندان بیا. بیا که خیلی ‫دلم برات تنگ شده.
‫نجاتی تو اینجا چیکار میکنی؟
‫پس کجا چیکار کنم، هاندان جونم؟
‫مامانم‌اینا توی هال خوابیدن.
‫بیا، هاندان، لطفا. بیا دیگه.
‫نجاتی! نجاتی! میشنون.
‫- نجاتی! نکن. میشنون. ‫-هیس! ساکت. قرار نیست سر و صدا کنیم.
‫- نجاتی لطفا! ‫- هاندان! خواهش میکنم عزیزم.
‫نجاتی! حالم خوب نیست.
‫خوبت می‌کنم. با هم خوب می‌شیم.
‫نجاتی! سرم درد میکنه. لطفا.
‫ماساژش میدم، خوب میشه عزیزم.
‫هاندان! این که هنوز اینجاست!
‫دختر! خیلی قشنگه...
‫- اوه! چی شد؟ ‫- مامان!
‫عزیزم! پسرم!
‫عزیزم چی شده؟ چرا هنوز بیداری؟
‫هان؟ چی شده؟
‫خواب مامان‌بزرگو دیدم.
‫آخی! حق داری پسر قشنگم.
‫بیا. بیا امشب پیش خودم بخواب. ‫باباتم با میمونت میخوابه.
‫هوی، گمشو برو!
‫وای نجاتی!
‫زشته. با بچه اینطوری حرف نزن!
‫عزیزم، چیزی نشنیدی. مگه نه؟ ‫بیا مهمت خودم.
‫بیا راحت بخواب.
‫هاندان عزیزم! پسره اندازه خرس شده!
‫میخواد با ما بخوابه هاندان؟ آره؟
‫به تو چه؟
‫اوهوم!
‫آفرین به پسرم.
‫پسر قشنگم.
‫مهمت من.
‫حرومزاده لعنتی!
‫[سالن تئاتر تکسیم]
‫آقا سرکان!
‫سلام. چطورین؟
‫وای نه. دیگه چی میخوای؟
‫آقا سرکان، خواهش میکنم. ‫اجازه میدین فقط پنج دقیقه وقتتون رو بگیرم.
‫ببین، این بار دیگه واقعا پلیس خبر میکنم.
‫آقا سرکان، لطفا. خواهش میکنم.
‫سرکان!
‫ببین، اگه فقط پنج دقیقه به من وقت بدی،
‫همه چیزو برات توضیح میدم.
‫قول میدم دیگه مزاحمت ‫نشم. قسم میخورم.
‫پنج دقیقه!
‫پنج! خلاصه میکنم. ‫فقط پنج دقیقه!
‫من چای لاته میخورم، ‫آقا سرکان هم یه شات اسپرسو لانگو.
‫و از اون کلوچه‌های بلژیکی فوق‌العاده‌تون، لطفا.
‫حتما.
‫فازت چیه؟
‫هر روز راه می‌افتی منو تعقیب میکنی؟
‫سرکان!
‫سرکان واقعا اصلا منو یادت نمیاد؟
‫دیلارا ام!
‫دیلارا باشاران!
‫هیچ چیز آشنایی رو به ذهنت نمیاره؟
‫برات هیچ معنایی نداره؟
‫دیلارا باشاران.
‫والا نمیدونم.
‫هر چند...
‫اون شب یه کم آشنا به نظر می‌رسیدی.
‫اگه وقتی نشئه بودم، ‫اتفاقی بینمون افتاده...
‫سرکان، کیرم دهنت!
‫اممم...
‫آقا سرکان...
‫اممم...
‫من... من وسط یه اتفاق ‫سخت و عجیب هستم.
‫اممم، ولی خیلی قرار نیست ‫طول بکشه، مطمئنم.
‫چون به توانایی‌هام ایمان دارم.
‫انقدری خودمو باور دارم که ‫بدونم حتی اگه مجبور باشم،
‫می‌تونم زندگیمو دوباره از صفر بسازم.
‫الان فقط لازمه برگردم به نقطۀ شروع.
‫برگردم رو صحنه.
‫- تو بازیگری؟ ‫- آره!
‫آره! آره! من بازیگرم!
‫از شما فقط یه کمک کوچیک میخوام.
‫فقط یه کمک خیلی خیلی ‫کوچیک نیاز دارم. همین!
‫من اصلاً نمی‌شناسمت. ‫چرا باید کمکت کنم؟
‫سرکان، منو میشناسی!
‫منم تو رو میشناسم!
‫از هر کسی توی این دنیا، ‫ بهتر میشناسمت!
‫من بهتر از هرکسی می‌دونم، ‫چی خوشحالت میکنه، چی ناراحتت میکنه،
‫حتی این که چی اشکتو درمیاره!
‫می‌دونم توی دوران راهنمایی، ‫به خاطر چاقی‌ات، از دخترا فراری بودی.
‫آهان! حتی می‌دونم ناهارتو ‫یواشکی توی دستشویی می‌خوردی.
‫می‌دونم که از بچگی دوس داشتی ‫ماندولین بزنی،
‫ولی بابات ماندولینت رو شکست ‫و فرستادت کلاس کشتی.
‫می‌دونم مامانت به قرصای ‫آرام‌بخش اعتیاد داره.
‫من واقعا همه چیزو در موردت میدونم سرکان!
‫- سریال کاتارسیز رو دیدی، نه؟ ‫- کیر توش!
‫وای! کیرم توش!
‫داره یه چیزایی یادم میاد!
‫من از اینجا میرم خونه. ‫میخوای باهام بیای؟
‫چی؟
‫منظورت چیه؟
‫من با درموندگی تمام، ازت کمک خواستم!
‫تو منو دعوت میکنی خونه‌ات؟
‫به من کمک میکنی، مگه نه؟
‫میکنی. مگه نه؟
‫- هان؟ ‫- آره. آره.
‫اون نگاه توی چشمات، انگار...
‫کی منو با بچه‌های تئاتر آشنا میکنی؟
‫معرفیت میکنم.
‫ولی بقیه‌اش با خودته. ‫دیگه لطفی در کار نیست.
‫برای نقش خواهر هاریکا
‫اگه میخوای، میتونی تست بدی. ‫اگه شد، شد. نشد هم که خب نشده دیگه!
‫نقشش رو بلدی؟
‫اوهوم.
‫کاراکتریه که آرزو نقشش رو بازی میکرد.
‫آرزو نقش هاریکا رو بازی میکنه.
‫البته فعلا.
‫[تماس دریافتی: شوهرم نجاتی]
‫هاندان، این چه کوفتیه؟
‫سوپ کلم بروکلی و این هم ماهی قزل‌آلا.
‫ببین سالاد هم درست ‫ کردم. نون هم هست.
‫الانه که دیوونه بشم.
‫منم دارم دیوونه میشم نجاتی. ‫این چه وضعشه؟
‫نکنه باید هر روز برات غذا بپزم؟
‫امکان نداره. ‫یه کمکی برام استخدام کن.
‫کمکی استخدام کنم؟ ‫هاندان، تو واقعا سرت به جایی خورده.
‫کمکی برای چی؟ ‫میخوای شوهرتو ورشکست کنی؟
‫«کمکی استخدام کن نجاتی.» ‫«پول تاکسی رو بده نجاتی.»
‫بعدشم ماهی قزل‌آلا! ‫چه خبره؟ چرا قزل‌آلا؟
‫سر مامانم داد نزن. کمکی بگیر براش. ‫من خیلی سوپ بروکلی دوست دارم.
‫تو نخور. ما می‌خوریم.
‫اینجوریاس کره خر؟ ‫از کی تا حالا سوپ کلم بروکلی میخوری؟
‫سریع بهم زنگ بزن. فورا. ‫هاندان. پولشون رو میخوان.
‫اگه برم پایین، تو رو هم با خودم میکشونم!
‫میزنم لهت میکنم. ‫هاندان محض رضای خدا...
‫هاندان!
‫بلند شو یه برنجی، چیزی بپز.
‫لطفا. خواهش میکنم.
‫این غذا عین اسرافه.
‫- بس کن، هوی! ‫- به من میگی هوی؟!
‫به خدا الان میام اونجا و سرتو میکُنم ‫تو همون سوپ بروکلی!
‫فهمیدی؟
‫گشنمه!
‫گشنمه، گشنمه، گشنمه!
‫من گشنمه!
‫[طرز تهیه برنج سرخ شده ساده]
‫هاندان، پس این برنج چی شد؟
‫یادت نره رشته فرنگی هم بهش اضافه کنیا.
‫خفه شو ببینم!
‫[تماس دریافتی از عاکف]
‫چیه؟ چی از جونم میخوای؟
‫- هان؟ ‫- هاندان...
‫به من زنگ نزن لعنتی. ‫دیگه منو فراموش کن.
‫هاندان رو فراموش کن. هاندان مُرد. ‫تموم شد و رفت. فراموشش کن.
‫ببین چی میگم، اگه یه بار دیگه به من زنگ بزنی،
‫قسم میخورم همه چیزو ‫به نجاتی میگم.
‫- فهمیدی؟ میشنوی چی میگم؟ ‫- صبر کن یه لحظه.
‫به خدا همه چیزو میگم.
‫آخ! کیرم توش!
‫قطع نکن! گوش کن...
‫خدایا خواهش میکنم یه کاری کن تموم بشه.
‫خدایا لطفا. خواهش میکنم. ‫ خدایا. التماست میکنم.
‫خدایا...
‫تشنه‌اته؟
‫بیا.
‫من یه عذرخواهی به همه شما بدهکارم.
‫باور کنید از کاری که ‫کردم خیلی شرمنده‌ام.
‫همه اینا به خاطر تاثیر داروهام بود.
‫ولی الان دیگه دارو مصرف نمیکنم ‫چون حالم خیلی بهتره.
‫این زنه شما رو هم اذیت کرده؟
‫یه برخورد کوچیک ناخوشایند داشتیم.
‫- بعد اونوقت تو برش میداری میاریش پیش ما؟ ‫- آرزو خانوم!
‫باور کنید من اونطوری که ‫ شما فکر میکنید، نیستم.
‫من از همه شما صمیمانه عذر میخوام.
‫و این که من از طرفدارای بزرگ همه شما هستم.
‫لونت، مثل این که بازیگره!
‫اوهوم. گفتی آخرین بار ‫کجا به صورت حرفه‌ای کار کردی؟
‫یه... یه فیلم کوتاه کار کردم.
‫چه‌قدر کوتاه؟
‫همون اندازه که یه فیلم کوتاه ‫میتونه کوتاه باشه.
‫منظورم اینه که فیلم درباره چیه؟
‫بازیگر زن،
‫اممم...
‫توی یه تبلیغ شامپو، بازی میکنه؛
‫بعد متوجه میشه رفته داخل زندگی ‫ کاراکتری که نقشش رو بازی میکنه،
‫و سعی میکنه اون شکلی زندگی کنه.
‫داستانش یه همچین چیزی بود.
‫به نظر سرگرم‌کننده میاد.
‫آره، سرگرم‌کننده‌اس واقعا، خیلی.
‫در واقع، ما یه بازیگر میخوایم ‫برای نقش خواهر هاریکا.
‫ولی... راستش...
‫فکر نمی‌کنم بتونید از پسش بر بیاید.
‫استاد، به من فرصت بدین ‫ فقط یه تست بدم.
‫دیگه ازتون چیزی نمیخوام.
‫اممم...
‫لونت من فکر میکنم باید ‫یه فرصت برای تست بهش بدی.
‫برو کارتو شروع کن.
‫به یه کم خنده احتیاج داریم.
‫باشه.
‫بچه‌ها، چراغ‌ها رو خاموش کنید. ‫تا بتونه خوب حس بگیره.
‫خیلی ساله که هرروز صبح به این امید بیدار میشم، ‫که خبر مرگتو بشنوم.
‫می‌دونستی؟
‫مثلا انقد مصرف کنی، ‫تا یه گوشه توی جوب بیفتی و بمیری.
‫می‌خوام اینو بدونی.
‫حتی فکرش هم برام کافیه ‫تا هر صبح خوشحال از خواب بیدار شم.
‫ولی بعدش خیلی از خودم خجالت می‌کشم.
‫از خودم میپرسم
‫یه آدم چطور می‌تونه ‫برای خواهرش آرزوی مرگ کنه؟
‫ولی بعد تو بازم یه کاری میکنی، هاریکا...
‫که به شرمنده بودن پیش خودم، راضی بشم.
‫فقط بمیره، از دستش یه نفس راحت بکشم.
‫من با این شرمندگی یه جوری کنار میام.
‫ولی نمی‌میری هاریکا.
‫چرا نمی‌میری؟ هان؟
‫چرا نمی‌میری هاریکا؟
‫چرا هنوز زنده‌ای؟
‫چرا هنوز نفس می‌کشی؟
‫از زنده بودنت شرمنده نیستی؟
‫مگه تنها هدفت شرمنده کردن من نبود؟
‫پس بذار شرمنده شم.
‫زودتر هاریکا!
‫بمیر و شرمنده‌ام کن.
‫هاریکا، لطفا!
‫بمیر
‫بمیر و شرمنده‌ام کن.
‫زودتر هاریکا!
‫فقط بمیر و شرمنده‌ام کن!
‫من رو شرمنده کن، هاریکا!
‫لطفا این کار رو بکن. ‫خواهش میکنم هاریکا!
‫بمیر و من رو شرمنده کن!
‫لطفا هاریکا، لطفا.
‫لطفا...
‫محشره!
‫دیلارا جان، بچه‌های تولید فیلم ‫برای اطلاع ساعت‌های تمرین، باهات تماس می‌گیرن.
‫اوهوم.
‫طبیعتا، یه کم خسته‌کننده‌ست.
‫گاهی هم پیش میاد تا دیروقت کار کنیم.
‫تا دیروقت؟
‫آره.
‫چشم رئیس.
‫بازم مبارک باشه.
‫سرکان! تونستم!
‫سرکان! بدو. باید برم سر فیلمبرداری. دیرم شده.
‫آرزو خانوم!
‫از اینکه قراره با شما همکاری کنم، ‫خیلی خوشحالم!
‫خوش اومدی... ‫به تیم‌مون خوش اومدی.
‫باشه پس.
‫[تماس دریافتی]
‫خسته که نیستی، بابا؟
‫نه، یه کم گشنمه.
‫باشه. الان منقل رو راه میندازم. ‫خیالت راحت.
‫داداش، برو قبل این که کسی ‫میزمون رو بگیره، بگیرش!
‫باشه. باشه. ‫بیا پسرم. بیا.
‫- دلم می‌خواست برم ساحل. ‫- هان؟
‫مامان‌بزرگ، نگاه کن، تاب!
‫دخترم داری چیکار میکنی؟
‫همه رو خراب کردی!
‫دارم گوجه‌ها رو پوست‌می‌کَنم.
‫بده من ببینم تو رو خدا!
‫تو اینا رو بگیر خُرد کن.
‫اینا رو هم ببر بریز دور.
‫چرا عاکف نیومد؟
‫رفته یه سفر کاری، مامان. ‫برای همین نتونست بیاد.
‫همیشه همینجوری شروع ‫می‌شه دیگه! با سفر کاری!
‫الان منظورت چی بود؟
‫نتونستی به این مرد یه ‫بچه بدی. خب چیکار کنه؟
‫رفته جاهای دیگه دنبال خوشبختی می‌گرده.
‫بسه مامان! بسه!
‫خفه! همه ما رو جلوی ‫اون مرد شرمنده کردی!
‫بابا تو یه چیزی به اینا بگو.
‫تو رو خدا یه چیزی بهشون بگو.
‫چی؟
‫بگیر بابا. بگیر. ‫چیزی نشده.
‫خیلی خوش‌طعم و ‫آبدار شده. امتحانش کن.
‫به به!
‫خواهرشوهر جونم!
‫خواهرشوهر؟
‫فریده.
‫خواهر چرا اینقدر به حرفاشون اهمیت میدی؟
‫نشنیده بگیر حرفاشون رو.
‫مامانش!
‫ما باهات قهریم!
‫کیرم تو لباس‌پوشیدنت!
‫یه لحظه. اونا رو بده به من.
‫- دختر داری چیکار می‌کنی؟ ‫- بزن به حساب نجاتی.
‫- من نمیتونم بخورم که! ‫- میخوری! میخوری!
‫میخوری.
‫خواهر جون میخوام یه چیزی بهت بگم،
‫ولی باید بین خودمون. بفهمه ‫به هیچ‌کس نمیگی. باشه؟
‫چون یه رازه.
‫من یه نقش توی تئاتر گرفتم.
‫بهتره تو هم با من بیای ‫تا این که تو خونه بمونی و گریه کنی.
‫چون فکر نمی‌کنم داداشت ‫اجازه بده من تنها برم بیرون،
‫پس تو هم بیا.
‫بعد چی بهش بگیم؟
‫بهش می‌گیم داریم میریم ‫کلاس آشپزی.
‫یا یه چیزی تو این مایه‌ها.
‫نگران اونش نباش. ‫من حلش می‌کنم.
‫باشه.
‫هاندان.
‫داری آبجو میخوری عزیزم؟
‫اگه می‌دونست هاندان ‫چه کارهای دیگه‌ای می‌کنه!
‫احمق.
‫- خسته شدی؟ ‫- اوهوم.
‫چیزی نمونده.
‫انقد ورجه وورجه کرد که ‫از خستگی خوابش برد.
‫بابا خسته شدی؟
‫الان هاندان برات دمنوش ‫درست می‌کنه.
‫با بیسکویت.
‫یا میوه. خستگی از تنت میره.
‫یه کمک نمی‌کنید اینا رو ببریم؟
‫کیرم دهنتون.
‫داد نزن. داد نزن ‫وگرنه میکشمت.
‫داد نزن وگرنه میکشمت.
‫- باشه. باشه. ‫- پول‌ها کجاست هاندان؟
‫پول‌ها کجاست؟ بگو لعنتی ‫پول‌ها کجاست زن؟
‫پول چی؟ چه بلایی سرت اومده؟
‫ببین
‫ببین چه بلایی سرم اومده. ببین.
‫بگو ببینم پول‌ها ‫کجاست؟ پول‌ها کجاست؟
‫ببین، توی بیمارستان،
‫ بهم شوک دادن. خب؟
‫یه سری چیزا رو یادم نمیاد.
‫برای همین نمیدونم ‫ درمورد چه پولی صحبت میکنی.
‫داری باهام شوخی میکنی؟ هان؟
‫همون کمک مالی شرکت ‫توی کیف چرم قهوه‌ای.
‫کجاست لعنتی؟
‫کیف چرمی قهوه‌ای ‫احمقانه تو دست من چیکار میکنه؟
‫میخوای منو دیوونه کنی؟
‫اون پولی که هر ماه بیرون میاریم ‫می‌زنیم به حساب شریکامون،
‫کجاست هاندان؟
‫آهان! شما دو تا احمق ‫داشتین پولشویی میکردین؟
‫آخرش می‌خواید به کجا برسید؟
‫می‌خوای برام ادای دیوونه‌ها رو در بیاری؟
‫می‌خوای ادای دیوونه‌ها رو در بیاری؟
‫قرار بود فرار کنیم.
‫حتی جای موندنمون ‫هم آماده شده.
‫می‌خواستی با یکی دیگه فرار کنی؟ آره؟
‫برای همین پول رو به من نمیدی؟
‫خیلی دیره. شرکت همه‌ چیز رو متوجه شده عزیزم.
‫هاندان عزیزم.
‫هاندان.
‫چی شده؟
‫فدات شم، خسته شدی؟
‫اوه، بیا، هاندان.
‫بیا هاندان بیا تو رو خدا.
‫بچه‌ها باید دوش بگیرن.
‫خودمو میکشما!
‫یالا. زود باش.
‫افسردگی و پذیرش.
‫ولی تو نپذیر.
‫هاندان.
‫احساس خوشبختی میکنی؟
‫شاید تو هم رفتی ‫توی زندگی من. هان؟
‫میدونی چیه؟
‫من همه‌چیز رو روشن می‌کنم.
‫نترس!
‫میدونم یه سرازیری‌هایی ‫توی راهته،
‫ولی کشنده نیستن.
‫بذار یه کم جدی‌تر بازی کنیم.
‫نقش بازی کن.
‫فقط نقش بازی کن.
‫نقش بازی کن...
‫[کباب شاهزاده]
‫[شامپوی بلیندا]
‫هاندان رو بازی نکن.
‫هاندان رو زندگی کن...
‫هاندان تو هستی.
‫بچه‌ها رو جمع می‌کرد. ‫می‌ذاشت توی گاری‌اش و ...
‫می‌کردشون تو گونی.
‫ای مرد گونی‌دار، ‫ای مرد گونی‌دار.
‫یکی بود. یکی نبود. ‫یه مرد گونی‌دار بود.
‫بچه‌ها رو جمع می‌کرد. ‫می‌ذاشت توی گاری‌اش و ...
‫می‌کردشون تو گونی.
‫ای مرد گونی‌دار، ‫ای مرد گونی‌دار.
‫ای مرد گونی‌دار...
‫[بدون سیگنال]
‫[هشدار! خطر برق‌گرفتگی]
‫درخواست تمدید مهلت شما ‫پس از 24 ساعت پایان می‌یابد.
‫موسسه ما فردا برای آخرین بار ‫از شما بازدید خواهد کرد.
‫برای شما آرزوی صحت و سلامتی داریم.
‫هاندان جونم
‫روزی که با هم آشنا شدیم رو یادته؟
‫نخیر!
‫عروسی پسرخاله‌ام بود.
‫سرتاسر سالن پر میز بود.
‫همینجوری که نشسته بودم، داشتم فکر ‫می‌کردم اصلا از پسرخاله‌ام خوشم نمیاد.
‫همین که سرم رو چرخوندم،
‫تو رو دیدم.
‫یه آتیشی به جونم افتاد.
‫یه حال عجیبی!
‫یه جوری که نگو و نپرس!
‫نمی‌تونستم صبر کنم.
‫با خودم گفتم چیکار کنم؟ ‫اینجوری که نمیشه.
‫باید به یه بهونه‌ای ‫باهاش حرف بزنم.
‫بلند شدم، اومدم سمت میز تو
‫گفتم ببخشید مزاحم شدم
‫یا تشریف بیارید سر میز ما،
‫یا میزهامون رو بچسبونیم به هم‌دیگه.
‫این بی‌انصافیه، حداقل در حق من!
‫دوست ندارم کسی از بین‌مون رد بشه.
‫تو به من خیره شدی،
‫و بعد گفتی
‫بیاید فاصله میزهامون رو بیشتر کنیم.
‫آخ هاندان. هاندان.
‫واقعا این یه چیز دیگه‌اس!
‫هاندان!
‫- نجاتی؟ ‫- هان؟
‫من یه تصادف کوچیک با ماشینت کردم.
‫فدا سرت هاندان جونم.
‫تو هر چه قدر دلت میخواد ‫با ماشینم تصادف کن هاندان.
‫می‌شه یه بار دیگه ‫تتوی روی کمرتو ببینم؟
‫نخیر!
‫باشه. باشه. نگاهش نمیکنم.
‫آه، هاندان.
‫هاندان، عزیزم، آه!
‫بالاخره!
‫بالاخره هاندان!
‫این‌جاست!
‫- اینجاست هاندان، اینجاست عزیزم. ‫- واقعا همیشه اونجا بوده.
‫همیشه اینجا بوده، هاندان.
‫کل این مدت اینجا بوده.
‫نجاتی عزیز، ‫ممنون برای...
‫مامانم برمیگرده، مگه نه؟
‫آره.
‫هاندان گولورن شما هستید؟
‫بفرمایید، آقا.
‫بگیرید، تموم شه.
‫من دیگه با شرکت شما ‫هیچ ارتباطی ندارم. خب؟
‫خانم محترم، باید با ما ‫به کلانتری بیاید.
‫بفرمایید.
‫بفرمایید بریم.
‫ببخشید، میشه بدونم ‫من برای چی اینجا هستم؟
‫- باید منتظر کمیسر باشیم. ‫- ببینید، قسم می خورم
‫هر کیف، شرکت یا اصلا پول، به من دخلی نداره.
‫من یه بازیگرم.
‫و امروز مهم‌ترین روز زندگی منه،
‫چون امشب قراره ‫روی صحنه بازی کنم.
‫باشه خانم محترم ‫صبر کنید کمیسر بیاد.
‫[تماس دریافتی: ‫فریده - شوهرم نجاتی - مامان الماس]
‫[هاندان! کجایی؟ ‫الان این نامه یعنی چی؟ هاندان!]
‫[زن‌داداش تو چیکار کردی؟]
‫خودشه؟
‫سه فنجون چایی بیار.
‫میتونید برید داخل.
‫ممنون.
‫ببینید، قسم میخورم، من ‫هیچ ارتباطی با هیچ نوع شرکتی...
‫[تخریب اموال عمومی]
‫این چیه؟
‫شما با یک واحد برق تصادف کردین. ‫بیمه دارین؟
‫نمیدونم.
‫احتمالا دارم دیگه.
‫باشه. همکارهام اظهاراتتون رو ثبت میکنن.
‫بعدش میتونید برید.
‫توی اون کیف چیه؟
‫پول؟
‫پس خدافظ.
‫در رو هم ببند.
‫ تاکسی!
‫اون تاکسی منه!
‫من ترکیه‌ای‌ام.
‫عربی بلد نیستم.
‫برو!
‫لعنتی! دیر رسیدم.
‫- ...با استفاده از کلمات واقعی... ‫- رئیس.
‫باور کنین، خیلی ترافیک وحشتناکی بود.
‫هیچ تاکسی‌ای برام واینمیستاد.
‫یه کم دیر رسیدی. مگه نه؟
‫خیلی معذرت میخوام. واقعا.
‫رفقا از همه‌تون واقعا عذر میخوام.
‫فورا آماده می‌شم. ‫فورا لباس می‌پوشم.
‫به هرحال، گریم خیلی مهم نیست. ‫من خودم یه جوری ترتیبشو میدم.
‫نیازی به این کارا نیست، دیلارا.
‫یا شاید هم باید هاندان صدات کنیم!
‫می‌تونم براتون توضیح بدم.
‫هاندان جون! اممم...
‫می‌تونی شوهر و دو تا ‫بچه‌ات رو هم توضیح بدی؟
‫و این که در واقع ‫کارمند بانکی، نه بازیگر.
‫تو گفتی منو تعقیب کنن؟
‫هان؟ تو گفتی منو تعقیب کنن؟
‫بعدش هم...
‫بالاخره...
‫چه فرقی میکنه؟ به هر حال من ‫شایستگی لازم رو دارم. مگه نه رئیس؟
‫کارم رو دیدین، خوشتون اومد. ‫تأییدم کردین.
‫ضمنا، واقعا ‫فکر نمیکنم شما بتونید...
‫بدون خواهر هاریکا، ‫کارتون رو انجام بدین!
‫درسته. ولی ما این قضیه ‫رو از قبل حل کردیم.
‫دیروز که برای تمرین نیومدی، ‫به پلین زنگ زدیم.
‫پلین هم، خدا خیرش بده، ‫ برای کمک به ما، سریع خودش رو رسوند.
‫چون برنامه تلویزیونیش هم کنسل شده،
‫می‌تونیم بی دردسر با هم کار کنیم.
‫یعنی چی؟
‫پس من چی میشم؟
‫هیچی نمیشی هاندان جون!
‫هیچی!
‫- تو اخراجی. ‫- اخراجم؟
‫رفقا، من رو که نمی‌تونید اخراج کنید!
‫دلیل روی صحنه رفتنِ این نمایش، منم!
‫نمی‌تونید همچین کاری کنید!
‫هیچ می‌دونید من تا امروز ‫به چه سختی خودمو رسوندم اینجا؟
‫می‌دونید چقدر زحمت کشیدم ‫تا برم روی صحنه؟
‫می‌دونید؟
‫سرکان.
‫تو یه چیزی بگو.
‫یه چیزی بگو سرکان.
‫رئیس، شاید من بتونم...
‫یکی از رقاص‌ها باشم، ‫اون پُشت مُشتا!
‫هان؟ برای من همین که ‫برم روی صحنه، کافیه.
‫خواهش میکنم رئیس.
‫آره. این که رقاص باشی، ‫خیلی فکر خوبیه.
‫ولی رقاص کم نداریم.
‫کارت تمومه هاندان جون! ‫کارت تمومه.
‫خب؟ کارت تمومه.
‫تو دیگه اینجا حرفی برای گفتن نداری. فهمیدی؟ ‫ما رو به خیر و تو رو به سلامت!
‫برگردید سر کار. ‫دخترا آماده‌اید؟
‫حرفی برای گفتن ندارم؟
‫[سالن تئاتر تکسیم]
‫آره! خودشه! ‫کات.
‫محشره!
‫محشر!
‫خانم‌ها و آقایان، ‫بالاخره تموم شد!
‫تمومش کردیم!
‫برای دیلارا باشاران،
‫یه کف مرتب بزنید.
‫دیلارا، خیلی عالی بودی.
‫آفرین.
‫آفرین. آفرین. ‫آب رو ببندید.
‫حوله حمومشو بیار. ‫چهارپایه رو هم.
‫تموم شد؟
‫عالی بودی. بیا عزیزم. بیا.
‫بیاریدش اینجا.
‫حوله حمومشو بیارید.
‫بچه‌ها، سرویس یه ربع دیگه ‫راه می‌افته.
‫واقعا محشر بودی.
‫از اولش می‌دونستم،
‫به جز تو هیچ‌کس نمی‌تونست ‫نقش هاندان رو بازی کنه.
‫حالا می‌بینی، از روی این آگهی تبلیغاتی ‫سریال می‌سازن.
‫حالا می‌بینی. محشر بود!
‫بیا دیگه.
‫از چیزایی که دیروز بهتون گفتم، ‫یادداشت برداشتید؟
‫چون بعدا لازمم میشه.
‫و خواهیم دید...
‫[بلیندا؛ شامپوی جادویی خانواده شما]
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.