دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
شب بخیر، عزیزم.
خوابای خوب ببینی، جیگر.
بریم. بریم بخوابیم.
اوه! دختر خوشگل کی بودی.
گوگولی.
کوچی-کوچی-کوچی-کوچی-کو.
اوه.
اوه، نه!
آم...
بنطرت مامان بابات متوجه میشن؟
آره؟ منم همین فکرو میکنم.
- آم، یه مشکل بزرگ داریم. - این دفعه چیکار کردی؟
متاسفم، ماریا.
من، آم، به اتاق آسیب زدم.
اتاق آسیب دیده
هشدار، اتاق آسیب دیده!
هشدار، اتاق آسیب دیده.
لطفا تمام فعالیت های سرگرم کننده را متوقف کنید
و بدون رفتار طنز طبقه خنده را ترک کنید.
یک مورد چهار-هیجدهه، مردم. ما داریم طبقه خنده رو خالی میکنیم
ولی کسی تعطیل نمیشه.
فلم، چی شده؟
اوه، من سرما خوردم.
و وقتی توی اتاق بودم،
عطسه... عطسه کر...
ای، نادان.
ببخشید، ماریا.
اون به اتاق خوش خنده ترینمون آسیب زده.
ما باید الساعه اون اتاقو درست کنیم.
من این دستورالعمل رو میفرستم پیش ت.م.ک.ه. (تیم مکانیک های کارخانه هیولاها)
جمعیت ساکت شدند و منتظرن که اون شوت نهایی این فصلو بزنه.
و گل آخر که برنده بازی معلوم بشه...
توپ به پرواز در میآد.
دوباره بردی، صندلی.
میدونی، وقتی وقت میگدرونیم باهم،
یاد اون زمانا میفتم که تو دانشگاه وقت میگدروندیم.
- وقت میگذروندیم؟ - آره!
من تقریبا مطمئنم، به جز اون کلاسی که باهم داشتیم کاری نمی کردیم.
حواستونو جمع کنید بچه ها، یه مورد چهار-هیجدهه.
چهار-هیجده؟ من حواسم بهش هست، قربان.
روحیه ت.م.ک.ه به این میگن، دانکن. تایلرم با خودت ببر.
اوه، نه. من بچه خرخونو نمی برم.
باشه، پس. وال، تو تایلرو ببر.
ایول! اولین چهارصد و هیجدهمون.
- وهو، وهو، وایسا ببینم. - چهارصد و هیجده چیه؟
چهار-هیجده.
چهار-هیجده یه کده برای "اتاق آسیب دیده".
وقتی اتاق یه بچه آسیب میبینه، ما میریم درستش میکنیم.
- اتاق یه بچه واقعی؟ - کلاه ایمنی هاتونو یادتون نره.
من به کلاه ایمنی نیاز ندارم.
آخرین چیزی که جیمی گفت هم همین بود.
یه مورد بود. رفت واس یه چهار-هیجده.
کلاه ایمنیشو یادش رفت، سگ بچه هه یهو اومد.
- فک کرد جیمی اسباب بازی جوییدنیه. - چه غم انگیز.
من کلاه ایمنیشو یادگاری دارم اگه میخوای ببینیش.
تایلر، برای یه عضو ت.م.ک.ه راه بهتری برای یاد گرفتن نیست ازینکه بره سر مورد و یاد بگیره.
- حالا راه بیفت. - جیمی، جیمی، جیمی...
چهار-هیجده. گرفتم.
باشه. میفهمم. نه، نه.
ببخشید. ما فقط... من خوبم. فقط...
مطمئنید، قربان، که نمی خواید یه حرفه ای رو بفرستید؟
- مثل من؟ - یدیقه.
نگران نباش!
هنوز وقت هست نظرتونو عوض کنید.
مارو نگاه. دوست های دانشگاهی.
خاطره های جدید میسازیم. مثل قدیما.
من که یادم نمیاد خاطره ای باهم داشته باشیم.
احتمالا یه بویی چیزی بشنوی خاطره ها یادت میاد.
وهو. فلم های فلم خیلی خطرناکن.
باید بگم، تحت تاثیر قرار گرفتم.
این یه کار بزرگه. به کمک کاتر نیاز داریم.
چیکار میکنی؟
به عنوان یک کمدین، باید بچه هارو بخندونم، درسته؟
نگاه کن. قلقلک، قلقلک، قلقلک، قلقلک.
نه، نه، قلقلک نه.
فکر کنم یه صدایی اومد. میری چکش کنی؟
نمیشه که هرباری که گریه میکنه بریم اونجا.
اون باید یاد بگیره خودشو آروم کنه.
بیا بریم بخوابیم. من فردا کلاس دارم.
بچه؟
بچه رو باید ببریم بیرون؟
- تو مدت تعمیر. - نه.
هیچ بچه ای نباید تو کارخانه هیولاها یا شهر هیولاها باشه.
اگر بیدار بشه و پدر مادرش بگیرنمون، بوم! کارمون تمومه.
هی، نظرت چیه من ببرمش و خواب نگهش دارم...
- نه، نه، نه! - بذار دیگه، مایک.
بعد اتفاقی که با بو افتاد دفعه پیش، نه.
- یادته؟ - "اوکلی تو اگبی". (یه حرف نامفهومی میزنه بقیشونم متوجه نمیشن)
فرانسوی بود این الان؟
کم مونده بود زندگیمون خراب شه.
دیگه نمیذارم همچین اتفاقی بیفته.
اگه ما به موقع درستش نکنیم دیگه نمی تونیم از این در استفاده کنیم.
من انجامش میدم!
- تو؟ - آره، من.
میبینی، سالی، یه فرقی بین منو تو هست.
- من قدم بلنده و تو کوتاهی. - نه.
- من آبیم، تو سبز. - نه.
- شاخای من باحالن. واس تو کوچولو. - نه!
- پشم دارم تو نداری. - نه.
- من خیلی نازم، تو کمتر. - نه! و وایسا یه لحظه!
بر عکس تو، سالی، من میتونم احساساتمو کنترل کنم.
من محو بانمکی بچه ها نمیشم.
اوه، گوگولی من.
- برو بیرون. - ولی من تازه اومدم تو.
- ولی نوبت منه که سوار سطل شم. - یه لحظه اجازه بدید.
تو دوباره گیر میکنی تو سطل مثل سری پیش.
نیدلمن، بیرون.
- وایسا بینم. - سطلم.
تو میخوای بچرو بذاری تو سطل؟
تو سطل میبینی. من یه جا برای نگه داری.
بشین و تماشا کن.
خیلی خوب، بچه جان.
تو با من میای.
خیلی خوب.
عملیات بیدار نکردن بچه شروع شده.
خیلی خوب. بچه ها.
وقت داره میگذره.
ما باید اون اتاقو سریع تعمیر کنیم!
یالا، چهار-هیجده رفیق.
این منو یاد اون شبیه سازی ترسی میندازه که تو دانشگاه انجام دادیم.
کپسول منفجر شد و دم اسلاتن آتیش گرفت.
نه، من یادم نمیاد. مطمئنم اگه اسلاتن آتیش میگرفت یادم میموند.
- یادته میدویید اینور اونور. - هی!
- یادته؟ - خاطره بازی بسه.
وقت کاره.
اسلاتن آتیش گرفته، اسلاتن آتیش گرفته.
اوه. او.
بذار کمکت کنم، تازه کار.
- اوکی، بیا. - الان بیدارشون میکن...
- تو فقط... نکن... فقط... - نه. صبر کن. بدش من.
شما ردیفین؟
آم... همه چیز تحت کنترله.
فقط میخواستم بگم اون خر و پف بانمکت،
رو من تاثیری نداره.
هی، مایک!
- چه خبرا؟ - عالی. هیچ مشکلی نیست.
میبینی؟ من حتی با خر و پف کوچولو تحت تاثیر قرار نمیگیرم.
وایسا. براش اسم گذاشتی؟
آم... من...
یبار گفتی اگه اسم بذاری...
بهش وابسته میشی. و نه، این فرق داره.
- چه فرقی داره؟ - اون برای من یه چیزه.
مثلا اگه یکی بیاد بگه،
"هی، مایک، میشه اونو بهم قرض بدی؟"
چجوری بفهمم منظورش چیه؟
منظورش خرو پفه یا منگنه؟ خیلی فرق دارن.
فقط اومدم بهت بگم که رنت بهم دوتا بلیط برای مسابقه داد.
بلیط پرسپولیس پرسپولیس؟
آره. صندلی هاشم جای خوبین.
اوه، عالیه! کی میریم؟
ما؟ اوه، آم، بازی امروزه.
میخواستم بگم با هم بریم ولی تو داری ازین بچه هه مراقبت میکنی
- میخواستم ببینم فانگس میاد باهام یا نه. - فانگس؟
فانگس هیچی از فوتبال نمی فهمه.
من بزرگترین طرفداره استقلالم.
ببین، ببین، ببین.
و یه عکس امضا شده از من و فرهاد مجیدی.
من خیلی طرفدارشونم.
فانگسو خواستی ببری ببر کنسرت.
منو ببر دربی.
خر و پف کوچولو چی میشه؟
بسپرش به من.
هی. یادته وقتی پروفسور نایت
داشت سخنرانی پروتکل های اتاقو میداد و تو خوابت برد؟
- نه، یادم نمیاد. - شایدم من خوابم برد؟
شاید من خواب دیدم که من بیدارم و تو خوابی.
تو خواب بودی و داشتی خر و پف میکردی مثل...
وال! وال. من یادم نیس.
اوه!
سلام.
دانکن، تو اینجا چیکار میکنی؟
به عنوان نایب ناظر،
یکی از وظایف منه که به کارکنانم نظارت کنم.
ما کارکنان تو نیستیم.
باشه. زیردست. حالا هرچی.
من فقط اینجا میشینم و یادداشت برمیدارم از... از عملکردتون.
واو. راحته. آره.
- مایک. - من یه خرو پف نگه دار خوبم.
امشب، شب هیولایی ایه تو استادیوم آزادی.
ما الان وسط اولین مسابقه
بین پرسپولیس و پرسپولیسیم.
ایولا پرسپولیس!
من عادل فردوسی پور هستم و
فرهاد مجیدی داره میره رکورد بزنه امشب.
بعد از دیروز...
ببخشید. نخورم بهتون.
بچه همرامه.
اوه، جامونو. اوه! ردیف اولیم.
ماشالا پرسپولیس!
شرمنده، میشه داد بیداد نکنین؟
- مایک... - یالا، پرسپولیسیا!
و حالا کسی که منتظرش بودیم.
فرهاد مجیدی داره میاد و جمعیت داره تشویق میکنه!
عجب تیمی!
دیگه چیزی جلودارمون نیس.
اماده میشه برای شوت زدن،
حواسش به همه چی هست و میره برای،
یه ضربه سه تایی.
فرهاد مجیدی، یه شوت محکم و به محوطه عقب چپی،
هیولای سبز توپارو میتونه بگیره و میگیره.
اوه...
توپی از هیولای سبز رد نمیشه.
آره!
ماشالا پرسپولیس!
سلام.
ایولا...
پرسپولیسی ای، هاه؟ خوب، من قشنگ درک میکنم؛
طرفداری تیم و اینارو.
ولی ما استقلالیا اولویتمون خانوادس،
و دوس داریم همه چی ساکت و آروم باشه.
بخاطر بچه ها.
و یادت نره...
ممنونم، رفیق.
من مطمئن نیستم آوردن بچه ایده خوبی بوده باشه.
اوه، اوه. فهمیدم مشکل چیه. تو میتونی بری و خوش بگذرونی
وقتی من دارم بچه داری میکنم.
ولی تو اومدی با من...
نه. مطمئنم ترجیح میدادی فانگسو بیاری تا منو بچه حوصله سربرو.
- شما حوصله سربر نیستید. منظورم این نبود... - من میفهمم.
میبینی چیکار کردی.
چیکار کردم؟ شاید گرسنشه.
- ساندویچ پوسیدتو بده. - نمیشه به بچه ادم ساندویچ پوسیده بدی.
اوه! حالا واس ما حرفه ای شدی.
منظورم اینه که، تو نمی دونی تو این ساندویچا چیه.
مامانم همیشه میگفت، "یه بار مجبورشون کن همه چیز رو امتحان کنن،
وگرنه بزرگ بشن هرچیزی نمی خورن."
نذار این گنده پشمالو بهت سلیقتو تحمیل کنه،
گوگول مگول من.
وهو!
به این میگن آروغ. میبینی؟ خوشش اومد.
حالا وقتشه حقوقتونو حلال کنید.
صبر کن.
حالا!
و حالا.
و...
و به عنوان نایب ناظرتون،
باید بهتون هشدار بدم که وقتتون داره تموم میشه.
حرف وقت شد، وقت تایم ناهار منه.
من یه قرار با یه تیکه گوشت داغ دارم.
همم، بنظر خوشمزه میاد.
اون ساندویچ نیست.
- خیلی خوب بعد ناهار میبینمتون. - وهو، وهو. نمیشه که توهم بری.
- من کلاس کمدی دارم. - مایک امروز درس نمیده که.
- برگرد اینجا. - من...
و در محوطه جریمه...
یه بویی نمیاد، سالی؟ فکر کنم ساندویچ پوسیدم تازه شده.
خوب، من که نیستم. اینه...
- هاه؟ - اون شوت میزنه...
هی! ممد. بهتر شوت بزن!
وهو. واو، تازه س.
اشکم در اومد.
- هی، داش، رفیق. - نه.
هیچی مهمتر از دوستیمون نیست.
- نه. - یالا دیگه. میدونی...
- نه. نه. - یکی طلب من بود.
- اونسری. - نه.
طلب...
یه کاری کرده بودم برات. بهت پول میدم!
تو اصرار کردی بهش ساندویچ پوسیده بدی.
من نمی دونستم انقد سری دفع میشه.
این آدما عجیب غریبن.
من یه چیزی هفت ماه پیش خورده بودم هنوز دفع نشده.
میدونی، مامانم همیشه میگفت، "چیزی که میره تو باید بیاد بیرون."
من هیچوقت از مادرت خوشم نیومد.
تموم شد.
این درست مثل اون دفعه تو کلاس سم شناسیه
اون موقع که تو میزو آب کردی...
ما یک کلاس بیشتر باهم نداشتیم. احتمالا یکی دیگه بوده.
فکرشو بکن. نه سال دیگه
تازه همکار معاون در حال آموزش من باشی،
ترفیع میگیری میشی همکار معاون در حال آموزش من.
آرزو ها واقعا به واقعیت می پیوندن، هاه؟
وهو، وهو!
- نه، نه، نه. - اون چی بود؟
نمی دونم. بریم چکش کنیم. تو اول برو.
دارن میان. ننه باباش دارن میان.
ای دست پا چلفتی، چلفتک، چلفت.
برید بیرون!
همگی، قایم شید.
اوه، نه. اونا تو دردسر افتادن، بچه ها.
وقت اضافه اس
و استقلال هنوز 3-2، عقبه.
مهدی قائدی یه شوت دیگه قراره بزنه.
ماشالا پرسپولیس! برو بریم!
میریم که داشته باشیم. میندازه.
قائدی، موفق نمیشه.
اوه، حاجی، از دستت رفت.
یک توپی گرفتا.
اوه، یه بهم میگه کار تمومه.
عالی نیست؟ خیلی خوشحالم که لذت بردی.
اوه، آم... همم...
خوب، اگه کمکی از من بر میاد.
امشب تو شام بپز و ظرفارو بشور.
بپزم؟ خوب، آم، شاید بتونیم از بیرون سفارش بدیم.
سفارش بدیم؟ سفارش... همیشه همین کارو میکنیم.
چرا نمیشه یه بار یه شام خونگی خوب خانوادگی داشته باشیم؟
- جواب بده! - ولی تو دوست داری سفارش بدیم.
اون مال قبل بچه داشتن بود.
هی! شما دئوتا اسکل میشه بس کنین؟
من دارم سعی میکنم بازیو ببینم.
سرت تو کارت باشه. این بین ما دو تاس.
چیزی نیس، خر و پف. بخواب دوباره. هیش.
مایک، یه کاری بکن.
ایولا پرسپولیس
- شاید بشه براش لالایی بخونی. - ما وسط مسابقه ایما.
ایولا، پرسپولیس
من لالایی نمی خونم.
ماشالا، پرسپولیس!
هیش. چیزی نیس، خر و پف. بگیر بخواب.
ماشالا، پرسپولیس!
همینه. این خوب شد.
ماشالا، پرسپولیس!
هو! تو مثل بچه ها شوت میزنی!
- مثل یه بچه داغون، زشت! - خیلی خوب، بسه دیگه!
گوش کن، کیسه هوا.
بچه چجوری میتونه بخوابه وقتی تو این همه سر و صدا میکنی؟
تو با منی؟
آم، نه، درواقع.
داشتم یه نمایشنامه رو با گروه تئاترمون تمرین میکردم.
آره. اسم نمایش اینه "بچه چجوری میتونه بخوابه
وقتی این همه سر و صدا میکنی؟"
من مطمئنم یه صدایی شنیدم.
عزیزم، خوبی؟
خوبم.
آم، فقط خیلی خوابم میاد.
ممنون، مامان. شب خوش.
- اولین کلماتش بود. - واو!
شنیدی!؟ اولین کلماتش!
و جمله های کاملم گفت.
اون حتما یه نابغه میشه.
- آره! - من میرم به مامان زنگ بزنم.
ما چقد پدر مادر خوبی هستیم.
بهت که گفتم، سال اول بغل خودمون بخوابونیمش باهوش میشه.
پدر سال که میگن منم.
هی؟ شما حالتون خوبه؟
یه گروه هشت نه نفره.
اگه بخوای میتونی بیای پشت صحنه سلام کنی.
آم، ولی تو داری زیادی گندش میکنی.
کی یه بچه احمقو میاره استادیوم؟
- چی گفتی؟ - آم، منظورش این نبود.
من گفتم، کدوم دیوونه درجه یکه
شل مغزی یه بچه ابلهو میاره استادیوم؟
منم همینو شنیدم.
- مایک... - هیچکس.
حتی یه هیولای گنده بکم نمی تونه، بچمو احمق صدا کنه!
- اوه، آره؟ - آره!
یالا. بیا دعوا کنیم!
- ماشالا، مجیدی! - میخوای دعوا کنی؟
- آره! - یالا، یالا.
اوه، آره!
وهو، مایک. تو اینکارو کردی؟
یه توپ واقعی!
یه توپ واقعی فرعاد مجیدی،
که با شوتش مسابقه رو بردن.
الان مال منه.
قبل اینکه این دوستمون بیدار شه، بنظرم بهتره بریم.
ایده خوبیه، مایک. بیا بریم.
میدونی، ما باید خر و پف کوچولو رو به اتاقش برگردونیم.
- با در چیکار کردی؟ - هیچی. من فقط درو بستم.
- تو اخرین بار دست زدی بهش. - که چی؟ تقصیر من نیست که.
بفرما ببینیم چرا این در از کار افتاده.
تو هی حواسمو پرت می کنی با...
"یادت میاد اون دفعه،
یادت میاد فلان بار یادت میاد بیسار بار..."
- این منو یاد اون باری میندازه که... - میبینی؟
چند بار باید بگم، من یادم نمیاد.
چرا این موضوع اینقد برات مهمه؟
چون...
وقتی اولین بار اومدم دانشگاه... هیچکی با من حرف نمیزد.
بعدش یه بار...
...یه روز، تو کلاس،
تو باهام حرف زدی.
تو گفتی،
"ببخشید، این صندلی واس کسیه؟"
هاه. در از کار افتاده. آم، این نشونه خوبی نیس.
میدونستید در خاموش شده؟
یه گروه نجات! از سر راه برید کنار، زیردست ها.
اوه، من فقط نیاز دارم یذره هوا بگیرم.
اومدیم.
ببخشید. ما اومدیم.
دمتون گرم، ت.م.ک.ه.
حالا، بیاید بچه رو برگردونیم سر جاش.
همینه. اوکی. راحت باش.
هیش، هیش، اوه...
اوه، چیزی نیس. هیش. چیزی نیس.
مایک، شاید باید براش لالایی بگی.
چی؟ من براش لالایی نمیخونم.
- صدای قشنگی داری. - بخون.
نه. من نمیخونم...
گوگولی.
باشه.
باشه، باشه، باشه، میخونم.
ولی فقط به خاطر تو.
میذارمت، میذارمت سر جات
میذارمت جایی که بهش تعلق داری
میذارمت جایی که ازش اومدی
و من برات لالایی نمی خونم
چون بهت وابسته نیستم
حتی یذره
اصلا بهت وابسته نیستم
وابسته نیستم پس فکر نکن که هستم
و برات لالایی نمی خونم
لبخند زیبای شیرینت روزمو قشنگ نمی کنه
چشمات به قلبم نفوذ نمی کنه
انگشت های کوچیکت دماغمو قلقلک نمیده
و بخوام راستشو بگم بوی گل میدی
دارم میذارمت میذارمت سر جات
و همونطور که گفتم برات لالایی نمیخونم
میذارمت سر جات میذارمت سر جایی که بهش تعلق داری
و الان سخته که بگم...
شب بخیر، خر و پف.
به امید دیدار
اوه، گوگولی، تو و سالی خیلی خوب ازش مراقبت کردی.
آره. شاید منو سالی باید یه بچه واس خودمون بیاریم.
- مایک! - شوخی کردم، عزیزم.
نزدیک بودا.
ولی ما، آم، از پسش بر اومدیم. نه؟
مثل کلاس تاریخ ترسمون.
ولی تو منو یادت نیس.
"تو بهترین جا برای نشستنو پیدا کردی."
چی؟
وقتی من پرسیدم، آم، "این صندلی واس کسیه؟"
تو... تو گفتی، "تو بهترین جا برای نشستنو پیدا کردی."
یادته.
آره. تو، آم، تو حتی از آبنباتات به من دادی.
من یادمه چون اون، آم، اون حاطره مورد علاقمه.
دوست های دانشگاهی.
دوست های دانشگاهی. آره.
هی، اما الانو ببین.
داریم خاطره سازی میکنیم.
دوست های کاری.
آره، دوست های کاری. چرا که نه؟
هی. من میدونم دانکن آبنباتاشو کجا قایم میکنه.
- واقعا؟ کجا؟ - زیر قفس روتو.
- اوه. اوه، اونجا. نه. - من همیشه از اونا میخورم.
- نه. اون آبنبات نیست. - آره.
- مطمئنا هست. - نه. اون...
- ما میریم ازشون بخوریم. دوست کاری. - نخورشون.
آبنبات، آبنبات، آبنبات...
وال، نه.
خیلی خوب.
همه شما کمدین های آینده بشینید، لطفا.
بشینید.
خوب امروز قراره انقلاب پتانسیل خنده رو رقم بزنیم،
با این چیز گرد مثانه مانند آدم ها که بهش میگن کوسن حلقه ای.
خیلی باحاله.
همونطور که میبینید، من از قبل طبق دستورالعمل بادش کردم
و میذارمش رو صندلی و منتظر طنز میشم.
برو بریم.
فقط نگاه کنید.
خیلی خوب میشه.
اها.
کمدی.
همم.
باید درست کار کنه.
تو دستورالعمل میگه،
"تا جا داره پرش کنید و بعد..."
عالی بود!
این آخر برنامه امشبمون بود.
به امید دیدار همگی.
شما داشتید به شبکه
رادیویی پرسپولیس گوش میدادید. و من باب یاکر هستم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.