‫انتظار نداشتم زندگیت این‌جوری بشه...
‫که با یه کشاورز ازدواج کنی ‫و برگردی به روستای خودت.
‫لوئیزا بررتون!
‫تو یه پنی از پول اون مرد رو
‫قبول نمی‌کنی.
‫خانم مارکام.
‫حرفای خوبی درموردت نمی‌زنن.
‫ایشون آقای استارلینگه.
‫من و اون قراره ازدواج کنیم.
‫من وارث برحق ثروت ‫پدریت هستم.
‫بهت پیشنهاد می‌کنم برای ‫خودت یه وکیل پیدا کنی.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫شارلوت عزیز من،
‫اینارو از بوته‌های کنار رودخونه چیدم.
‫تو رو یاد خونه میندازن.
‫امیدوارم مشکل جورجیانا خیلی زود...
‫حل بشه و بتونی برگردی پیش من.
‫دارم لحظه‌شماری ‫می‌کنم تا با هم ازدواج کنیم.
‫تا اون موقع... رالف.
[خدا پادشاه رو حفظ کنه]
‫روز بخیر، آقای پارکر.
‫روز بخیر، بانو دی کلمنت.
‫برادرم ازم خواسته که مطمئن بشم...
‫همه چیز در شأن پادشاه باشه.
‫اینجا مراسم موسیقی برگزار میشه؟
‫به نظرتون اعلی‌حضرت تایید می‌کنن؟
‫چون بازدید ایشون واقعا ‫سندیتون رو معروف می‌کنه.
‫شک ندارم.
‫عالیه.
‫عالیه!
‫حالا، می‌تونم جسارت کنم برای ‫برنامه ازتون مشورت بخوام؟
‫باعث افتخارمه.
‫من می‌خوام مطمئن بشم سرگرمی شبانه
‫مناسب ذائقه‌ی عالی اعلی‌حضرت باشه.
‫در این مورد، ما ...
‫سوپرانوی مشهور آمریکایی...
‫خانم الیزابت گرین هورن رو انتخاب کردیم!
‫وای، مرحبا، آقای پارکر.
‫واقعا متبحرید.
‫به نظرم: مراسم با یه ‫نی‌انبون تنها شروع بشه.
‫یه هوای ملایم و موهوم، ‫که برفراز آب سفر می‌کنه.
‫شما نی‌انبون دوست ندارین؟
‫من تحسینشون می‌کنم.
‫گرچه متاسفانه پادشاه اشتیاق من رو نداره.
‫شاید یه ویولن بهتر باشه.
‫ویولن دلنشین‌ترین ساز میشه.
‫موفق باشید، آقای پارکر. ‫[به فرانسه]
‫ما قول دادیم کمک کنیم.
‫بله عزیزم، و کمک می‌کنیم،
‫ولی هرکسی که از طرف جورجیانا پیشش رفتم
‫درخواستم رو رد کرد.
‫ولی مطمئنا شانس...
‫برنده شدن توی چنین پرونده‌ای ‫اعتبار هر وکیلی رو بالا می‌بره.
‫با این حال اونا یه بهونه می‌آوردن
‫که خودشونو بکشن کنار.
‫فقط لرد مونتاگ صادق ‫بود که علت اصلی رو گفت.
‫علتش چیه؟
‫کسی که برای رسیدگی به پرونده‌...
‫منصوب شده، دیدگاهش به سود جورجیانا نیست.
‫پس ارث جورجیانا به باد میره.
‫وکیل دیگه‌ای درخواست اونو رد کرده.
‫بله، متاسفانه.
‫پس ما باید به گشتن ادامه بدیم.
‫سر ادوارد،
‫می‌بینم که مشغول کارهای امروزت هستی.
‫من پیشرفتت رو تحت تعلیمات خودم...
‫خیلی دلگرم‌کننده می‌بینم.
‫ممنون، آقای هنکینز.
‫این حرفتون منو امیدوار ‫می‌کنه که می‌تونم نجات پیدا کنم.
‫- شک داری؟ ‫- نه تنها شک، بلکه... ترس.
‫تو راه زیادی اومدی.
‫الان لازم نیست ناامید بشی.
‫راستش، من به این فکر کردم که...
‫افکارم رو بیارم روی کاغذ.
‫چطور؟
‫یه مراقبه در قالب یه شعر اعتراف‌گونه.
‫میگن شعر پاک‌ترین شکل ادبیاته،
‫بنابراین ممکنه فرصتی باشه که پاک‌ترین حالت ‫خودم رو بیان کنم و به آرامش برسم.
‫باید صادق باشم.
‫من از تغییراتی که ...
‫توی تو ایجاد کردم، خوشحالم.
‫شاید بتونی تحت تعالیم من ‫یه شعر میثاق گونه بنویسی.
‫دقیقا، آقای هنکینز.
‫من سپاس‌گزار تبحرتون هستم.
‫برای فرصت تفکر و شعرسرایی،
‫می‌خوام ازتون بخوام ‫بقیه روز برای خودم باشم.
‫سر ادوارد، نظر من مثبته.
‫همین الان برو، سریع دست به کار شو!
‫تام خیلی سرسخته.
‫اون حتما یه وکیل پیدا می‌کنه.
‫تسلیم نمیشه.
‫همه‌ي این وکلا فکر می‌کنن ‫سرنوشت من قطعی شده.
‫اونا باید تجدید نظر کنن.
‫من هیچ‌وقت تسلیم نمیشم.
‫شاید اونا بدونن، لاکهارت...
‫می‌خواد چه مدارکی رو، رو کنه؟
‫این اونا رو راضی کرده ‫که پرونده‌ی منو قبول نکنن.
‫پس ما باید محاکمه رو عقب بندازیم ‫که، تام وقت بیشتری داشته باشه...
‫که درمورد معاملات ‫لاکهارت توی آنتیگا تحقیق کنه.
‫اگه لاکهارت چیزی رو مخفی ‫کرده که قصد داره فاشش کنه،
‫اون چیز حقیقت نیست.
‫اون خود واقعیش رو از من مخفی کرده بود.
‫به خدا...
‫ما اونو به خاطر چیزی که هست رسوا می‌کنیم.
‫اگر من ارث پدرم رو از دست بدم،
‫استقلالم، جایگاهم توی ‫توی جامعه رو از دست میدم.
‫و بدون اون موقعیت، چطور ‫امیدوار باشم مادرم رو پیدا کنم؟
‫خانم هیوود!
‫تو هنوز اینجایی!
‫این یعنی شما همیشه اینجا می‌مونید؟
‫خانم هیوود. خانم لمب.
‫آروم باش، لئو.
‫مزاحم خانم هیوود نشو.
‫به‌خاطر قطع کردن صحبتتون ببخشیدش.
‫اون انتظار نداشت شما رو ببینه،
‫و معلومه که نمی‌تونه هیجانش رو کنترل کنه.
‫من همیشه از دیدن ‫لئونورا و آگوستا خوشحال میشم.
‫نیازی به عذرخواهی از طرف اونا نیست.
‫پس این کارو نمی‌کنم.
‫روز بخیر، خانم‌ها.
‫از چایتون لذت ببرین.
‫برگشتنم به ویلینگدن رو عقب میندازم.
‫ولی رالف چی میشه؟
‫اون درک می‌کنه.
‫چطور می‌تونم تنهات بذارم تا وقتی که...
‫این موضوع وحشتناک حل نشه؟
‫من باور نمی‌کنم که توی انگلیس یه وکیل...
‫شجاعت قبول کردن ‫پرونده‌ی تو رو نداشته باشه.
‫تو باید یه نامه بنویسی
‫جزئیات بی عدالتی رو توضیح بدی و
‫توجه‌ها رو به پرونده‌ت جلب کنی.
‫به کجا بفرستم؟
‫روزنامه‌ها: "کرونیکل" یا "تایمز".
‫ما باید یه نوری توی ‫این بی‌عدالتی روشن کنیم.
‫اگر تو وکیلم بودی قطعا برنده می‌شدم.
‫اگر شایعه درست باشه،
‫خانم لمب به زودی بی‌پول میشه.
‫شاید کار عاقلانه این باشه که تا وقتی...
‫آینده‌اش روشن نشده از ‫ارتباط باهاش خودداری کنی.
‫اگر حقیقتی در این شایعات باشه،
‫وجدانم قبول نمی‌کنه ولش کنم.
‫اگر پرونده‌ای باشه، هنوز بهش رسیدگی نشده،
‫چطور این شایعات انقدر مطمئن ‫هستن که اون ثروتش رو از دست میده؟
‫معلومه که از دست میده.
‫من چیزی از بازی روزگار به شما یاد ندادم؟
‫تو همه چیزو به ما یاد دادی، مادر.
‫به‌خاطر همینه که ما اینجوری هستیم.
‫لیدیا، من هیچ‌وقت نمی‌تونم بگم،
‫داری ازم تعریف می‌کنی یا بهم توهین می‌کنی.
‫من از یه بابت از خواهرت ممنونم.
‫حداقل اون مصممه که...
‫گذشته رو پشت سر بگذاره ‫و یه همسر خوب پیدا کنه.
‫من امروز با آقای کلبورن به سوارکاری میرم.
‫مادر زیادی هیجان‌زدهست.
‫من میرم قدم بزنم.
‫ببینم می‌تونم با خانم لمب ملاقات کنم.
‫عه، شوهرخاله...
‫من یه دستکشمو داخل جا گذاشتم.
‫شما برین من بهتون می‌رسم.
‫باشه.
‫- طولش نده. ‫- باشه.
‫خانم مارکام.
‫سر ادوارد.
‫عجب خوش‌شانسی.
‫چی شده؟
‫دیدن شما، اینطوری.
‫"شانس"؟
‫من این ۲۰ دقیقه‌ی گذشته از پنجره...
‫شما رو ندیدم؟
‫عه؛ مچمو گرفتی.
‫من یه خواسته‌ای ازتون دارم.
‫خواسته؟
‫من نظر شما رو در مورد ‫چیزی که برام عزیزه می‌خوام.
‫چیزی که برای شما عزیزه.
‫هوم، چی می‌تونه باشه، آقا؟
‫پول؟ موقعیت؟
‫شعر.
‫- شعر! ‫- آره.
‫من می‌خوام یه شعر ‫بنویسم، و ممنون میشم اگر...
‫یه نگاهی بهش بندازی.
‫می‌دونم که خیلی عاشق شعری.
‫شعر خوب، بله.
‫اگرچه من حس می‌کنم شعر تو،
‫زیادی احساساتیه ،کسل ‫کننده‌ست و گیرایی نداره.
‫پس من باید تمام تلاشم رو بکنم ‫که بهت ثابت کنم اشتباه می‌کنی.
‫این بهترین محصول شماست؟
‫آقای پارکر!
‫معلومه که مرد باسلیقه‌ای هستی!
‫ممنونم، عالی‌جناب.
‫عالیه، اگر بپسندید می‌گیرم.
‫آقای پارکر،
‫من کاری کردم که شما رو ناراحت کرده؟
‫من به شما فکر نمی‌کنم، عالی‌جناب،
‫نمی‌دونم منظورتون چیه.
‫که این‌طور.
‫صداقتت خوشاینده.
‫امید داشتم امروز خانم لمب رو ببینم.
‫به نظرت قبول می‌کنه؟
‫همون‌طور که می‌دونید، خانم لمب،
‫مسائل مهم‌تری توی ذهنشون هست.
‫چی می‌تونه مهم‌تر از عشق باشه، آقای پارکر؟
‫هیچی.
‫وقتی عشق، عشق باشه.
‫حالا، اگر منو ببخشید،
‫باید برای ورود پادشاه و ستاره‌ام،
‫خانم الیزابت‌گرین هورن آماده بشم.
‫خانم گرین‌هورن معروف؟
‫عجب کاری، آقای پارکر!
‫اعلی‌حضرت مسحور میشن.
امیدوارم اینجوری باشه. عالی‌جناب.
‫ولی چرا یهویی میرید، قربان؟
‫میشه بپرسم کجا میری؟
‫- لندن. ‫- کی برمی‌گردی؟
‫فردا به امید خدا.
‫معمولا شوهرخاله‌م بدون خداحافظی...
‫جایی نمیره.
‫آره.
‫خیلی عجیبه.
‫" من، گنه‌کاری سرافکنده،
‫که در برابر تو زانو زده‌ام، گناهان من..."
‫عیان شدند؟
‫عیان شدند.
‫کسل‌کننده‌ست.
‫کسل‌کننده و زیادی احساساتی!
‫خانم هنکینز.
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- نه، نه.
‫من فقط می‌خواستم ببینم پست‌چی اومده یا نه.
‫تا جایی که من میدونم نه.
‫برادرم بهم گفته داری شعر میگی.
‫دارم سعی می‌کنم در مورد زیبایی‌های دنیا...
‫و کوچک بودن من در برابر اون شعر بنویسم.
‫با قافیه.
‫ولی نمی‌تونم کلمات رو پیدا کنم.
‫شاید تو داری چیزی که فکر می‌کنی...
‫رو می‌نویسی، به جای ‫اینکه چیزی که حس می‌کنی.
‫با قلبت صحبت کن، سر ‫ادوارد، نه با مغزت.
‫باید رو به جنوب باشه.
‫- اوه. ‫- خداحافظ، عزیزم.
‫خداحافظ.
‫عزیزم کجا میری؟
‫آقای پرایس، امیدوارم ‫از نظرتون بی‌ادبی نباشه،
‫ولی من قرار گذاشتم که خانم ‫فیلکینز رو توی اولدتاون ببینم.
‫مشکلی نیست، خانم پارکر.
‫من و شوهرت خیلی کار داریم.
‫آره، ما دنبال بهترین مکان برای هتل هستیم.
‫شاید توام نظری داشته باشی، عزیزم.
‫اونجا خوبه.
‫چشم‌انداز خیلی خوبی داره.
‫عجب ایده‌ی فوق‌العاده‌ای!
‫چرا ما به این فکر نکرده بودیم؟
‫همسر من حیرت‌انگیزه.
‫قبل از اینکه دچار غرور کاذب بشم میرم.
‫یه هتل مجلل،
‫مشرف به کل سندیتون،
‫برای تاجمون جواهر میشه.
‫تو نمی‌تونی یه هتل رو ‫بالای یه تپه بنا کنی، پارکر.
‫به چشم‌اندازش فکر کنید.
‫به سختی بالا رفتنش فکر کن.
‫من، باید با شما صادق ‫باشم، آقای پرایس.
‫هیچ‌کدوم از اینا قرار نیست عملی بشه،
‫از وقتی که به دلائل نامعلوم،
‫لیدی دنهام معامله با شما ‫رو برای من ممنوع کرده.
‫واقعا این کارو کرده؟
‫طبق تجربه،
‫اون زنی نیست که نظرش رو تغییر بده.
‫چالش پذیرفته شد، آقای پارکر.
‫وای اون بانو مونتروز بی‌ریخته...
‫و دختر بدتر از خودش.
‫اونا چی می‌خوان؟
‫تا پدرت رو تحت کنترل دربیارن.
‫خانم ویتلی گفت اونا قرار ‫گذاشتن با پدرت برن سوارکاری،
‫ولی حتما یادش رفته قبل ‫از اینکه بره قرارو لغو کنه.
‫چرا از اونا استقبال ویژه‌مونو نکنیم؟
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫ما اومدیم که آقای کلبورن رو ببینیم.
‫بابت یه موضوع شخصی.
‫من و ایشون قراره بریم اسب‌سواری.
‫خب، حتما باید یادشون رفته باشه،
‫چون اینجا نیستن.
‫به طرف اسب من، به طرف اسب من!
‫بیا مادر، جنگ ما این طرفه.
‫شوهرخاله‌ات کی برمی‌گرده؟
‫نمی‌دونیم.
‫اون اغلب نیستش.
‫درسته، لئو؟
‫اغلب اوقات.
‫و هیچ‌وقت به ما نمیگه کی برمی‌گرده.
‫یا اصلا برمی‌گرده یا نه.
‫لئونورای طفلکی.
‫به‌خاطر داشتن چنین پدری.
‫آره، بچه‌ی طفلکی.
‫حتما باید خیلی سخت باشه.
‫ول کن، لیدیا، سر به سرشون نذار.
‫حرکت کن!
‫ویسکی عالی و...
‫و ورق بازی بی‌پایان.
‫یا خدا.
‫ساندر!
‫- از این همه جا اینجا چکار می‌کنی؟ ‫- اومدم تو رو پیدا کنم.
‫خب، پس باید یه نوشیدنی بخوریم.
‫اگرچه باید بهت هشدار بدم،
‫- من شروع قابل توجهی داشتم... ‫- وقت نداریم.
‫ده سال نبودی و نیم ساعت نمی‌تونی...
‫من می‌خوام باهام به سندیتون بیای.
‫الان.
[... دوست دوشیزه لمب]
‫به نظرم باید بهت تسلیت بگم.
‫تسلیت چرا؟
‫به‌خاطر شوهرت.
‫وا، شوهر من ۲۰ سال پیش مرده.
‫و من هرگز توی گذشته...
‫زندگی نمی‌کنم.
‫منم همین‌طور.
‫من فقط نگاهم به آینده‌ست.
‫به‌خاطر همین موضوعه که هتل ‫سندیتون یه فرصت هیجان‌انگیزه.
‫هیجان‌انگیز برای کی؟
‫ما به ندرت همچین بازدید‌کننده‌هایی که...
‫توی مهمون‌خونه بمونن داریم!
‫کاملا حق با توئه، بانوی من!
‫ولی اگر بخوایم اونو ‫یه هتل مجلل بکنیم چی؟
‫تو همه‌ی حرفات پوچ و توخالین.
‫همیشه همین بودی.
‫این خیلی منصفانه نیست.
‫یادت رفته؟
‫چون مطمئنا من یادم نرفته!
‫اون مال نیم قرن پیش بود!
‫ما اون موقع جوون بودیم و خام!
‫نمی‌تونی تصورش کنی؟
‫یه نمای باشکوه.
‫ردیفی از سوئیت‌های لوکس مشرف به دریا.
‫پول خوبی گیرمون میاد.
‫همیشه افسارت دست طمع بوده.
‫به‌خاطر همینم از من گذشتی...
‫به‌خاطر اون جین کلیفورد ‫مزخرف با ۵۰ هزار پوندش.
‫یه لحظه امون بده!
‫تا جایی که یادم میاد تو منو ول کردی!
‫- دری وری نگو! ‫- آره، آره...
‫هنوزم یادمه.
‫نور شدید خورشید...
‫از شیشه‌های رنگی می‌تابید...
‫من اونجا منتظر وایساده بودم...
‫که تو برسی.
‫داشت شدید بارون می‌بارید!
‫و من بودم که منتظر بودم!
‫خزعبلات میگی.
‫بانوی عزیزم، خاطراتت فریبت میدن.
‫الان که به گذشته نگاه می‌کنم، ‫می‌بینم خدا دوستم داشته!
‫خیلی خب.
‫من میرم هتل مجللم رو یه جای دیگه می‌سازم.
‫نه، مطمئنم این کارو نمی‌کنی.
‫تو اون رو همین‌جا، رو به دریا می‌سازیش.
‫و من یه سهم بزرگ از سودش می‌خوام!
‫تو همیشه یه زن جوون ‫یک‌دنده و زیرک بودی.
‫بله، حالا یه زن پیر یک‌دنده و زیرک هستم.
‫لطفا، آقای پرایس رو راهنمایی کنید.
‫آگوستا!
‫آقای ساموئل!
‫خانم ویتلی.
‫تو خیلی خیلی خوب به نظر میای.
‫آقای ساموئل، یه چند تا، تار ‫موی خاکستری تو موهامه ،
‫ولی به غیر از اون، خوبم.
‫متاسفانه من اتاق آماده‌ی مهمون ندارم.
‫بابت باعجله رفتنم عذر می‌خوام.
‫اگر می‌تونی اتاق مهمون رو آماده کن.
‫حتما.
‫- آماده‌اش می‌کنم. ‫- ممنون.
‫به محض اینکه مستقر شدی میریم سندیتون.
‫دستا بالا!
‫ما شما رو می‌شناسیم؟
‫نه، ولی من تو رو می‌شناسم.
‫فکر کنم سرجوخه کلبورن باشی.
‫شما بگو سرگرد کلبورن.
‫به، سرگرد کلبورن!
‫هنوز بهمون نگفتی کی هستی.
‫من عمو ساموئل منفورتونم.
‫منفور یعنی چی؟
‫همون معروفه،
‫فقط بهترش.
‫"آقای لاکهارت،
‫"به اشتباه ادعا می‌کند که او...
‫" تنها وارث قانونی میراث آقای لمب است.
‫" تمام ادعای آقای لاکهارت...
‫"یک داستان ساختگی و یک بی‌حرمتی است.
‫" بی‌حرمتی به...
‫... آخرین آرزوی یک مرد در حال مرگ."
‫عزیز دلم.
‫می‌خوای ادامه ندی؟
‫"چرا آن مرد...
‫بیش از صداقت یک زن باور می‌شود؟
‫"به این دلیل که او یک مرد سفید پوست است؟
‫اگر چنین است، این چه عدالتی‌ست؟
‫آقای کلبورن!
‫بابت این سرزده اومدنم عذر میخوام،
‫ولی به نظرم، وقتی دلیل اومدنمون رو بدونید،
‫درک می‌کنید.
‫خانم لمب،
‫من صمیمانه با احساسات موافقم.
‫و شما کی هستید؟
‫ساموئل کلبورن هستم.
‫وکیل جدید شما.
‫- من به شما ماموریتی ندادم. ‫- نه هنوز،
‫ولی برادرم من رو در جریان...
‫مشکلاتی که دارید قرار داده.
‫خانم لمب، به محض اینکه...
‫گرفتاری شما رو شنیدم،
‫کسی بهتر از ساموئل به ذهنم نرسید.
‫شما مطلعید که لرد کورنفورث...
‫مسئول پرونده‌ی جورجیاناست؟
‫مردی که کاملا در لغو وراثت جورجیانا صریحه.
‫اون رحم نداره.
‫کورنفورث حق قضاوت نداره.
‫قانون باید بدون ترس یا لطف اجرا بشه.
‫امیدوارم این حس...
‫حقیقی باشه، آقای کلبورن.
‫من وسیله‌ی سرگرمیتون نیستم.
‫من بهتون اطمینان میدم، ‫اگر من نماینده‌تون هستم...
‫چون معتقدم شما می‌تونید ‫برنده بشید و باید برنده بشید.
‫خیلی خب.
‫نشونم بده چکار می‌تونی بکنی.
‫بعد تصمیم می‌گیرم.
‫هرطور مایلید.
‫ساعت ۳ به هیریک پارک بیاید.
‫بیشتر در موردش صحبت می‌کنیم.
‫خانم مارکام.
‫بازم اونه.
‫سر ادوارد، یه خوش شانسی دیگه؟
‫اقرار می‌کنم قصدم دیدن شما بود.
‫با چه هدفی؟
‫آهان، احتمالا برای شعرتون؟
خیر، اومدم برای نداشتن شعر عذرخواهی کنم.
‫این بدترین چیزی بود که تا حالا نوشتم،
‫همون‌طور که پیش‌بینی کرده بودی.
‫پس نیازی به نظر من نداری.
‫نیاز دارم، برای همه چیز.
‫به نظرم چیزهای زیادی ‫هست که می‌تونی بهم یاد بدی.
‫سر ادوارد، می‌تونم یه چیزی ازتون بپرسم؟
‫حتما.
‫به نظرت من احمقم؟
‫چی؟
‫تو انتظار داری باور کنم...
‫که این تغییر ناگهانی...
‫احساست نسبت به من، واقعیه.
‫این احساسات همون موقع که فهمیدی...
‫به من ارث رسیده به وجود نیومدن؟
‫پس، من دوباره می‌پرسم.
‫فکر می‌کنی من احمقم؟
‫نه این فکرو نمی‌کنم.
‫پس لطفا از این پاچه خواری ترحم انگیز ...
‫دست بردار.
‫ترحم انگیز؟
‫آره.
‫معنیش " مستحق ترحم" هست.
‫روز بخیر، سر ادوارد.
‫لئونورا،
‫ما باید قبل از برگشتن پدرت خونه باشیم.
‫خانم مارکام.
‫خانم کلبورن.
‫بئاتریس، اینجایی.
‫این، این نامه برای تو اومده.
‫از لندن.
‫چقدر غیرمنتظره.
‫هوم، دکتر فوکس توی لندنه،
‫از طرف اون نیست؟
‫اوم، آره، از اونه.
‫ولی نمی‌تونم تصور کنم چرا ‫دکتر فوکس برای من نامه نوشته.
‫یه وقت دیگه می‌خونمش.
فوری نیست.
‫شاید تو...
‫باید بگم، به نظرم تو داری با...
‫سر ادوارد، به موفقیت بزرگی می‌رسی، داداش.
‫ظاهرا اون کاملا تغییر کرده.
‫انگار درگیر یه نبرد داخلی...
‫با احساساتشه.
‫بله، بله.
‫تو خیلی لطف داری، خواهر.
‫من از پیشرفتش خیلی راضیم،
‫اگرچه خدای متعال هم در تحولش...
‫دستی داشته.
‫آره.
‫خب باید برم تو.
‫توام میای داخل؟
‫فکر کنم یکم اینجا بشینم و از هوا لذت ببرم.
‫بله.
‫خانم هنکینز عزیز،
‫دیروز، به من فرصت داده شد که...
‫صدای قلب یه مرد جوون رو ...
‫از طریق یه لوله‌ی ساده‌ی چوبی گوش بدم.
‫مثل روز روشن بود...
‫"... و من نمی‌تونم صبر کنم تا این ‫کشف رو با شما به اشتراک بگذارم."
‫بیا، بیا، بیا.
‫از اینجا، برو.
‫آقای پارکر؟
‫آقای آرتور پارکر، مدیر نمایش موزیکال.
‫من شنیدم پادشاه یه سوگلی جدید داره.
‫یه سوگلی جوون‌تر.
‫همه دارن حرفش رو می‌زنن.
‫بیچاره بانو دی کلمنت.
‫کنار گذاشته میشه.
‫مثل یه کفش کهنه.
‫بانو دی کلمنت، اجازه هست؟
‫یه موضوع خیلی فوریه.
‫حتما.
‫خبر وحشتناکیه، درسته؟
‫چی شده؟
‫پادشاه نظرش رو تغییر داده.
‫اون دیگه به مراسم نمیاد.
‫آره، درسته.
‫شنیده بودم.
‫متاسفم، آقای پارکر.
‫تصور می‌کنم اون سرگرمی دیگه‌ای پیدا کرده
‫تا بیشتر لذت ببره.
‫شما باید بهم کمک کنی، بانو دی کلمنت.
‫شما تنها کسی هستید که می‌تونید کمک کنید.
‫متاسفانه با توجه به این موضوع،
‫دیگه رگ خواب شاه دست من نیست.
‫متاسفم.
‫از صمیم قلبم متاسفم.
‫ولی کاری نمیشه کرد.
‫درست کنار دیوار دریایی.
‫هوای دریا مردم رو سرمست می‌کنه.
‫ما می تونیم به اونا زمین ‫بدیم و اونا به ما پول بدن.
‫ولی با این پیشنهادت...
‫ما این خونه‌هایی که ماهی‌گیرا...
‫توشون زندگی می‌کنن رو خراب می‌کنیم؟
‫"گراند هتل سندیتون" ‫برات میشه باقیات صالحات!
‫وقتی پادشاه بیاد اینجا...
‫و اون بعد از مراسم امشب برمی‌گرده...
‫ اون در بهترین هتل در انگلستان،
‫با سوئیت فوق العاده و...
‫و چشم انداز رو به دریا اقامت می‌کنه.
‫آره.
‫آقای پارکر؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫من متوجه شدم که ...
‫شما مثل همیشه سرحال نیستید.
‫هیچ مشکلی وجود نداره... چی ‫باعث شده چنین تصوری بکنی؟
‫با توجه به برخوردت،
‫من نتیجه می‌گیرم هر اتفاقی که افتاده...
‫تقریبا یه فاجعه‌ست.
‫با توجه به اینکه بانو دی ‫کلمنت رو در جریان گذاشتی،
‫من همینطور نتیجه می‌گیرم ‫که مربوط به پادشاهه.
‫شاید مربوط به شایعات ‫گرفتن معشوقه‌ی جدیدش باشه؟
‫بیچاره بانو دی کلمنت.
‫گفتنش برام دردناکه،
‫ولی بله، پادشاه امروز ‫یا هیچ روز دیگه‌ای...
‫به سندیتون نمیاد.
‫ولی تو بی‌وقفه تلاش کردی،
‫باید ناراحت کننده باشه...
‫ببینی تلاشهات هدر رفته.
‫بدتر از ناراحتیه.
‫وقتی خانم گرین هورن متوجه بشه،
‫اجراشو لغو می‌کنه.
‫من مضحکه‌ی همه میشم.
‫برادرم سرافکنده میشه،
‫ضرر و زیان خیلی زیادش به کنار!
‫آروم باش، باید یه راه‌حلی باشه.
‫فکر نکنم.
‫من فکر می‌کنم یه راهی هست.
‫چرا خانم گرین‌هورن ‫باید بدونه که پادشاه نمیاد؟
‫مخفی کردن چنین چیزی از اون امکان نداره...
‫وقتی اون برای یه تخت ‫شاهی خالی آواز می‌خونه!
‫نگران نباش.
‫اون یه آمریکائیه.
‫با روحیه‌ی هنری.
‫ما فقط...
‫تحت تاثیر قرارش میدیم.
‫با تشریفات!
‫امیدوارم برای چیزی که ازتون می‌خوام...
‫آماده باشی، خانم لمب.
‫این شمائید که باید آماده ‫باشید، آقای کلبورن.
‫لطفا بفرمایید داخل.
‫خانم هیوود.
‫ممنون میشم اگر شما اینجا منتظر باشید
‫تا من و خانم لمب ‫بتونیم بیشتر باهم آشنا بشیم.
‫من پیش شما منتظر می‌مونم.
‫باید صادقانه به سوالات من جواب بدی.
‫حقیقت، حقیقته.
‫من ترسی ازش ندارم.
‫خانم گرین‌هورن.
‫آرتور پارکر هستم،
‫خدمتگزارتون.
‫به سندیتون خوش اومدید.
‫لازم نیست به من تعظیم کنید، آقای ‫پارکر، من از خانواده سلطنتی نیستم.
‫من می‌دونم که شما توی ‫مکان‌های بزرگ‌تر اجرا کردین.
‫امیدوارم این یکی ناامیدتون نکنه.
‫راستش، من باید مستقیم ‫از وین به پاریس می‌رفتم.
‫اومدن به اینجا یجور عذابه.
‫اما، فرصت آواز خوندن برای یه پادشاه،
‫اونم زنی به رنگ پوست من،
‫بی‌سابقه‌ست.
‫برای هر دوی ما.
‫لرد مونتروز،
‫دوک باکینگهام‌شایر،
‫در خدمت شما هستم،
‫خانم گرین‌هورن.
‫عالی‌جناب، لطفا مارو ببخشید.
‫خانم گرین‌هورن، من می‌دونم پادشاه...
‫دانش دایره‌المعارفی از موسیقی کلاسیک دارن.
‫وقتی مراسم تموم شد،
‫این افتخار نصیب من شده که ‫شما رو به حضور ایشون ببرم.
‫من مشتاقانه منتظر اون لحظه‌م.
‫خانم گرین‌هورن، خدمتکار من ‫شما رو تا اتاقتون همراهی می‌کنه.
‫ما اتاقتونو آماده کردیم.
‫ممنون، آقای پارکر.
‫امیدوارم از مراسم لذت ببرید، لرد دوک.
‫نگران نباش، آقای پارکر.
‫همه چیز خوب پیش میره.
‫تو تنها زندگی می‌کنی.
‫مهمان‌ها اجازه دارن به خونه‌ات بیان؟
‫منظورتون چیه؟
‫به نظرم دقیقا می‌دونی منظورم چیه.
‫فکر کردم بعد از مهمونی از سندیتون میرید.
‫نه، من به‌خاطر جورجیانا موندم.
‫نامزدتون چی؟
‫ایشون مجبور شد برگرده به ویلینگدن.
‫به مزرعه‌اش.
‫آها، ایشون هم یه کشاورزه... مثل من.
‫هیچیش مثل شما نیست.
‫اقامتتون توی باث چطور بود؟
‫لذت‌بخش بود.
‫و برگشتن شما به ویلینگدن چطور؟
‫لذت‌بخش بود.
‫فقط لذت‌بخش؟
‫بیشتر از لذت‌بخش.
‫چرا هنوز مجردی؟
‫چون هنوز کسی که لیاقت ‫من رو داشته باشه پیدا نکردم.
‫ولی تو چند تا...
‫رابطه‌ی کوتاه با چند نفر داشتی.
‫هیچ چیز ناشایستی پیش نیومده.
‫تو تنها زندگی می‌کنی... ما از کجا بدونیم؟
‫چون من دارم میگم.
‫تو یه آبرویی داری!
‫- برای چی؟ ‫- غوغا به پا کردن.
‫تو محکومیت برده‌داری ‫رو صراحتا بیان می‌کنی.
‫- البته که می‌کنم. ‫- و درعین حال، چون پدرت...
‫مادرت رو دوست داشته تو اینجا هستی.
‫تو محصول همون...
‫برده‌داری هستی، خانم لمب.
‫بدون اون، تو وجود نداشتی.
‫برده‌ی پدرت...
‫اسم مادر من اگنسه.
‫اون قصد داشت پدرت رو اغفال کنه؟
‫-نه! ‫- یه زن با چنین...
‫- منش پستی... ‫- تمومش کن!
‫که تنها خواسته‌اش به دام انداختن...
‫- کافیه! ‫- یه مرد نجیبه!
‫معذرت می‌خوام.
‫با تمام وجودم.
‫ولی این لازمه.
‫تو باید برای این تحقیرها آماده بشی.
‫لاکهارت این ادعا رو مطرح نمی‌کرد...
‫مگر اینکه شواهد قانع‌کننده‌ای ‫علیه‌ات داشته باشه.
‫و اونا بی‌رحمن.
‫تحمل اون به ذرات قدرت...
‫و شخصیتی که داری نیاز داره.
‫لئو و آگوستا اغلب درموردت حرف می‌زنن.
‫فکر کنم دلشون برات تنگ شده.
‫واقعا؟
‫خیلی زیاد.
‫آقای کلبورن، توی نشون دادن رنجی که...
‫که آقای لاکهارت می‌تونه ‫برای من ایجاد کنه...
‫مدبرانه برخورد کرد.
‫به نظرم نمی‌تونم خودم ‫رو در معرضش قرار بدم.
‫این محاکمه اگر اون غایب هم باشه،
‫دو روز دیگه برگزار میشه.
‫و اگر از خودش دفاع نکنه،
‫امید کمی برای برنده شدن داره.
‫خواهش می‌کنم تا فردا صبر کنید.
‫من سعیمو می‌کنم که متقاعدش کنم.
‫ممنونم.
‫ساموئل، اراده‌ی خانم ‫هیوود رو دست کم نگیر.
‫ولی اینجا خونه‌های مردمه، تام.
‫اون نمی‌تونه روی اونا خونه بسازه.
‫امیدوارم اینو بهش گفته باشی.
‫البته که گفتم، آره.
‫خوبه.
‫چون این کار غیراخلاقیه.
‫حق با توئه، عزیزم، درسته،
‫ولی، خواهش می‌کنم نگرانش نباش.
‫هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫لیدی دنهام موافقت نمی‌کنه.
‫حالا بیا بریم، جورجیانا ‫بیشتر بهمون نیاز داره.
‫بعدش میری؟
‫اگر خانم لمب کمکت رو قبول نکنه؟
‫چرا؟
‫سندیتون تغییر کرده.
‫بهتر شده.
‫احتمالا یکم بمونم، یکم ‫بیشتر از این تغییرات ببینم.
‫اگر تحمل همراهی منو داری.
‫مطمئنم می‌تونم چند ‫روز دیگه هم تحمل کنم.
‫ما باید یه مهمونی تیراندازی برگزار کنیم.
‫مثل قدیما.
‫تا زندگی رو به اینجا برگردونیم.
‫تو از اون مهمونیا متنفر بودی.
‫اون موقع جوون‌تر بودم.
‫چرا که نه؟
‫به‌علاوه، ممکنه فرصت خوبی باشه که...
‫آگوستا رو به چند تا مرد ‫جوون شایسته معرفی کنیم.
‫به انتخاب تو.
‫اون قادر نیست یه مرد جوون شایسته رو...
‫برای خودش انتخاب کنه؟
‫تو در جایگاهی نیستی که ‫درمورد وظایفم نطق کنی.
‫موافقم باهات.
‫در حال حاضر.
‫بانوی جوان باید خیلی برات مهم باشه،
‫که غرورت رو زیر پا گذاشتی و...
‫بعد از این همه سال از من کمک خواستی.
‫خانم هیوود کارمند سابقم بوده، نه بیشتر.
‫منظورم خانم لمب بود.
‫شوهرخاله.
‫بله، آگوستا.
‫یکم سرم درد می‌کنه.
‫می‌تونم ازتون اجازه بگیرم به جای...
‫شرکت توی مراسم توی خونه بمونم؟
‫حتما.
‫خب، این برنامه‌ی خفنت چی شد؟
‫تو گفتی همه چی خوب پیش ‫میره، حالا خانم گرین‌هورن...
‫داره برای ملاقات با اعلی‌حضرت آماده میشه!
‫به خودت مسلط باش.
‫من خیلی ساده بهش میگم که اون دیر می‌رسه...
‫و بعد از اجرا باهاش ملاقات می‌کنه.
‫تا اون موقع، اون انقدر ‫تعریف و تمجید می‌شنوه که...
‫- که به سختی یادش میاد. ‫- نه.
‫نه، من نمی‌تونم دروغ بگم.
‫حداقل به یه هنرمند.
‫بیا تو.
‫آقای پارکر.
‫همه چیز آماده‌ست؟
‫همون‌طوری که باید باشه، خانم گرین‌هورن.
‫و اگر اجازه بدین من یه چیزی بگم،
‫هیچ واژه‌ای برای توصیف زیبایی شما نیست.
‫باعث افتخار ماست.
‫مفتخریم.
‫من براش کمک زیادی گرفتم.
‫برای گل‌ها ممنونم، اقای پارکر.
‫بوشون فوق‌العاده‌س.
‫تو از من استقبال گرمی کردی.
‫یه چیزی هست که باید بهتون بگم،
‫خانم گرین‌هورن، قبل ‫از اینکه برامون بخونید.
‫متاسفانه پادشاه بی‌میل هستند...
‫و توی مراسم حضور پیدا نمی‌کنن.
‫که این‌طور.
‫ایشون عذرخواهی کردن.
‫ایشون خیلی ناراحت هستن، ‫ولی وظایف فوری سلطنتی...
‫براشون اولویت داشته.
‫خب، شما قشنگ بیانش کردین، آقای پارکر،
‫ولی من شک دارم.
‫با این حال، یه سوال دارم،
‫و ازت می‌خوام که صادقانه جواب بدی.
‫اون اصلا قرار بود بیاد؟
‫آره!
‫ولی...
‫این یه حقه برای گول زدن شما نبود،
‫خانم گرین‌هورن.
‫آقای پارکر نمی‌تونه دروغ بگه.
‫تو ذاتش نیست.
‫پادشاه ناامیدش کرده،
‫و این نظر من بود که از شما مخفیش کنیم،
‫من کمتر از آقای پارکر با دروغ...
‫غریبه‌ام.
‫باور می‌کنم.
‫البته من پولتون رو پرداخت می‌کنم،
‫حتی اگر دیگه اجرا نکنید.
‫اگر من آواز نخونم،
‫تو پول زیادی از دست میدی.
‫در این صورت اجرا نکردن من پست فطرتیه.
‫من فقط برای پادشاهتون متاسفم ‫که نمی‌تونه صدای منو بشنوه.
‫حالا اگر اجازه بدید، آقایون محترم،
‫من باید آماده بشم.
‫من برات خوشحالم، آقای پارکر.
‫البته، من شک نداشتم اینطوری میشه.
‫من روحیه‌ی هنری رو درک می‌کنم.
‫وقتی خانم گرین‌هورن حضارش رو حس کرد،
‫وجدان هنریش ایجاب کرد که اجرا کنه.
‫همه چی خوبه.
‫همون‌طور که پیش‌بینی کردی، عالی‌جناب.
‫حالا می‌تونم صادقانه بگم،
‫که من امیدوار نبودم.
‫این اشتباه من بود.
‫اگه نخوای بری،
‫می‌تونیم اینجا بمونیم.
‫من تو رو تنها نمیذارم.
‫اونجا همه درباره‌ی من حرف می‌زنن.
‫چه اهمیتی داره، جورجیانا؟
‫ما، دوستای تو، تو رو ...
‫زن خوب و پایبندی می‌شناسیم که هستی.
‫پس چرا بهترین لباست رو نمی‌پوشی...
‫و به اون شایعات نشون ‫نمیدی که تو کم نیاوردی؟
‫یه لحظه، آرتور.
‫-تام... ‫- فقط یه لحظه، آرتور.
‫آقای پارکر؟
‫یه چیزی باید بگم.
‫لیدی دنهام، شما خیلی جذاب شدین.
‫پاچه‌خواری نکن، من به شک میفتم.
‫حالا، درمورد تجارتمون با آقای پرایس.
‫تجارتمون؟
‫ببخشید، یکم گیج شدم.
‫فکر کردم تجارتی در کار نیست.
‫من و آقای پرایس به توافق رسیدیم.
‫توافق؟
‫و من کاملا از طرح‌های عالی اون...
‫برای ساختن یه هتل...
‫کنار دیواردریایی حمایت می‌کنم.
‫ما قراره ثروتمند بشیم، آقای پارکر.
‫آره.
‫حوصله‌تو سر بردم، ساندر؟
‫چطور به این نتیجه رسیدی؟
‫ظاهرا حواست پرته.
‫منتظر کسی هستی؟
‫ظاهرا تو بیخودی نگران ‫اینی که من چکار می‌کنم.
‫این کارت رو اعصابه.
‫فقط برای جبران زمان از دست رفته‌ست.
‫آقای کلبورن!
‫علیاحضرت.
‫بانو لیدیا.
‫اجازه بدید برادرم رو معرفی کنم،
‫- آقای کلبورن. ‫- از دیدنتون خوشحالم.
‫من و مادرم بهتون سر زدیم،
‫ولی شما رفته بودین.
‫اگرچه با استقبال گرم یه...
‫سرباز کوچولو مواجه شدیم.
‫معذرت میخوام.
‫من یه کار ضروری داشتم ‫که باید بهش رسیدگی می‌کردم.
‫عذرتون پذیرفته شد.
‫با تصمیم ما، زمان دیگه‌ای ‫می‌تونیم انجامش بدیم.
‫بله حتما.
‫می‌بینم که خانم هیوود اینجاست.
‫ببخشید.
‫من باید با لرد مونتروز حرف بزنم.
‫تمایل دارم که اون برنامه‌های منو بدونه.
‫خانم هیوود.
‫خانم لمب چطوره؟
‫اون اینجاست.
‫شجاعت اون حد و مرز نمی‌شناسه.
‫قانعش کردی که برای پرونده‌اش بجنگه؟
‫نه.
‫ولی به تلاشم ادامه میدم.
‫میشه لطفاً منو ببخشید؟
‫قطعا.
‫وای، دوست عزیزم خیلی متاسفم.
‫این کاریه که مردا انجام میدن، شارلوت.
‫اونا خسته میشن.
‫سن وسالشون میره بالا،
‫و همیشه یه زیبایی وجود داره که...
‫اونا احساس جوونی بکنن.
‫خب، اون ممکنه پادشاه باشه،
‫ولی اگه اینجا بود،
‫بهش می‌گفتم از نظر من زیادی احمقه.
‫مطمئنم این کارو می‌کردی.
‫شارلوت عزیزم،
‫تو حال منو خوب می‌کنی.
‫تو کسی رو پیدا می‌کنی که عشقی که...
‫لیاقتش رو داری بهت بده.
‫خوشحال باش.
‫مثل تو؟
‫آره.
‫می‌تونم یه چیزی بهت بگم،
‫به عنوان کسی که توی مسائل ‫عاطفی تجربه‌اش بیشتره؟
‫آره.
‫اگه واقعا، آقای استارلینگ،
‫مردیه که تو رو خوشحال می‌کنه،
‫تو باید بری پیشش.
‫جورجیانا بهم نیاز داره.
‫مطمئنم که حرفت درسته.
‫ولی باید مطمئن باشی که اون یه بهونه نباشه.
‫برای چی؟
‫برای برنگشتن به ویلینگدن.
‫برای زندگی که خودتو تسلیمش کردی.
‫سر ادوارد.
‫خانم مارکام.
‫یادداشت من به دستت رسید؟
‫ظاهرا رسیده.
‫می‌ترسیدم توی مراسم شرکت کنی.
‫از اینکه با شوهرخاله‌ام ‫جلوی خواستگارا رژه برم؟
‫بهش گفتم سرم درد می‌کنه.
‫تو گفتی که برای موضوع مهمی...
‫با من ملاقات می‌کنی.
‫درسته.
‫و دلیلش چیه؟
‫تا با تو قدم بزنم.
‫همین.
‫پس...
‫بیا راه بریم.
‫به نظرت تا کی باید اینو تحمل کنیم؟
‫چند ساعت کسل کننده، شایدم چند روز.
‫اگه بمیری،
‫من با احتیاط... ترکت می‌کنم.
‫یادم رفته بود که چقدر می‌تونی بامزه باشی.
‫بزرگ‌ترین اشتباه زندگیم این بود که...
‫نیومدم پیشت توی اون کلیسا...
‫توی اون روز بارونی.
‫سروران،
‫لرد و بانوها، و...
‫مردم خوب سندیتون.
‫می‌دونم...
‫خیلی از شما...
‫برای دیدن پادشاه اومدید، ولی...
‫خانم‌ها و آقایون،
‫آقای پارکر لطف کرد و از من خواست که...
‫توی این مراسم معتبر آواز بخونم،
‫و من با افتخار قبول کردم.
‫با این حال،
‫به ما خبر دادن که پادشاه شما...
‫توی دادگاه بازداشت شدن...
‫برای فعالیت های ضروری سلطنتی.
‫حالا، من می‌دونم که آقای پارکر...
‫نگرانن که من مایوس شده باشم.
‫ولی من می‌خوام بهش اطمینان بدم که...
‫من مایوس نشدم.
‫من عذرخواهی فروتنانه‌ی ‫پادشاه رو با بزرگواری می‌پذیرم.
‫آواز خوندن چیزیه که من هستم.
‫این رسالت منه.
‫الان من آماده‌ی اجرا...
‫برای شما هستم.
‫و من به انجام این کار افتخار می‌کنم.
‫امشب،
‫من اجرای "پورگی آمور" از...
‫" له نوتزه دی فیگرو" رو...
‫به هر خانمی که در اینجا حضور داره...
‫و در درونش احساس رنج می‌کنه تقدیم می‌کنم.
‫امیدوارم که با آهنگ من ...
‫قدرت و آرامش پیدا کنی.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.