دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫سرهنگ.
‫می‌تونم یه لحظه از وقتت رو بگیرم؟
‫باید در مورد مسئله‌ی ‫مهمی صحبت کنم.
‫البته، کاپیتان.
‫چیه که این‌قدر مهمه؟
‫من به اجازه‌ی اون ‫احتیاج دارم، فریزر،
‫اگه بخوام از خانم هیوود خواستگاری کنم.
‫ببین، شارلوت.
‫فکر می‌کنی کاپیتان من بین اونا هست؟
‫کاپیتان تو؟
‫اون مال منه.
‫نامه‌های اون جایی برای شک باقی نذاشته.
‫و من هم مال اونم.
‫از کجا می‌تونی این‌قدر مطمئن باشی؟
‫اونم بعد از چنین آشنایی مختصری؟
‫می‌دونم که اون روح یک شاعر رو داره.
‫و خوش‌تیپ و شجاعه،
‫مردی که ۵۰ سرباز رو...
‫- از غرق شدن نجات داده. ‫- از غرق شدن نجات داده.
‫آره، به این اشاره کردی‌، اما...
‫بعضی وقتا فهمیدن شخصیت واقعی...
‫یه مرد کار خیلی سختیه.
‫شاید برداشت اولیه‌ای ‫از یه نفر داشته باشی...
‫و بعد یه چیزی برخلاف اون رو بشنوی.
‫شارلوت؟
‫دیروز سرهنگ لنکس به من یه چیز...
‫شدیدا نگران کننده در مورد آقای کلبورن گفت.
‫نمی‌دونم چه فکری بکنم.
‫تو قطعا می‌تونی به سرهنگ اعتماد کنی.
‫دیشب دیر وقت برگشتی، عزیزم.
‫من خوابیدم.
‫تونستی با سرهنگ به توافق برسی؟
‫راستش، من...
‫دیدم که توسط افرادش ‫احاطه شده و سرش شلوغه.
‫اون منو دعوت کرد که به اونا...
‫برای نوشیدنی خوردن ملحق شم، برای همین...
‫به نظر موقعیت مناسبی...
‫برای پیش کشیدن این موضوع نبود.
‫شاید من باید میومدم.
‫برای پشتیبانی روحی.
‫آره، ترجیح می‌دادم که ‫تو به اون‌جا میومدی، آرتور.
‫ما نمی‌تونیم اجازه بدیم ‫که مغازه‌دارهای بیچاره...
‫- یه روز دیگه‌ هم طلبکار بمونن. ‫- نه،‌ کاملا درست میگی، عزیزم.
‫من امروز صبح سرهنگ ‫رو احضار می‌کنم و...
‫درخواست می‌کنم که اون ‫کار شرافتمندانه رو انجام بده.
‫همینه!
‫متوجه نمیشم که چرا ما مجبور بودیم..
‫- تا این‌جا بیایم. ‫- من فقط باید با اونا حرف بزنم.
‫باید اول با اونا حرف بزنم.
‫واقعا؟
‫یه خبر از وکیل پدرم به من رسید.
‫اون فهمید که اون توی ‫آنتیگوا چه کار می‌کرد.
‫در مورد این با کسی حرف نمیزنی.
‫و تو دنبال هر چیزی...
‫که بتونه به درد من بخوره می‌گردی.
‫البته، قربان.
[نامه برای بانو استر بابینگتون]
‫اون مرد ادعا کرد...
‫که اون یکی از بستگان پدرم بوده.
‫اون استدلال کرده که ‫به دلیل وضعیت مادرم...
‫من لایق دریافت میراثم نیستم.
‫شخصیت اخلاقی من و مادرم رو زیر سوال برده.
‫این...
‫مرد نفرت انگیز کیه؟
‫ما هنوز اسمش رو نمی‌دونیم.
‫اما خوشبختانه شکایت اون توی ‫دادگاه‌های آنتیگوا شکست خورد.
‫فقط به‌خاطر تلاش‌های برادرتون.
‫سیدنی عزیز.
‫اگه یه خویشاوند هست...
‫که فکر می‌کنه من نالایق هستم،
‫چه دلیلی وجود داره که ‫کسای دیگه‌ هم همین راه رو نرن؟
‫پس باید بهشون ثابت کنی که اشتباه می‌کنن.
‫با نحوه‌ی زندگی و رفتار کردنت.
‫داری میگی که مشکل از منه؟
‫اگه یه مرد سفیدپوست ‫بودم کی منو زیرسوال می‌برد؟
‫متاسفانه همیشه کسانی هستن...
‫که می‌خوان بهت آسیب بزنن، عزیزم.
‫ما فقط ازت می‌خوایم ‫که بهونه دست کسی ندی.
‫تنتور دکتر فیوکس...
‫تاثیر مشهودی داشته؟
‫هنوز برای مشخص شدنش زوده.
‫ای بابا.
‫هیچ منظره‌ای احساس‌برانگیزتر از...
‫یه تازه مادر به همراه بچه‌اش نیست.
‫البته این‌طور به من گفتن.
‫- اون چطوره؟ ‫- زیباست.
‫خب، علاوه بر چونه‌ی دنهمی...
‫ظاهرا صدای دنهمی هم داره:
‫از مطرح کردن خواسته‌اش ابایی نداره.
‫فکر کنم اون گرسنه‌ هست.
‫درسته... مارتا؟
‫دستور دادم که کلبه‌ی باغبون...
‫خالی بشه.
‫چند ساله که...
‫کسی توش ساکن نبوده، ‫برای همین یکم دلمرده هست،
‫اما تا وقتی که ما یه جای...
‫دائمی‌تر برات پیدا کنیم کافیه.
‫همین که به فکر ما بودین لطف داشتین.
‫و من ترجیح میدم هر چه زودتر...
‫اون‌جا مستقر بشی.
‫چون فردا مهمونی‌ باغ سالانه‌ی منه.
‫و با این‌که دوست ندارم...
‫زمینم زیر پای مردم خراب بشه،
‫این مهمونی جالب‌ترین رویداد فصله.
‫نگران نباش، عمه. ما خودمون رو نشون نمیدیم.
‫خوشحالم که همو می‌فهمیم.
‫اه.
‫نامه‌ای برای من نیومده؟
‫نه، متاسفانه هنوز هیچی.
‫مطمئنم به زودی از لرد ‫بابینگتون خبر میگیری.
‫خانم ویتلی؟
‫داری چه کار می‌کنی؟
‫اگه شوهرخالت بشنوه...
‫خودش اینو باز کرد.
‫اون اینو کوک کرد.
‫اوه!
‫خب...
‫انتظار اینو نداشتم.
‫اما قابلتو نداشت.
‫حالا می‌تونیم به کلاس رقص برسیم.
‫آره!
‫هوم.
‫فکر کردم اجازه دادم نقاشی ‫منو بکشی، نه یه طرح فوری.
‫من باید اول بفهمم که کی هستی.
‫قبل این‌که بتونم برم سراغ بوم.
‫شاید بتونیم تو رو در حالت...
‫نشسته امتحان کنیم.
‫ترجیح میدم بایستم.
‫البته.
‫همون‌طور که مناسب موقعیت تو...
‫در جامعه هست.
‫یا خدا!
‫امیدوارم شوکه نشده ‫باشی، خانم هنکینز.
‫به هیچ وجه، آقا.
‫مگه آدم و حوا...
‫در باغ عدن و در جلوی چشم...
‫خداوند برهنه نبودند؟
‫شاید بشه گفت این ‫تصور حقیقی خدا از ماست.
‫کاری نکن که این هنرمند...
‫خیال برش داره.
‫من از تو نمی‌خوام که بدنت رو برهنه کنی،
‫بلکه از تو می‌خوام که روحت ‫رو برهنه کنی، خانم لمب.
‫تو به من خانم لمب رو ارائه میدی.
‫اما من می‌خوام جورجیانا رو پیدا کنم.
‫تو منو با عنوان خانم لمب خطاب می‌کنی.
‫اینم چند تا جوراب ‫که اون رو گرم نگه داره.
‫از تو بعید بود که با من...
‫این‌‌قدر خوب رفتار کنی، استر.
‫اینا برای تو نیستن، برای جورج هستن.
‫چون تو نمی‌تونی ‫براش چیزی فراهم کنی.
‫باز چی می‌خواد؟
‫پرستار تازه بهش غذا داده.
‫مارتا؟
‫میشه بچه رو ببری و باهاش قدم بزنی؟
‫- نمی‌تونم صداش رو تحمل کنم. ‫- یا من می‌تونم ببرمش.
‫نه.
‫نه، خیلی سفت و ‫سختی، انگار دارم...
‫بانو دنهم رو می‌کشم.
‫پس شاید بهتر باشه اونو بکشی.
‫من دنبال اشتیاقم!
‫احساس، صداقت!
‫نه یه نقاشی...
‫بی‌روح و بیات.
‫یه چیز واقعی در مورد خودت بگو.
‫چی؟
‫بچگیت.
‫یه خاطره‌ی شاد.
‫در مورد پدر یا مادرت حرف بزن.
‫هر دوی اونا مرده‌ان.
‫دیشب چه خوابی دیدی؟
‫هیچ ربطی به تو نداره.
‫گرفتمش.
‫یه چیزی هست.
‫ماسکت لغزید.
‫بیا، خانم هنکینز.
‫ما میریم.
‫دو، سه، چهار... بچرخ.
‫یک، دو،
‫سه، چهار.
‫خوبه.
‫چهار، و...
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫چهار.
‫یک.
‫دو...
‫یک، دو، سه،
‫چهار، پنج، شیش،
‫هفت، هشت، یک.
‫دو، سه، چهار، پنج، شیش...
‫هفت، بچرخ...
‫آقای کلبورن.
‫من سعی می‌کردم به خانم ‫مارکام رقص کوتیلیون رو یاد بدم،
‫اما...
‫ما به یه آقا نیاز داریم.
‫نه.
‫متاسفانه من راضی به رقصیدن نمیشم.
‫تحت هیچ شرایطی.
‫آگوستا، من تصمیم ‫گرفتم که تو و من...
‫باید فردا به مهمونی باغ بانو دنهم بریم.
‫به اندازه‌ی کافی در مورد این‌که...
‫می‌خوای به اجتماع معرفی بشی گلایه کردی.
‫خب، این فرصت توئه.
‫من هم به اون مهمونی میرم.
‫پس دلهره‌ی من در مورد ‫این رویداد مقداری کمتر شد.
‫اما،
‫من باید چی بپوشم، شوهرخاله؟
‫توی بخش شرقی عمارت ‫کمدهایی پر از لباس‌های...
‫خاله‌ات وجود داره.
‫شاید اون‌جا چیزی پیدا ‫کنی که اندازه‌ات باشه.
‫میذارم شما خانم‌ها به رقص ‫کوتیلیون خودتون برسید.
‫اون بچه‌ی منه؟
‫قسم خوردی که هیچ ربطی به این پسر نداری.
‫پسر؟
‫من یه پسر دارم؟
‫می‌تونم ببینمش؟
‫خواهش می‌کنم، استر.
‫حتی یه لحظه هم کافیه.
‫اوه، اون خیلی خوشگله.
‫نمیشه انکار کرد که اون بچه‌ی منه.
‫پسر من.
‫گفتن این کلمات چه‌قدر عجیبه.
‫ممنونم، استر.
‫واقعا میگم.
‫انجام شد، فریزر.
‫من اجازه‌ی افسر مافوق خودمون رو گرفتم.
‫- تو نمی‌تونی این کارو بکنی. ‫- چرا؟
‫من عاشق اونم، اونم عاشق منه
‫این حرف رو قبلا ازت شنیده بودم.
‫- اونم بیشتر از یه بار. ‫- الان مثل قبل نیست... اون فرق داره.
‫اما تو فرقی نکردی.
‫تو همون کارتری هستی که عاشق...
‫اون دخترای دیگه توی ‫شهرهای دیگه میشه.
‫امکان نداره یه مرد بالغ بشه...
‫و بفهمه چه خصوصیاتی ‫رو از یه همسر انتظار داره؟
‫خصوصیاتی که یه همسر ‫از یه شوهر انتظار داره چی؟
‫- مثلا صداقت. ‫- فریزر...
‫تو با ظاهرسازی‌های ‫دروغین دلش رو بدست آوردی.
‫من فقط یکمی در مورد گذشته‌ام اغراق کردم.
‫لعنت به تو،
‫- تو بهش دروغ گفتی! ‫- دروغ‌هایی...
‫که توی خوشبختی آینده‌ی ما نقشی ندارن.
‫اگه اون بفهمه چی؟
‫چرا باید اون بفهمه؟
‫اون توی بغل من خوابش برد.
‫میگیریش؟
‫می‌تونی اونو توی گهواره‌اش بذاری.
‫تنها وقتی که می‌بینم اونو توی ‫بغلت میگیری جلوی بانو دنهم هست.
‫انگار داری فقط به‌ خاطر اون...
‫نقش یه مادر رو بازی می‌کنی.
‫دلیلش فقط اینه که ‫اندازه‌ی تو برای این‌ بچه...
‫ذوق ندارم.
‫چطور می‌تونی ذوق نداشته باشی؟
‫ببینش، کلارا.
‫اون بی‌نقصه.
‫اگه اون بچه‌ی من بود، ‫هیچ وقت رهاش نمی‌کردم.
‫استر؟
‫نمی‌فهمی چه‌قدر خوش‌شانسی؟
‫می‌دونی بعضی زنا حاضرن برای...
‫بچه‌دار شدن چه کار بکنن؟
‫ولی تو حتی بزور نگاهش می‌کنی.
‫وقتی اون به دنیا اومد گریه کردی.
‫حالا دلیلش رو می‌فهمم.
‫سرنوشت چه‌قدر می‌تونه ظالم باشه.
‫این یه نقشه‌ی اولیه برای پادگان هست.
‫می‌تونی ببینی که اتاق‌های دلبازی داره.
‫و سالن اصلی عملا ‫یه تالار مهمونی هست.
‫خیلی جالبه، آقای پارکر.
‫بله.
‫اما...
‫این تنها دلیل دعوت من...
‫نیست، سرهنگ.
‫مطمئنم که یه اشتباه سهوی رخ داده،
‫اما از قرار معلوم گروهان تو...
‫در سراسر شهر...
‫بدهی زیادی بالا آوردن.
‫مثلا باید پول ضیافت بزرگ داده بشه.
‫مبلغش هم کم نیست.
‫ما نمی‌تونیم اجازه بدیم ‫که مغازه‌دارانمون...
‫ورشکست بشن،
‫همون‌طور که مطمئنم تو با من هم نظری.
‫بیخیال.
‫هر مردی بدهی‌های خودش ‫رو داره، مگه نه، تام؟
‫اما پیش کشیدن اونا جلوه‌ی بدی داره.
‫شاید بخوای برای ما یه نوشیدنی بریزی.
‫و به من بگی.
‫از خانم هیوود چه خبر؟
‫اون از کار برای آقای ‫کلبورن استعفا داده یا نه؟
‫نه.
‫فکر کنم همین الان که داریم ‫صحبت می‌کنیم اون‌جاست.
‫خیلی حیف شد.
‫امیدوار بودم تا الان سر عقل اومده باشه.
‫بیشترین چیزی که در ‫مورد خاله‌ام یادم میاد همینه.
‫لباس‌های خوشگلش.
‫اون همیشه شیک بود،
‫اما این لباس مورد علاقه‌ی منه.
‫یادمه که اینو توی یه ‫مراسم رقص در لندن...
‫که همراه پدر و مادرم رفته بود پوشید.
‫آقای کلبورن چی؟
‫اون به ندرت با اون به لندن میومد.
‫اون همیشه گوشه‌گیر بود.
‫من چطور به نظر میام، خانم هیوود؟
‫مثل یه بانو.
‫متاسفانه بسته نمیشه.
‫من مثل خاله لوسی اندام قلمی ندارم.
‫مشکلت اینه که زیرجامه‌ی ‫درستی نپوشیدی، فقط همین.
‫خانم هیوود.
‫- فکر می‌کنی من آماده هستم؟ ‫- برای چی؟
‫اجتماع.
‫می‌دونم که می‌تونم ‫بدرفتار و ناپسند باشم.
‫اگه جلوه‌ی بدی از خودم به نمایش بذارم چی؟
‫نمیذاری.
‫من کاملا بهت ایمان دارم.
‫بگذریم، این وظیفه‌ی تو هست ‫که منو برای اجتماع آماده کنی،
‫پس اگه آماده نباشم تقصیر توئه.
‫البته مطمئنم که شوهرخاله‌ام ‫نظرش عوض میشه.
‫تا وقتی که برسیم اون‌جا باورم نمیشه.
‫اوه!
‫چه کار می‌کنی؟
‫این لباس مادرمه.
‫پس یه جورایی من دارم ‫اونو بغل می‌کنم، مگه نه؟
‫آره، لئو.
‫فکر کنم همین‌طوره.
‫چه مهمونی بزرگی ترتیب دادین، بانو دنهم.
‫چه میز بوفه‌ی با شکوهی.
‫بله، مثل همیشه سخاوت به خرج دادین.
‫یادم ننداز.
‫اگه زیاد در مورد هزینه‌ی این ‫مراسم فکر کنم تپش قلب می‌گیرم.
‫بانو بابینگتون.
‫عصر بخیر، بانوهای من.
‫خواهرزاده‌ات هنوز نیومده، بانو دنهم؟
‫نه، اون دعوت نشده.
‫ای بابا.
‫امیدوارم مسئله‌ی اختلاف ‫خانوادگی در میون نباشه.
‫اصلا این‌طور نیست.
‫ما مثل هابیل و قابیل بهم نزدیکیم.
‫خانم لمب.
‫چه افتخاری نصیب ما شده...
‫که ثروتمندترین زن ‫سندیتون بین ماست.
‫بابت دعوتتون ممنونم،‌ بانوی من.
‫دوست دارم که لذت ببری.
‫باید از همه‌ی ‫سرگرمی‌ها بهره‌مند بشی.
‫و همین‌طور غذا.
‫من یه کیک رو مخصوص ‫این مهمونی سفارش دادم.
‫چه‌قدر با ملاحظه.
‫حتما تحریم شکر رو یادش رفته.
‫چه‌قدر بد.
‫اون یادش نرفته.
‫سعی کن بهش توجهی نکنی.
‫عزیزم.
‫فکر کنم کاپیتانم رو دیدم.
‫چرا بانو دنهم...
‫این‌قدر کینه‌توزه؟
‫اون می‌خواد منو سرجام بشونه.
‫فکر می‌کنه من یه آدم دو رو هستم.
‫وایسادن پای چیزی که ‫درسته دو رویی به حساب نمیاد.
‫من کاملا آگاه هستم که ثروتم ‫از درد و رنج بقیه بدست اومده.
‫دقیقا برای همینه که ‫نمی‌تونم سکوت کنم.
‫اون مرد کیه؟
‫اون آقای کلبورن هست.
‫اون آقای کلبورنه؟
‫این باغ چه‌قدر باشکوهه، مگه نه؟
‫به اندازه‌ی افرادی که اون ‫رو مزین کردن با شکوه نیست.
‫تو نوشیدنی دستت نیست.
‫ما باید به این مسئله رسیدگی کنیم.
‫اون همیشه حواسش جمعه.
‫منو یاد توله سگی ‫میندازه که یه زمانی داشتم.
‫چی باعث میشه یه مرد ‫این‌قدر بدبین بشه، کاپیتان؟
‫تو تا حالا احساس محبت‌ رو...
‫- تجربه نکردی؟ ‫- قطعا نه.
‫من یه سرباز معمولی هستم:
‫دلیر، زمخت، ژولیده.
‫فکر می‌کنم زیر اون لباس فرم...
‫یه قلبی میتپه.
‫جستجوی تو به جایی نمیرسه.
‫یه نفری هست.
‫می‌دونستم... اسمش چیه؟
‫- نمی‌تونم بگم. ‫- پس...
‫بگو ببینم چجوریه؟
‫اه...
‫اون موجود نادریه.
‫ظریف و در عین حال قوی.
‫صاف و بی ریا و در عین حال خردمند.
‫اما در حقیقت...
‫من در حضور اون دست ‫و پای خودمو گم می‌کنم.
‫- اون در مورد احساسات تو می‌دونه؟ ‫- نه، نه،‌ نه.
‫هیچ فایده‌ای نداره که ‫احساساتم رو بفهمه، خانم هیوود.
‫دل اون پیش کس دیگه‌ایه.
‫به علاوه، می‌دونم که اون هیچ وقت ‫از روی محبت نمی‌تونه به من نگاه کنه.
‫من باور دارم که شخص ‫مناسب برای همه‌ی ما وجود داره.
‫خوشبختانه من فرد مناسب خودمو پیدا کردم.
‫خانم هیوود.
‫آقای کلبورن.
‫چه سعادت غیرمنتظره‌ای.
‫بانو دنهم.
‫خواهرزاده‌ی همسرم رو معرفی ‫می‌کنم، دوشیزه آگوستا مارکام.
‫اوه، چه دختر خوشگلی.
‫اگه جات بودم اونو از ‫سربازها دور نگه می‌داشتم.
‫قصد خودم هم کاملا همینه.
‫امیدوارم که تو وارد رقابت ‫تیراندازی با کمان بشی.
‫پدر مرحومت برای سه سال پشت سر هم...
‫پیکان نقره‌ای رو برنده شد.
‫من اصلا شبیه پدرم نیستم.
‫خب، خیالم راحت شد.
‫دیگه لازم نیست کلی پول شراب بدم.
‫بانو مارکام.
‫تو خیلی خوش‌تیپ شدی.
‫و... خب، تو اصلا شبیه ‫یه معلم سرخونه نیستی.
‫با توجه به این که آگوستا داره ‫اینو میگه تعریف کمی نیست.
‫بانو دنهم.
‫اوه، سرهنگ لنکس.
‫خیلی خوش اومدی.
‫ممنونم،‌ بانوی من.
‫روز خوبی دارید؟
‫خیلی خوبه، ممنون.
‫در زمینه‌ی آب و هوا خیلی شانس آوردیم.
‫من باید به شما تبریک بگم در مورد...
‫هوم.
‫لطفا منو ببخشید.
‫خیلی خوشحالم که سرهنگ ‫امروز به ملاقات تو اومد.
‫فکر می‌کنم با تسویه‌ی ‫بدهی‌هاش موافقت کرده، درسته؟
‫خب، اون دقیقا چنین چیزی رو نگفت، عزیزم.
‫با این کلمات چنین چیزی رو نگفت.
‫آقای کلبورن.
‫خانم هیوود.
‫نمی‌دونستم...
‫که تو و معلم سرخونه‌ی ‫من با هم آشنایی دارید.
‫من خانم هیوود رو دوست خودم می‌دونم.
‫که این‌طور؟
‫منو ببخشید.
‫می‌بینم که تصمیم گرفتی ‫به هشدار من توجهی نکنی.
‫امکان نداره که اون عوض شده باشه؟
‫بعید می‌دونم.
‫اما به‌خاطر تو سعی می‌کنم ‫محترمانه باهاش رفتار کنم.
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫قطعا نه.
‫پس،
‫من این‌جا میگم.
‫کلارا بررتون، با من ازدواج می‌کنی؟
‫اومدن ما به این‌جا اشتباه بود.
‫نمی‌دونستم که تو و اون مرد...
‫آشنایی صمیمانه دارید.
‫هر چیزی که بین شما...
‫در مورد چیزی که بین ما بوده چی می‌دونی؟
‫فقط می‌دونم که مشخصا ‫خصومتی وجود داشته.
‫اما اگه سرهنگ لنکس...
‫این‌قدر بزرگمنش هست که برای یه عصر...
‫این خصومت رو کنار بذاره، ‫مطمئنم که تو هم می‌تونی.
‫حداقل به‌خاطر دوشیزه مارکام.
‫خیلی خب.
‫ما برای مدت کوتاهی می‌مونیم، اما ‫فاصله‌ی خودمون رو حفظ می‌کنیم.
‫تو این بچه رو از خودت نمی‌دونستی.
‫چی یهویی عوض شد؟
‫من یه پدر شدم.
‫من نمی‌خوام پسرم به عنوان ‫یه حرومزاده بزرگ بشه.
‫توی فقر، مخفی شده...
‫توی یه کلبه‌ی دلگیر.
‫می‌خوام اونو یه آدم محترم بکنم.
‫اگه ما ازدواج کنیم، اون یه دنهم میشه.
‫چون تو از ارث محروم ‫شدی، اون وارث مذکر بعدیه.
‫این بهترین لطفیه که ‫می‌تونی در حق اون بکنی.
‫در حق اون؟
‫و فکر کنم هر دوی ما در ‫نتیجه ازش بهره‌مند میشیم.
‫تو استر رو در نظر نگرفتی.
‫حتی اگه ما ازدواج کنیم،
‫عمده‌ی میراث بانو دنهم...
‫به اون میرسه.
‫نگران استر نباش.
‫من بهش رسیدگی می‌کنم.
‫من هر سال این مراسم رو برگزار می‌کنم.
‫می‌دونستی، شارلوت،
‫سرهنگ توی نبرد واترلو...
‫با شخص ناپلئون درگیر شده؟
‫نمیشه گفت که من به تنهایی ‫با اون درگیر شدم، آقای پارکر.
‫فکر نکنم اون‌قدرها هم ترسناک باشه.
‫شنیدم قدش این‌قدره.
‫بله، اون قد کوتاهی ‫داره، اما نقشه‌کش زیرکیه.
‫باید نبرد خونینی بوده باشه.
‫نبرد همیشه خونینه.
‫با این حال بزرگترین خصائص انسانی رو...
‫میشه در اون پیدا کرد،
‫چون باید به بقیه اعتماد کرد.
‫مثل کاپیتان کارتر.
‫فکر کنم اون کنار تو جنگیده؟
‫فکر کنم منظورت کاپیتان فریزر هست.
‫نه، کاپیتان ویلیام کارتر؟
‫اشتباه می‌کنی، خانم هیوود.
‫کاپیتان کارتر فقط یه بچه هست.
‫اون هنوز...
‫حتی نزدیک یه میدون نبرد هم نشده.
‫کاپیتان!
‫می‌خوای یه امتحانی بکنی؟
‫شاید بعدا.
‫آلیسون عزیزم،
‫میشه با من یکم قدم بزنی؟
‫می‌خوام یه چیزی رو بهت بگم.
‫البته.
‫کارتر.
‫افراد منتظرن که تو...
‫کمان رو بدست بگیری.
‫می‌تونی از نوبت من استفاده کنی، فریزر.
‫اه.
‫من توی تیراندازی با کمان ‫به گرد پای تو هم نمی‌رسم.
‫خیلی دوست دارم تیراندازی تو رو ببینم.
‫قدم زدن ما یکی دو دقیقه ‫می‌تونه صبر کنه، مگه نه؟
‫خیلی خب.
‫و بعد ما از این گروه خارج میشیم.
‫اون خواست با من تنهایی صحبت کنه.
‫امیدوارم که در مورد ‫نیتش اشتباه نکرده باشم.
‫تو برای ما خوشحال نیستی، کاپیتان؟
‫می‌تونم خوشحال باشم، خانم هیوود،
‫با این‌ حال وجدانم منو وادار می‌کنه...
‫که بهت توصیه کنم احتیاط کنی.
‫فکر می‌کنم تو اجازه دادی تجربه‌ی ‫خودت روی قضاوتت تاثیر بذاره.
‫می‌دونم که دل تو شکسته،
‫اما این دلیل نمیشه که به عشق واقعی شک کنی.
‫می‌تونی اسم اینو بذاری ‫عشق واقعی، خانم هیوود؟
‫وقتی که اون خود واقعیت ‫رو به خوبی نمی‌شناسه؟
‫تو این دختر خیلی باکلاسی که...
‫تظاهر می‌کنی نیستی.
‫تو دختر یه کشاورزی.
‫داری میگی که دختر یه کشاورز...
‫لیاقت اینو نداره که همسر یه افسر ارتش بشه؟
‫می‌دونستم که روحیه‌ی ‫خشنی داری، کاپیتان.
‫اما نمی‌دونستم که سنگدلی.
‫من ضعف‌های اون رو بهتر از هر کسی می‌شناسم.
‫حقیقت در مورد استر اینه ‫که در اعماق وجودش...
‫اون باور داره که دوست داشتنی نیست.
‫پس اگه باور کنه که...
‫بابینگتون اونو رها کرده،
‫عقل از سرش می‌پره.
‫و خاله‌ی ما پولش رو برای کسی که...
‫در مورد سلامت فکریش تردید هست نمیذاره.
‫بابینگتون عاشق اونه.
‫چرا باید اونو رها کنه؟
‫این واقعا غم‌انگیزه.
‫وقتی که فهمید که استر نمی‌تونه...
‫برای اون بچه بیاره، علاقه‌اش ‫رو به اون از دست داد.
‫اون چند هفته‌ست که ‫براش نامه‌ای ننوشته.
‫- از کجا می‌دونی که اون... ‫- نمی‌دونستم.
‫البته شک داشتم.
‫ممنون که این رو تایید کردی.
‫اون حقش چنین چیزی نیست.
‫اون با من مهربون بوده.
‫دوستی شما خیلی احساس‌برانگیزه.
‫اما خیالت راحت باشه که ‫اون هیچ علاقه‌ای به تو نداره.
‫همه‌ی این هدایا و مراقبت‌ها به‌خاطر قدرته.
‫اون به زودی حوصله‌اش سر ‫میره، یا بدتر از اون سرخورده میشه.
‫چون تو چیزی داری که اون بدجوری می‌خوادش.
‫و بعد اون تو رو کنار میزنه، ‫چون براش خیلی دردناکه.
‫اون می‌خواد که بانو ‫دنهم هیچ لطفی به تو نکنه.
‫اون وقت کجا هستی، کلارا؟
‫این کلبه برات مثل یه کاخ میشه.
‫نباید خیلی معطل کنم.
‫کاپیتان کارتر منتظر منه.
‫فکر می‌کنم کاپیتان کارتر...
‫با تو صادق نبوده.
‫منظورت چیه؟
‫سرهنگ گفت که اون توی بیداسوا نبوده.
‫اون گفت که کارتر هیچ ‫نبردی رو از نزدیک ندیده.
‫البته که توی نبرد بوده.
‫افراد زیادی اون‌جا بودن... ‫سرهنگ درست یادش نیست.
‫فکر نکنم.
‫من ویلیام خودم رو می‌شناسم،
‫و می‌دونم که اون دروغگو نیست.
‫تو و کاپیتان فریزر به ‫رابطه‌ی ما حسودی می‌کنید.
‫من اجازه نمیدم...
‫که دو تا آدم بدبین بی‌بهره از عشق ‫بداخلاق خوشبختی منو خراب کنند.
‫آلیسون، تو نمی‌تونی...
‫سه تا بدبین بی‌بهره از عشق.
‫آلیسون.
‫خانم هیوود.
‫آشفته به نظر میای.
‫خواهرم به حرف حساب گوش نمی‌کنه.
‫اگه حقیقت براش ناراحت‌کننده باشه،
‫اونو نادیده میگیره.
‫خب، طبق تجربه‌ای که ‫من دارم، وقتی یه زن جوان...
‫تصمیمش رو بگیره به سختی میشه تغییرش داد.
‫یه دهه از آخرین باری که...
‫توی چنین رویدادی قرار گرفتم میگذره.
‫متاسفانه عزت اجتماعی ‫قبلم رو به کلی از دست دادم.
‫شاید بتونی به من یادآوری کنی ‫که چطور یه مکالمه رو انجام بدم.
‫فکر کردم تو منو استخدام کردی...
‫که به بچه‌ها آموزش بدم، ‫آقای کلبورن، نه خودت.
‫فکر کنم یه رقیب پیدا کردی.
‫منظورم برای مسابقه‌ی تیراندازی با کمانه.
‫هوم.
‫آفرین، خانم هیوود.
‫ضربه‌ی خوبی بود، خانم لمب.
‫مگه نه، چارلز؟
‫با توجه به این که خانم لمب...
‫یه پتک دستشه جرات مخالفت ندارم.
‫چارلز به من میگه که کار شما...
‫خیلی موفقیت آمیز نبوده.
‫میشه این‌طور گفت.
‫آرتور، واقعیت اینه که...
‫تو همیشه خود واقعیت هستی.
‫این خصلت نادر و معرکه‌ای هست.
‫من دقیقا می‌دونم که کی هستم، آقای لاکهارت.
‫نیازی ندارم که تو به من بگی.
‫تلاش خوبی بود، خواهر!
‫اگه هدف این می‌بود که توپ...
‫به دورترین بخش باغ برسه،
‫قطعا تو برنده بودی.
‫اوه، تام، شاید بهتر باشه منو ‫به آقای کلبورن معرفی کنی.
‫اوه، مری، نه.
‫اون مرد بیچاره تنهاست.
‫اما مری، من...
‫اوه، آقای کلبورن.
‫همسرم مری پارکر رو به شما معرفی می‌کنم؟
‫خانم پارکر.
‫از ملاقات با تو خوشوقتم، آقای کلبورن.
‫بگو ببینم،‌ آقای پارکر، ‫این ایده‌ی تو بود...
‫که ارتش رو به سندیتون بیاری؟
‫نمی‌تونم بگم کار من بوده،
‫اما با کمال میل با چنین چیزی موافقت کردم.
‫در واقع، من در فرایند...
‫مذاکره با سرهنگ لنکس برای ساخت...
‫یه پادگان دائمی هستم.
‫مگه نه، سرهنگ؟
‫نمیشه بهش گفت مذاکره.
‫هنوز قانع نشدم...
‫که پادگان‌های دائمی فکر خوبی هستن.
‫- دستتو بکش! ‫- اون می‌خواد کمک کنه.
‫آگوستا؟
‫آگوستا!
‫آگوستا! آگوستا!
‫چرا این‌قدر محکم بستیش؟
‫می‌خواستم مردا فکر کنن که من خوشگلم.
‫می‌خواستم زنانه به نظر برسم.
‫می‌دونم این چه‌قدر احمقانه به نظر میاد.
‫این‌که بتونی نفس بکشی مهمتره.
‫یه...
‫مردی هست که فکر می‌کنه تو خوشگلی.
‫تو باید متوجه شده باشی.
‫سرهنگ لنکس.
‫با این حال...
‫برام مشخص نیست که توجه ‫اون برای تو خوشاینده یا نه.
‫وقتش رسیده که کیکم رو ببرم.
‫آقای پارکر،
‫یادم میاد که چه‌قدر مشتاق ‫بودی تا آناناس منو ببری.
‫شاید تو دوست داشته باشی به من افتخار بدی.
‫متاسفانه نمی‌تونم.
‫اوه.
‫تو به‌خاطر این تحریم شکر مسخره...
‫به میزبانت بی‌احترامی می‌کنی؟
‫کی قراره بساط این جمع بشه؟
‫هر وقتی که آخرین برده ‫هم آزاد بشه، بانوی من.
‫می‌دونم تو فکر می‌کنی ‫که من یه آدم دو رو هستم.
‫چون من ذینفع همون ‫کسب و کاری هستم...
‫که دنبال تحریمشم.
‫اما من نمی‌تونم گذشته رو تغییر بدم.
‫تنها کاری که می‌تونم بکنم...
‫دفاع از کسایی هست که ‫نمی‌تونن از خودشون دفاع کنن.
‫حقیقت اینه که،
‫هر کسی که شکر بخره...
‫این کسب و کار شرورانه رو ماندگارتر می‌کنه.
‫پس، اگه با این فکر مشکلی ندارید که...
‫زنان و مردانی کل روز رو رنج می‌کشن...
‫تا شکرتون بدست ‫بیاد، پس خجالت نکشید،
‫از کیکتون لذت ببرید.
‫اما من این کارو نمی‌کنم.
‫این مسخره‌ست.
‫اون خیلی شبیه خاله‌ی خودشه.
‫اگه لوسی برگشته بود پیش من...
‫الان اون دختر در آغوش من بود.
‫آلیسون عزیزم.
‫یه سوالی هست که می‌خوام ازت بپرسم.
‫در واقع،
‫بقیه‌ی عمرم به جواب تو بستگی داره.
‫پس بپرس.
‫افتخار میدی که همسر من بشی؟
‫بله، ویلیام!
‫جوابم مثبته!
‫آلیسون!
‫بیا!
‫- من نمی‌تونم شنا کنم! ‫- پارو رو بگیر!
‫پارو رو بگیر!
‫کمک!
‫آلیسون!
‫کمک! کمک!
‫کمک! یه نفر کمک کنه!
‫کمک!
‫آلیسون!
‫این اشتیاقی بود که دنبالش بودم.
‫چه‌قدر عاشق اینم که سیمای تو رو...
‫در همین لحظه بکشم.
‫فکر کنم یه قلم و کاغذ داشته باشی؟
‫همیشه دارم.
‫خیلی خب.
‫اما این‌جا نه.
‫نمی‌خوام کسی ببینه.
‫چرا تو نجاتم دادی؟
‫چرا ویلیام...
‫سعی نکرد منو نجات بده؟
‫سرهنگ لنکس؟
‫وقت این رسیده که من ‫پیکان نقره‌ای رو اهدا کنم.
‫و تو هنوز کمان رو برنداشتی.
‫نمی‌خوای به افرادت نشون ‫بدی که دود از کنده بلند میشه؟
‫با کمال میل، بانوی من.
‫ماباید برای تو یه حریف قدر پیدا کنیم.
‫آقا کلبورن.
‫به سرگرمی علاقه داری؟
‫در برابر من توی مسابقه تیر‫اندازی شرکت می‌کنی؟
‫نه. ممنون.
‫این کارت از نزاکت به دور بود، آقای کلبورن.
‫می‌ترسی که سرهنگ آبروی تو رو ببره؟
‫چرا بهش در مورد اون موضوع چیزی نمیگی؟
‫چه کارت کرده که نمی‌تونی باهاش مواجه شی؟
‫تو فکرم هست خودم باهاش حرف بزنم.
‫نه.
‫ممنون، مری، نه.
‫بهتره ما خودمون مسائل رو حل کنیم.
‫من باید برم آرتور رو پیدا کنم.
‫فکر می‌کنم اون کنار نوشیدنی‌هاست.
‫اوه!
‫شروع خوبی بود، سرهنگ.
‫آقای کلبورن،
‫بعید می‌دونم بتونی به این خوبی عمل کنی.
‫اوه، زود قضاوت کردم.
‫این یه مبارزه تا سرحد مرگه.
‫خاله.
‫ادوارد!
‫معنای این کارت چیه؟
‫چطور جرات کردی که بدون دعوت بیای این‌جا!
‫منو ببخش، خاله... نمی‌تونستم ‫حتی یه لحظه بیشتر صبر کنم...
‫تا خبر خوبم رو با تو به اشتراک بذارم.
‫کلارا موافقت کرده که به من افتخار بده...
‫و همسرم بشه.
‫تو نمی‌تونی شنا کنی.
‫تو گذاشتی من غرق شم.
‫نه، نه.
‫وقتی کاپیتان فریزر اومد،
‫- من می‌خواستم شیرجه بزنم که... ‫- بس کن!
‫دیگه دروغ بسه!
‫حق با شارلوت بود.
‫تو هیچ وقت توی ‫بیداسوا نبودی، مگه نه؟
‫مگه نه؟
‫من در جایگاهی نیستم که اینو بگم.
‫اصلا حرف راست به من زده؟
‫احساسات من به تو واقعی هستن.
‫تو چیزی جز یه ترسو نیستی.
‫و من چیزی جز یه احمق نیستم.
‫و تو.
‫تو می‌دونستی،
‫و هیچی نگفتی.
‫با خودت چه فکری کردی؟
‫ما داریم به پسرمون فکر می‌کنیم.
‫این اونو یه شخص محترم ‫می‌کنه، براش امنیت میاره.
‫من با ادوارد بزرگ شدم.
‫نزدیکی به اون رو حتی برای ‫بدترین دشمنم هم نمی‌خوام.
‫اگه واقعا بابت بچه نگرانی،
‫باید خوشحال باشی.
‫اون یه حرومزاده نمیشه.
‫اون اسم دنهم رو میگیره.
‫و پول دنهم رو؟
‫خاله‌ی ما مثل من می‌تونه...
‫متوجه این فریب بشه.
تو در مورد ادوارد اشتباه کردی.
‫اون دیگه مثل قبل نیست.
‫اون باملاحظه شده.
‫شریف شده.
‫مارتا!
‫مارتا! اون کجاست؟
‫اون باید غذا بخوره، کلارا.
‫پس باید صبر کنه.
‫بچه‌ات به مادرش نیاز داره.
‫متوجه نیستی؟
‫من نمی‌تونم مادر اون باشم!
‫همه‌ی چیزهایی که یه مادر هست...
‫من نیستم.
‫الان به ذهنم رسید...
‫چرا فقط ما مردا باید خوشگذرونی کنیم؟
‫من خانم هیوود رو انتخاب می‌کنم...
‫تا تیر نهایی منو رها کنه.
‫ممنون، سرهنگ،
‫اما این رقابت بین تو و آقای کلبورن هست.
‫اصرار می‌کنم.
‫خانم پارکر،
‫من نمی‌تونم خانم لمب رو پیدا کنم.
‫اون غیبش زده.
‫اوتیس مولینکس.
‫این کسی بود که دیشب خوابش رو دیدم.
‫اون کیه؟
‫تنها مردی که عاشقش بودم.
‫اون بود که تحریم شکر رو به من معرفی کرد.
‫اما ما بد از هم جدا شدیم.
‫اون منو ناامید کرد.
‫شاید برای همینه که..
‫برای اعتماد کردن بی‌میل هستم.
‫برای این‌که دیده بشم.
‫پس چرا هنوز رویای اونو می‌بینی؟
‫چون کس دیگه‌ای ‫نیست که رویاشو ببینم.
‫خانم لمب!
‫ما همه جا رو دنبالت گشتیم!
‫و حالا منو پیدا کردی.
‫از چی این‌قدر می‌ترسی؟
‫من از این‌که به خودم اجازه ‫بدم دوستش داشته باشم می‌ترسم.
‫و این‌که چنین چیزی برای ‫هر دوی ما چه معنایی داره.
‫نگاهش کن، کلارا.
‫بیارش نزدیک خودت.
‫خودت رو بهش پیشکش کن.
‫اون پیدات می‌کنه.
‫تو از چیزی که فکر می‌کنی زن بهتری هستی.
‫باید محکم کمان رو بگیری.
‫این اولین باری نیست که ‫از یه کمان استفاده می‌کنم.
‫وای خدای من.
‫کارت خوب بود، خانم هیوود.
‫شانس آوردم که تو توی تیم منی.
‫چرا سرهنگ باید یه ‫برتری ناعادلانه داشته باشه؟
‫خانم هیوود، این افتخار رو به من هم میدی؟
‫اوه!
‫خب، سرهنگ لنکس برنده‌ی مسابقه هست،
‫اما مطمئن نیستم این به حساب بیاد.
‫عیبی نداره، آقای کلبورن.
‫میدونی که چی میگن: توی عشق و جنگ ‫لازم نیست از قوانین معمول پیروی کنی.
‫اما با این حال می‌دونم که تو ‫از هیچ کدومش سر در نمیاری.
‫ما میریم.
‫آقای کلبورن!
‫نباید حتی یه دقیقه‌ی دیگه هم...
‫همراه اون مرد باشی.
‫چنین تصمیمی با تو نیست.
‫تو معلم سرخونه‌ی منی... ‫تو رو از این کار منع می‌کنم!
‫شاید حقوق منو بدی،
‫اما نمی‌تونی به من دستور بدی.
‫تو صاحب من نیستی!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.