‫من وارث برحق ‌ثروت پدرت هستم.
‫میراث جورجیانا از بین میره.
‫شما کی هستید؟
‫ساموئل کلبورن، وکیل جدید شما.
‫خانم مارکام، امیدوار ‫بودم باهاتون قدم بزنم.
‫همین.
‫من و آقای پرایس برای ساختن یه هتل...
‫کنار دیوار دریایی به توافق رسیدیم.
‫اگه آقای استارلینگ مردیه ‫که واقعا خوشحالت می‌کنه،
‫باید بری پیشش.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫این نامه‌ها اگه نشانه‌ی عشق ‫پدرم نیستن، پس چی هستن؟
‫من می‌دونم کیم.
‫لاکهارت هر چقدرم تهدید کنه، برنده نمیشه.
‫من به وکیلت خیلی امید دارم.
‫آقای کلبورن واقعا تاثیرگذاره.
‫ما یه تشکر به برادرش بدهکاریم.
‫پس کار عمو ساموئل....
‫اینه که بایسته و بحث کنه؟
‫بله، در اصل.
‫و اگه اون این کارو خوب انجام نده،
‫اون وقت خانم لمب همه‌ی ‫ثروتش رو از دست میده؟
‫بله متاسفانه.
‫آگوستا، فکرت مشغول چیزیه؟
‫تو انگار اینجا نیستی.
‫من، من فقط نگران خانم لمب بیچاره‌ام.
‫این لیست مهمانان برای ‫مهمونی تیراندازیه، قربان.
‫- باید هماهنگی‌های نهایی رو انجام بدیم. ‫- واقعا باید این کارو بکنیم؟
‫من ترجیح میدم کاش ‫برادرم این پیشنهادو نداده بود.
‫به‌هرحال، دعوت‌نامه‌ها فرستاده شده.
‫پس با این فرض که دادرسی به موقع تموم بشه،
‫شما به زودی میزبان مهمونا هستین.
‫آگوستا، فکر می‌کنم حداقل...
‫چند تا مرد جوون محترم ‫توی مهمونی حضور دارن...
‫که می‌تونی باهاشون آشنا شی.
‫خیلی هیجان‌انگیزه.
‫- خانم هیوود چطور؟ ‫- احتمالا...
‫ایشون بعد از دادرسی برگردن خونه.
‫ایشون باید برای عروسیش آماده بشه.
‫اونا میگن که...
‫اون همه‌ي ثروتش رو از دست میده.
‫و شما دلت براش می‌سوزه؟
‫من دلم می‌سوزه....من می‌دونم....
‫توسط یه فامیل طماع ازت اخاذی بشه چجوریه.
‫من به لطف مداخلات شما، عمه،
‫اون آدمی که قبلا بودم نیستم.
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم ‫مردا می‌تونن تغییر کنن یا...
‫ذاتشون از بدو تولد ثابت شده.
‫اگه منو ببخشید،
‫میرم تمرینای روزانه‌ام رو انجام بدم.
‫یه سوارکاری آروم نشاط‌بخش ‫برای بهبود عملکرد ذهن.
‫این فاجعه‌ست.
‫به خدا، ما نفرین شدیم.
‫کاملا درسته، مادر.
‫گرفتاری خانم لمب کنار گرفتاری ما چیه؟
‫در صورت امکان، ما باید ‫دنبال یه جایگزین باشیم.
‫چرا؟
‫حتی اگه خانم لمب دادرسی رو ببازه،
‫باورم نمیشه ذره‌ای از ‫اشتیاق هری کم بشه.
‫برعکس، این اتفاق...
‫باعث اشتیاق بیشتری در من میشه.
‫برای من همیشه فقر، یه محرک قوی بوده.
‫چطور می‌تونین توی همچین ‫وقتی منو دست بندازین؟
‫اعصاب من برات اهمیتی نداره؟
‫آينده‌ی ما الان کامل ‫به تو بستگی داره، لیدیا.
‫تام،‌ این خیلی غیرقابل تحمله.
‫من از فکر جورجیانای ‫طفلک خواب و خوراک ندارم.
‫ما باید کنارش باشیم.
‫مری و شارلوت پیششن و ‫ما حضورمون اینجا لازمه.
‫درضمن، ما باید خوش‌بین باشیم، آرتور.
‫اینجا انگلیسه!
‫عدالت حتما پیروز میشه.
‫متاسفانه تعصب لرد کورنفورث...
‫باعث میشه که اون نسبت ‫به تو شفقت نداشته باشه.
‫اعمالت هم به اندازه‌ی کلامت ‫توی قضاوت اون تاثیر داره.
‫پس این مدرکی که باهاش...
‫ما رو تهدید کردن هرچی که باشه،
‫باید تو سعی کنی به خودت مسلط باشی.
‫من نمیذارم لاکهارت پیروز بشه.
‫حداقل این دادگاه رو خاتمه میده.
‫از شایعات در امان می‌مونی.
‫آقای کلبورن.
‫خانم لمب.
‫آقای پریش هستم، نماینده‌ی آقای لاکهارت.
‫اون ترجیح میده این موضوع الان حل بشه...
‫و بهتون ۵هزار پوند پیشنهاد میده برای...
‫نجات پیدا کردن از تحقیر دادرسی که...
‫احتمالا شما بازنده‌اش هستید.
‫خجالت نمی‌کشی؟
‫آقای پرایس، سرزده اومدن...
‫خیلی رفتار بدیه.
‫ببخشید، بانوی من.
‫به این فکر کردم که شاید بتونم...
‫دعوتت کنم سوار کالسکه‌ام بشی.
‫قطعا نه!
‫مردی به سن و سال تو ‫رو چه به این جنگولک بازیا؟
‫شاید تو وقار نداشته باشی، ولی نمی‌تونی...
‫وقار منو ازم بگیری.
‫من همیشه فکر می‌کردم که وقار ‫یه ویژگی بیش از حد والاست.
‫- هوم، قطعا همینطوره. ‫- بهم بگو،
‫تو توی مهمونی تیراندازی...
‫آقای کلبورن تو ی هیریک‌پارک حضور داری؟
‫بهش فکر می‌کنم.
‫عالیه!
‫پس احتمالا یکم قابل تحمل میشه.
‫شاید ما باید با هم بریم.
‫مگر اینکه به نظرت خیلی زشت باشه.
‫احتمالا بتونم تحملش کنم.
‫ولی با کالسکه‌ی من میریم.
‫نه با اون کالسکه‌ی مضحک تو.
‫آگوستا.
‫کجا میری؟
‫روز خوبیه، شوهر خاله.
‫به نظرم برم یکم هوا بخورم.
‫- می‌تونم بیام؟ ‫- خیلی ممنون، لئو،
‫ولی ترجیح میدم یکم خلوت کنم.
‫پدرم جوون‌مرگ شد، آقای پریش،
‫به همین دلیل، از خیلی ‫جهات، به عمو فردریک...
‫به عنوان پدرم نگاه می‌کردم.
‫چقدر من اون مرد رو تحسین می‌کردم.
‫ولی جناب قاضی، در تمام سال‌هایی که ‫اون رو می‌شناختم و دوستش داشتم،
‫حتی یکبار هم به یه بچه، اشاره‌ای نکرد.
‫آقای لاکهارت، پس وقتی متوجه ادعای...
‫دوشیزه لمب شدی...
‫- باید خیلی شوکه شده باشی. ‫-وای، من گیج شده بودم.
‫ناگهان، متوجه ادعای توهین‌آمیزی...
‫که توسط دختر نامشروع ‫عموم ساخته شده بود، شدم.
‫- دروغ میگه! ‫- جناب قاضی،
‫خیلی عادلانه نیست که دوشیزه ‫لمب رو نامشروع خطاب کنیم.
‫ادامه بده، آقای لاکهارت.
‫ولی بعد من متوجه شدم که...
‫عموی نگون‌بخت من به خودش اجازه داده...
‫که فریب یکی از برده‌های خونه‌اش رو بخوره.
‫جناب قاضی، یه اغواگر از هند ‫غربی به اسم اگنس هارمن،
‫و همون‌طور که شما متوجه شدید،
‫آقای لاکهارت، دوشیزه لمب اخلاق...
‫مادرش رو به ارث برده؟
‫خب، من دنبال دوشیزه لمب رفتم که شاید...
‫بتونیم به توافق برسیم.
‫ولی در عوض، اون توطئه ‫کرد که با من تنها بشه...
‫تا بتونه تلاش کنه و...
‫منو فریب بده.
‫همون‌طور که از این ‫نقاشی‌ها می‌بینید، جناب قاضی.
‫مطمئن نبودم که میای.
‫کنجکاویم باعث شد بیام.
‫من هنوز دارم تلاش می‌کنم ‫که آقای محترمی رو ...
‫که می‌بینمش با سر ادوارد بدنام مطابقت بدم.
‫من دیگه اون مردی که بدنام بود نیستم.
‫باشه ولی تو کاری کردی ‫که من تنها بیام اینجا.
‫یه زن جوون معصوم رو.
‫به کسی گفتی که میای؟
‫اگه گفته باشم چی میشه؟
‫به نظرم بهتره این دیدارها فعلا ‫بین خودمون بمونه.
‫فعلا؟
‫و بعدش چی؟
‫سر ادوارد، می‌تونم بپرسم ‫قصدت از این کارا چیه؟
‫قصد من؟
‫شوهرخاله‌ام مصممه که من ازدواج کنم.
‫اون یه مهمونی تیراندازی بزرگ ترتیب داده...
‫تا مردان جوانی با من آشنا بشن.
‫من هیچ علاقه‌ای به اونا ندارم.
‫ولی اگه تو شرکت می‌کردی...
‫من امید زیادی ندارم که شوهرخاله‌ات...
‫به عنوان یه فرد شایسته منو در نظر بگیره.
‫هوم، پس چون ایشون قیم منه،
‫ظاهرا ادامه دادن ‫دیدارهامون فایده‌ای نداره.
‫اگرچه، اگر چیزی که میگی درست باشه،
‫که تو واقعا آدم دیگه‌ای شدی، پس...
‫اثباتش کن.
‫هیچ آدمی اصلاح‌ناپذیر نیست، سر ادوارد.
‫شوهرخاله‌ی منم مثل همه این رو می‌دونه.
‫آقای لاکهارت، ممکنه بپرسم...
‫چند بار عموت رو دیدی؟
‫متأسفانه ما فقط یکبار فرصت...
‫ملاقات حضوری داشتیم.
‫واقعیت اینه که، شما اصلا ‫به عموتون فکر نمی‌کردین...
‫تا وقتی که متوجه شدید...
‫یه ثروتی برای دزدیده شدن هست.
‫من اینجا...
‫آخرین وصیت‌نامه‌ی آقای لمب رو دارم.
‫در اون صریحا بیان شده که...
‫ایشون تعیین کرده که تمام ‫ثروتش به دخترش برسه.
‫و با این حال، آقای لاکهارت اینجا ایستاده.
‫یه هنرمند و یه فرصت‌طلب که وقتی...
‫درخواستش توی آنتیگوا شکست خورد...
‫در پی فریب دوشیزه لمب ‫بود که باهاش ازدواج کنه.
‫من فقط تلاش می‌کردم که...
‫نجابت دوشیزه لمب حفظ بشه.
‫در مورد این وصیت چی میگید،
‫آقای پریش؟
‫ما از وصیت...
‫آقای لمب آگاه هستیم.
‫اما به سختی میشه اون رو در نظر گرفت.
‫جناب قاضی، من می‌خوام اولین...
‫شاهدمون رو احضار کنم.
‫پزشک آقای لمب،
‫دکتر هاردیمن.
‫آرتور؟
‫تو خیلی پریشان‌حالی.
‫- همه چی روبه‌راهه؟ ‫- ابدا.
‫جورجیانا بیچاره میشه.
‫و من مقصرم.
‫آقای پرایس!
‫ممنون که بدون هماهنگی قبلی اومدین.
‫چکار می‌تونم برات بکنم،‌ پارکر؟
‫می‌خوام بدونم ممکنه در مورد پیشنهادتون...
‫برای اولدتاون کمی جزئی‌تر بحث کنیم.
‫- من... ‫- بایدم بحث کنیم!
‫من امروز بعدازظهر با یه ‫مهندس قرار ملاقات دارم.
‫فردا گزارشش رو بهت میدم.
‫هیچ چیز نباید پیشرفتمون رو کند کنه!
‫کالسکه!
‫خانم لمب از اول کاملا به اون مشکوک بود.
‫و با این‌حال، به دلایلی،
‫از همون لحظه‌ای که چشمم ‫بهش افتاد فریبش رو خوردم.
‫اون به من احساس شوخ‌طبع بودن داد،
‫انگار واقعا برای نظر من ارزش قائل بود.
‫من قانع شدم...
‫که خانم لمب می‌تونه بهش اعتماد کنه.
‫و نتیجه‌اش شد این.
‫آرتور عزیزم،
‫من نمی‌تونم ببینم تو داری این‌طور خودتو سرزنش می‌کنی.
‫این... آدم مزخرف...
‫با قصد به چنگ آوردن...
‫ثروت خانم لمب به سندیتون اومده.
‫تو باعث وضعیت اون نیستی.
‫تو خودتم قربانی هستی.
‫فکر نمی‌کنم که تو تا به‌حال ‫رنج چنین حقارتی رو کشیده باشی.
‫اینکه تا به‌حال محبتم رو به کسی که...
‫لایقش نبوده ابراز کرده باشم و ‫بعد اون از ضعفم استفاده کرده؟
‫آرتور، اگه لیست اونارو بنویسم،
‫۲۰ جلد کتاب میشه.
‫همانطور که از دکتر هاردیمن شنیدیم،
‫در ۱۸ ماه آخر از...
‫زندگی اون، آقای لمب ‫بیچاره دچار زوال عقل شده بود
‫درحدی که اسم خودشم به سختی یادش میومده.
‫خیلی غم‌انگیز بود.
‫و با این‌حال، اون هنوز توانایی لازم...
‫برای نوشتن وصیتش رو داشته،
‫و آینده‌ی دخترش رو با سپردن قیومیتش،
‫به آقای سیدنی پارکر،
‫تامین کرده.
‫اوه، بله.
‫آقای سیدنی پارکر.
‫افسوس، که اون هم مرد محترمی نبود.
‫به نظرم شما با ایشون در ‫آنتیگوا دیدار کردید، آقای لاکهارت.
‫مردی که من دیدم، کاملا بی اخلاق بود.
‫تصور من اینه که همین آقای پارکر...
‫قلم رو توی دست لرزان عموم گذاشته...
‫وقتی اون چیزی که بهش ‫وصیت‌نامه گفته میشه رو نوشته بود.
‫جناب قاضی، من برای شما بیان می‌کنم،
‫که این دو نفر حیله‌گر، ‫آقای پارکر و دوشیزه لمب،
‫توطئه کردند که آقای لاکهارت بیچاره رو...
‫از ارث قانونیش محروم کنن.
‫آقای لمب یه پدر فداکار نبود.
‫اون یه پیرمرد سردرگم بوده...
‫که بهش ظلم کردن.
‫چقدر شنیدن اون‌طور بدنام ‫کردن پدر و مادر عزیزم،
‫وقتی حتی اونجا نبودن که از ‫خودشون دفاع کنن، سخت بود.
‫و همین‌طور سیدنی.
‫قانون چه ارزشی داره وقتی اونا ‫این‌طور می‌تونن دروغ بگن؟
‫حقیقت الان مهم نیست، خانم هیوود.
‫مهم اینه که قاضی تصمیم بگیره
‫چیو باور کنه.
‫بانوی من، یه مهمون دارین.
‫ببخشید که سرزده اومدم.
‫اوتیس.
‫به محض اینکه موقعیت جور شد اومدم.
‫بانوی من، یادمه که در ‫مورد آقای پرایس نگران بودید،
‫و به نظرم اومد عادلانه‌ست ‫که قبل از اینکه...
‫کار بیشتر پیش بره باهاتون مشورت کنم.
‫آقای پرایس، قبلا نقشه‌هاش رو به من گفته.
‫ولی شاید همه‌ی جوانب رو واضح نگفته بشه.
‫برای مثال، این کار باعث ‫تخریب اولدتاون میشه.
‫من می‌دونم که شما برای ‫سندیتون ارزش قائل هستید،
‫و بنابراین اگه شما موافق ‫نباشید، ما مجبوریم...
‫اقدامات دیگه‌ای انجام بدیم.
‫موافق نباشم؟ نه، برعکس!
‫من می‌دونم که آقای پرایس کمی بی‌محاباست،
‫ولی، شاید ما کمی در ‫مقابل تغییر مقاومت می‌کنیم.
‫بنابراین من یکی سد راهش نمیشم.
‫و اگه توام می‌خوای...
‫بالاخره سندیتونی که دوست داری محقق بشه،
‫پس پیشنهاد می‌کنم توام مانعش نشی!
‫چند ماه پیش به، آقای پارکر طی نامه‌ای...
‫پیشنهاد پرداخت پولی که ‫بهم قرض داده بودن رو دادم.
‫بیوه‌اش جوابمو داد و بهم ‫گفت توی آنتیگوا از دنیا رفته.
‫بعد تعجب کردم که اون، اونجا چکار می‌کرده.
‫می‌تونستی نامه بدی و از من بپرسی.
‫فکر نمی‌کردم بخوای با ‫من ارتباطی داشته باشی .
‫ولی وقتی در مورد این دادرسی خوندم،
‫می‌دونستم باید همین الان کمک کنم.
‫اوتیس، چطور می‌تونی بهم کمک کنی؟
‫من می‌تونم حمایتت کنم.
‫اگر ذره‌ای ارزش داشته باشه.
‫ضامن برگشت ثروتم نمیشه.
‫روزنامه نوشته بود که...
‫تو و آقای لاکهارت نامزد بودین.
‫من از نیت واقعیش خبر نداشتم.
‫دوستش داشتی؟
‫ببخشید.
‫من حق ندارم بپرسم.
‫نه اون‌طوری که تو رو دوست داشتم.
‫اگه این چیزیه که می‌خوای بدونی.
‫من هیچ‌وقت خودمو به‌خاطر ‫چیزی که بهت گذشت نمی‌بخشم.
‫روزی نیست که جای خالیت رو...
‫احساس نکنم.
‫تو تا حالا شده...
‫فکر کنی به...
‫هر روز.
‫مطمئنی که باید اونارو با هم تنها میذاشتیم؟
‫علی‌رغم گذشته‌ی اونا، شاید آقای ‫مولینیک بتونه به جورجیانا کمک کنه.
‫اون وضعیت جورجیانا ‫رو به نحوی درک می‌کنه...
‫که ما نمی‌تونیم، هرچقدرم تلاش کنیم.
‫خب، آقای کلبورن؟
‫برای دفاع از پروند‌ی جورجیانا...
‫ توی دادگاه فردا، فکری دارین؟
‫تا این لحظه فکری ندارم.
‫این مرحله توی یه دادرسی معموله؟
‫باید روراست باشم، خانم هیوود.
‫من هیچ‌وقت از پرونده‌ای به ‫این بزرگی دفاع نکرده بودم.
‫شما به من گفتین تا حالا پرونده‌ای ‫نبوده که قبولش کنید و برنده نشید.
‫درسته.
‫همین‌طور بوده.
‫واقعیت اینه که، ده سال گذشته،
‫من فقط خودمو درگیر ‫پرونده‌های پیش پا افتاده کردم.
‫پول خوب برای کار آسون.
‫من هیچ‌وقت این پرونده رو ‫قبول نمی‌کردم اگر...
‫اگه چی ؟
‫برادرم اون‌طور به دیدنم نمیومد.
‫اولین کلامی که تقریبا بعد از ‫ده سال بینمون رد و بدل شد این بود که...
‫اون منو ملزم کرد که ‫این پرونده رو قبول کنم.
‫خیلی پافشاری کرد.
‫حتی پیشنهاد کرد اگه ما ‫ببازیم، کل پول منو پرداخت کنه.
‫من فکر می‌کردم شما این پرونده رو...
‫صادقانه از سر اعتقاد به عدالت قبول کردین.
‫این زاندره که باید تجلیل کنی نه من.
‫اما چرا باید پرونده‌ی جورجیانا...
‫انقدر برای ایشون اهمیت داشته باشه؟
‫امیدوار بودم خانم هیوود ‫بتونه جواب این سوالو بده.
‫تنها چیزی که الان مهمه دادرسیه.
‫پس باید شما هرکاری که لازمه انجام بدین.
‫ما نمی‌تونیم بذاریم اون شکست بخوره.
‫ممکنه یه برگ برنده وجود ‫داشته باشه که بتونم خرجش کنم.
‫شب بخیر به هردوتون.
‫فردا نوبت منه که شهادت بدم.
‫قراره من دوباره یه صحنه‌ی نمایش بشم.
‫یه ردیف چهره‌ی بدگمان...
‫به این آدم غیرمعمولی زل می‌زنن.
‫تو همچین چیزی نیستی.
‫اوتیس، اگه ببازم چی؟
‫یه زن سیاهپوست جوون بی‌پول میشم.
‫باید چکار کنم؟
‫- اون موقع کی میشم؟ ‫- تو همون ...
‫جورجیانا میشی.
‫تو می‌تونی زندگیتو خودت ‫انتخاب کنی، رها از...
‫شکارچیان ثروت و شایعه‌پراکنا.
‫آزادانه با کسی ازدواج کنی که...
‫اون خود واقعیت رو دوست داشته باشه.
‫فقط حقیقت رو بگو.
‫این تنها کاریه که می تونی انجام بدی.
‫اونا نوشتن...
‫که سیدنی و جورجیانا برای به چنگ آوردن...
‫ثروت آقای لاکهارت توطئه کردن.
‫این تهمت شرم آوره!
‫" و دوشیزه لمب نشان داده که...
‫زن جوان جوشی و هوس رانیه...
‫بسه!
‫خواهش میکنم ازت.
‫تحمل ندارم دیگه بشنوم.
‫ظاهرا اون نقل محافل لندنه.
‫آرتور، من از طوری که این ماجرا...
‫داره پیش میره خوشم نمیاد، حتی یه ذره.
‫چطور تونستیم بذاریم این اتفاق بیفته؟
‫آقای کلبورن کجاست؟
‫شاید پذیرفته که امیدی به ‫برنده شدنم نیست و فرار کرده.
‫من مطمئنم که اینطور نیست.
‫تو روزنامه‌ها رو خوندی.
‫می‌دونی چی میگن.
‫پرونده‌ی من دیگه امیدی بهش نیست.
‫چیزهایی که در مورد دوشیزه لمب میگن رو...
‫باورت نمیشه.
‫به نظرم من بتونم باور کنم، قربان.
‫ببخشید.
‫خانم ویتلی، اگه درگیر کردن برادرم ‫توی این موضوع اشتباه باشه چی؟
‫اگه شاید وکیل دیگه‌ای بهتر ‫می‌تونست ازش دفاع کنه چی؟
‫ولی کس دیگه‌ای این پرونده ‫رو قبول نمی‌کرد، قربان.
‫ایشون بهترین و تنها شانس اونه.
‫خدا کمکش کنه.
‫اگه پیداش نشه چی؟
‫اگه مجبور بشم خودم نماینده‌ی خودم باشم؟
‫کجا بودین؟
‫- انگار نخوابیدین. ‫- آره نخوابیدم.
‫کل شب رو توی قمارخونه‌ها و بارها گذروندم.
‫خوش گذشت.
‫دادگاه رسمیه!
‫از این یارو کلبورن چی می‌دونین؟
‫اون منو به مهمونی تیراندازیش دعوت کرده.
‫تو فکرم بود با بانو دنهام شرکت کنم.
‫بله، ما هم دعوتیم...
‫اوه، عالیه!
‫طبق تجربه‌ی من،دو تا مکان ‫خوب برای پیدا کردن سرمایه‌گذار...
‫یا وقتیه که تیراندازی می‌کنن ‫یا اسب‌هارو نگاه می‌کنن.
‫طرز فکر ورزشکار و سرمایه‌گذار مثل همه.
‫- درست نمیگم،‌آقای پارکر؟ ‫- بله،‌کاملا درست میگین.
‫خب، آقای پرایس،
‫باید بهتون بگم من هنوز در مورد...
‫- مکان پیشنهادی هتل تردید دارم. ‫- چرا؟
‫اونجا چیزی به‌جز محله‌ی فقیرنشین نیست.
‫و مردمی که اونجا زندگی می‌کنن چی؟
‫من مطمئنم که می‌تونیم جای ‫دیگه‌ای رو برای سکونت اونا پیدا کنیم.
‫یا می‌تونیم توی محل ‫ساخت هتل تجدیدنظر کنیم.
‫شاید به نقشه‌ی ساده و اصلیم برگردیم.
‫چرا این کارو بکنیم؟
‫من فکر کردم تو برای این ‫شهر آرزوها داری، پارکر!
‫ما یه هتلل مجلل می‌خوایم نه یه مسافرخونه!
‫حالا، این فقط یه ماکته،
‫ولی به نظرم با این دستت بیاد که چی به چیه.
‫حالا، با محاسبات تقریبی من،
‫افزایش ظرفیت مهمونا...
‫سود روزانه رو پنج برابر بیشتر می‌کنه!
‫پنج برابر.
‫شنیدی آرتور؟
‫ولی قطعا،‌آقای پارکر، اگه تو بخوای،
‫می‌تونیم... همین‌طوری ولش کنیم.
‫ما...
‫تام...
‫مری چی میشه؟
‫دوشیزه لمب،
‫می‌تونی به دادگاه یادآوری کنی ‫که پدرت چه زمانی از دنیا رفت؟
‫تابستون سال ۱۸۱۶.
‫تابستان ۱۸۱۶.
‫من متوجه شدم که دکتر هاردیمن...
‫مطبش در لندن رو دوسال قبل تاسیس کرده،
‫پس نمی‌تونسته شاهد مرگ آقای لمب باشه،
‫همون‌طور که ادعا کرد.
‫من متوجه نمی‌شدم که چرا...
‫یه دکتر خوب، باید سوگند ‫دروغ بخوره، تا اینکه...
‫تازه بعد از تحقیقات زیاد فهمیدم...
‫ایشون در سراسر لندن...
‫بدهی‌های قمار زیادی بالا آورده!
‫جناب قاضی، بر اساس شنیده‌ها که نمیشه!
‫این هم مدرک، جناب قاضی.
‫جناب قاضی، من همچنین نامه‌های آقای لمب،
‫به دخترش رو به عنوان مدرک ارائه می‌کنم.
‫اونا مردی رو نشون میدن که ‫کاملا به مشاعرش تسلط داره.
‫یک پدر وفادار و عاشق،
‫که به وضوح دخترش رو ...
‫وارث قانونی خودش در نظر گرفته.
‫من پیشنهاد می‌کنم که وصیت‌نامه اجرا بشه.
‫به من بگو، دوشیزه لمب،
‫چه خاطره‌ای از مادرت داری؟
‫من چیزی ازش یادم نمیاد.
‫پدرت بهت گفته بود که ‫اون در حین زایمان مرده.
‫اما اخیرا متوجه شدی ‫که اون ممکنه زنده باشه؟
‫من تلاش کردم پیداش ‫کنم، ولی هنوز موفق نشدم.
‫آقای لاکهارت،
‫چیزی که توی آنتیگوا ‫فهمیدی رو به دادگاه میگی؟
‫حقیقت اینه که، خانم ‫لمب، وقتی شش ماهه بودی،
‫پدرت مادرت رو به یه مزرعه‌دار دیگه فروخته.
‫دروغه.
‫اگه شک دارید، من سند فروش رو دارم.
‫از شما می‌پرسم،
‫جناب قاضی، اگر ایشون ‫چنین پدر وفادار و عاشقی بودن،
‫با مادر فرزندش چنین ‫رفتار تحقیرآمیزی می‌کرد؟
‫یا درواقع اونو فقط به عنوان...
‫یه دارایی می‌دیده؟
‫درواقع، جناب قاضی،
‫ممکنه که تا به امروز...
‫مادر ایشون یه برده باقی مونده باشه،
‫و به همین ترتیب دخترش هم.
‫که مطمئنا اونو برای مالکیت...
‫فاقد صلاحیت می‌کنه.
‫جناب قاضی...
‫اگر چیزی که آقای لاکهارت ‫میگن حقیقت داشته باشه...
‫من از پدرم شرمسارم.
‫من...من به تازگی ۲۱ ساله شدم.
‫اما به اندازه‌ی یک عمر...
‫قضاوت شدم و خیانت دیدم.
‫با این حال، چرا من و مادرم...
‫کسانی هستیم که زیر سوال میرن؟
‫و نه مردانی که با ما رفتار بدی داشتن؟
‫من فقط می‌تونم فکر کنم...
‫ارث من یه تلاش برای بخشیده شدن بوده.
‫پس مطمئنا، جناب قاضی،
‫دادن ثروت من به اون مرد ‫فقط گناه رو بزرگ‌تر می‌کنه.
‫من حاضرم تمام ثروتم رو بدم...
‫اگه میشد مادرم پیشم برگرده.
‫من فقط به قانون جوابگو هستم،
‫دوشیزه لمب،
‫نه به خواسته‌های یک زن جوان.
‫با این حال،
‫به نظرم مجبورم بپذیرم که ‫طبق قوانین انگلستان،
‫در اینجا هیچ‌کسی رو ‫نمی‌توان برده در نظر گرفت.
‫در مورد این ادعا که پدرت در زمان تنظیم...
‫وصیت‌نامه‌اش عقل سلیمی نداشته،
‫این ادعا توسط مدارکی که به من ارائه شده...
‫به طور کامل رد میشه.
‫درنتیجه، چاره‌ای برام باقی نمونده...
‫جز اینکه برعلیه خواهان...
‫چارلز لاکهارت حکم بدم.
‫خیلی مسخره‌ست!
‫این پرونده مختومه‌ست.
‫جورجیانای عزیزم،
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫حداقل هنوز یکم عدالت توی دنیا وجود داره.
‫اگه هرموقع به من نیاز داشتی،
‫فقط کافیه یه خبر بدی.
‫و من زمین و زمان رو ‫بهم می‌دوزم تا پیشت باشم.
‫یادم می‌مونه.
‫ممنونم.
‫بابت تمام کارایی که انجام دادین.
‫این زاندر هست که باید ازش تشکر کنی.
‫شما گفتی ده ساله که با هم حرف نزدین؟
‫وقتی پدرمون از دنیا رفت، مسئولیت ‫اموال و بدهی‌هاشو انداخت رو دوش من.
‫اما فکر به دام افتادن توی مکانی که...
‫بزرگ شده بودم برام قابل تحمل نبود.
‫من دنبال یه فرصتی بودم که راه خودمو برم.
‫درک می‌کنم.
‫ولی افسوس، آينده‌ی شغلی ‫من برای زاندر گرون تموم شد.
‫اون انتخاب کرد که ‫بار خانواده رو که باید...
‫روی دوش من باشه به دوش بکشه.
‫و متاسفانه به قیمت ازدواجش تموم شد.
‫ولی حالا شما فرصت برای آشتی دارین.
‫شاید این‌طور باشه.
‫جسارت نباشه،
‫حس می‌کنم تو و زاندر یه داستانی داشتین.
‫استخدامتون به عنوان معلم عمر کوتاهی داشته.
‫برادرتون به این نتیجه رسیدن که ‫من برای این شغل مناسب نیستم.
‫خب، امیدوارم توی مهمونی ‫تیراندازیمون شرکت کنید.
‫من باید برگردم خونه.
‫به اندازه‌ی کافی نامزدم رو منتظر گذاشتم.
‫چند روز بیشتر چه مشکلی پیش میاد؟
‫به‌علاوه،
‫این فرصت رو پیدا می‌کنی ‫که شخصا ازش تشکر کنی.
‫دارن میان، می‌بینیشون؟
‫مامانو می‌بینید؟
‫قهرمان پیروزمون برگشت!
‫خیالمون خیلی راحت شده.
‫شارلوت!
‫خوش برگشتی عمو!
‫ممنون، لئو.
‫من به همچین استقبال گرمی عادت ندارم.
‫ما دورادور کارتون رو دنبال می‌کردیم.
‫کارتون خوب بود، قربان.
‫دختر طفلکی.
‫خانم ویتلی.
‫منو ببخش.
‫فکر نمی‌کنم تا حالا در مورد ‫پدر و مادرت ازت پرسیده باشم؟
‫برده بودند، مثل مادر اون دختر.
‫ولی وقتی اونا به انگلستان اومدن...
‫آزادشون کردن.
‫قبل از اینکه تو به دنیا بیای.
‫من تا ۱۴ سالگی برای پدرت کار نمی‌کردم.
‫قبل از اون، خیالم راحت ‫شده بود از دونستن اینکه...
‫پدر و مادرم همدیگه رو دوست ‫داشتن و به هم احترام میذاشتن.
‫دلم به خاطر دوشیزه لمب شکست.
‫خب، ظاهرا تو خیلی هم...
‫خانواده‌مون رو بدنام نکردی.
‫این اولین باره.
‫خوش‌حالم ناامیدت نکردم، برادر.
‫برعکس.
‫می‌خواستم بپرسم،
‫در مورد خانم هیوود...
‫- در مورد چیش؟ ‫- خب، توی لندن،
‫من تحت تاثیر متانت و ...
‫هوش اون قرار گرفتم؛ برام سوال شد چرا...
‫تو اونو به عنوان معلم نگه نداشته بودی.
‫خب، اون نتیجه گرفت که این موقعیت...
‫مناسب اون نیست.
‫من ایشونو به مهمونی تیراندازی دعوت کردم.
‫امیدوارم مشکلی نداشته باشه.
‫چرا مشکل داشته باشم؟
‫خیالم راحت شده که ‫دادرسی جورجیانا تموم شد.
‫ولی اعتراف می‌کنم،
‫من توی کمک کردن به اون برای ‫گرفتن حقش احساس هدفمند بودن کردم.
‫این حس هدفمندی توی ازدواج...
‫و مادرشدن هم هست، عزیزم.
‫اگه کافی نباشه چی؟
‫اینکه شک کنی کاملا طبیعیه.
‫من وقتی با تام ازدواج ‫کردم تقریبا ۳۰ سالم بود.
‫سه بار می‌خواستم نامزدی رو بهم بزنم.
‫چرا؟
‫فکر کنم از این ترسیده ‫بودم که با همسر، تام پارکر شدن،
‫یادم بره که مری هریسون کی بوده.
‫می‌ترسیدم دیگه خودم نباشم.
‫و برای شما این‌طور نبود؟
‫ازدواج کردن سازش کردنه، شارلوت.
‫مطمئنم که یاد می‌گیری.
‫خانم پارکر، شما خیلی مهربونید.
‫مثل همیشه.
‫خوشحال میشم چیزایی که ‫دارم رو با بقیه شریک بشم.
‫و من می‌دونم سیر کردن گرسنه‌ها...
‫چه حسی داره.
‫اونا اشتهاشونم زیاده.
‫مخصوصا تس کوچولو.
‫من برات چند تا کتاب آوردم، تس.
‫همون‌طور که قول داده بودم.
‫مرسی، خانم هیوود! اونا واقعا مال منن؟
‫- نگهشون دارم؟ ‫- تا همیشه برای خودت نگهشون دار.
‫من واقعا متاسفم که نمی‌تونم...
‫توی سندیتون بمونم و خوندنشون رو یادت بدم.
‫من با کمال میل بهت یاد میدم، تس.
‫ممنون، خانم پارکر.
‫امیدوارم از پرسشم ناراحت نشید، خانم پارکر.
‫جان گفت یه آقای پرایس نامی دیروز...
‫با یه مهندس این اطراف بوده.
‫گفته اون و آقای پارکر...
‫قصد دارن کلبه‌های اینجا رو خراب کنن...
‫که هتل جدیدش رو بسازن.
‫به جان گفتم نمی‌تونه درست باشه.
‫خانم هنکینز.
‫من منتظر آقای هنکینز بودم.
‫می‌دونم من جانشین ضعیفی هستم،
‫ولی خیلی هم از دانش معنوی بی‌بهره نیستم،
‫و حس می‌کنم روحت پریشانه.
‫دقیقا همین‌طوره، خانم هنکینز.
‫توی چند روز گذشته، من متوجه شدم که...
‫فکرم درگیر شخص خاصی شده.
‫که اینطور.
‫اعتراف می‌کنم، اولش، می‌خواستم...
‫فقط به چنگش بیارم، ولی...
‫حالا، در حضورش، کاملا بی‌دفاع میشم.
‫و همه‌ی تلاشتو می‌کنی ...
‫به هرچیزی غیر از اون فکر کنی.
‫شاید زندگی رو که می‌تونی ‫باهاش داشته باشی تصور می‌کنی،
‫با وجود همه‌ی موانعی که سر راهت قرار داره.
‫حتی اگه من بخوام قلبش رو ‫شرافتمندانه به دست بیارم،
‫کی به من اعتماد می‌کنه؟
‫سر ادوارد، من همیشه یه ‫خوبی ذاتی رو در تو حس کردم.
‫انجیل متی ۷:۱۶ ...
‫آنها را از میوه‌هایشان خواهید شناخت.
‫چرا من با برگزاری این مهمونی موافقت کردم.
‫از هر لحظه‌اش لذت می‌بری.
‫به غیر از وقتی که من دو ‫برابر تو پرنده شکار می‌کنم.
‫یه ژیگول لندنی مثل تو؟ تو هیچ شانسی نداری.
‫باشه می‌پذیرم، هرچند،
‫خوشحالم که می‌بینم دوباره ‫زندگی به خونه برگشته.
‫آقایون،
‫من متوجه هستم که ما به هردوی شما...
‫تا ابد مدیون و سپاسگزاریم بابت...
‫نجات ثروت دوشیزه لمب.
‫مطمئن باشید من دخالت چندانی...
‫در این مورد نداشتم.
‫خانم هیوود! شما اینجایید!
‫همه چیز رو در مورد دادرسی بهم میگین؟
‫آقای کلبورن! این غیر منتظره‌ست.
‫فکر کردم تو از میزبانی کردن بیزاری.
‫معرفی می‌کنم...
‫آقای پرایس.
‫- خوشوقتم؟ ‫- برادر من،
‫آقای ساموئل کلبورن، ‫خواهرزاده‌ی همسرم، دوشیزه مارکام.
‫خوشوقتم، قربان.
‫عه، و شما برادرزاده‌ی من، ‫سر ادوارد دنهام رو می‌شناسید.
‫با شهرتشون، بله.
‫همه دارن تحسینت می‌کنن،
‫دوشیزه لمب.
‫امیدوارم این توجه ‫برات غیرقابل تحمل نباشه.
‫شما خودتون هم با شایعه‌ها ‫غریبه نیستید، بانوی من.
‫به خاطر همینه که از روی تجربه...
‫بهت هشدار میدم که ‫جامعه می‌تونه بی‌رحم باشه.
‫تو باید هر کاری که می‌تونی ‫برای محافظت از خودت انجام بدی.
‫اوه، بانو مونتروز.
‫بانو لیدیا، عالی‌جناب.
‫خیلی امید داشتم شما هم اینجا باشی.
‫مثل همیشه دیدنتون خوشاینده، بانو دی کلمنت.
‫وای، دوشیزه لمب، خدا ‫رو شکر که عدالت پیروز شد.
‫من شب و روز زانو زدم و برات دعا می‌کردم.
‫مطمئنم این از تاثیر دعای شما بوده.
‫شک ندارم تو و معشوقت صحبت‌های زیادی دارین.
‫خانم لمب، دلم برات تنگ شده بود.
‫همون‌طور که من دلم برات ‫تنگ شده بود، عزیز دل.
‫بیا، لیدیا،
‫کسی کنار آقای کلبورن نیست.
‫ما از فرصت استفاده می‌کنیم.
‫این بایرون نبود که یه شب خوابید و...
‫و از خواب که پا شد معروف شده بود؟
‫به نظرم در مورد توام بشه ‫همین رو گفت، جورجیانا.
‫کاملا درسته، آرتور!
‫حسم درسته که شما با هم دوست شدین؟
‫ما دوستای جون جونی شدیم،
‫مخصوصا حالا که متوجه...
‫نیت واقعی قول و قرار شما شدم.
‫حالا که شما خیلی مشهور شدی،
‫شاید بخوای ارتباطمون رو بهم بزنی.
‫چرا؟
‫می‌ترسی به خاطر ارتباط با من...
‫نام نیکت لکه‌دار بشه؟
‫ابدا.
‫اوه، قهرمان پیروزمونه.
‫بانوی من.
‫اونجور که شایسته‌ست احساس پیروزی می‌کنید؟
‫پیروزی مال من نیست.
‫من یه مرد متواضع به ندرت دیدم،
‫چه برسه به اینکه یه وکیل باشه.
‫در حقیقت، این اخلاق رو اخیرا کسب کردم.
‫برازندتون هست.
‫گمان می‌کنم خانم هیوود هم ‫برای دادرسی توی لندن بود؟
‫بله.
‫من متوجه شدم که دوران معلمیش در اینجا...
‫نسبتا کوتاه بوده.
‫نمی‌تونم کامل دلیلش رو تشخیص بدم.
‫برادرم در مورد این موضوع جواب درستی نمیده.
‫هرچند من فرضیه‌ی خودمو دارم.
‫منم همین‌طور.
‫کنجکاوم بدونم جفتشون یکیه یا نه.
‫یه لحظه منو ببخشید.
‫- آقای کلبورن. ‫- خانم هیوود.
‫فکر می‌کردم تا الان به ‫ویلینگدن برگشته باشی.
‫یه فرصتی می‌خواستم که ازتون تشکر کنم.
‫چیزی نیست که شما بابتش تشکر کنین.
‫شما با اسب به لندن رفتین و ‫دنبال برادری گشتین که...
‫ده ساله ندیدینش.
‫نمی‌تونستم خودمو بکشم کنار و کاری نکنم.
‫در اون صورت چطور مردی بودم؟
‫شما به دوستم لطف بزرگی کردین.
‫تا همیشه ازتون سپاس‌گزارم.
‫زاندر! بیا!
‫تیراندازا آماده‌ان!
‫معذرت می‌خوام.
‫ظاهرا دوشیزه هیوود و آقای ‫کلبورن ارتباط نزدیکی دارن.
‫اون خطری نداره.
‫معلم سرخونه‌ی آقای کلبورن بوده.
‫داره با یه کشاورز ازدواج می‌کنه.
‫خانم هیوود، می‌تونم در یه ‫مورد نظرتون رو بپرسم؟
‫بله.
‫متوجه شدم شما اینجا معلم بودی.
‫بله، یه مدت کوتاه.
‫مادرم اصرار داره که ...
‫من و آقای کلبورن برای هم مناسبیم.
‫با این حال، اگه راستشو بخوای،
‫ایشون به نظر من سخت‌گیر و جدیه.
‫آقای کلبورن ذاتاً توداره.
‫با این حال خیلی بهتر از چیزی ‫هستن که در نگاه اول به نظر میان.
‫اگه بتونی با مسائل ‫اسبا و سگا باهاش ارتباط برقرار کنی،
‫می‌تونی سرحال شدنش رو ببینی.
‫ممنون خانم هیوود.
‫شاید من خیلی بیشتر از چیزی که فکر ‫کردم با میزبانمون نقاط مشترک داشته باشم.
‫شما تیرانداز ماهری هستید، سر ادوارد.
‫ممنون، آقا.
‫پدرم وقتی بچه بودم بهم یاد داد.
‫و هدف‌گیریم وقتی توی ارتش بودم بهتر شد.
‫برادرم، همون‌طور که از ‫مهارت تیراندازیش معلومه،
‫مدت زیادی توی شهر بوده.
‫آقای کلبورن!
‫- عصر فوق‌العاده‌ایه. ‫- آقای پرایس الان بهم درمورد...
‫طرحتون برای اولدتاون گفت.
‫عه، واقعا؟
‫متوجهید که اگر اولدتاون رو خراب کنید،
‫آخرین بقایای اجتماعی که همیشه...
‫قلب سندیتون بوده رو از بین می‌برید.
‫خب من، اوم...
‫باید بگم من با شما موافقم آقای کلبورن.
‫به نظر من ما باید دنبال...
‫بهبود زندگی افرادی که ‫اونجا زندگی می‌کنن باشیم،
‫نه تخریب خونه‌های اونا.
‫همسرت خیلی بی‌پروا...
‫نظراتش رو میگه، پارکر!
‫سر ادوارد.
‫روز خوبی داشتین؟
‫خیلی زیاد.
‫و شما چطور؟
‫راستش، مجبور بودم گپ زدن...
‫مردای جوونی که می‌خواستن منو ‫تحت تاثیر قرار بدن رو تحمل کنم.
‫درک می‌کنم چقدر مشتاق بودن.
‫اما هیچ کدوم هنوز تحت تاثیر قرارت نداده؟
‫یکیشون.
‫اون از نظر سنی کمی بزرگتر از بقیه‌ست.
‫از نظر تربیت خانوادگی و شخصیت چی؟
‫قطعا... اون یه عنوان داره.
‫و در مورد شخصیتش، نظرهای مختلفی وجود داره.
‫نظر شوهرخاله‌ات درموردش چیه؟
‫احساس می‌کنم داره ازش خوشش میاد.
‫پس این مرد با شوهرخاله‌ات صحبت کنه؟
‫بهش اطمینان بده که نیت خوبی داره؟
‫که هیچ چیزی رو بیشتر از این نمی‌خواد...
‫که لیاقت خودش رو برای داشتن تو ثابت کنه؟
‫به نظرم باید این کارو بکنه.
‫به نظرم از قصد پرنده‌ها رو نزدی،
‫تا میزبانمون خجالت نکشه.
‫افسوس، ظاهرا پرنده‌ها پرواز رو ...
‫خیلی سریع‌تر از قبل یاد گرفتن.
‫حتما همینه.
‫ربطی هم به این حقیقت ‫نداره که پیر و فرتوت شدی.
‫بانو جان، به خودت بگو .
‫من هنوز اول چلچلیمه.
‫یا شاید دومش.
‫احتمالا پنجمش!
‫خانم هیوود.
‫می‌تونم یه سوال ازت بپرسم؟
‫کی فهمیدی عاشق آقای استارلینگ هستی؟
‫چرا اینو می‌پرسی؟
‫دلیل خاصی نداره.
‫چیه؟ چیه؟
‫ظاهرا شما رو با یه قرقاول اشتباه گرفتن.
‫می‌دونستم زدن پرهای ‫پرنده توی تیراندازی اشتباهه.
‫بریم داخل؟
‫حداقل سگا رو دوست داره.
‫این شد یه چیزی.
‫ما نباید بذاریم این ‫مسخره بازی اتفاق بیفته.
‫چی باید انجام بشه؟
‫خانم هیوود قراره چند ‫هفته‌ی دیگه ازدواج کنه.
‫آره.
‫ولی اون هنوز ازدواج نکرده.
‫میشه بپرسم...
‫چرا انقدر خانم هیوود رو دوست دارین؟
‫من جوونی خودم رو در اون می‌بینم.
‫و از وقتی که تمایلی به ازدواج مجدد ندارم،
‫قرار دادن اون توی مسیر درست،
‫یه لذت غیرمستقیم برای من داره.
‫منم همین‌طورم.
‫پیرتر و خودخواه‌تر از اونم که ‫برای خودم به ازدواج فکر کنم.
‫ولی در گذشته خیلی در حق برادرم ظلم کردم.
‫پس اگه بتونم کاری کنم ‫که جبران بشه، انجام میدم.
‫طوری نیست که دلم بخواد دخالت کنم.
‫البته، منم همین‌طور.
‫ولی یکم به آرومی ترغیبشون کنیم؟
‫فکر کردن بهش عجیبه که مدت کوتاهیه...
‫همدیگه رو می‌شناسیم، آرتور،
‫با توجه به اینکه چقدر بهت علاقه پیدا کردم.
‫منم درست همین‌طورم.
‫ولی پس من، به نظرم کاملا شبیه هم هستیم.
‫هردومون به انتخاب خودمون مجرد هستیم.
‫کاملا همینطوره.
‫این نادرتر از چیزیه که بشه تصور کرد.
‫طبق تجربه‌ی من، اکثر مردا...
‫... از قرقاول لذت می‌برن.
‫ولی من همیشه سیاه‌خروس رو ترجیح دادم.
‫درست فکر می‌کنم ...
‫که توام با من موافقی، آرتور؟
‫مهم نیست.
‫یه لطفی بکن فراموش کن ‫این صحبتا بینمون ردوبدل شده.
‫دوشیزه لمب.
‫می‌خواستم بگم چقدر متاسف هستم.
‫نشنیدین چی شد؟
‫من پرونده رو بردم.
‫ثروتم برای خودم می‌مونه.
‫می‌دونم، خانم.
‫ولی می‌دونمم که شما چی رو از دست دادین.
‫من آماده‌ام که برم.
‫منم همین‌طور.
‫نمی‌تونم بهت بگم...
‫چقدر خیالم راحته که اینجا هستی.
‫من خیلی از تنها بودنم خسته شدم.
‫حتی حضور تو...
‫از تنها بودنم بهتره.
‫برو بابا.
‫پاچه‌خواریت دیگه غیرقابل تحمله.
‫من فقط رک حرفامو می‌زنم.
‫من اغلب اوقات به تو فکر کردم،
‫با یه پشیمونی شدید.
‫به همه‌ی سالایی که از کفمون رفت فکر کن.
‫من اعتقادی به پشیمونی ندارم.
‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫ولی اگه پیشنهاد کالسکه ‫سواریت همچنان سرجاشه،
‫به نظرم ایرادی نداشته باشه ‫فردا یه دور کوچیک بزنیم.
‫سروران، خانم‌ها و آقایون،
‫بابت قطع صحبت‌هاتون عذر می‌خوام،
‫شکاربان من بهم اطلاع داده که تفنگ روز،
‫با ۱۳ پرنده، متعلق به سر ادوارد دنهام هست.
‫آفرین.
‫آقای کلبورن، قربان، یه چیزی ‫هست که باید ازتون بپرسم.
‫من بیشتر از هر کسی از آوازه‌ام آگاهم...
‫ولی ازتون خواهش می‌کنم...
‫باور کنید که من تغییر کردم.
‫و اینو گفتم که شما به من اجازه بدید...
‫که خواهرزاده‌ی همسرتون رو از ‫شما خواستگاری کنم، دوشیزه مارکام.
‫تو آخرین نفر روی زمین هستی...
‫که من اجازه میدم به آگوستا اظهار عشق کنه.
‫ببخشید...
‫دیگه وقتشه برگردم پیش رالف.
‫با خودش فکر می‌کنه ‫چه اتفاقی برای من افتاده.
‫کاش می‌تونستی بمونی.
‫تو یکی از معدود آدمایی توی این ‫دنیا هستی که می‌تونم بهش اعتماد کنم.
‫منم نسبت به تو همین‌طورم.
‫جورجیانا، تو خیلی دوست داشتنی هستی.
‫برای من، برای پارکرها.
‫و برای اوتیس، که به وضوح تو ‫رو خیلی دوست داره.
‫و این به چه درد من می‌خوره؟
‫به نظرت اون می‌تونه از من در ‫مقابل شکارچیان ثروت محافظت کنه؟
‫از قضاوت جامعه چطور؟
‫اون چه تاثیری داره؟ چه ‫نقشی می‌تونه داشته باشه؟
‫بانو دی کلمنت درست می‌گفت.
‫من باید هرکاری می‌تونم ‫برای محافظت از خودم بکنم.
‫بهتره به ارتباطم با دوک ادامه بدم.
‫این واقعی نیست.
‫چی هست؟
‫کاش با من خصوصی صحبت می‌کردی، عزیزم.
‫فقط به این دلیل که من ‫همسر تام پارکر هستم...
‫معنیش این نیست که من حق ندارم نظرم رو بگم.
‫با این کار جلوی میزبانمون من رو ضایع کردی.
‫- و من اجازه دارم نظرم رو بلند بگم! ‫- و آقای پرایس!
‫این کسب و کاره، مری!
‫از کی تا حالا تو فقط به سود اهمیت میدی؟
‫من نمی‌تونم احساساتی بشم.
‫روز خوبیه.
‫حتی اگه بیشتر از من پرنده‌ها رو زده باشی.
‫می‌بخشمت.
‫خیلی لطف می‌کنی.
‫عجیب نیست که با ‫احساساتت درگیر باشی، برادر.
‫اون محشره.
‫کیو میگی؟
‫من یه وکیلم، زاندر،
‫و می‌دونم کی مردم حقیقت رو بهم نمیگن.
‫و گاهی، به خودشون هم نمیگن.
‫و من شک ندارم که تو...
‫ناامیدانه عاشق خانم هیوود هستی..
‫و من می‌تونم با یکم اطمینان بگم...
‫او هم احساس تو رو داره.
‫قراره ازدواج کنه.
‫هنوز ازدواج نکرده.
‫[آقای اوتیس مولینکس، خیابان اولیکس ‫پلاک ۸، با ارادت فراوان، اوتیس]
‫[برای شارلوت عزیز، با ‫عشق فراوان،‌ از طرف رالف]
‫[شب آنیزه‌ی مقدس - شاعر: جان کیتس]
‫خانم هیوود.
‫دنبالت می‌گشتم.
‫چرا؟
‫چون نمی‌تونم بذارم دوباره ‫سندیتون رو ترک کنی...
‫بدون اینکه صریح بهت بگم ‫چقدر خالصانه دوست دارم.
‫هر روز از زندگی من...
‫که بدون حضور تو سپری بشه یه روز بیهوده‌ست.
‫و من بیهوده برای انکارش جنگیدم،
‫ولی من عاشقت هستم، خانم هیوود.
‫نه!
‫ما نباید این کارو می‌کردیم.
‫- نباید اینو می‌گفتی! ‫- تنها حسرتم اینه که زودتر نگفتم.
‫پس چرا نگفتی؟!
‫من قراره ازدواج کنم.
‫بمون.
‫با من یه زندگی بساز.
‫من قول دادم.
‫به رالف.
‫به پدر و مادرم.
‫دیگه خیلی دیر شده!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫تنها راه برای تموم شدن این ادعاها...
‫اینه که تو یه شوهر پیدا کنی.
‫از مهمونی تیراندازی ‫داری از من رو برمی‌گردونی؟
‫خانم جورجیانا لمب!
‫خوشحالم که فردا به ‫آرامش ویلینگدن برمی‌گردم.
‫شما هم این نظرو دارید، خانم هیوود؟