دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫بیاین دوباره همچین کاری نکنیم.
‫- کدوم؟ ثانیه آخر از آخرالزمان فرار کنیم؟ ‫- یه جورایی خصلت‌مونه، مگه نه؟
‫یه جای کار اون خیلی می‌لنگه.
‫- همون سوئیته، فقط کونش برعکس شده. ‫- آره بدون هیچ اغراقی.
‫انگار با یک «آلیس در سرزمین عجایب» ‫سخت‌تر روبروییم.
‫آره، فقط عجیب‌تر میشه.
‫بالاخره به این سمت اومدیم.
‫- صبر کن. کلاوس کجاست؟ ‫- فرزندانم، متاسفم، ولی برادرتون...
‫هر کاری تونستم کردم، ‫ولی نتونست به موقع خودش رو برسونه.
‫کوگل‌بلیتز آخرین قربانی خودش رو گرفت.
‫نه، اون درست پشت سر من بود ‫وقتی که وارد تونل شدم.
‫باید برگردیم.
‫چیزی نمونده که بخوایم برگردیم.
‫فرزندانم، بعدا وقت واسه گریه و زاری هست.
‫الان باید به حرکت ادامه بدیم.
‫صبر کن ببینم. ‫لوتر و کلاوس؟
‫وقتی که میگیم واقعیت،
‫دقیقا منظورمون چیه؟
‫در دهه ۱۸۰۰ میلادی، ‫نابغه‌ترین افراد آن زمان...
‫این ایده رو مطرح کردن ‫که ما در یک کیهان کوکی هستیم.
‫در عصر کوانتومی، گمان می‌رود که ‫زمان و مکان یک هولوگراف باشن.
‫مردم عصر باستان باور داشتن...
‫که ما بر پشت چهار لاک‌پشت پرنده...
‫یا بر شاخ‌های یک بوفالوی سفید، ‫سوار هستیم.
‫چنین ایده‌هایی این سوال رو مطرح می‌کنن،
‫که آیا اصلا خواهیم فهمید...
‫شکل واقعیت چگونه است؟
‫یا عجیب‌تر از اون، آیا شکلی ‫غیر از شکلی که بهش میدیم، داره؟
‫واو!
‫باعث میشه احساس کوچیکی کنی، ها؟
‫چرا آخه روی پیتزا باید آناناس بذاری؟
‫می‌دونی، وقتی بهش فکر کنی،
‫ما فقط...
‫ذرات ریز شن...
‫در صحرایی پر از شن‌های دیگه‌ایم.
‫آخه در بهترین حالت، ‫آناناس چاشنی کوکتله.
‫و داخل منظومه‌های شمسیه.
‫داخل صحراهایی از کهکشان‌ها.
‫گمونم سوال اصلی اینه ‫که چرا آخه روی پیتزای منه؟
‫- کلاوس، گوش می‌کنی؟ ‫- بله، معلومه.
‫ما در بین این همه‌چیز، بی‌اهمیتیم ‫و فلان و فلان و فلان.
‫ببخشید که من دانشجوی مستی نیستم ‫که بخواد تو کلاس فلسفه سال اول بشینه.
‫صبر کن ببینم.
‫- ما دقیقا کجاییم؟ ‫- ما مُردیم، پسر.
‫مُردیم.
‫به محله‌ی من خوش اومدی.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫باشکوهه.
‫شماها باید اینجا می‌موندین. ‫خیلی قشنگ‌تره.
‫دفعه قبلی من و لایلا به زور ‫زنده ازش بیرون اومدیم. یادت رفته؟
‫آره ولی این دفعه من اینجام ‫و تعداد بیشتر به نفع‌مونه.
‫خب، هر چی بود، ‫قوی، سریع و خیلی عصبانی بود.
‫خیلی‌خب، پس هر کار می‌کنین، ‫این زنگ رو به صدا در نیارین.
‫مگه اینکه دلتون بخواد ‫انگشت یا بازوتون رو از دست بدین.
‫من شانسم رو امتحان می‌کنم...
‫- نمی‌خواد! ‫- از سر راهم برو کنار.
‫واسه اینکه این چیز رو شکست بدیم، ‫باید در وضعیت ذهنی مناسبی باشیم.
‫وضعیت ذهنی؟ ‫منظورت اینه که من عصبانی‌ام؟
‫آره، عصبانی‌ام.
‫می‌خوام هر چیزی که به لوتر ‫آسیب زده رو بکشم.
‫تنها کسی که از پیش‌مون رفته، لوتر نیست.
‫کلاوس رو هم از دست دادیم.
‫منم عصبانی‌ام، خیلی‌خب؟ ‫همه عصبانی‌ایم.
‫باید سر این موضوع عاقلانه پیش بریم.
‫آره. وقتی که زمانش برسه، ‫اقدام می‌کنیم.
‫اصلا فکرش هم نکن، پنج. ‫درها نمی‌ذارن بری بیرون.
‫پس یعنی چی، اینجا گیر افتادیم؟
‫اینجا مکان آزمایش و تله و وسیله نجات، ‫همه با همدیگه است.
‫- کسی می‌دونه اون نوشته چی میگه؟ ‫- آره میگه، «زنگ رو به صدا در نیار».
‫- همین معنی رو میده. ‫- باشه فهمیدیم، دیگو. نباید زنگ بزنیم.
‫چی کار کنیم؟
‫کسی می‌دونه؟
‫رجی؟
‫رجی.
‫گرسنه‌امه. ‫کسی می‌خواد یه دیس سوشی بخوره؟
‫توی همچین موقعیتی، ‫چطور می‌تونی چیزی بخوری؟
‫نمی‌دونم. تو چطور توی همچین موقعیتی، ‫می‌تونی اینقدر عوضی باشی؟
‫- هی! ‫- اوه، تو...
‫بکش کنار، خیلی‌خب؟
‫- می‌خواد یه چیزی بخوره تا... ‫- جون بگیرم.
‫در این موقع بحرانی.
‫دیگو، میشه یه لحظه باهام بیای؟
‫من... مُردم؟
‫آره، خیلی خوشحالم که ‫واسه اولین بارت، اینجا پیشت هستم...
‫چون یه جورایی حس عجیب و غریبیه.
‫مثل بیدار شدن از یک خواب خیلی واضح می‌مونه.
‫ولی نگران نباش.
‫چون خیلی زود قراره ‫همه‌چی واسه‌ت منطقی بشه.
‫اوه خدای من. بابا من رو کشت.
‫اوه خداجون! منم کشت! ‫چندین بار.
‫اون یک آدم فضاییه.
‫سعی می‌کنیم اینجا از این ‫اصطلاحات استفاده نکنیم.
‫و می‌دونم که نزاکت سیاسیه،
‫ولی می‌تونی بگی که اون...
‫انگلیسیه.
‫نه، نه! منظورم اینه که ‫یک آدم فضایی واقعیه.
‫مثل یک... آدم حشره‌ای ‫از یک سیاره دیگه است.
‫اوه خدا. کلاوس...
‫باید برگردی و به اسلون و بقیه هشدار بدی.
‫راه نداره. ‫دیگه کار به کار اون سمت ندارم.
‫- جانم؟ ‫- آره، به اینجا تعلق دارم.
‫کُل زندگیم، ‫یه بازنده و عجیب الخلقه بودم،
‫اشتباه پشت اشتباه پشت اشتباه،
‫ولی می‌دونی، همه‌ش یه نشونه بود.
‫نشونه‌ای از اینکه ‫اینجا خونه‌ی منه.
‫جایی که قرار بوده باشم.
‫این جای تخمی رو میگی؟
‫بی‌خیال! ‫منظورم توی این ملکوته، خنگول،
‫به همراه تو و تموم...
‫دوستان ابدی خیالی.
‫این قضیه کجا تموم میشه؟
‫می‌تونی به همراه بنده تا ابد ‫بشینی پیتزا بخوری و مستندهای خفن ببینی.
‫پس صبر کن ببینم. ‫می‌خوای به خونواده‌مون پشت کنی؟
‫من جای تو بودم زیاد نگرانشون نمیشدم.
‫کم کم اون‌ها هم میان اینجا. ‫بالاخره هر کسی می‌میره.
‫- درست نمیگم؟ ‫- اممم.
‫آره، یعنی ما که مُردیم، مگه نه؟
‫مثل رقص داگی مُردیم، عزیزم. ‫(نوعی رقص هیپ هاپ)
‫- مثل رقص داگی میگی؟ ‫- آره!
‫پس اگه همچین کاری بکنم، چی میشه؟
‫تلاش خوبی بود، گنده‌بک،
‫ولی هیچ دردی در خلا وجود نداره.
‫آره!‌ تموم تلاشت رو بکن!
‫چالش رو قبول می‌کنم.
‫باورم نمیشه که می‌خواستی سوتی بدی.
‫ببخشید، خیلی‌خب؟ ‫ولی شاید بهتر باشه درباره بچه بهشون بگیم.
‫نه.
‫دوست دارم قبل از اینکه جشن اعلام ‫جنسیت بچه بگیری، ماموریت رو تموم کنیم.
‫- آره، ولی تصور کن... ‫- میشه اون سس سویا رو بدی، لطفا؟
‫نمی‌فهمم.
‫آخه پیش کسایی هستیم که ‫بیشتر از همه ما رو دوست دارن، خیلی‌خب؟
‫پس چرا بهشون نگیم؟
‫ها؟ الان وضعیت خیلی تخمیه.
‫خیلی خوب میشه به خونواده یک چیزی بدیم ‫که حاضر باشن به‌خاطرش بجنگن.
‫میشه دهنت رو ببندی و ماهیت رو بخوری؟
‫باشه. باشه.
‫نه، درست همونطوریه که پیرمرد گفت،
‫بار اول اتفاقیه، ‫بار دوم تصادفیه،
‫و بار سوم اتفاق نمیفته ‫چون من یه احمق حراف نیستم.
‫خب، مطمئن نیستیم ‫که کلاوس یا لوتر رو کشته.
‫داری جدی میگی؟ شیوه کارش همینجوریه. ‫قبلا هم این رو دیدیم.
‫فراموش کردی که اصلا در وهله اول ‫ما چطور دور هم جمع شدیم؟
‫- مراسم خاکسپاری بابا. ‫- دقیقا.
‫قبلا هم این کارها رو کرده بود ‫و الان دوباره داره تکرار می‌کنه.
‫- بی‌خیال، پنج. ‫- نه.
‫رای‌گیری واسه ورود به تونل رو باخت،
‫ولی با این حال الان اینجاییم.
‫مطمئنی که می‌تونه لوتر رو بکشه؟
‫فکر کنم می‌تونه لوتر، کلاوس ‫و بقیه ماها رو...
‫بدون عذاب وجدان، راحت بکشه.
‫و بدتر از همه، ‫فکر کنم آلیسون هم دخیله.
‫نه. نه.
‫بدم میاد حرف‌هایی که همه‌ میگن رو بزنم.
‫اصلا نباید به کلیشه‌ای بودن ‫عزاداری کردنت فکر کنی.
‫می‌دونم که همه‌چی داره به آخر می‌رسه،
‫ولی فکر می‌کردم وقتی این اتفاق میفته، ‫کنار همدیگه خواهیم بود.
‫حتی فرصت نکردم باهاش خداحافظی کنم.
‫من فرصت کردم که...
‫با دخترم... و شوهرم خداحافظی کنم.
‫ولی کافی نبود. حسی که داری...
‫خیلی عمیق‌تر از اونیه ‫که بخوای به زبون بیاری.
‫لوتر عاشقت بود...
‫قدر یک دنیا دوستت داشت.
‫خیلی خوشحالش کرده بودی.
‫نه، اون... توی تونل پیش اسلون بود.
‫من از کلاوس حرف نمی‌زنم.
‫لوتر؟
‫چی؟ نه، هیچوقت همچین کاری نمی‌کنه.
‫از موقعی که وارد این خط زمانی شدیم، ‫داره از هم می‌پاشه.
‫- آره، دخترش رو از دست داده. ‫- و هارلن رو کشت.
‫حتی اگه حق با تو باشه،
‫فکر نکنم اگه باهاشون روبرو بشیم، ‫به چیزی اعتراف کنن.
‫موافقم.
‫بی‌خیال، مرد. ‫به حرف‌هام گوش کن.
‫قرار نیست برگردم اونجا که ‫همش بهم امر و نهی کنن.
‫و هیچ کاری نمی‌تونی بکنی ‫که نظرم رو عوض کنی!
‫تو واقعا خیلی آدم خودخواهی هستی! ‫می‌دونستی؟
‫فقط خونسرد باش! ‫نگران نباش.
‫هر چقدر بخوای وقت داری ‫که باهاش کنار بیای!
‫خیلی‌خب، دیگه بسه.
‫ها!
‫لعنت.
‫بی‌خیال!
‫چندین میلیون بار مُردم ‫تا این حرکت رو یاد گرفتم.
‫دوباره؟
‫بله، دوباره.
‫یکی همچین تصوری از بهشت داره؟
‫وواه! اووف!
‫- چی... ‫- سلام، رفیق.
‫- تو! ‫- نه!
‫برگرد اینجا! برگرد اینجا ببینم!
‫قلقلکم میدی!
‫- من... ‫- ولم کن!
‫تو.
‫شاید دردی احساس نکنی،
‫ولی تا ابد می‌تونم ‫تو رو از بین دیوارها پرت کنم، کلاوس.
‫نمیذارم یه لحظه هم آرامش داشته باشی. ‫از این کار دست برنمیدارم.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫خلا، خونه‌ی منه.
‫چون یک خونه بادی باشه، ‫ولی مال منه!
‫نمی‌خوای به خونواده کمک کنی، ‫باشه مشکلی نیست.
‫ولی عشق زندگیم داره به سمت جهنم میره.
‫اصلا نمی‌دونم می‌تونم کاری کنم یا نه. ‫یعنی اصلا معلوم نیست کجا رفتن.
‫کلاوس، اینجا خونه‌ی توئه.
‫- آره. ‫- الان گفتی.
‫- آره. ‫- تو... پادشاه مرگی.
‫اوه، یه خرده اغراق کردی.
‫یعنی ترجیح میدم خودم رو به عنوان...
‫آره.
‫شاهزاده‌ی تاریکی حساب کنم.
‫اوووه!
‫حالا هر چی!
‫من بهت ایمان دارم، برادر.
‫هر کاری بخوای، می‌تونی بکنی.
‫- اوه، سلام. ‫- سلام.
‫ببخشید که جشن‌تون رو خراب کردیم.
‫خیلی‌خب، باشه. باشه. ‫گوش کن، انجامش میدیم.
‫- سعی خودمون رو می‌کنیم، باشه؟ ‫- باشه.
‫به علاوه از نظر انگیزشی بودن حرف‌هات، ‫از درجه یک تا مثلا فیلم شجاع‌دل...
‫- خب؟ ‫- حرف‌هات در حد نصف فیلم رودی بود.
‫- خیلی‌خب، بعدا نیش و کنایه بزن. ‫- به نظرم بهتر از این‌ها می‌تونستی بگی.
‫امون از این وضعیت.
‫باید حرف بزنیم.
‫- سرم شلوغه. نمیشه بعدا حرف بزنیم؟ ‫- نه، نمیشه.
‫لوتر و کلاوس، تو کشتیشون؟
‫یه محافظ توی راهروهای این هتل کمین کرده.
‫باید شکستش بدیم ‫تا ماموریت با موفقیت انجام بشه.
‫با کشتن دو نفر از اعضا تیم، ‫چه سودی عایدم میشه؟
‫- جواب سوال رو بده. ‫- به گمونم جواب دادم.
‫اگه بفهمم که داری سرم شیره می‌مالی پیرمرد، ‫دیگه قرار بی قرار.
‫بهت اطمینان میدم ‫که من سر توافق خودمون می‌مونم،
‫انتظار دارم تو هم همین کار رو بکنی.
‫- قضیه چی بود؟ ‫- به تو مربوط نیست.
‫به من مربوط نیست؟ ‫الان اینجاییم، هتل اوبلیوین.
‫همونطور که می‌خواستی. ‫من این کار رو کردم.
‫چرند نگو.
‫آلیسون، هارلن رو کشت، ‫منم خونواده‌ها رو متحد کردم.
‫تو چی کار کردی، شماره دو؟
‫جمع بشین، بچه‌ها.
‫حالا که فرصتی پیدا کردیم ‫نفسی تازه کنیم،
‫می‌تونیم بریم سراغ کار اصلی.
‫اه، افسانه هفت ناقوس، ها؟
‫دقیقا. بالاخره یه نفر توجه می‌کرده.
‫- باشه، ناقوس‌ها رو پیدا می‌کنیم، بعدش چی؟ ‫- نه، نه، نه.
‫ناقوس‌ها فقط یه استعاره برای این هستن.
‫- نشان خاتم. ‫- درسته، شماره پنج.
‫خاتم کلید هفت ناقوسه.
‫وقتی این نماد رو پیدا کنیم، ‫یک قدم به...
‫ تنظیم مجدد دنیا نزدیک‌ میشیم.
‫وقتی پیداش کردیم، چی کار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫جانم؟ اینجا جمع شدیم ‫چون تو گفتی یه نقشه‌ای داری.
‫درسته، نقشه دارم، ‫ولی تا یه جایی.
‫عالی شد.
‫پس باید تا ابد توی هتل بمونیم،
‫به در و دیوار خیره بشیم ‫و سوشی‌های بدمزه بخوریم.
‫پیدا کردن خاتم، ‫تنها راه خروج ما از اینجا...
‫و بهترین فرصت برای ‫تنظیم مجدد دنیاست.
‫جالبه که تو و بابا دوباره ‫سر یه موضوع با هم توافق دارین.
‫- خیلی‌خب، اه، از کجا شروع کنیم؟ ‫- به چند گروه تقسیم میشیم.
‫من با آلیسون و اسلون میرم، ‫بن و پنج و ویکتور.
‫- نه، ما آلیسون رو می‌خوایم. ‫- بن رو میدیم به جای آلیسون.
‫با همدیگه آموزش دیدیم، واسه همین ‫منطقی‌تره که ما آلیسون رو برداریم.
‫آره. نه، مرسی.
‫چرا نه؟
‫ایده خیلی خوبیه.
‫آلیسون، با بچه‌های آمبرلا برو. ‫بچه‌های اسپارو هم با همدیگه میرن.
‫هر گروه سراغ یک طبقه متفاوت بره.
‫باید اون خاتم رو پیدا کنیم.
‫- ما چی؟ ‫- شما دو نفره‌این.
‫هیچکس دلش نمی‌خواد ‫به دعوای تموم‌نشدنی‌تون گوش کنه.
‫حالا پخش بشین، از هیچ اقدامی دریغ نکنین ‫و ۳۰ دقیقه دیگه برگردین اینجا هم رو ببینیم.
‫کاملا وقت تلف کردنه.
‫شنیدی؟ گفت ما گروه دو نفره‌ایم.
‫فکر کنم بابات کم کم داره ‫از من خوشش میاد.
‫دفترچه‌ام رو فراموش کردم. ‫شما برین. تا پنج دقیقه دیگه می‌بینمتون.
‫یه نفر کلی زحمت کشیده ‫تا این چیز رو مخفی کنه.
‫اندازه‌ش چقدر باید باشه؟
‫می‌دونی، رجی پیر عزیز چیزی نگفت.
‫واقعا؟ همم. عجیبه.
‫فکر می‌کردم اطلاعات بیشتری ‫از این نقشه داری.
‫ببخشید، این حرفت یعنی چی؟
‫موقع عروسی دیدم که با اون...
‫توی سوئیت بوفالوی سفید بودی.
‫نمی‌دونم الان وقت مناسبیه که...
‫می‌دونی، شنیدم که دیشب ‫از هوش رفته بودی.
‫درسته و یه خرده طول کشید ‫تا یادم بیاد که چی دیدم،
‫ولی الان یادم میاد، آلیسون.
‫تو و بابا یه جور قراری با هم گذاشتین.
‫سر چی توافق کردین؟
‫- قرار؟ ‫- اوهوم.
‫با بابا؟
‫- خواهشا بگو که داری شوخی می‌کنی. ‫- شوخی نمی‌کنه.
‫جواب سوال رو بده.
‫عقل از سرت پریده.
‫تو و بابا با هم قرار گذاشتین، ‫حالا لوتر مُرده.
‫خیلی‌خب.
‫لوتر به دست اون کوفتی که ‫معلوم نیست چیه، کشته شد.
‫- و کلاوس؟ ‫- نتونست وارد تونل بشه.
‫می‌دونی، قراری که گذاشتین ‫به قیمت جون مردم داره تموم میشه.
‫واقعا فکر کردی با بابا قرار گذاشتم...
‫که لوتر و کلاوس رو بکشم؟
‫دیگه حرفی ندارم. ‫توی لابی می‌بینمتون.
‫هی... هی، وایستا، نه.
‫صبر کن... پنج.
‫آلیسون.
‫نه، فقط گوش کن چی میگم.
‫ویکتور؟ آلیسون؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، تازه بخش جالب کار شروع شد.
‫نه، دیگه من کار به کار شما ‫و تئوری‌های توطئه‌اتون ندارم.
‫بس کن. فقط به حرف‌هام گوش کن...
‫چرا باید گوش کنم، ها؟
‫شما بودین که رای دادین ‫بمونیم و بمیریم.
‫شما بودین که گفتین گور بابای خونواده ‫و کل این دنیا.
‫من تنها کسی‌ام که می‌خوام جفتش رو نجات بدم.
‫قبل از اینکه تعداد بیشتری از ما کشته بشن، ‫باید بفهمیم که بابا چه نقشه‌ای چیده.
‫پنج کدوم گوریه؟
‫درست پشت سرم بود.
‫پنج؟
‫هی.
‫از این خراب شده میریم بیرون، خیلی‌خب؟
‫مشکلی واسه سه‌ نفرمون پیش نمیاد.
‫بعدش چی؟
‫بعدش یه خونواده شاد و خوشحال میشیم.
‫نخیر، نمیشیم.
‫باز دوباره از مزخرفاتیه که باید ‫خودم رو ثابت کنم پدر خوبی‌ام؟
‫- قبول شدی، خیلی‌خب؟ ‫- پشت سر گذاشتم، خیلی‌خب؟
‫اوی، اوی، صبر کن.
‫اوه، پس قضیه سر من نیست، ها؟
‫اوه، ترسیدی.
‫با استن راحت‌تر بود، خیلی‌خب؟
‫می‌تونستی بگی «برو گمشو»،
‫بعد دیگه مجبور نبودم ‫درباره‌ی بچه چیزی بهت بگم...
‫یا ازت بخوام که پیشم بمونی.
‫وقتی می‌تونی بدون اینکه آسیب‌پذیر بشی، ‫با ذهن یه نفر بازی کنی...
‫تا هر کاری که دلت می‌خواد واست بکنه، ‫چرا اصلا حقیقت رو بهش بگی؟
‫می‌دونه این حرف، چقدر مسخره است؟
‫ولی اگه مثل مامانم...
‫بچه‌مون رو ناامید کنم، چی؟
‫پس ناامیدش نکن.
‫چون پشت این مزخرفات مسخره،
‫یه آدم خوب و شایسته هست.
‫مطمئنی؟
‫هزار درصد مطمئنم.
‫بیا.
‫برگشتیم سر جای همون آسانسور؟
‫اوه، یادت نره زیر گلدون‌ رو هم چک کنی.
‫کونت رو تکون بده و دیوارها رو نگاه کن ‫ببین محفظه‌ای مخفی دارن یا نه.
‫هی، اه،
‫اینجا که دیواره و اه....
‫اوه، اینم یه دیوار دیگه است.
‫چه مرگته؟
‫مردم چپ و راست دارن می‌میرن ‫بعد تو ادای نوجوون‌های عبوس رو در میاری.
‫درست مثل بابا حرف می‌زنی.
‫چرا اینقدر واسه‌ت مهمه ‫که بابا ازت خوشش بیاد؟
‫اون ذات من یا ما رو تعریف نمی‌کنه.
‫بدون اون توی این دنیا، ‫اثر خودمون رو گذاشتیم.
‫به عنوان آکادمی اسپارو، ‫ولی الان همه‌شون مُردن.
‫اون هیچوقت یه اسپارو نبود.
‫اون بابامون بود، از نوع مزخرفش. ‫تو به اون احتیاجی نداری.
‫گفتنش واسه تو که ‫یه خونواده جدید پیدا کردی، آسونه.
‫و بهترین عضو اون خونواده، الان مُرده.
‫باورم نمیشه که این حرف رو بزنم. ‫ولی راستش خوشحالم که شما رو می‌بینم.
‫- چی شده؟ ‫- هتل داره تغییر می‌کنه.
‫همه‌ش دور خودم می‌چرخیدم، ‫ولی انگار این هتل زنده است.
‫- بهتره به لابی برگردیم. ‫- سعی کردم.
‫هر سمتی که میرم، ‫برمی‌گردم سر جای اولم.
‫یا شاید هم قدرت جهت یابی نداری.
‫باشه، راه رو نشون بده، ماژلان. ‫(دریانورد پرتغالی)
‫پنج؟
‫- کجاست؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫بس کن. نباید همه‌ش به این کار ادامه بدیم.
‫خواهش می‌کنم، ‫چطور به روال سابق برگردیم؟
‫قبل از اون عذرخواهی الکی...
‫و دروغ‌ها؟
‫آلیسون، بس کن. ‫چطور بی‌خیال بشیم؟
‫فکر نکنم بتونیم.
‫مشکلی پیش اومده، بابا؟
‫تو!
‫دلم واست تنگ شده بود.
‫فقط یه راه ورود به اوبلیوین هست. ‫غیرممکنه.
‫خب، می‌بینی که اومدم.
‫حیرت‌انگیزه!
‫ای کاش بیشتر می‌تونستم این موضوع رو بشکافم، ‫پسرم، ولی الان وقت خوبی نیست.
‫ازم سوء استفاده کردی، ‫می‌دونی، تا خونواده رو بیاری اینجا.
‫می‌فهمم، ولی تو... ازم سوء استفاده کردی.
‫بعد وقتی دیگه فایده‌ای واسه‌ت نداشتم، ‫من رو اونجا ول کردی که بمیرم؟
‫ول کنم بمیری؟
‫در حقت لطف کردم.
‫می‌دونستم راه برگشت به خلا، ‫به جایی که بهش تعلق داری رو پیدا می‌کنی.
‫آره اونجا رو دوست دارم.
‫- پس چرا اومدی اینجا؟ ‫- چون تو لوتر رو کشتی.
‫لازم و موثر بود.
‫نفر بعدی کیه، بابا؟ پنج؟ ‫ویکتور؟ کل خونواده؟
‫همین حالا بس کن! همه در موقعیت ‫قرار گرفتن. نبرد قراره شروع بشه.
‫فقط یک صدای زنگ با جایزه‌ام فاصله دارم. ‫اینجوری همه‌چیز رو خراب می‌کنی!
‫اوه، اگه واسه هر بار که این حرف رو زدی، ‫سکه 5 سنتی کنار میذاشتم، الان 1 دلار داشتم.
‫که پول اونقدر زیادی نیست،
‫ولی خب مغازه‌های ارزون‌فروش هست...
‫که می‌تونی بری...
‫دیگه بسه.
‫یعنی هیچکی به حرفم گوش نمیده؟
‫نه عزیزم، گوش نمیدن.
‫بهتره به لابی برگردیم.
‫آره.
‫فکر می‌کنی کدوم یکی از خواهر و برادرهای ‫خنگ‌مون زنگ کوفتی رو به صدا در آورد؟
‫آلیسون!
‫آلیسون، باید بریم!
‫آلیسون، پاشو! یالا!
‫کی این کار رو کرد؟
‫- شاید بهتره بریم. ‫- برو پشت سرت میام، عزیزم.
‫یالا، یالا!
‫- دیگو، صبر کن. ‫- گور باباش.
‫چه خوب زدی، عزیزم.
‫- اوه، لعنت. ‫- اوه.
‫- برو، برو، برو، برو، برو! ‫- دکمه رو بزن!
‫- خیلی، کدوم طبقه؟ کدوم طبقه؟ ‫- هر کدوم شد!
‫واقعا؟ یک سامورایی؟
‫انتقام چه بهش میاد.
‫میشه خفه خون بگیری ‫و کمک کنی این وامونده رو بکشیم؟
‫بیا این طرف. برو، برو، برو.
‫خیلی‌خب.
‫هی. خیلی‌خب.
‫ما باید... باید اون زخم رو ببندیم.
‫حق با شما بود، خیلی‌خب؟ ‫با بابا قرار گذاشتم.
‫لوتر و کلاوس؟
‫نه، هیچ ارتباطی به اون‌ها نداشتم. ‫قسم می‌خورم.
‫چرا الان بهم میگی؟
‫چون می‌خوام حرفم رو باور کنی، خیلی‌خب؟
‫که این کار رو واسه‌ همه‌مون کردم.
‫واسه لوتر و کلاوس هم همینطور.
‫چه پیشنهادی بهت داد؟
‫ازت می‌خوام بهم اعتماد کنی.
‫ببین اگه از این قضیه جون سالم به در ببریم، ‫همه‌چی درست میشه.
‫ویکتور؟
‫آلیسون؟
‫ویکتور!
‫آلیسون؟
‫بهت گفتم که بری، خیلی‌خب؟
‫و بذارم تنهایی بمیری؟ ‫چه لذتی داره آخه؟
‫بچه چی؟
‫- بذار من نگران اون باشم. ‫- نه، من پدرشم.
‫که هیچ نقشی در رشد جنین ‫در شش ماه آینده نداره.
‫- تلاش خوبی بود. ‫- خیلی‌خب.
‫پس نمی‌تونم راضیت کنم ‫این یکی رو منصرف بشی؟
‫- بالاخره داری می‌فهمی. ‫- حق با توئه.
‫دارم می‌فهمم.
‫هی!
‫- فکر کردی داری چی کار می‌کنی؟ ‫- دارم از خونواده‌ام محافظت می‌کنم.
‫نه، نه، نه، نه. ‫دیگو، تنهام نذار.
‫متاسفم.
‫- قول دادی که همیشه کنار هم می‌مونیم! ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫دیگو، نه، نه، نه، نه، نه. ‫این کار رو نکن.
‫وقتی بچه به دنیا اومد، ‫به پسرک...
‫یا دخترک...
‫بگو که چه مردی بودم.
‫مردی که سعی کردم باشم.
‫نه،‌ نه، نه، نه، دیگو. ‫نه، نه.
‫دیگو! دیگو!
‫پنج بار با تبر بهش زدی. ‫باید تا الان می‌مُرد.
‫تقصیر زره‌اشه. ‫انگار دارم به سیمان می‌زنم.
‫- پشت زره‌اش، یه جای خالی هست. ‫- باید خودمون رو به پشتش برسونیم.
‫- بریم این کوفتی رو بکشیم. ‫- صبر کن...
‫هی، آشغال!
‫پنج!
‫آلیسون؟
‫بالاخره یه نفر اومد که قدرتش ‫ارزش تقلید کردن رو داشته باشه.
‫لایلا؟ چرا توی اتاقک بودی؟
‫بعدا توضیح میدم.
‫لعنت.
‫- از فرار کردن خسته شدم. ‫- منم همینطور.
‫به طرز عجیبی، ‫آشنا به نظر میاد.
‫حداقل این دفعه، ‫به سمت همدیگه نشونه نگرفتیم.
‫بیا بریم.
‫کلاوس؟
‫- اوه خدای من، کلاوس. حالت خوبه؟ ‫- لایلا!
‫- چطوری اومدی بیرون؟ ‫- چی شده؟
‫- فکر می‌کردیم که مُردی. ‫- ای کاش می‌مُردم. سلام.
‫- سلام، خوبی؟ ‫- آره به گمونم.
‫- کلاوس. ‫- قیافه‌ت خیلی داغون شده.
‫سعی کن یه محافظ رو بکشی ‫بعد این حرف رو بزنی.
‫- ما که کشتیم. ‫- ما هم همینطور.
‫من بهت گفتم که توی...
‫دوستت دارم!
‫کلاوس، فکر می‌کردم مُردی.
‫آره، آره، زنده‌ام ‫و حالم حرف نداره.
‫علی‌رغم تلاش‌های بابا ‫واسه خرد کردن مغزم،
‫ولی تجدید دیدار پر از اشک ‫رو بذاریم واسه بعدا.
‫چیزی که الان باید بدونین ‫اینه که...
‫بابا لوتر رو کشت.
‫و نذاشت وارد تونل بشم،
‫و اون زنگ تخمی رو به صدا در آورد!
‫نقشه‌ت چیه، پیرمرد؟
‫- الان واسه این چیزها وقت نداریم. ‫- تو لوتر رو کشتی!
‫چاره‌ای نداشتم. حاضر نمی‌شدین ‫مثل یه تیم دور هم جمع بشین.
‫اون داستان‌ها و افسانه‌های مسخره‌ات.
‫هیچ هفت ناقوس یا نورس‌هایی در کار نبوده.
‫- ما رو اینجا آوردی که بمیریم! ‫- درست نیست.
‫یه جایی در این هتل، ‫کلید تنظیم مجدد دنیا وجود داره.
‫فقط باید خاتم رو پیدا کنیم!
‫من اهمیتی به اون خاتم نمیدم! ‫هیچکدوم‌مون اهمیت نمیدیم.
‫به زور از دست اون محافظ با کلاهخود مسخره ‫و داس‌ش جون سالم به در بردیم!
‫محافظی که ما کشتیم، تبر داشت.
‫مال ما هم شمشیر داشت.
‫یکی مونده.
‫باید دنبالش بگردیم.
‫آره، چون دفعه اول خیلی خوب پیش رفت.
‫مسکن دارین ‫یا همه‌تون خفه خون می‌گیرین؟
‫میشه فقط صداتون رو بیارین پایین؟
‫فکر می‌کنین بتونین...
‫هی، خاتم رو پیدا کردم!
‫روی کف...
‫هیچکس حق نداره ‫به زنم آسیبی برسونه، حروم‌زاده!
‫تموم اون سال‌ها بهت وفادار موندم.
‫زندگیم رو روی ماه هدر دادی، ‫واسه چی؟
‫تا واسه این ماموریت مسخره ازم استفاده کنی؟
‫تو یک هدف داشتی.
‫تو رو گذاشتم تا از باارزش‌ترین چیز ‫توی دنیا محافظت کنی.
‫و اون چی بود؟
‫به‌زودی می‌فهمی.
‫همه‌تون می‌فهمین.
‫کلاوس...
‫نمی‌تونم... نگه‌ش دارم.
‫تا ابد عاشقت می‌مونم.
‫خیلی‌خب؟
‫خاتم روی کف لابیه.
‫ستاره‌هاست!
‫فرزندانم، یه ستاره روی خاتم پیدا کنین. ‫روش وایستین!
‫بن، الان وقتشه، پسرم! زود باش!
‫هفت نقش، هفت نفر از ما؟
‫ناقوس‌ها ماییم؟
‫نه.
‫تو نه.
‫زود باشین! ‫تنها راه برای متوقف کردنشه!
‫شماره پنج، زود باش!
‫این جزو قرارمون نبود. ‫داری بهشون صدمه می‌زنی.
‫الان دیگه نمی‌تونم دست بکشم.
‫- دستگاه رو خاموش می‌کنه. ‫- کدوم دستگاه؟ نمی‌فهمم.
‫هتل فقط نمای ظاهری بود.
‫توی یک دستگاه ‫در یک بُعد دیگه‌ گیر کردیم.
‫هر کسی که دنیا رو خلق کرده، ‫اینجا رو هم ساخته.
‫این چیزها چه ربطی به اون‌ها داره؟
‫ذرات داخل بدن‌شون...
‫تنها چیزیه که سوخت دستگاه رو تامین می‌کنه.
‫اون لوتر رو کشت.
‫می‌خواست کلاوس رو هم بکشه.
‫تا موقعی که همه‌مون نمیریم، ‫از این کارها دست برنمیداره.
‫خیلی‌خب، دیگه باید بس کنی!
‫تقریبا آخرشم.
‫و وقتی تموم شد، ‫من و تو به چیزی که می‌خواستیم، می‌رسیم.
‫نه، داری می‌کُشیشون!
‫هر چیزی در زندگی، بهایی داره.
‫بس کن!
‫آلیسون... ‫آلیسون، به اون دکمه دست نزن.
‫نمی‌دونیم چی کار می‌کنه.
‫آلیسون، وایستا!
‫نذار این کار رو بکنم!
‫بهم اعتماد داری؟
‫ویکتور، چی کار داری می‌کنی؟ ‫جلوش رو بگیر!
‫- آلیسون، صبر کن! ‫- آلیسون، این کار رو نکن!
‫کلر.
‫چی شده، مامان؟
‫هیچی، عزیزم.
‫اوه، خیلی خوشحالم که اومدم خونه.
‫جایی که همیشه قرار بود باشی.
‫سلام، عزیزم.
‫جالبه.
‫(پارک یادبود اوبسیدین - از سر لطف ‫سر رجینالد هارگریوز، 1 اکتبر 1989 اهدا شد)
‫لوتر؟
‫اوه لعنت.
‫- می‌تونین من رو ببینین؟ ‫- آره!
‫- زنده‌ام؟ زنده‌ام! ‫- آره!
‫اوه!
‫- لوتر زنده است! ‫- اوه خدای من!
‫- صبر کن. دیگه هیکل نیستی. ‫- ها؟
‫وواه!
‫اوه لعنت! بدنم!
‫صبر کن.
‫- چه خوشتیپ شدم. ‫- لوتر چه ظریف و خوش اندام شده.
‫- وایستین. باید به اسلون نشون بدم. ‫- دست منم برگشته.
‫خیلی خوبه. صبر کنین. ‫اسلون کجاست؟
‫اوه، اون... اه... درست پشت سرم بود...
‫- وقتی که آلیسون دکمه رو زد. ‫- اونم نیست.
‫می‌دونین، شما رو نمی‌دونم، ‫ولی چندین ساله همچین حس خوبی نداشتم.
‫- کسی می‌دونه کدوم گوری هستیم؟ ‫- هتل.
‫یا حداقل جایی که قبلا هتل بوده.
‫فکر کنم پیرمرد کار خودش رو کرد.
‫فکر کنم دنیا رو دوباره تنظیم کرد.
‫انگشت‌های تو هم برگشتن.
‫اسلون؟ اسلون!
‫هی.
‫من هیچ اهمیتی به تنظیم دنیا ‫و اینجور چیزها نمیدم، خیلی‌خب؟
‫زنم رو می‌خوام. ‫کجاست، پنج؟
‫خوشحالم که زنده‌ای ‫ولی دستت رو بکش.
‫تا موقعی که جوابم رو ندی، ‫ولت نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب، گور بابای این وضعیت.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫معلومه. ‫قراره دمار از روزگارت در بیارم.
‫- آره، لت و پارش کن. ‫- نه، خنگول. قدرتم رو میگم.
‫نمی‌تونم غیب و ظاهر بشم.
‫آره، راست میگی.
‫جالب نیست.
‫خیلی‌خب... یالا.
‫آلاکازام... اشباح.
‫یعنی دوباره فانی شدم؟
‫- آآو پسر! ‫- وایستین، وایستین، وایستین.
‫چطوری پس بگیریم‌شون، احمق‌ها؟
‫لعنت.
‫من... باید برم زنم رو پیدا کنم.
‫نه! لوتر، نباید بری.
‫تا پنج دقیقه پیش مُرده بودی. ‫هنوز ضعیفی!
‫- باید برم دنبالش. ‫- نه. وایستا... کلاوس، وایستا!
‫- منم میرم، گاگول‌ها. ‫- بس کنین.
‫باید پیش هم بمونیم ‫و بفهمیم قضیه چیه...
‫حالا چی کار کنیم؟
‫زندگی‌مون رو بکنیم؟
‫آهنگ Short Change Hero ‫از گروه The Heavy
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ اینجا جای هیچ آدم خوبی نیست ♪
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ که اون رو خونه خودش بدونه ♪
‫آشغال.
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ اینجا جای هیچ آدم خوبی نیست ♪
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ که اون رو خونه خودش بدونه ♪
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ اینجا جای هیچ آدم خوبی نیست ♪
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫♪ که اون رو خونه خودش بدونه ♪
‫♪ حالا باید بگم که نمی‌دونم از کجا میای ♪
‫♪ ولی می‌دونم که از چی فرار می‌کنی ♪
‫♪ مهم نیست که کی از همه بدجنس‌تره ♪
‫♪ مهم اون‌هایی هستن که ‫جلوی سقوط تو از نردبون رو می‌گیرن ♪
‫♪ اینجا جای یه قهرمان نیست ♪
‫(بعد از تیتراژ ادامه دارد)
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫این قطار به سمت ایستگاه یوئیدو می‌رود.