دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫« سارقان زمان » ‫« فصل ۱، قسمت ۲»
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫خیلی خب کالوین. اومدی خونه‌ت. بای بای.
‫نرید. تنهام نذارید.
‫آهان می‌خوای برات سخنرانی کنیم ‫و بگیم که توی سفرمون باهامونی،
‫و منظورمون از باهامونی اینه که تو قلبمونی.
‫آلتو.
‫ما هرگز فراموشت نمی‌کنیم کارمن. ‫توی سفرمون همیشه باهامونی.
‫و منظورمون از باهامونی اینه که تو قلبمونی.
‫نه، واسه این نمی‌خوام برید ‫که اینجا خونه‌ی من نیست.
‫ویجیت.
‫- چرا هست. ‫- نیست.
‫- ویجیت. ‫- هست.
‫- نیست.
‫چرا خودشه. ببین. ‫خانواده‌ت هم اونجائن.
‫اونا خانواده‌ی من نیستن.
‫اما کپیِ خودتن.
‫اونا نئاندرتالن.
‫- خیلی زشته اینو به مامانت بگی. ‫- اون مامان من نیست.
‫اون یه زن نئاندرتال ماقبل تاریخه.
‫من انسان امروزی‌ام.
‫احتمالاً اومدین ۵۰ هزار سال قبل‌تر.
‫فکر کنم مامانت داره صدات می‌زنه.
‫اون مامانم نیست.
‫برو پیشش. برگرد پیش دار و دسته‌ت.
‫اون مامان من نیست، اینجا خونه‌ی من نیست ‫و ما توی عصر یخبندانیم.
‫اگه اون مامان تو نیست ‫پس پیش بابای تو چی کار می‌کنه؟
‫اون بابام نیست.
‫باشه. ظاهراً یه مشکل خانوادگیه،
‫و باید راحتشون بذاریم.
‫براش سخته که دوباره برگرده آشیونه‌ش.
‫نه خواهش می‌کنم.
‫اگه بوش عوض شده باشه پسش می‌‎‌زنن.
‫ما توی مامورتیم.
‫تغییراتش توی دوران دوری از اونا.
‫لطفاً.
‫باهاش چشم‌تو‌چشم نشین.
‫بدرود، ماجراجوی جوان.
‫- من... ‫- خداحافظ.
‫به امید دیدار، کرک.
‫من فقط یه پیژامه و حوله و کلاه تنمه.
‫آخ یادم رفت.
‫- مرسی. ‫- تعداد اینا کمه.
‫داشت کلاه ترجمه رو یادم می‌رفت ها.
‫بیا، بیرون خیلی سرده.
‫ببین، اون به ما ربطی نداره. ‫والدین اون به من چه ربطی دارن؟
‫متوجه نمی‌شم.
‫آره. راستش همین حس رو دارم.
‫- صورت کوچولوش رو ببین. ‫- خدایا.
‫باشه. اصلاً بیا.
‫این یکی دهنمون رو سرویس می‌کنه.
‫مرسی بچه‌ها.
‫خب. فقط می‌خوام بگم اینجا مکان درستیه.
‫در نهایت خونه‌ی کوین می‌شه.
‫فقط یه کم زمان‌بندی‌های رو قاتی کردم.
‫پس من و کوین هر دو راست می‌گیم.
‫باشه ویجیت. بیا ببریمش خونه‌ش.
‫ایستگاه بعد: همین مکان، یه زمان متفاوت.
‫- درست می‌گی. ‫- می‌خوای تو جلو بیفتی جودی؟
‫فکر کردم همه کنار هم می‌ریم.
‫- آره. درسته. ‫- خوبه.
‫من جلو بیفتم! دو بار!
‫خیلی خب. بعد این که از شرش خلاص شدیم ‫می‌ریم جواهردزدی.
‫و نه هر جواهری، جواهر سلطنتی.
‫جواهر سلطنتی چیه؟
‫نمی‌دونم. یه بار از دهن یه نفر دیگه شنیدم.
‫خب جواهرات سلطنتی جواهرن دیگه.
‫- باشه کارلتون. ‫- خیلی خب کالوین. بسه. بسه.
‫« بینگلی، انگلستان ‫۵۰،۰۰۰ سال پیش از عصر حاضر »
‫« محل خانه‌ی کوین در آینده »
‫پشمام.
‫اینجا زندگی می‌کنی آره؟
‫نه ولی دوستش دارم.
‫آره. فهمیدم کجاییم.
‫آهان دقیقاً کجاییم اونوقت؟
‫نمی‌دونم ولی مشخصه.
‫گمونم خیلی سخته که یه نقشه رو ‫توی چهار تا بعد یاد بگیری.
‫منم فکر می‌کنم ساکت موندن خیلی سخته.
‫گل گفتی. سخته.
‫من وقتایی که هیجان‌زده‌م، خوشحالم، ‫و ناراحتم زیاد حرف می‌زنم.
‫اصولاً همیشه. تمومی نداره.
‫موتور دهنم همینجور کار می‌کنه.
‫امیدوارم رو مخ کسی نباشم.
‫رو مخ کسی‌ام؟ آلتو؟
‫- بعضی وقتا. ‫- باشه. جودی؟
‫- نه. ‫- خوبه. بیتلیگ؟
‫یه کوچولو.
‫یه کوچولو. باشه. ویجیت؟
‫- صد درصد. ‫- صد درصد؟
‫- پنه‌لوپه؟ ‫- آره.
‫خب فکر کنم وقتشه که کِوستر سابق ‫زیپ دهنشو بکشه
‫و بذاره بزرگترها حرف بزنن.
‫ولی اگه دوست داری مفید باشی
‫مثلاً می‌تونی سعی کنی بفهمی کجاییم.
‫اگه کار مفیدیه باشه.
‫خب مفیده.
‫باشه.
‫پنه‌لوپه، تو کابین کوچولو رو ‫فرستادی توی جنگل.
‫آره.
‫اون جوری رفتار می‌کنه انگار همه چی رو ‫می‌دونه ولی نمی‌دونه.
‫اون واقعاً مثل بچه کوچولوها می‌مونه.
‫- آره. ‫- خب بچه‌ست دیگه.
‫باشه... ولی این دوران تموم می‌شه.
‫مگه نه؟
‫تا حالا اتاقی مثل اتاق خوابش ندیده بودم.
‫به خاطر کاغذ دیواریش؟
‫نه، به خاطر برق.
‫یه لحظه نقشه جوری تکون خورد ‫که انگار به دانش واقعی برخورده.
‫باشه ولی به خاطر اون نیست. ‫اون هیچی نمی‌دونه.
‫بچه‌ها، می‌دونم کجاییم.
‫بیاین. بیان یالا!
‫باشه.
‫- خب بریم. ‫- من...
‫نگاه کنین بچه‌ها.
‫انگار جایی که الان هستیم ‫زمانِ قدیمِ مکزیکه، توی تمدن کلاسیک مایا.
‫آهان، اون‌وقت اینجا چی هست که بدزدیم؟
‫همیشه حتماً باید دزدی کنین؟
‫تجربه کردن این تمدن‌های حیرت‌انگیز ‫خودش کافی نیست؟
‫دزدی شغل ماست. ‫دزدی در طول تاریخ.
‫خودمون رو به کسایی ثابت می‌کنیم ‫که بهمون شک دارن یا قدرمونو ندونستن.
‫والدینتون؟
‫یا قادر مطلق.
‫یا اونطور که خودش می‌گه، خیر مطلق.
‫آره، اون ما و همه چی رو خلق کرد.
‫خب اگه اون خیر مطلقه ‫و شما ازش سرقت کردین
‫و دارین ازش فرار می‌کنین
‫به این معنی نیست که آدم بده شماهایین؟
‫آره، پس بهتره مراقب باشی. ‫خب بچه‌ها.
‫باید بی‌سر و صدا ولی فرز باشیم. ‫پس بدویین.
‫- آره. ‫- بدویین.
‫بدویین.
‫- صبر کن. ‫- صبر کن.
‫- وایستین. جمع شین دور هم. ‫- صبر کنین. جمع شین دور هم.
‫مسئله اینه:
‫من خوندم که مایاها ‫افراد بخصوصی رو انتخاب می‌کرد
‫و حسابی بهشون می‌رسیدن.
‫- آره! چه خوب. ‫- ایول.
‫نه مسئله این نیست.
‫اونا رو می‌سوزوندن، پوستشونو می‌کندن ‫و بعد سرشونو می‌زدن.
‫بعد شکمشونو باز می‌کردن
‫و سرشون رو می‌ذاشتن توی دل و روده‌شون.
‫بعد روده‌ها رو درمیاوردن ‫ و روی یه درخت مینداختن
‫انگشتاشونو قطع می‌کردن ‫و می‌کردن توی دهنِ سر بریده.
‫بعد گوش‌هاشونو می‎بریدن ‫و برای خدایان قربانی‌شون می‌کردن.
‫- چی؟ نه. حقیقت داره؟ ‫- وای نه.
‫چیز دیگه‌ای هم هست که بخوای ‫درموردشون بهمون بگی آقای ضدحال؟
‫اونا کاکائو دوست داشتن.
‫منم کاکائو دوست دارم.
‫کاکائو هم پیدا می‌کنیم، ‫ همینطور چیزهای دیگه.
‫- آره. ‫- گوش به زنگ باشین.
‫نباید نگهبان‌ها بگیرنمون.
‫- بدویید. ‫- بدویید.
‫درجا گرفتنمون.
‫- فرار؟ ‫- کی ما؟
‫خب منظورم خودمون بودیم ‫ولی شما هم می‌تونین.
‫- همه‌مون می‌تونیم. همه‌مون. ‫- شما کی هستین؟
‫- خب... ‫- از شهرهای مجاور اومدین؟
‫- آره. ‫- نه.
‫نه.
‫پس بیگانه هستین؟
‫منظورت از بیگانه کسیه که نمی‌شناسید؟
‫معلومه که منظورم همینه.
‫خب من همیشه می‌گم...
‫«یه غریبه دوستیه که هنوز باهاش آشنا نشدی.»
‫منم همیشه همینو می‌گم.
‫- واقعاً تو هم همیشه همینو می‌گی؟ ‫- آره. آره، میگم. آره.
‫خیلی خوشحالم که شما بیگانه هستین
‫چون ما مایاها خیلی مهمون‌نوازیم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره بابا. خیلی.
‫دوستان آینده‌ی من، ‫باید بیاین ملکه رو ببینین.
‫آره. اون عاشق بیگانه‌هاست.
‫برای قربانی کردن!
‫چی؟
‫اونو ولش کن. اسکله.
‫- ببخشید. ‫- بچه‌ها همینن دیگه.
‫دنبالم بیاین.
‫حرکت کنید.
‫همه دست از کار بکشین. ‫ببینین توی جنگل بیگانه پیدا کردم.
‫ببینید، یه بزرگ هست یه کوچیک.
‫مرسی.
‫خوش اومدین بیگانه‌ها. ‫از دیدنتون واقعاً خوشحالیم.
‫اوه ممنون.
‫- آره. سلام. ‫- بفرمایید. آووکادو بردارید.
‫- مرسی. ‫- ممنون.
‫- سلام. من جودی‌ام.
‫خیلی لطف کردین.
‫اینجاها گوجه هست.
‫- مرسی. ‫- آهای ویجیت؟ آهای.
‫دیدی؟ خیلی مهمون‌نوازن. آره.
‫بالاخره با من... یعنی با ما... ‫اونطور که باید داره برخورد می‌شه.
‫- آره. ‫- مگه نه؟
‫خب بچه‌ها، وقتشه برید دیدن ملکه.
‫- دنبالم بیاین. ‫- باشه.
‫بیاین قصر.
‫ببینید چقدر بزرگ و باشکوهه.
‫خوش اومدین بیگانه‌های من.
‫لطفاً برای ملکه‌مون بانو ساک‌کوک ‫تعظیم کنید.
‫سلام.
‫خوش اومدین بیگانه‌ها. ‫از دیدنتون خیلی خوشحالم.
‫- سلام علیاحضرت. ‫- سلام.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- عالی.
‫گرسنه‌ای گنده‌بک؟
‫آره من همیشه گرسنه‌مه.
‫پس بیاین غذا بخوریم.
‫نه، فقط من دست می‌زنم. اما بیاین ‫از خودمون پذیرایی کنیم.
‫جمع شین. خیلی خب. نقشه اینه:
‫سر شام از هم جدا می‌شیم ‫و اطلاعات جمع می‌کنیم که چی بدزدیم.
‫خب.
‫و دنبال نقاط ضعف نگهبانی می‌گردیم.
‫- نقاط ضعف. باشه. ‫- آره.
‫- کوین، فقط خرابکاری نکن. ‫- چه جوری خرابکاری‌ کنم آخه؟
‫احساس می‌کنم کلاً تو ذاتته.
‫آره.
‫- تو ذاتته. ‫- پس نکن. باشه؟ بریم.
‫نمی‌دونم این چه خوراکیه ‫ولی واقعاً دلچسبه.
‫- اینجایی. ‫- خوش می‌گذره؟
‫- فوق‌العاده‌‌ست نه؟ ‫- آره.
‫- آره خیلی خوش می‌گذره. ‫- بیشتر بخورید.
‫- غذای بیشتر غذای موردعلاقه‌مه. ‫- نوش جان.
‫من سعی دارم جسورتر باشم...
‫و خیلی دوست دارم بدونم ‫که چه جوری این شهرو اداره می‌کنید.
‫حقیقتش خیلی راحت بود. ‫فوق‌العاده حوصله‌سربره.
‫به نظر من که حوصله‌سربر نیست.
‫و جسارتاً...
‫توی محل کار احتمالیم ‫یه جای خالی مدیریت هست،
‫و خب شما یه مدیر موفق خانم هستین.
‫و دوست دارم توصیه‌هاتون رو ‫برای شکستن این سد شیشه‌ای بدونم.
‫سد چی؟
‫شیشه‌ای. مثل ماسه‌ایه که اون‌ورش پیداست.
‫می‌دونی اینجوری...
‫من با کمال میل حاضرم ‫هر چی که می‌دونم رو یادت بدم.
‫اما امشب ما ضیافت داریم.
‫می‌تونی بهم بگی چه حسیه...
‫که یکی از پیشرفته‌ترین تمدن‌ها ‫از لحاظ ارتباطات باشی؟
‫نمی‌دونم.
‫یه سوال دیگه:
‫آیا دلیل تشریفاتی‌ا‌ی داره ‫که من و تو سر یه میز جدا و کوچیکتر نشستیم؟
‫میز بچه‌هاست. ما بچه‌ایم.
‫ولی یه نصیحتی بهت می‌کنم:
‫به تصمیم‌گیری ادامه بده.
‫این که منتظر بمونی همه چی خودش ‫اتفاق بیفته یعنی مرگِ رهبری.
‫هدفت رو پیدا کن.
‫بپر طرفش.
‫«بپر طرفش»
‫یه سوال: به نظرت توی این شهر ‫باارزش‌ترین چیز چیه؟
‫احساس همدلی مردم.
‫شئ باارزش چی؟
‫هرم باشکوه.
‫- آهان. آره. ‫- آره.
‫یه چیزی که کوچیک‌تر باشه چی؟ ‫مثلاً توی کیف جا بشه...
‫وای پسر.
‫خب توی خزانه‌ی شهر خیلی چیزهای قیمتی هست.
‫دوست داری بری ببینی؟
‫زدی تو خال.
‫می‌دونی، من تا یه سال دیگه ‫که ۱۲ سالم بشه پادشاه می‌شم.
‫پس به زودی توی جایی که حقمه می‌شینم:
‫سر میز.
‫بد نیست.
‫هنوز مسئولیت‌‌ها با مامانمه.
‫اون... اونی که قرمز پوشیده مامانته؟
‫نه. اون یه سارق...
‫نه، مامانم اصلاً آدم خفنی نیست.
‫اما باید بهشون احترام گذاشت.
‫می‌دونی، مامانم به خاطر من ‫خیلی چیزها رو قربانی کرده.
‫درسته.
‫- اوه آره. خیلی چیزها. ‫- ببخشید.
‫من نقطه ضعف نگهبانی رو کشف کردم. ‫اونا زیادی مهربونن.
‫یعنی چی؟
‫یعنی نگهبان‌ها زیادی مهربونن.
‫منم همینو گفتم آره.
‫بچه‌ها بچه‌ها بچه‌ها، باید بریم.
‫کوین این میز بزرگترهاست. ‫برگرد سر میزِ بچه‌ها.
‫اونا دارن ما رو برای مراسم قربانی کردن ‫آماده می‌کنن.
‫چی؟ چرا؟
‫اشتباه می‌کنی کرلی. ‫اونا تا وقتی که زنده‌ایم ازمون پذیرایی می‌کنن،
‫و تو گفتی قبل این که ما رو ‫قربانی کنن انجامش می‌دن.
‫وای نه. دیگه نخورین.
‫پس خودت چرا هنوز می‌خوری؟
‫نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم. ‫می‌دونم ولی نمی‌تونم.
‫خیلی خب. من اطلاعات جمع کردم.
‫کوین می‌گه دارن ما رو ‫برای قربانی کردن آماده می‌کنن.
‫و اون گفت که اونا پوستمونو می‌کنن...
‫بس کن.
‫- اونا چاق و چله‌مون می‌کنن... ‫- نه.
‫و بعد ما رو قربانی می‌کنن.
‫نه، اونا قراره ما رو ببرن خزانه‌‌شون.
‫- نه. ‫- نخورش دیگه.
‫انگار خوب‌تر از اونیه که بخواد واقعی باشه.
‫شاید چون واقعاً خوب‌تر از اونیه ‫که بخواد واقعی باشه.
‫منم همینو گفتم... ‫گفتم خوب‌تر از اونیه که بخواد واقعی باشه.
‫آره، خوب‌تر از اونیه که بخواد واقعی باشه.
‫آره منم همینو گفتم.
‫اما من از جنبه‌ی منفی می‌گم.
‫خیلی خب بچه‌ها همگی آروم باشین.
‫کوین می‌شه لطفاً چند کلمه باهات حرف بزنم؟
‫- باید فرار کنیم. ‫- آره، خیلی فوری.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم بهتون هشدار بدم.
‫نه تو داری اعتبار منو کم می‌کنی.
‫نگاهشون کن. اونا وحشت‌زده شدن.
‫تا اونا حرف می‎‌زنن من یه کم دیگه می‌خورم.
‫من سعی دارم کمکتون کنم ‫وگرنه همه‌مون قربانی می‌شیم.
‫گوش کن، تو کاری که بلدی رو بکن،
‫منم کاری که بلدمو می‌کنم.
‫یعنی چه کاری؟
‫رهبر نبودن ولی مسئول بودن.
‫منظورم اینه من چه کاریو بلدم؟
‫خب نمی‌دونم. ‫مطمئنم یه کاریو بلدی.
‫مامان و بابام می‌گن ‫من همیشه اشتباه می‌کنم.
‫شاید این کارو خوب بلدم.
‫اینو بهت می‌گن؟ همینجوری تو روت؟
‫خب، اشتباه می‌کنی که فکر می‌کنی مایاها...
‫دارن ما رو برای قربانی کردن آماده می‌کنن.
‫اما مطمئنم درمورد همه چیز اشتباه نمی‌کنی.
‫گاهی وقتا که همچین حسی دارم.
‫شاید وقتی ببریمت خونه ‫بهتر باشه با والدینت حرف بزنی.
‫واقعاً؟ یعنی تو هم میای؟
‫نه... با من نه.
‫من نمی‌شناسمشون. ‫خودت می‌تونی تنهایی باهاشون حرف بزنی.
‫خیلی خب.
‫مرسی.
‫خوش اومدین. بفرمایین تو. خجالت نکشین.
‫برخی از ارزشمندترین دارایی‌های ما اینجان،
‫که نسل به نسل به ارث رسیدن، ‫مثل این سرپوش.
‫بفرمایید.
‫نرخ فروش مجددش چقدره؟
‫قیمت؟ قیمت نداره.
‫یادداشت کن.
‫قیمت، قیمت نداره.
‫بگذریم، دنبالم بیاین.
‫این آثار زیبا رو ببینید.
‫همه‌شون دست‌سازن.
‫- یادداشت کن. ‫- باشه.
‫و این اثر موردعلاقه‌ی منه. ‫مجسمه‌ی یشم وزغه.
‫پنه‌لوپه، یه چیزی.
‫چیه؟
‫نه.
‫در مورد این توضیح بده.
‫از من دزدی نکن.
‫از اونا دزدی نکن.
‫من دست خالی از اینجا نمی‌رم.
‫برش گردون سر جاش بچه.
‫واقعاً شرمنده. می‌خوای... شوخی می‌کنم.
‫- گوش کن ببین چی می‌گم! ‫- تو گوش کن ببین چی می‌گم!
‫من خوندم که قبل قربانی شدن
‫مایاها برای آدما ضیافت برگزار می‌کنن ‫و خدمات ویژه بهشون می‌دن،
‫بعد لباس‌های مجلل تنشون می‌کنن ‫و می‌برشون بالای قصر...
‫و توی یه تشریفات می‌کشنشون.
‫دیگه داری حوصله‌م رو سر می‌بری.
‫اونا به جز دو مورد اول ‫هیچکدوم این کارها رو نکردن.
‫- سلام دوستان. ‫- سلام.
‫در نظر داریم که حالا ‫لباس‌های مجلل بهتون بدیم.
‫بعدش براش تشریفات می‌بریمتون بالای قصر.
‫- حق با توئه. ‫- خب؟
‫مرسی. نه.
‫- تو چی؟ ‫- نه من راحتم.
‫حق با پسره بود.
‫دارن ما رو برای قربانی کردن آماده می‌کنن.
‫- آروم باشید. ‫- حالا چی کار می‌کنیم؟
‫یه جوری فرار می‌کنیم. ‫می‌رم جودی رو بیارم.
‫- چند وقته همدیگه رو می‌شناسین؟ ‫- این پسر منه.
‫آره به نظر میاد همدیگه رو می‌شناسین.
‫- آره. ‫- آره.
‫واقعاً همه چیز باشکوه بود، ‫اما باید بریم.
‫- بیا جودی. ‫- صبر کن چی؟
‫هنوز گنج‌های بیشتری هست ‫که می‌خوام ببینم. چشمک.
‫نه... نگو. تو قربانی هستی.
‫شماها حالتون خوبه؟
‫خیلی داره بهمون خوش می‌گذره.
‫چه عالی. ما می‌خوایم شما رو ‫ببریم بالای هرم.
‫یه مراسم قشنگی داریم ‫که خوشحال می‌شیم شما هم شرکت کنین.
‫توی مراسم قربانی کردن آدما شرکت کنیم!
‫حالا گرفتی چی شد؟
‫خیلی خب. بدویید.
‫- بدویید. ‫- بدویید.
‫جونتونو بردارین در برین!
‫می‌شه آروم‌تر بدوییم؟ دلدرد می‌گیریم.
‫آره. آروم جونمونو برداریم در بریم. ‫فکر خوبیه.
‫- این نزدیکی یه پورتال هست. ‫- چقدر مونده؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خدای من!
‫ویجیت، اونا دارن نزدیک می‌شن.
‫- نمی‌تونم وایستم! نمی‌تونم... ‫- پرتگاهه.
‫- پرتگاه. ‫- می‌ترسم.
‫خیلی خب، باید با پیچک‌ها تاب بخوریم رد شیم.
‫جودی، بذار اول من برم. ‫ممکنه امن نباشه.
‫- بیتلیگ، اون ماره! ‫- چی؟ نه!
‫- ببخشید. اشتباه شد. پیچکه. ‫- خدایا!
‫- اصلاً تا حالا مار دیدی؟ ‫- اعتراف می‌کنم ندیدم.
‫خیلی خب. بیتلیگ، برو.
‫وای نه، شدنی نیست.
‫نه. باشه. مشورت پرتگاهی.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫اگه سوزان بود از پرتگاه می‌پرید.
‫- همین کارو کرد دیگه. واسه همین مرده. ‫- درسته.
‫نظرتون در مورد سوزان؟
‫من دلم واسه سوزان تنگ شده.
‫اونا دقیقاً پشت سرمونن نه؟
‫آره. خودشونن آره.
‫- خب، برگردیم؟ ‫- سلام.
‫- سلام بیگانه‌ها. ‫- سلام.
‫سلام. سلام.
‫- اینجایین. ‫- سلام.
‫راه قصرو اشتباهی رفتین.
‫خب سلام.
‫چیزی نمونده بود قبل تشریفات فرار کنین.
‫چه شیطون.
‫بدون شما نمی‌تونیم انجامش بدیم.
‫به حضورتون نیاز داریم.
‫ای داد بیداد.
‫نه نه نه.
‫از این طرف. این طرف.
‫برید برید برید.
‫ای وای من. خیلی خب...
‫از جون دوستام بگذرین!
‫به جاش منو ببرید! ‫من عمرمو کردم! اونا بی‌گناهن!
‫چاقوتونو بردارید بزنید تو شکم من،
‫پوست لطیفم رو بکنین ‫ و چهره‌ی باجذبه‌‌م رو خراب کنین.
‫بذارید بالای یکی از ستون‌‌هاتون.
‫منو سلاخی کنین. پوست منو بکنین.
‫من جونم رو فدا... نه، نمی‌تونم رفقا.
‫شرمنده. نمی‌تونم. کار بزرگیه.
‫دارم از ترس سکته می‌کنم.
‫- نمی‌تونم. شرمنده. ‫- حالش خوبه؟
‫من می‌خواستم خودم رو قربانی تشریفات کنم ‫اما حالا نظرم عوض شده.
‫واقعاً شرمنده.
‫تشریفات میوه‌خوری و تماشای غروب آفتاب؟
‫- میوه‌خوری؟ ‫- میوه‌خوری؟
‫آره. ما میایم این بالا ‫و غروب آفتاب رو تماشا می‌کنیم
‫یه کم میوه می‌خوریم، یه گپی می‌زنیم.
‫همچین بدک هم نیست.
‫این که یه چیز دیگه‌ست.
‫علیاحضرت، عمراً اگه باورتون بشه...
‫ولی ما فکر کردیم که مایاها ‫انسان‌ها رو قربانی می‌کردن.
‫قربانی؟
‫فکر کنم منظورش اینه که ‫«ذرت»هامونو به خدایان هدیه می‌دیم.
‫آره. منظورم همینه فقط به جای ذرت ‫منظورم «آدم‌ها» هستن.
‫و به جای «هدیه دادن»
‫منظورم اینه که «بطور تشریفاتی پوستشون رو ‫می‌کنین و پشت و رو می‌پوشین.»
‫چرا خدایانی که مراقب ما هستن ‫همچین چیزی رو باید بخوان؟
‫بله. «ممنون خدایان.
‫ما می‌خوایم به خاطرتون ‫پوست سلاخی شده‌ی انسان بپوشیم»؟
‫با عقل جور درنمیاد.
‫اینو کجا شنیدین؟
‫از کوین.
‫کرلی.
‫از ویکی‌پدیا.
‫مدل قدیمیِ همون «ویکی‌پدیوم» معروفه؟
‫«ویکی تاپاله» این اطلاعات رو از کجا آورده؟
‫راستش روایت از طرف مهاجم‌هاست.
‫به حرفای مهاجم‌ها گوش نده. ‫اونا هر حرفی از خودشون درمیارن.
‫یعنی خب وقتی من به مردمی حمله کنم
‫دلم می‌خواد اونا رو بدتر از ‫چیزی که هستن نشون بدم.
‫می‌گم «اونا به جای پا مار دارن ‫و بچه گربه می‌خورن.»
‫و بعد مردم می‌گن «آهان آره، ‫حالا فهمیدیم چرا بهشون حمله کردی.»
‫یعنی مردم اونیکی روستا ‫واقعاً بچه‌گربه نمی‌خوردن؟
‫ولی ما حمله کردیم.
‫باید می‌‌دونستم نباید ‫به یه منبع دست دوم اعتماد کنم.
‫حالا من نظر خودمو می‌گم، ‫خیلی کم پیش میاد مردمی رو ببینی...
‫که انقدر صلح‌طلب و خوش‌برخوردن ‫و دائماً همدیگه رو نمی‌کشن.
‫- ما هم گاهی وقتا آدم می‌کشیم. ‫- آره عزیزم.
‫ولی اونا غارتگرها، مهاجم‌ها، ‫پا ماری‌ها و دزدها هستن.
‫شما دزدها رو می‌کشین؟
‫آره بابا، چه جورم! ما از دزد جماعت متنفریم.
‫شما از سارق‌ها متنفرین؟
‫آره. ما گردن سارق‌ها رو می‌زنیم.
‫شما که سارق نیستین، هان؟
‫نه بابا.
‫شما که چیزی ندزدیدین، هان؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫نه.
‫پس شما واقعاً کی هستین؟
‫ما... بیگانه‌ایم.
‫بیگانه.
‫از مهمون‌نوازتیون متشکریم ‫اما باید راه بیفتیم بریم.
‫وایستین.
‫کیف‌های کوچیک و کیسه‌هاشونو بگردین.
‫بگردین.
‫- نگهبان‌ها. ‫- من که ندارم.
‫فقط یه کوزه‎ست.
‫جیب‌ها.
‫- فقط یه کوزه اینجاست. ببین. آره. ‫- هیچی نیست.
‫فقط کوزه‌ هست.
‫من دیدم اون یه چیزی گذاشت تو کیفش.
‫- آووکادو. ‫- فقط یه آووکادوئه.
‫راستش... وای، ما واقعاً باید بریم.
‫پس بازم ممنون.
‫- ممنون. ‫- افراد... بریم.
‫- ممنونیم. ‫- آره.
‫- خیلی ممنون. ‫- فکر کردیم شامل همه چی می‌شه.
‫- آدمای خوبی بودن. ‫- خیلی دوست‌داشتنین.
‫منبع دست دوم.
‫حالا همه درموردم چی فکر می‌کنن؟
‫من به درد سارق و مسافر زمان بودن نمی‌خورم.
‫- خب، این کار واسه هر کسی نیست. ‫- تقصیر تو نیست.
‫ویجیت و پنه‌لوپه هم ‫اشتباهات رایج خودشونو داشتن.
‫از حمایت رایجت ممنونم جودی.
‫خیلی خب ویجیت. ‫ما باید اونو ببریمش خونه‌ش.
‫پس اینجا چی کار می‌کنیم؟
‫خب نقشه نشون می‌ده که ‫پورتال یه جایی همینوراست.
‫اما نیست، مگه نه؟
‫- اونجاست. ‫- کجا؟
‫اون که خیلی دوره.
‫- تا پایین خیلی راهه. ‫- ای دل غافل.
‫کاساندرا توی «تروآ» گفت ‫که من باهاتون از روی پرتگاه می‌پرم.
‫آره خب حرف اونو نمی‌شه باور کرد نه؟
‫- خب من که نمی‌پرم. ‫- منم نمی‌پرم.
‫من به حرف بانو ساک‌کوک گوش می‌دم.
‫می‌خوام بپرم.
‫- کوین؟ ‫- منم.
‫ویجیت.
‫- باشه. ‫- الان یه کم استرس دارم.
‫می‌دونم درمورد مایاها اشتباه می‌کردم ‫اما فکر کنم در این مورد درست می‌گم.
‫باشه.
‫« بینگلی، انگلستان ‫سال ۲۰۲۴ »
‫اینجا نوشته این برنامه خیلی خوبه.
‫نوشته نمی‌تونید ازش چشم بردارید.
‫جدی؟ اینجا نوشته قسمت دوم ‫یه کمی بی‌مزه‌ می‌شه.
‫اوه نوشته توی قسمت سوم ‫یه نفرو می‌کشن.
‫امیدوارم همون زن ناجوره باشه. ‫توی چه فیلمی بود؟
‫الان سرچ می‌کنم.
‫نه سرچ نکن.
‫- چرا نکنم؟ ‫- خودمونو محک بزنیم.
‫فیانا... وقتشه.
‫نخندین. نخندین.
‫شرورانه‌ست پس جدیه.
‫- متاسفم ارباب. ‫- متاسفم ارباب.
‫کوین، داری گیم بازی می‌کنی؟
‫آفرین کوین. چقدر امروزی!
‫آره.
‫خب اینجاست، اتاق خوابت.
‫اومدیم دقیقاً به لحظهی رفتنمون
‫که اتفاق عجیبیه ‫چون دقیقاً فکر کردم همینجوری بشه.
‫همگی سکوت.
‫نزدیک بود ها.
‫خیلی خب. آقا کوچولو... کاس...
‫- کوین. ‫- آره درسته.
‫حالا دیگه وقت خداحافظیه.
‫می‌شه یه چیزی بگم؟
‫- آره. ‫- بگو.
‫سریع.
‫من می‌خوام یه لحظه وقتتونو بگیرمو بگم...
‫به خاطر این ماجراجویی شگفت‌انگیزی که ‫یه بار تو عمر آدم پیش میاد از همگی ممنونم.
‫واسه لحظه‌ی کوتاهی توی زندگیم ‫احساس کردم عضو یه اکیپم.
‫اما می‌دونی، این اکیپ سارق‌هاست ‫و تو خیلی قضاوتشون می‌کنی.
‫درسته. قضاوت می‌کنی.
‫شما واقعاً سارقین؟ چیز خاصی ندزدیدین.
‫خوب شد گفتی.
‫- این مال توئه. و این. ‫- چی؟ اون مال منه.
‫- آهان آره. با این. ‫- چه جوری؟
‫من اینو برداشتم.
‫آره، وقتی پیداش کردم شکسته بود.
‫منم اینو برداشتم. ‫یه کم کثیفه. شرمنده.
‫- نمی‌دونم این چیه. ‫- پلاستیک.
‫موقعی که نمی‌شناختمت ازت دزدیدمش. ‫معذرت می‌خوام.
‫کوین، با کی حرف می‌زنی؟ ‫اون بالا مهمون داری؟
‫- هیچکس. ‫- معلومه خب. شوخی می‌کنم.
‫- معلومه که مهمون نداره. ‫- انقدر با خودت حرف نزن و برو بخواب.
‫آره برو بخواب عزیزدلم.
‫دیگه توی چه فیلمی بود؟
‫- می‌دونی... ‫- اوه آره.
‫آره. وای خدا چی بود؟
‫- اون فیلمه. ‫- سرچ می‌کنم. سرچ می‌کنم.
‫بدرود برادر.
‫- دلم برات تنگ می‌شه. ‫- کوین مرسی از اطلاعاتی که دادی.
‫آره اون اطلاعات کمی که بهمون دادی...
‫گاهی وقتا مفید بود.
‫آره، درمورد اسبه
‫آره خیلی خب.
‫آفرین.
‫درموردش یه نقد می‌نویسم.
‫آره باید بنویسی.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫چی بود؟
‫- مامان! بابا! ‫- کوین!
‫نه. نرو.
‫کوین.
‫کوین، نگاه نکن.
‫نگاه کردی.
‫اوه کوین.
‫اونا زغال‌سنگ شدن.
‫به زغال‌سنگ تبدیل شدن. ‫متاسفم کوین.
‫اینا مامان و بابائن؟
‫پیش میاد. کار شیطانیه.
‫آره، من نمی‌خوام زغال‌سنگ بشم. عمراً.
‫- زود باش کوین! زود باش! ‫- ویجیت، پورتال!
‫آره. خودشه.
‫- پورتال باز نمی‌شه. ‫- بهش بگو باز شه.
‫می‌شه لطفاً به درخواست ما باز شی؟
‫نچ.
‫نخیر.
‫- والدین من مردن؟ ‫- نه.
‫خب حالشون خوب نیست. ‫بذار اینجوری بگیم.
‫یه نفس بکش داداش!
‫ذهنت رو پاک کن. به هیچی فکر نکن.
‫حالا به یه چیز قشنگ فکر کن ‫و دوباره امتحان کن.
‫و درو باز کن.
‫موفق شدم!
‫- بیاین بریم. ‫- بریم.
‫- فعلاً کوین.
‫- صبر کنید... ‫- خیلی خب برید.
‫توفان آتش، لطفاً.
‫من می‌تونم والدینم رو نجات بدم؟ ‫اگه به گذشته برگردم می‌تونم نجاتشون بدم؟
‫ای خدا. تو هم باهامون میای.
‫بیا بریم.
‫- جسپرها. ‫- بله قربان.
‫- بله قادر مطاق؟ ‫- من باید از این بیام بیرون.
‫خیلی گرمه. یالا کمک کنید درش بیارم.
‫خیلی خب. یک دو سه.
‫مرسی. روز افتضاحی داشتم.
‫اون سارق‌ها دوباره در رفتن.
‫- چی؟ ‫- دوباره؟
‫- پلاتیپوس؟ ‫- آره، پلاتیپوس رو نگه دار.
‫من عاشق پلاتیپوسم.
‫من اون نقشه رو می‌‌خوام.
‫اون سارق‌ها توی زمان سفر می‌کنن ‫و پورتال‌ها رو قفل نمی‌کنن.
‫موزغندر؟
‫موزغندر... موزغندر دیگه چیه؟ نه.
‫- یعنی چی؟ ‫- که یعنی بهرحال درهای لامصب
‫تو همه جا بازن.
‫- دعای امروز آقا؟ ‫- نه ببخشید.
‫الان وقتش نیست. هلن!
‫یه پورتال باز می‌تونه ‫همه جور فاجعه‌ای به بار بیاره،
‫مثل نابهنجاری تاریخی، تناقض و ناهنجاری.
‫چقدر بد. چاشنی کروب می‌خوری؟
‫الان چاشنی کروب می‌چسبه.
‫بفرمایید آقا. ‫این آرومتون می‌کنه.
‫ممنون.
‫- این چه کوفتیه... سلام شما؟ ‫- کروب هستم.
‫تو کروبی و این چاشنیته؟
‫البته. می‌خواین دوباره بریزم؟
‫نمی‌خوام دوباره بریزی. بازم ممنون.
‫مرسی بابت این چیز خوشمزه...
‫دست به سرش کن. خب. ‫بیاین اینجا بچه‌ها. بیاین اینجا.
‫خب این فوق محرمانه‌ست... ‫بیرون بیرون! برید بیرون!
‫خیلی خب، این رو می‌خواستم نشونتون بدم.
‫پروژه‌ی فوق خفن و جدیدمه.
‫بی‌صبرانه منتظرم به همه بگم.
‫آره. که باعث می‌شه من...
‫اون فوق‌العاده هم...
‫یعنی هرچقدر بگم فوق محرمانه‌ست ‫کم گفتم.
‫هیچمس نباید بفهمه. شنیدین؟
‫- بگین. ‫- هیچکس نباید بفهمه.
‫باهمدیگه.
‫هیچکس نباید بدونه.
‫- حله؟ ‫- روش کار می‌کنیم. خب نشونش بده.
‫باورنکردنیه.
‫این... قطعاً ادراره.
‫و یادتون باشه، به هیچکس چیزی نگین.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.