دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie ::.. ..:: ZedMovie ::..
‫صبح بخیر، خوشگل.
‫بیا بهم کمک کن.
‫اگه تیکه‌تیکه کردن جسد پای منه،
‫توام باید کمک کنی ‫چمدون‌ها رو توی ماشین بذاریم.
‫این‌جوری تقسیم کار می‌کنیم.
‫من جسد ملت رو توی ماشینم بار نمی‌زنم...
‫تا یکی بیاد بگه چرا یهویی ‫توی خونواده‌ای هستم که...
‫توش جسد ملت رو توی ماشین بار می‌زنن.
‫هوف.
‫حالا اون یارو...
‫کی بود؟
‫نمی‌دونم. حتماً یکی از ‫آدمکش‌های همین اطرافه.
‫از کجا مطمئنی؟
‫چون اگه توی تایپه همچین آدم غول‌پیکری ‫زندگی می‌کرد خودم می‌فهمیدم.
‫باز هم میان. کار هرکی بود، ‫می‌خواست سَرمون رو زیر آب کنه.
‫نه. نه، نه. خیلی‌خب!
‫می‌خواست سر «تو» رو زیر آب کنه!
‫- این چیزها ربطی به من نداره! ‫- آره، ولی تازه ساعت هفت صبحه!
‫نوک دماغت رو نبین، داداش کوچولو.
‫من که سر درنمیارم ‫این چه بلاییه داره سرمون میاد.
‫چرا اینجایی؟
‫اینجا اومدم تا مراقب مامان باشم.
‫چرا باید مراقب مامان باشی؟
‫اون که فقط یه پرستاره!
‫این رو دیگه باید از خودش بپرسی.
‫ستون‌ها، بیاین براتون صبحونه گرفتم.
‫رفیق، رفیق، رفیق.
‫حس می‌کنم توی شوک فرو رفتم.
‫مردمک چشم‌هام خیلی گشاد نشدن؟
‫- هی! ‫- چیه؟
‫چرا نگفته بودی خونواده‌ت یه‌پا گنگسترن!
‫می‌شه پیش برادرت ضمانت منم بکنی؟
‫من آماده‌ام پا پیش بذارم.
‫برو چمدون رو بذار توی ماشین.
‫- بله، قربان. ‫- چرا احترام نظامی می‌ذاری، کسخل؟
‫چون شما رئیسی، قربان!
‫من شرمنده‌ام...
‫- خیلی شرمنده. ‫- برو.
‫این چیه؟
‫بامیه‌ست.
‫مثل یوتیائوی دارچین و شکره.
‫خوشمزه‌ست؟
‫چـ... چارلز...
‫مامان؟ چه‌خبر شده؟
‫از کِی توی خونه‌مون ارۀ استخوان‌بُر بود؟
‫الان حوصله ندارم، بروس.
‫تازه فهمیدم کل زندگیم یه دروغ بوده!
‫نه حالا کُلش.
‫هرچی کمتر بدونی به نفع خودته.
‫هرچی از جسد اون غوله مونده رو ببر.
‫اینجا رو مامان‌بزرگ جوی، ‫دخترخالۀ عمه کتی پیشنهاد داده.
‫جای قابل اطمینانیه.
‫بروس می‌تونه جسد رو ببره. ‫من باید قبل از اینکه اسلیپی چان...
‫نیروهاش رو نفرستاده، ‫برم سراغش.
‫- اسلیپی چان دیگه کیه؟ ‫- نه، نه، نه، نه.
‫بروس امروز آزمون مهمی داره. ‫هشت درصد معدلش به این وابسته‌ست.
‫الان توی شرایطی نیستم ‫که بخوام توی آزمون شرکت کنم.
‫عزیزم، شرایط رو خودت مهیا کن.
‫داره به ما حمله می‌شه.
‫حالا دیگه وقتشه بروس پا پیش بذاره.
‫داره همین کار هم می‌کنه.
‫به زودی ترتیب کارها رو می‌دیم، ‫و اوضاع به حالت عادی خودش برمی‌گرده.
‫اون‌وقت فکر کن چقدر خوب می‌شه ‫که یه دکتر هم پیش‌مون باشه!
‫اون واسه این کارهای خلاف ساخته نشده.
‫این‌جوری به هیچ دردت نمی‌خوره.
‫اون نازک‌نارنجیه. مگه نه؟
‫نگاه‌ش کن. ‫از یه دختر هم لاغرتره.
‫بچه‌ها!
‫ازت اجازه نخواستم! ‫دارم بهت می‌گم.
‫شناسایی غوله ما رو به ‫گروه لس آنجلسیِ اسلیپی می‌رسونه.
‫بالا برو پایین بیا بگو اسلیپی چان.
‫تو و پدرت از بس ‫به فکر اسلیپی چان‌این که...
‫فکر می‌کنین تایوان ‫فقط همین دوتا باند رو داره.
‫تو که نمی‌دونی این تخم حروم چقدر گنده شده!
‫طی همین یه سالی که گذشت، ‫اون توی اسکله سامو و هونگ رو کشت.
‫و پاهای گوشواره آلوده هم شِکست.
‫و حالا هم بابا رو زده،
‫و چیزی هم نمونده بود ‫من و بروس رو توی کلاب منفجر کنه.
‫بابا واسه من و بروس توی کلاب خورد. ‫(شباهت «خوردن» و «منفجر کردن»)
‫اون جنگ رو به آمریکا کشوند، ‫چون اینجا ما تنها و آسیب‌پذیریم.
‫واسه همین به کمک بروس نیاز داریم.
‫تا از خونواده‌مون محافظت کنیم.
‫اگه بلایی سرت بیاد به گا می‌ریم.
‫فعلاً این ۱۵ سالی که ‫بروس توی تشکیلات نبود،
‫مراقب خودم بودم و چیزیم نشد.
‫پدرت ما رو اینجا فرستاده ‫تا ازمون محافظت کنه.
‫و بهترین راه واسه محافظت از ما ‫اینه که کاری که گفتم رو انجام بدین،
‫و از شر اون جسدی که ‫توی آشپزخونۀ منه خلاص شید.
‫اینجا تایپه نیست.
‫اینجا پلیس‌ها از ما خط نمی‌گیرن.
‫من قطب قرمز اژدهای یشمی‌ام. ‫اینجا رئیس منم.
‫من عضو باند شما نیستم.
‫من مادرتم.
‫سر راه بروس هم جلوی دانشگاه پیاده کن.
‫وایسا، مامان. چی؟ ‫نه، مامان...
‫چه خبر شده؟
‫بروس...
‫می‌دونم کلی سؤال ذهنت رو مشغول کرده،
‫ولی الان، می‌خوام که بری دانشگاه...
‫و جوری رفتار کنی که انگار ‫آب از آب تکون نخورده.
‫من دیدم داشتی...
‫جسد رو تیکه تیکه می‌کردی.
‫مامان، تو کی هستی؟
‫من هنوز مادرتم.
‫و خیلی زود همه‌چی به ‫حالت عادی خودش برمی‌گرده.
‫قسم می‌خورم.
‫- کجا میری؟ ‫- ماژونگ بازی کنم.
‫- بریم. ‫- اوه... باشه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫داستانِ سر چیه؟
‫خب، از این خروجی برو، ‫و بعدش... این رو باید راست بری.
‫می‌شه اول...
‫رفیق.
‫منو کجا می‌بری؟
‫نباید توی جلسه آزمون غیبت کنم!
‫هشت درصد از معدلمه! ‫مامان گفت...
‫مامان هرچی بگه تو چشم می‌گی؟
‫تا جایی که اون بدونه.
‫بعد از اینکه کمکم کردی، تا دانشگاه می‌برمت.
‫یعنی «بائو هوجا رِن» برات هیچ ارزشی نداره؟
‫خیلی‌خب، من تهش در حد ‫«سلام علیک» زبون «ماندارین» بلد باشم.
‫بائو هوجا رِن یعنی از خانواده‌ت محافظت کن.
‫اولین چیزی بود که بابا به من یاد داد.
‫و به عنوان یه پسر، وظیفه‌مه ‫که حواسم به خانواده باشه.
‫وقتشه که دیگه فقط به خودت فکر نکنی،
‫و حرفی که زدم رو یاد بگیری.
‫من می‌تونم از خونواده محافظت کنم!
‫ولی به عنوان یه دکتر.
‫بالاخره سفارش عمدۀ آنتی‌بیوتیک...
‫و مسکن به کارتون میاد دیگه؟
‫مثل اینکه با دلالی توی کلاب ‫یه چیزهایی یاد گرفتی.
‫- من اون پول رو واسه دانشگاه می‌خواستم. ‫- مگه مامان پول دانشگاه رو نمی‌ده؟
‫چرا، میده. من...
‫من پول شهریه رو خرج یه جای دیگه کردم.
‫کلاس بداهه.
‫همم.
‫یه چیزی تو مایه‌های بازیگریه، ‫ولی بداهه دیالوگ می‌کنی.
‫مامان در جریانه؟
‫نه.
‫گفت نرم،
‫ولی یواشکی می‌رفتم.
‫چون برعکسِ تو، من به حرف‌هایی ‫که ننه بابام بهم می‌زنن اعتماد ندارم.
‫من آدم سرکشی‌ام.
‫اگه بهش بگی سرکشی.
‫اگه ندونه،
‫یه دروغگو بیشتر نیستی.
‫چمدون رو ببر داخل.
‫می‌ترسم.
‫فقط داری یه بسته رو تحویل میدی.
‫همین.
‫عملاً انگار کارمند فِدِکسی. ‫(شرکت پستی)
‫فِدکس جسد به ملت تحویل نمیده.
‫سرش رو نَبر.
‫فقط چمدون رو ببر.
‫امم... سلام.
‫مامانم منو فرستاده.
‫[دستور پخت بامیه]
‫گه توش!
‫این دیگه چیه؟
‫گفت یه مینوتور آبی از آسیاست. ‫سند یا شناسنامه‌ای هم نداشت.
‫گفت باید به یه خونه ‫توی آرکادیا تحویل بدیمش...
‫وگرنه جسد رو تحویل نمی‌گیره.
‫گفت تو متوجه منظورش می‌شی.
‫حالا می‌شی؟
‫من به مادرت گفتم...
‫فکر کردی از طرف شرکت پست یو‌پی‌اس اومدم؟
‫من شبیه کسی‌ام که شلوار قهوه‌ای پاشه؟
‫تو به من یه لطف کن، من به تو!
‫حرف حساب سرِت نمی‌شه؟ ‫پس رسم و رسوم گوانگ‌شی چی می‌شه؟
‫واسه من از رسم و رسوم حرف نزن!
‫ما از شر جسد خلاص می‌شیم، ‫توام واسه حیوونت گوشت گیرت میاد.
‫تا همین‌جا هم لطفت رو جبران کردیم.
‫نه!
‫گوشت رو که هرجایی می‌تونم گیر بیارم. ‫ولی جسد ریسکیه.
‫تو از طریق گوانگ‌شی پیشم اومدی. ‫باید احترام قائل باشی.
‫تو که رسم و رسوم رو می‌دونی.
‫باید بهشون پای‌بند باشی.
‫شرافت خانوادگی‌تون بهش وابسته‌ست.
‫این کیه؟
‫من نمی‌دونم.
‫ولی مشتری‌ای که قراره ‫مینوتور آبی رو تحویلش بدی...
‫یه دلال اطلاعات به اسم اسپایدره.
‫اگه یکی بتونه شناساییش کنه، اون اسپایدره.
‫باید حرفم رو باور کنی.
‫همین الان اینجا بود.
‫هنوز هم اونجاست؟
‫نه.
‫تازه رفت.
‫ولی... می‌دونم کجا داره میره.
‫خدای من.
‫بذارش توی صندوق عقب.
‫وایسا، جدی؟ جدی گفتین ‫قراره لطف همدیگه رو جبران کنین؟
‫گوانگ‌شی یه راه و رسم شرافتمندانه ‫توی روابط کاری و کاسبیه.
‫اگه براش احترام قائل نباشی، ‫یعنی فرد قابل اعتمادی نیستی.
‫اون هم از من خواست به این رسم احترام بذارم.
‫منم ناچارم.
‫فقط چون چینی‌ای؟
‫چون توی حیطۀ کاری من، ‫رسم و رسوم اهمیت بالایی داره.
‫یه مشت قاتل و دزد ما رو محاصره کردن،
‫اگه به اصولی پای‌بند نباشیم، ‫هرج و مرج می‌شه.
‫هرج و مرج هم واسه کاسبی‌مون بده.
‫- اوه. ‫- حال بذارش صندوق.
‫- خانم کانگ. ‫- الکسیس صدام کن.
‫وقتی خانم کانگ صدام می‌کنی، ‫حس می‌کنم دختر دانکی کانگ‌ام.
‫خب الکسیس، نظرت چیه ‫قبل از اینکه بیای و پاچه بگیری،
‫یه ساعت منو با صحنۀ جرمم تنها بذاری؟
‫مارک.
‫تو اینجا دنبال سند و مدرکی، ‫من دنبال تشکیل پرونده‌ام.
‫منطقی نیست اگه باهم همکاری نکنیم.
‫از تولید به مصرفه. ‫فقط توی مبارزه با جرم و جنایت.
‫فقط فرقش اینه که تو ‫تنها زمانی پیدات می‌شه که...
‫یه پروندۀ جنجالی گیرت بیاد.
‫توی دنیای من...
‫کل حرفه‌ت به یه پرونده بستگی داره.
‫پس فکر می‌کنی با این پرونده می‌تونی ‫کاندید انتخابات ریاست‌جمهوری شی؟
‫با دادستانی شروع می‌کنم.
‫ببین، تمام دستاوردهای خوبی که ‫توی این دنیا بدست اومده،
‫به این خاطر بوده که یه ‫آدم جاه‌طلب پشت قضیه بوده.
‫فقط... جوری نشون بده که انگار ‫بیشتر زحمت‌ها روی دوش منه، خب؟
‫وقتی بقیه می‌بینن دوتایی داریم علیه ‫جرم و جنایت می‌جنگیم دستم میندازن.
‫از دست مردها و غرورشون.
‫خب، چی توی دوربین‌ها دیدی؟
‫این کلاب دوربینی نداره.
‫نه، ولی سمساریِ بغلیش...
‫دوربین داره.
‫آره.
‫می‌شه پشت در بذاریش؟
‫گفتم پشت در بذار.
‫گیرمون آوردی!
‫هی، مگه نمی‌شنوین می‌گم...
‫تا حالا شده...
‫واسه یخ در بهشت ماشین مامان رو بدزدی؟
‫داشتم به آخرین باری که ‫همدیگه رو دیدیم فکر می‌کردم، و...
‫یه روز خونه اومدی ‫و سوییچ ماشین مامانو برداشتی.
‫آره، یادمه.
‫دستت رو گرفته بودم. ‫توی صف منتظر بودم.
‫و حس می‌کردم قراره از ماجرا قسر در بریم.
‫یادته؟
‫نه.
‫خب...
‫بابا باندمون رو تأسیس کرد...
‫یا کار پدربزرگ و مادربزرگ‌مون بود؟
‫بابا این کارو شروع نکرد.
‫ولی اون باندمون رو به ‫اینی که امروز می‌بینی تبدیل کرد.
‫اون مرد بزرگیه.
‫اژدهای یشمی یه اجتماعه.
‫یا یه تثلیث. ‫(خانوادۀ سه‌گانه)
‫می‌تونیم توی سلسلۀ چینگ ‫دنبال میراث‌مون باشیم.
‫این روزها ادغام شدیم.
‫بعضی‌هامون توی کار موادیم،
‫توی قمار، فحشا، قاچاق،
‫هر چیزی که مردم نیاز داشته باشن.
‫اگه توش پولی باشه.
‫ولی اگه یه چیز مثل سابق مونده باشه، ‫اینه که رازداری نقطۀ قوّت ماست.
‫می‌تونی از کنار یکی مثل پدر رد شی،
‫یه قطب قرمز،
‫و هیچ‌وقت متوجه نشی که ‫می‌تونه با یه کلمه ناپدیدت کنه.
‫حتی قطب‌های قرمز دیگه هم ‫از اسم و ظاهر رقیب‌هاشون خبری ندارن.
‫ولی مِی تو رو می‌شناخت.
‫چِیرلگ.
‫بابا فکر می‌کرد اگه مرگبارترین سلاح دنیا ‫دستش باشه و به کسی چیزی ازش نگه،
‫داره وقتش رو الکی تلف می‌کنه.
‫شُهرت من جلوی خشونت رو می‌گیره.
‫گمونم فراموش کردی شُهرتت رو ‫توی این سفر با خودت بیاری.
‫تو اسم اسلیپی چان رو می‌دونی.
‫اسم واقعیش این نیست.
‫اعضای خانواده‌های سه‌گانه ‫مثل لونۀ زنبود می‌مونه.
‫شاید بتونی یکی رو از بین ببری، ‫ولی اگه ندونی لونه‌شون کجاست،
‫باز هم سراغت میان.
‫اگه توی تایوان می‌موندی،
‫بابا همون تمرین‌ها و آموزش‌هایی ‫که به من داد به توام می‌داد.
‫شاید به ظاهر شبیه کسی باشی ‫که همه بهش حرف زور می‌زنن،
‫ولی تو از خانوادۀ «سان» هستی.
‫خون سان توی رگ‌هاته، بروس.
‫[خرسندی]
‫چرا جای اینکه سرش رو همه‌جا ‫با خودت ببری، یه عکس ازش نمی‌گیری؟
‫چون اون‌وقت عکس سرِ ‫یه مشت خلافکار توی گوشیمه.
‫پیش این مارمولکه بمون، ‫یکی رو می‌فرستم بیاد دنبالش.
‫واسه توئه.
‫همه سریع‌تر!
‫مابقی بچه‌ها تا نیم ساعت دیگه می‌رسن.
‫اگه فکر می‌کنی این عالی شده، ‫وایسا تا آخرش رو ببینی.
‫بچه‌هام عاشق دایناسورن.
‫براش یه دایناسور واقعی گرفتم.
‫جدی می‌گم.
‫ایول.
‫اوه، گندش بزنن.
‫[...عصر حاکم بر زمین...]
‫قبل از اینکه دستت به ‫اون اسلحه برسه کارِت تمومه.
‫چیرلگ!
‫شنیده بودم داخل شهری.
‫ما چند سال پیش توی ماکائو ‫همدیگه رو ملاقات کردیم.
‫یادمه یکی رو جلوی خودم کُشتی.
‫هتل گلکسی؟ ‫چوب بیلیارد رو کردی توی طرف.
‫من خیلی‌ها رو کشتم.
‫با چوب بیلیارد؟
‫مهم نیست. فقط خواستم بگم ‫تعجب کردم اینجا دیدمت.
‫انتظار داشتم بعد از کشتن ‫مِی و درنای سفید...
‫مخفی شی تا آب‌ها از آسیاب بیفته.
‫کون لقت.
‫- من مِی رو نکشتم. ‫- ولی من چیز دیگه‌ای شنیدم.
‫شنیدم اختلافات بیگ سان و اسلیپی چان...
‫به آمریکا کشیده شده.
‫اگه جنگی هم باشه، جنگ اسلیپی چانه. ‫اون بود که به پدرم شلیک کرد.
‫آه...
‫تا وقتی که اژدهای یشمی ضمانتی نکنه، ‫بیشتر از این نمی‌تونم چیزی...
‫راجع‌به این قضیه بگم.
‫اینو می‌شناسی؟
‫برو بیرون.
‫به چه جرئتی این نفرین رو به خونۀ من میاری؟
‫ممکنه هر لحظه اینجا بیان. ‫اون‌ها دنبالت می‌کنن...
‫اژدهای یشمی ازت محافظت می‌کنه. ‫حالا زبون باز کن.
‫اگه اون‌ها دنبال تو باشن، ‫پس هیچکس نمی‌تونه ازم محافظت کنه.
‫کیه؟
‫- اومدن! ‫- اون؟ نه، اون برادرمه.
‫شیشه‌ها ضدگلوله‌ان.
‫صدات نمیاد. ‫شیشه‌ها ضخیم‌ان.
‫یه‌سری آدم با لباس د...
‫دایناسور... لباس دایناسور اومدن!
‫این‌جوری...
‫این چیه؟
‫اون... عضو نمایش بداهه‌ست.
‫خیلی کارِش خوب نیست.
‫نه!
‫باید به صورت کامل از دست شرارت خلاص شد.
‫لعنتی.
‫بیا، دستت رو بده من. ‫بیا، بجنب.
‫خب، حالت خوبه؟
‫گه توش.
‫فرار کن.
‫برو، برو، برو!
‫اوه، اوه!
‫خدای من.
‫خدا جونم، ما رو می‌کُشن.
‫[عصر دایناسورهای حاکم بر زمین]
‫برو، برو! ‫خدای من.
‫بجنب.
‫نـــه!
‫گه توش، خب...
‫اوع، هی... ‫منو نباید بزنی!
‫من خانواده‌تم. آخ!
‫چیزی نمونده بود بفهمم اون غول کیه،
‫تا تو دلقک پیدات شد.
‫حالا هیچ سرنخی ندارم، ‫یه مارمولک غول‌پیکر هم توی صندوق ماشینه.
‫من جونت رو نجات دادم!
‫من دیگه خسته شدم. ‫فقط منو برسون دانشگاه.
‫باید بریم سراغ اون دلال حیوونه. ‫یارو ما رو فروخته.
‫من آزمون دارم بابا!
‫هشت درصد از معدلم بهش وابسته‌ست.
‫فکر کردی برام مهمه تو ‫توی دانشکدۀ پزشکی قبول شی؟
‫تو که خودت هم علاقه نداری!
‫چی...
‫- معلومه که دارم! ‫- مامان می‌خواد تو دکتر شی.
‫تو می‌خوای یه بازیگر بداهۀ معروف شی ‫که با لامبورگینیش دور دور میره.
‫اگه واقعاً به فکر حرف مامان بودی ‫و وقتت رو صرف درس می‌کردی،
‫برات احترام قائل بودم.
‫ولی تو هیچ درکی از وظایف خانوادگی نداری.
‫لعنتی.
‫نباید موقع رانندگی سرت توی گوشی باشه.
‫ببند دهنتو.
‫- الو؟ ‫- کجایی؟
‫- کیه؟ مامانه؟ ‫- هیس!
‫مامان، اون رابطی که گفتی زیرآب‌مون رو زد. ‫واسه‌مون پاپوش دوخته بود.
‫چرا باید تو رو جایی بفرسته؟
‫گوانگ‌شی. ‫اون ۱۳۶ کیلو گوشت مُفت گرفت.
‫ما هم از شر جسد خلاص می‌شیم. ‫این به اون در.
‫می‌خواستم بفهمم اون غوله کی بود.
‫- یارو گفت... ‫- بهت گفتم نمی‌خواد نگران غوله باشی.
‫باید نگران کاری که بهت سپردم باشی.
‫- بیخیال. ‫- زود برگرد خونه.
‫واسه همین نمی‌خواستم بروس رو باهات بفرستم. ‫حالا فرض کن اون قاتی این ماجراها بشه.
‫گه توش.
‫اوه، هوهو!
‫یکی بدجوری توی دردسر افتاده.
‫خودت رو می‌گم.
‫ریدم توش، مامانه.
‫بگو صبح جلو دانشگاه پیاده‌ت کردم.
‫از فرعی برو دانشگاه کالیفرنیا تا بگم.
‫زر نزن.
‫جرئت این کارو نداری.
‫خوب گوش‌هاتو باز کن، ‫جوری که مامان پشت تلفن تحقیرت کرد...
‫اگه بفهمه ته‌تغاریش رو ‫به زود با خودت بُردی،
‫در مقایسه با کاری که ‫قراره باهات بکنه هیچی نیست!
‫با اون اخلاق رو مخی که داره، ‫داغونت می‌کنه.
‫بفرما، ‫برام اهمیتی نداره.
‫سلام، مامان.
‫سلام.
‫الو؟
‫داشتم قبل آزمون مطالعه می‌کردم، چیزی شده؟
‫هیچی، فقط خواستم مطمئن شم حالت خوبه.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫از دست بچه‌ها.
‫آه...
‫مرسی.
‫من عمراً چیزی بگم.
‫اینی که اینجا می‌بینین ‫یه دژ آهنین از سکوته.
‫تازه گند زدین به امتیازم توی بازی.
‫باشه، باشه.
‫شرمنده مواد فروختم، خب؟
‫فقط به بزرگ‌ترها فروختم. ‫کسی چیزیش نشد.
‫غیر از اونی که زیادی مصرف کرد ‫و روی میز غش کرد.
‫ولی این به من ربطی نداره.
‫ببین، ببین. ‫با منی که کاره‌ای نیستم کاری نداشته باشین.
‫من اینجام تا یه حالی به همه بدم.
‫این دوتا می‌لنگیدن، ‫و لباس‌شون خاکی شده بود.
‫مشخصاً وقتی که انفجار رخ داد، ‫اون‌ها داخل بودن،
‫و بعدش هم سوار ماشین تو شدن!
‫اون‌ها کی‌ان؟ و کجان؟
‫[دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در سن گابریل]
‫هوف، خوبه. درست به موقع رسیدیم.
‫چرا الکی به خودت زحمت میدی؟ ‫تو که وقتی واسه درس خوندن نداری.
‫تغییر انرژی آزاد گیبسِ استاندارد ‫برابری می‌کند با تغییر انرژی گیبس...
‫در یک فرآیند استاندارد...
‫از لحاظ دما، فشار و در پی‌اچِ هفت.
‫من حفظی‌جاتم عالیه.
‫- یه دور که متن رو بخونم، تو ذهنم می‌مونه. ‫- خداروشکر، پس.
‫خیلی نگرانت بودم.
‫می‌دونی، من چیز خاصی از تو یادم نمیاد،
‫ولی چیزی که یادم میاد، ‫اینه که ما واقعاً همدیگه رو دوست داشتیم.
‫و توام انقدر دیوث نبودی.
‫باورم نمی‌شه این آزمون ‫هشت درصد روی معدل‌مون تأثیر داره.
‫تو عمرم انقدر موقع ریدن استرس نداشتم.
‫آره.
‫آره، خب. منم قبل از ‫هر نمایش یه‌بار... این کارو می‌کنم.
‫اسمش رو گذاشتم «عقاب»
‫عنِ قبل از بداهه.
‫باحال بود.
‫من گریس‌ام.
‫اوه...
‫من بروس‌ام.
‫صبح بخیر، بچه‌ها. ‫امروز قراره برای ارزیابی...
‫سطح یادگیری‌تون از مطالب تدریس شده، ‫ازتون آزمون بگیریم.
‫تو یه نابغه‌ای!
‫حراست، حراست!
‫برید کنار، حراست.
‫خیلی خوب شده، مخصوصاً با دارچین.
‫توی اداره گفتن اون بچه توی اتاق ۱۶ هستش.
‫دانشجوی دورۀ مقدماتی پزشکیه.
‫وایسا، اینجا یه گاری هست که ‫بهترین بامیه‌های شهر رو می‌فروشه.
‫واسه بامیه نمی‌مونیم.
‫اون بچه دانشجوی دورۀ مقدماتی پزشکیه. ‫فرار که نمی‌کنه.
‫بیلی هستم. من کنار محوطۀ دانشگاه، ‫بغل گاری بامیه‌فروشی‌ام.
‫یه غریبه اینجاست که داره بامیه می‌خوره ‫و روی لباسش خون پاشیده.
‫میرم سراغش.
‫ببخشید، آقا؟ ‫شما کارت ورود به محوطه رو دارین؟
‫می‌شه لطفاً یکی دیگه بدین؟
‫آقا، باید محوطه رو ترک کنید، ‫این یه دستوره.
‫چه‌خبر شده؟ ‫پلیس سن گابریل هستم، مشکلی پیش اومده؟
‫آره، اون منو هل داد!
‫شرمنده.
‫انگلیسی... بلد نیستم.
‫مارک، بیا این بچه رو بگیریم و بریم.
‫چارلز؟
‫- وایسا، تو می‌شناسیش؟ ‫- توی تایپه باهم بزرگ شدیم.
‫چی توی اون کیسه‌ست؟
‫گفتم چی داخلشه؟
‫کلاه‌گیس.
‫به رفیقت بگو اونو بذاره زمین ‫و دست‌هاشو بالا ببره.
‫گور بابات!
‫مارک! وسط دانشگاه‌ایم!
‫بیا شلوغش نکنیم.
‫چارلز؟
‫بیا صحبت کنیم، خب؟
‫خوشگل شدی، الکسیس.
‫می‌شه لطف کنی عقب وایسی؟ ‫قراره اوضاع به‌هم بریزه.
‫همه فرار کنید! اوه...
‫لعنتی.
‫بازش کن.
‫فقط گفتم یه جسد رو تحویل بده.
‫اون‌وقت بعد از اینکه گفتم این کارو نکن ‫تو برادرت هم با خودت کشوندی؟
‫تازه منو زد.
‫زدیش؟
‫خانواده رو نمی‌زنن!
‫آخ.
‫آره، درد داره، نه؟
‫و تو!
‫برو استراحت کن.
‫- ولی من که... ‫- قرار بود مدرسه بری!
‫- اون... منو به زور برد. ‫- خب؟ تو مقابله کردی؟
‫یا دست روی دست گذاشتی؟
‫برو استراحت کن.
‫فردا آزمون جبرانی داری. ‫هشت درصد از معدلته.
‫برو.
‫تا ابد که نمی‌تونی سپر بلاش باشی.
‫یعنی چی؟
‫تو مگه چی می‌دونی؟
‫حداقل می‌دونم با کل روز خرید رفتن ‫نمی‌تونی از خانواده محافظت کنی.
‫من میرم پیش دلال حیوون.
‫یکی باید بفهمه اون غوله کیه.
‫اسمش وانگ نین‌جنـه.
‫آدم غول‌پیکر، کفش غول‌پیکر.
‫آدم‌های انگشت‌شماری توی لس آنجلس ‫کفش سفارشی قبول می‌کنن،
‫و فقط یکی دوتاشون چینی بلدن.
‫منم از رفیق‌هام پرسیدم مغازه‌شون کجاست، ‫من میرم و پرس‌وجو می‌کنم.
‫این‌ها مکان‌های سُنتی‌ای‌ان.
‫نه فروش آنلاین دارن، نه نرم‌افزاری.
‫ولی بعضاً ارسال محصول دارن.
‫این اسم و آدرس اون غوله‌ست؟ مطمئنی؟
‫تو الان دیگه توی دنیای منی.
‫و اگه می‌خوای قسر در بری، ‫بهتره به حرف‌هام خوب گوش بدی.
‫چون برخلاف تو،
‫من قبل از اینکه از تایوان برم، ‫واسه این لحظه آماده بودم.
‫می‌دونم تو فداکاری کردی چارلز.
‫از جونت مایه گذاشتی.
‫ما این کارها رو می‌کنیم، ‫چون راهی نداریم.
‫این کارها رو می‌کنیم ‫تا خانواده‌مون زنده بمونه.
‫من خوب بلدم چطور از ‫این خانواده محافظت کنم.
‫همۀ مسئولیت‌ها فقط گردن تو نیست!
‫الکسا، چراغ‌های تخمی رو روشن کن.
‫چراغ‌های تخمی روشن شد.
‫چی شده؟
‫سلام.
‫خوشحالم امروز دیدمت.
‫تعجب کردم منو شناختی.
‫- الان ۱۵ سالی شده، نه؟ ‫- چون بچگی چاق بودی می‌گی؟
‫چی صدات می‌کردن؟
‫یادم نمیاد.
‫- معلومه که یادت میاد. ‫- همم...
‫به این راحتی از خاطر آدم نمیره. ‫راستش، فراموشش یه‌جورایی غیرممکنه.
‫- اممم. ‫- اوهوم.
‫- نه، چیزی یادم نیومد. ‫- هان؟
‫می‌شه داخل بیام؟ ‫خیلی دوست دارم با مامانت احوال‌پرسی کنم.
‫- یه عمری می‌گذره. ‫- نه...
‫مامان...
‫بیچاره کار نظافت‌مون رو می‌کنه.
‫خونه خیلی بهم‌ریخته‌ست.
‫چطور پیدام کردی؟
‫نکردم.
‫برادرت رو پیدا کردم.
‫و آدرس اینجا رو از گواهی‌نامه‌ش برداشتم.
‫شما دوتا دیشب توی کلاب شورشور بودین.
‫تصویرت توی دوربین‌های مداربسته بود.
‫نگران نباش.
‫من پلیس نیستم، خب؟
‫معاون دادستانم.
‫فقط اینجا اومدم که به خانواده‌م سر بزنم.
‫من و برادرم رفتیم یه مشروبی بخوریم، و...
‫خودت می‌دونی دیگه، ‫توی زمان و مکان اشتباهی بودیم.
‫بابا چطوره؟
‫می‌دونی که هنوز توی تایپه رفیق دارم!
‫رفیق‌هایی که توی مطبوعاتن ‫و اخبار جرایم سازمان‌یافته رو پوشش میدن.
‫حالا حالش خوب می‌شه؟
‫رئیس خانوادۀ سه‌گانه رو می‌زنن.
‫و وقتی سروکلۀ پسر رئیس توی ‫محل پیدا می‌شه، همه‌چی رو هوا میره.
‫یه‌کم عجیبه، نه؟
‫پدر من یه تاجره.
‫آره.
‫توی تمام دوران بچگیم ‫همه همین رو بهم گفتن.
‫ولی احتمالاً بیشتر از اینکه ‫خونۀ خودم باشم خونۀ شما بودم،
‫و خیلی چیزها توی خونه‌تون دیدم...
‫اسلحه‌هایی که همه‌جای خونه مخفی شده بودن.
‫کلی پول و اسکناس.
‫گوشیت رو بده من.
‫می‌خوام به گوشی خودم زنگ بزنم ‫تا شمارۀ همدیگه رو داشته باشیم، بدو.
‫بده دیگه.
‫واو.
‫عجب گوشی‌ای!
‫خیلی حرف باهم داریم.
‫من حرفی با پلیس جماعت ندارم.
‫و منم گفتم!
‫من «پلیس جماعت» نیستم.
‫می‌بینمت.
‫تپل کوچولو.
‫مامان. مامان، می‌شه حرف بزنیم؟
‫توی دو روزی که گذشت،
‫من...
‫مرگ ده نفر رو به چشم دیدم.
‫قبل از اون، قتل یه نفر هم ندیده بودم.
‫متأسفم که این چیزها رو دیدی.
‫توام این چیزها رو دیده بودی؟
‫چرا بهم نگفتی ما کی هستیم؟
‫یه بچه نیازی نیست ‫همه‌چیزِ پدر و مادرش رو بدونه.
‫هرکار که کردم واسه این بود ‫که از تو و خانواده‌مون محافظت کنم.
‫با دروغ گفتن به من؟
‫با بیرون نگه داشتنت از این داستان‌ها.
‫واسه همین مهاجرت کردیم؟
‫من و پدرت یه تصمیمی برای خانواده گرفتیم.
‫و توافقی که کردیم، ‫این بود که من برم، مخفی شم.
‫آخه چرا؟ فقط راستش رو بگو.
‫فقط این رو بدون که من ‫بهتر می‌دونم چی به صلاحته.
‫تو یه پسر مهربون و نازک‌نارنجی هستی.
‫مثل برادرت نیستی.
‫خب دیگه، کافیه.
‫باید بری واسه آزمونت استراحت کنی.
‫- هشت درصد! ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫هوف.
‫امروز بعد از اینکه اون آدم‌ها ‫با قمه و اسلحه سروکله‌شون پیدا شد،
‫من فرار نکردم.
‫صاف توی دلِ خطر رفتم.
‫اگه نازک‌نارنجی بودم فرار می‌کردم.
‫رفتی به برادرت کمک کنی، ‫چون تو یه پسر خوبی...
‫که خانواده براش مهمه.
‫و این یعنی بعضی وقت‌ها ‫همون کاری رو می‌کنی که یه قاتل می‌کنه،
‫فقط دلیلت فرق می‌کنه.
‫حالا برو بخواب.
‫یوتیائو بود.
‫من ماشین مامان رو دزدیدم، ‫و رفتم یوتیائوی تازه بخرم.
‫فرداش قرار بود آمریکا بری.
‫قدیم‌ها عاشق یوتیائو بودیم.
‫سلام.
د‫یروز اژدهای کومودو رو دیدی؟
‫در واقع، اسمش مینوتار آبیه.
‫آخرسر فهمیدن چطور اونجا پیداش شد؟
‫حتماً از اون شوخی‌های ‫انجمن دانشکده بود، نه؟
‫وگرنه دیگه کی می‌تونه ‫چنین کار احمقانه‌ای کنه؟
‫آره، کار انجمن بود.
‫احمق‌های عوضی.
‫دیروز گفته بودی قبل از ‫هر اجرا دستشویی میری؟
‫اوه... منظورم اجرای بداهه بود.
‫می‌دونستی من دیوونۀ اجراهای بداهه‌ام؟
‫این‌جوریه که هر لحظه ‫ممکنه هر اتفاقی بیفته.
‫بدون هیچ برنامه و نمایشنامه‌ای.
‫فقط لحظه‌ای تصمیم می‌گیرین.
‫آره، آره. خیلی ترسناکه.
‫می‌خوام بیام اجرات رو ببینم.
‫واقعاً؟
‫راستش، چند روز دیگه یه اجرا دارم.
‫یه‌جورایی واسه اینه که ‫شرکت اصلی باهم قرارداد ببنده.
‫باشه، پس قول بده دعوتم کنی.
‫آره... قول میدم.
‫اوه، ممنون.
‫گه توش....
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.