‫«آنچه گذشت...»
‫خیلی‌ها رو از دست دادیم
‫الیسکا!
‫آنا مُرده
‫بیدار شو پسر! ‫تو نوکرشونی
‫من فقط خواستم بهتون کمک کنم
‫می‌خوام کاری که تو می‌کنی رو بکنم
‫شنیدم کم‌کم دارن گتو رو می‌بندن
‫یه راهی پیدا می‌کنیم، همیشه همینطوریه
‫دنبال اون شغلم، ‫می‌خوام اونجا زندگی کنم
‫- من بهت احتیاج دارم ‫- آنا... همه‌جا هست
‫از حالا به بعد، دیگه ‫به کسی نمی‌گیم که یهودی هستیم
‫حالم به‌هم می‌خوره می‌بینم همسرم رو ‫با یکی از این یهودی‌های لجن اشتباه گرفتید
‫فخا بژوزا... شب برگرد
‫اصلاً نمی‌دونن یهودی‌ها چه شکلی‌ان
‫بخاطر همین مجبورمون می‌کنن ‫ستاره‌ بزنیم
‫این زن و بچه‌ها ‫چطوری دم دروازه‌های جهنم می‌رقصن؟
‫از نظر اونا ما وجود نداریم
‫می‌خوام واسم یه پالتوی جدید بدوزی
‫- برای چی؟ ‫- می‌خوام برم
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫«لهستان، گتو رادوم» ‫«سپتامبر سال ۱۹۴۱»
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫باید خیلی خوب به حرف مامانی گوش بدی، خب؟
‫باش
‫دستت رو بده
‫مدارکت همراهتـه؟
‫ایزا و باربارا کرمسکا
‫عجب اسم‌های داغونی. ‫هیچ ریتمی ندارن
‫چرا هالینا همچین انتخابی کرده؟
‫برسم وَرشو، ‫حساب‌ش رو می‌ذارم کف دستش
‫اونجان
رفتار فلیسیا عالیه
‫چه دختر گُلیـه، ‫پا به پای مامانش داره پیش میره
‫چرا انقدر زیاد، بابابزرگ؟
‫چرا؟ بذار بهت بگم
‫چون امشب قراره برید، عشق من
‫- آره ‫- آره
‫دارید از گتو میرید
‫- آره ‫- آره
‫- تک ‫- تک
‫اعصابم خورده ‫الگوهام رو توی مغازه جا گذاشتم،
‫ولی... با چیزهایی که برداشتیم ‫و تکه پارچه‌هایی که تو کِش رفتی...
‫- عالی شده ‫- آره
‫جدیدترین طراحی بهترین کدبانوی لهستانه
‫هر خانم آلمانی‌ای با هر سلیقه‌ای ‫رو هوا اینو می‌زنه
‫[یهودی‌ها، از ورودیِ چپ برید]
‫[خانواده‌ی سربازها، وسط]
‫بیا، ففه
‫[ماشین باری داره میاد. از سر راه برید کنار!]
‫- این که دیگه به‌ درد نمی‌خوره ‫- باشه تا برسم دمِ ورودی
‫به یه کوک بَنده فقط
‫[شیفت‌ها رو عوض کنید]
‫[خانواده‌ی سربازها، وسط]
‫بعدش باید وانمود کنیم ‫مثلاً منتظر یه نفریـم
‫یکی که اصلاً قرار نیست بیاد
‫سر همین هم سریع جیم می‌زنیم
‫به همین راحتی؟
‫- قرارمون چی بود؟ ‫- آره، می‌دونم
‫می‌دونی
‫[بذارید سربازها رد بشن]
‫یاقوت رو توی یقه‌اش دوختم
‫- مادر ‫- چیزی نگو...
‫پیشت بمونه...
‫ازش استفاده کن...
‫اینم بگم، میلا... ‫خدا کنه که دوباره همدیگه رو ببینیم
‫وای!
‫وای
‫[عذر می‌خوام]
‫ترجمه و تنظیم از «iredprincess و محمدعلی sm»
‫«ما خوش‌شانس بودیم»
‫«انبار مهمات ای‌وی‌ال» ‫«یک سال بعد - لهستان، نزدیک رادوم»
‫بدتر از اون ندیدم
‫می‌دونم. گوش نکردم. ‫فکر می‌کردم آدم خوبیـه
‫از بلا بپرس. ‫به نظرت آلما آدم خوبیـه، بلا؟
‫بلا از غیبت کردن خوشش نمیاد
‫آلما کدومه؟
‫موهاش فرفری و قهوه‌ایه، راست دسته
‫نصف پادگان همین شکلی‌ان، برانکا
‫بلا کورک؟
‫لودویک... من رو یادته؟
‫دختر هنری‌ام
‫- تازه منتقلت کردن اینجا؟ ‫- بلا کورک
‫از طرف جناب مایره
برای قدردانی ‫از بازدهی این ماه شماست
‫ممنون
‫کی گرسنه‌ست؟
‫«یاکوب عزیزم...»
‫«آخرین نامه‌ات رو ده باری خوندم»
‫«می‌بینم با بقیه‌ی خانواده‌های توی آپارتمان»
‫«برو و بیا پیدا کردی، آروم می‌شم»
‫«حالا که پدر و مادرت نقل مکان کردن، ‫دل نگرانتـم»
‫«ولی هالینا مثل همیشه زرنگی کرده، ‫تونسته توی کارخونه‌ی پیونکی یه شغلی براشون دست و پا کنه»
‫«من هم امیدوار بودم بتونم پدر و مادرم رو بیارم اینجا، ‫ولی اصلاً فرصتی گیرم نیومد»
‫«احساس خوش شانسی دارم ‫از اینکه رفتن گتوی گلنیتسه»
‫«دو کیلومتر اونورترن»
‫«از رئیسـم تقاضای کارت کردم»
‫«تا بتونم به زودی ببینم‌شون»
‫«دلم می‌خواد بهت اصرار کنم ‫از اون گتو بزنی بیرون»
‫«اما می‌دونم بخاطر مهارتی که توی کار با دوربین داری، ‫مُهره‌ی کلیدی‌ای براشون هستی»
‫«حالت خوبه؟»
‫«می‌دونم سوال عجیبیـه»
‫«ولی خیالم راحت شد وقتی بهم گفتی:»
‫«شرایط رادوم قابل کنترل پیش میره»
‫بله؟
‫«هرچی بگم بازم کمه ولی...»
‫«دوستت دارم»
‫«می‌دونم دوری سخته»
‫«ولی اینجا بودن به نفعم پیش رفته»
‫«دوباره دارم خود واقعی‌م رو حس می‌کنم»
‫«حتی توی این دنیای پُر از بدبختی، ‫می‌فهمم که چقدر خوش شانس بودم»
‫«این روزها آرزوهای زیادی دارم»
‫«ولی اولی‌شون همیشه تویی»
‫«همین که تویی که دارمت، آرزوی منی»
‫«خودش یعنی خیلی از بقیه خوش شانس‌ترم»
‫«دوستت دارم، کوبا»
‫«فعلاً»
‫«از طرف بلا»
‫[لهستان، ورشو]
‫فخا کرمسکا
‫- بله، چی شده؟ ‫- می‌خوام برم شیرینی‌ فروشی
‫امروز نمی‌شه، باید برای شام برگردی
‫هرچقدر شیرینی دلت بخواد برات می‌گیرم، ادگار. ‫ولی فردا
‫الان، الان! ‫توروخدا، توروخدا، توروخدا!
‫- ادگار ناهار چی خورد؟ ‫- جگر خرد شده با پیاز
‫کجا بردیش پیاده‌روی؟
‫توی خیابون سپینسکی ‫تا پارک لژنکی
‫مامان، آبنباتم رو ببین...
متوجه شدم صبح اتاق غذاخوری ‫رو با پارچه‌ی خشک تمیز کردی
‫- بله، خانم. من... ‫- برای مبلمان مرطوب باشه،
‫پارچه‌ی خیس هم برای کاشی‌های پرسلان
‫قبل رفتنت تمیزشون کن
‫کارت کِی شروع میشه؟
‫نیم ساعت وقت دارم
‫آم... آم
‫- بله؟ ‫- منم
‫دار... دارم میام
‫سلام، سلام ‫حالت... حالت چطوره؟
‫خوبـم. بدموقع که نیومدم؟
‫- نه، نه بابا ‫- بهترین زمانه...
‫تازه داشتیم... ‫داشتم آماده می‌شدم
‫- برم سرکار، من... ‫- چای می‌خوری؟
‫بـ... بـ... بیا تو، بیا
‫با خودم گفتم پرداختیِ صومعه رو برات بیارم
‫هزینه‌ی رنگ موی فلیسیا هم هست
‫نیازی نبود تا اینجا بیای. ‫خودم میومدم ازت می‌گرفتم
‫مشکلی ندارم
‫خب، دلم نمی‌خواد با این همه پول دستت،
‫پا شی بیای اینجا. خطرناکه
‫- خودت که همیشه این کار رو می‌کنی ‫- نمی‌تونم نگران تو هم باشم، میلا
‫- به اندازه‌ی کافی فکرم مشغوله ‫- نیازی نیست که نگران من باشی
‫هنوز داریم روی منتقل کردن مامان و بابا کار می‌کنیم
‫یعنی چی آخه؟ ‫تو و آدام با بدبختی تونستید
‫تا کارخونه‌ی پیونکی منتقل‌شون کنید
‫فکر می‌کنیم سن‌شون برای اونجا موندن بالاست
‫مامان توی آخرین نامه‌ش، ‫صادقانه بهمون نگفت
‫ولی گمونم کمر بابا داره عود می‌کنه
‫پس بذار کمک کنم
‫می‌تونم پرداختی بعدی فلیسیا رو ‫برای مادر روحانی ببرم
‫امن‌تره که فقط یک نفر ‫به صومعه رفت و آمد داشته باشه
‫می‌دونم ولی امیدوارم...
‫فقط توی ساعت‌های بازدید می‌تونی ببینیش
‫- عصبانی نباش ‫- عصبانی نیستم
‫می‌دونم بدون ففه ‫بهت سخت می‌گذره اینجا
‫ولی، توی وقت آزادت...
‫- لطفاً شروع نکن، شروع... ‫- نه، تو... تو باید ...
‫باید تمرین کنی ‫شبیه یهودی‌ها نباشی
‫خب دیگه، من برم
‫حواست به صاحب‌خونه‌مون باشه
‫داشتم میومدم دیدمش
‫یه جوری نگاهم می‌کرد ‫انگار جن دیده
‫دقیقاً حرفم همینه‌ها، ‫نباید چهره‌ات وحشت‌زده باشه
‫باید طبیعی‌تر رفتار کنی
‫وقتی هم که آلمانی‌ها جوک میگن ‫بیشتر بخندی
‫من که می‌خندم. ‫ولی شاید لازمه جوک‌هاشون خنده‌دارتر باشه
‫نمی‌فهمم چند بار دیگه باید تکرارش کنم
‫- ولی چشم‌هات رو یهودی‌طور نکن ‫- چشم‌هات رو یهودی‌طور نکن
‫چشم‌هات رو یهودی‌طور نکن
‫اگه احساسات واقعی‌مون رو بروز بدیم، ‫ممکنه خیلی راحت دست‌مون رو بشه
‫بابت درس آداب معاشرت ممنونم، هالینا
‫- شب بخیر، آدام ‫- مراقب باش
‫هی، هی، سول! ‫حالت خوبه، سول؟
‫- آره، خوبـم. خوبـم. خوبم ‫- حواست باشه کسی نبیندت
‫می‌دونم. می‌دونم
‫«کارخانه‌ی باروت پیونکی» ‫«۹۶‏ کیلومتریِ ورشو»
‫جدی می‌گم. خوب خوبم
‫دو تا انگشت پا ندارم، ‫بخاطر همون یکم سخته تعادلم رو حفظ کنم
‫پاهات ده تا انگشت نداره؟
‫عرضم به حضورت که، ‫وقتی هم‌سن تو بودم...
‫...دو تا از انگشت‌هام رو قطع کردم ‫تا روسی‌های کوفتی نفرستنم خدمت
‫وای، عجب کله‌شقی هستی بابا
‫چون رمزی برامون نامه می‌نویسن، ‫نمی‌شه مطمئن بود
‫ولی گمونم هالینا می‌خواد بگه ‫که دنبال یه جای جدید واسه‌مون هستن
‫خب... ببینیم و تعریف کنیم
‫خبر خوبیه
‫فردا همینجا می‌بینمت. خب؟
‫- باشه ‫- تا فردا
‫[ولی قیمت سهام گونتر ۳۰۰ درصد افزایش پیدا کرده]
‫[کافیه، ماریا]
‫[چرا؟ راجع به پول حرف زدن مشکلش چیه؟]
‫[اگه روزولت به برلین حمله کنه، ‫حاضری همه‌ش رو برگردونی؟]
‫[بیخیال، آخه کیه که از این آقا بترسه؟]
‫[- خب، من که می‌ترسم] ‫[- خب، بهتره که نترسی]
‫[با ۳۰۰ درصد سودت از آلمان محافظت می‌کنی]
‫[و محافظ ما در مقابل اون، ‫رئیس‌جمهور یهودی آمریکایی هستی]
‫شامپاین؟
‫وای!
‫جناب... چیزی میل دارید؟
‫چی زیرلب می‌خونی؟
‫شوبرته؟
‫- لیسته؟ ‫- راستش شوپنه
‫باید حدس می‌زدم
‫پیر که بشی، ‫دیگه هیچ چیز رنگ و بوی تازه‌ای نداره
‫بگو ببینم...
‫شغلت رو دوست داری؟
‫آم، بله. یک سالی میشه ‫که با فخا رایشرت کار می‌کنم
‫مسئولیتت چیه؟
‫- آشپزی، تمیزکاری، خریدهای... ‫- کارت رو خیلی دقیق انجام میدی
‫خب، همیشه کار خوب ‫یه ریتم خوب می‌طلبه
‫وقتی هم که شوپن تو سرم پخش میشه، ‫سخت میشه اشتباه کرد
‫سخت میشه دستیار درست و حسابی پیدا کرد
‫ظرافت موسیقی و توجه شما ‫به جرئیات رو تحسین می‌کنم
‫می‌خوام درخواستی بکنم...
‫که برای من کار کنی
‫- قربان، من... ‫- خونواده‌ی رایشرت با درک و فهم‌ان
‫من پول بیشتری میدم
‫دفترت خبرت می‌کنه
‫گمشو بیا اینجا ببینم، دروغگو!
‫- الکساندرا، چی... ‫- من بهت اعتماد کردم
‫اون وقت از بقیه باید بشنوم یهودی هستی؟
‫- مسخره‌ست ‫- ممکنه دستگیرمون کنن
‫بخاطر پناه دادن به یهودی‌ها اعداممون کنن
‫- ما یهودی نیستیم ‫- دروغگو!
‫- نمی‌دونم کی... ‫- پدر و مادرت کجان؟
‫- نمی... ‫- مدرسه کجا رفتی؟
‫- اجازه نمی... ‫- چرا اومدی ورشو؟
‫- نمی‌دونم کی... ‫- هالینا!
‫هالینا! جوابم رو بده!
‫هالینا!
‫وایسا! جوابم رو بده!
‫بذار بیام تو!
‫نمی‌دونم چیکار کنم
‫چراغ‌ها رو خاموش کن، ‫در رو هم باز کن
‫- آدام! ‫- به حرفم گوش کن، هالینا
‫در رو باز کنید، یهودی‌های دروغگو!
‫الان زنگ می‌زنم پلیس!
‫ظاهراً سوءتفاهمی پیش اومده
‫سوءتفاهم کجا بود؟ ‫شاهد دارم
‫طرف‌تون اشتباه می‌کنه
‫حتی یه قطره خون یهودی هم ‫توی خوانواده‌مون در جریان نیست
‫بایدم اینو بگی
‫درسته...
‫ولی اگه مدرک لازم داری...
‫وای... وای... خدا مرگم بده
‫- ترس‌تون ریخت؟ ‫- من، من...
‫- حالا اگه ممکنه رفع زحمت کنید ‫- متاسفم، لطفاً...
‫- دست از سرمون بردار ‫- لطفاً
‫- فقط برو ‫- من رو ببخشید
‫چی شد؟
‫بانداژ و سفیده‌ی تخم مرغه
‫بهترین پیش‌پوستیه که به ذهنم می‌رسید
‫یعنی همیشه... اونجاست؟
‫توی کشوی میز کارم نگه می‌دارمش
‫امیدوار بودم مجبور نشم ازش استفاده کنم. ‫نمی‌دونستم جواب میده یا نه
‫ولی بعدش...
‫شنیدم داری میای بالا
‫برگ‌هام. خیلی خطرناک بود...
‫نباید همچین ریسکی بکنی. ‫امکان داشت...
‫می‌دونم
‫راستش رو بخوای، گل پسر...
‫واقعاً برای اس‌اس می‌گیریشون ‫یا که... پیش خودت نگه می‌داری؟
‫منتظرت می‌مونم ‫تا کارت تموم بشه
‫- بهت تخفیف میدم ‫- ممنون
‫من متأهلم، ولی مرسی
‫چه دختر خوش‌شانسی
‫آقای دانزیگ...
‫ممکنه بهم کارت بدید ‫برای دیدن همسرم برم؟
‫توی کارخونه‌ی ای‌وی‌ال کار می‌کنه
‫یه ساعته برمی‌گردم
‫این یکی... آره. ‫همین یکی رو دوست دارم
‫آها
‫نه، نه، نه
‫توروخدا. نـه، توروخدا. ‫توروخدا اذیتم نکن
‫چی؟ نه، نه. گوش بده. ‫شرمنده اونجا محلت نذاشتم
‫ولی اگه باهات حرف می‌زدم، ‫گردنم رو می‌زدن
‫- اشکالی نداره ‫- معلومه که تو رو یادمه
‫پدرت، خونواده‌ام ‫به هیچ دندون‌پزشک دیگه‌ای اعتماد نداشتن
‫آقای مایر بهم گفته درخواست کارت دادی
‫تا به گلینیتسه بری
‫آره، پدر و مادرم اونجان. ‫ می‌خواستم یه سر برم پیش‌شون
‫تازه شنیدم قراره گلینیتسه رو منحل کنن
‫یعنی چی؟
‫ممکنه تعداد انگشت‌شماری رو ول کنن، ‫اما بقیه...
‫بقیه چی؟
‫از چند تا از افسرهای اس‌اس شنیدم ‫که دارن درمورد یه اردوگاهی حرف می‌زنن...
‫نزدیک تربلینکاست
‫تربلینکا چیه؟ ‫(ز بزرگترین اردوگاه‌های ضد-یهودی هولوکاست)
‫شناسنامه‌ها توی آستر دامن‌ها تو دوزی‌ شدن
‫خوبه... ‫از نارنجکی که هفته پیش
‫- توی لباس زیرم بود امن‌تره ‫- راحل
‫جات امنه؟
‫مگه چاره‌ی دیگه‌ای دارم؟
‫محله‌های یهودی‌ها و ‫کارخونه‌های کل کشور دارن خالی میشن
‫یه شایعاتی هست
‫اگه از یه نفر بشنوی ‫شایعه‌اس
‫از دوتا بشنوی ‫باید کنجکاو شی
‫سه تا که شدن ‫باید گوش کنی
‫یهودی‌ها صدتا صدتا با گاز کشته و سوزونده میشن
‫دروغه
‫همه‌جا خبرش اومده. ‫که اردوگاه‌های مرگ هست... با گاز می‌کشن
‫یه دوش‌هایی هست که مردم ‫میرن زیرشون و دیگه بیرون نمیان
‫از چهرت معلومه
‫هنوز فکر می‌کنی که اینا آدمن
‫اونا حیونن و می‌خوان ‫تموم یهودی‌های لهستان رو از بین ببرن
‫دیگه چی‌کار می‌تونم بکنم؟
‫همین الان هم داری کارت رو می‌کنی
‫هرکاری از دست‌مون برمیاد رو انجام میدیم
‫ده ماه پیش رد خونوادم رو گم کردم،
‫اما مامان بابای هالینا هنوز ‫تو اون کارخونه توی پیونکی‌ان.
‫- اگه به‌خاطر سن‌شون جداشون کنن... ‫- بیارشون بیرون
‫داریم لهستانی‌هایی که ‫مایل به همکاری‌ان رو پیدا کنیم
‫- یه چندتا اسم بهت میدم ‫- ممنون
‫بابت خونوادت هم ناراحت شدم
‫خب... ‫ببینیم چی میشه
‫آره... ‫ببینیم چی میشه
‫قبل این که بری باید موهام رو کوتاه کنی
‫- خانم؟ ‫- این کار رو هم بکن و بعد برو
‫تاحالا رفتی براندنبورگ آلمان؟
‫- نه، نرفتم ‫- خب، واقعاً بی‌نظیره
‫بی‌نظیره و هرروز بهش فکر می‌کنم
‫وقتی سر و سامون گرفتی
‫حتماً با شوهرت برو جاهای قشنگ
‫حتماً
‫زود بچه‌دار میشی؟
‫- شاید ‫- باید بشی
‫خیلی رفتارت باهاشون خوبه
‫بهترین پرستاری هستی که ادگار تاحالا داشته
‫ممنونم
‫- هیچوقت دلم بچه نمی‌خواست ‫- من هم همینطور
‫اما بعدش برادر کوچیک‌ترم به دنیا اومد و...
‫اول آدم می‌ترسه که بچه‌ها ‫بار اضافی روی دوش باشن...
‫اما زندگیت رو کوچیک‌تر ‫و یه جورایی سخت‌تر می‌کنن
‫اما باورم نمیشد ‫دنیایی که توش بچه باشه
‫در این حد بزرگ‌تر و بهتر باشه
‫خب هروقت ادگار کف دستشویی جیش نکرد
‫بهش میگم که زندگیم رو بهتر کرده
‫- بیا دنبالم ‫- چی؟ واسه چی؟
‫- نه، نه، هنوز کار دارم ‫- بیا!
‫- چیشده؟ ‫- معلوم نیست
‫همین که با همیم خوبه
‫بیاین دنبالم
‫هالینا
‫- خدایا! ‫- نه!
‫چیزی نیست
‫پول جفت‌شون رو دادم
‫پول اون بیشتره
‫- قرارمون این نبود... ‫- اشکال نداره. اشکال نداره
‫- اشکال نداره هالینا. مادرت رو ببر ‫- نه، نه، نه، وایسا، وایسا
‫وایسا، وایسا
‫لطفاً نرو
‫- این خیلی قیمتی‌ـه ‫- نه
‫- خیلی خیلی قیمتی‌ـه. ‫- نه، نه. این کار رو نکن
‫- نه... ‫- هیس!
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست
‫پان گورسکی؟
‫هالینا بژوزا هستم
‫بله بفرمایین. ‫بفرمایین داخل
‫اتاقی که داخلش می‌مونین ‫پایین همین سالنه
‫دو تا تخت تکی داره
‫اگه کسی در زد، ‫یه فضای خالی پشت اینجا هست
‫چندتا پتو روش گذاشتیم
‫- ممنون ‫- پلیس آبی تاحالا دوبار اومده،
‫دنبال مخفیگاه‌ها گشته
‫پرداختی‌ها...
‫طبق برنامه و سروقت هست
‫بهتون قول میدم
‫چیشده؟ ‫برو با دوستات بازی کن
‫میگن باید یهودی باشم
‫چی؟ ‫یعنی چی؟
‫اونا می‌خوان سرباز باشن، ‫من هم باید یهودی باشم
‫اما نمی‌تونم! ‫لطفاً، من نمی‌خوام یهودی باشم!
‫اشکالی نداره
‫فقط یه بازیه
‫نمی‌خواستم خدافظی کنم
‫من هم همینطور
‫نزدیک بودم خودم رو یه جا قایم کنم ‫تا مجبور نباشم دوباره رفتنش رو ببینم
‫- کدوم پدریه که... ‫- نه، نمی‌تونی این رو بگی
‫اون یاقوت مال من نبود...
‫قرار بود مال اونا باشه
‫بچه‌هامون اون بیرونن...
‫می‌جنگن تا زنده نگه‌مون دارن، ‫اون‌وقت من...
‫واسه چی اینقدر برای خودم می‌ترسم؟
‫نخوما، ‫نخوما
‫ تو با همچین مردی ازدواج نکردی
‫پس با کی ازدواج کردم؟
‫مردی که هیچ احساساتی نداشت؟
‫فکر نکنم بتونم...
‫من...
‫نمی‌دونم چطوری...
‫نمی‌دونم چطوری با این وضع ادامه بدم
‫نه رو چیزی کنترل دارم، ‫نه از چیزی خبر دارم
‫همه‌چیز پخش و پلا شده
‫من چطور پدری‌ام که نمی‌تونم...
‫وقتی گنک به دنیا اومد ‫چی بهم گفتی؟
‫نخوما، ‫الان وقتش نیست
‫- چی گفتی؟ ‫- خب حرف زیاد می‌زنم...
‫بهم گفتی که...
‫اون بچه بهمون جرات این رو داد ‫که با زندگی رو در رو بشیم
‫تموم نیرو و توانانی که الان داریم ‫به‌خاطر اوناس
‫خیلی ترسیده بودم، ‫اون هم خیلی کوچیک بود
‫با این حال گفتی که، ‫«آره، باعث میشن بیشتر بترسیم،
‫اما قوی‌ترمون هم می‌کنن»
‫- من این حرف رو زدم؟ ‫- آره، تو زدی
‫تو زدی
‫همم، ‫آره خب
‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم بلا
‫چرا،‌ می‌تونین
‫با سرکارگرم، جناب مایر حرف زدم
‫مفیدترین کارگرشم
‫بهش گفتم که اخلاق کاری رو از شما یاد گرفتم
‫یکم طول کشید قانع شه ‫اما بهتون فرصتش رو میده
‫به من مدارک داد، ‫همین حالا می‌تونین راه بیفتین
‫واقعاً فکر کردی به همین راحتی ‫می‌ذارن از اینجا بریم بیرون؟
‫حتی اگه دوست آلمانیت بگه که ‫می‌تونیم واسه‌ـش کار کنیم،
‫این رو باید به نگهبان‌ها بگه
‫اونا هم می‌خندن و یه گلوله ‫تو مغزمون خالی می‌کنن
‫از کجا معلوم؟ ‫لودویک باهامونه،
‫مراقب‌مونه
‫اون توضیح میده، ‫خودم توضیح میدم
‫عزیزم... ‫باید بدون ما برگردی
‫چی؟ ‫نه
‫اگه ما باهات بیایم سرعتت رو کمتر می‌کنیم ‫و این خطرناکه
‫سرعتم رو کم نمی‌کنین، ‫جفت‌تون قدرت دارین، سخت‌کوشین...
‫به حرف مادرت گوش کن بلا
‫- نمی‌خوایم این کار رو در حقت بکنیم ‫- کدوم کار؟ حرفاتون اصلاً‌ منطقی نیست
‫بدون ما شانس موفقیتت خیلی بالاتره
‫می‌دونم ترسیدین، ‫متوجهم...
‫- نمی‌ترسیم ‫- نمی‌ترسیم، فقط خسته‌ایم
‫- دیگه نمی‌تونیم فرار کنیم ‫- اما فقط کافیه که...
‫- به حرف‌مون گوش کن عزیزم ‫- خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم
‫اونا که آنا رو بردن
‫- شما حداقل باید تلاش‌تون رو بکنین ‫- بلا...
‫این کاریه که می‌تونیم واست بکنیم
‫بهت فرصت زنده موندن بدیم
‫فرصت پیروز شدن
‫اما من نمی‌خوام بدون شما زنده بمونیم
‫- تو رو خدا تنهام نذارین. تو رو خدا ‫- نه
‫تو تنها نیستی، ‫تنها نیستی، یاکوب باهاته
‫- اما من شما رو می‌خوام ‫- کلی دلیل واسه زندگی داری
‫باید خودت رو نجات بدی
‫واسه چی گوش نمی‌کنین؟
‫تو رو خدا مامان. تو رو خدا. ‫بهتون التماس می‌کنم، نمی‌خوام تنها باشم
‫نمی‌خوام تنها باشم. ‫تو رو خدا باهام بیاین. تو رو خدا
‫تو رو خدا باهام بیاین،‌ تاتا؟ ‫تاتا باهام بیا
‫بیاین بیرون!
‫همه بیدار شن، ‫لباس بپوشن!
‫وسایل‌تون رو جمع کنین، ‫نهایتاً ۱۰ کیلو گرم!
‫بجنبین!
‫کارت کار داری؟
‫آره
‫بجنب! ‫بجنب!
‫بیمارستان
‫خیلی آروم دارین میرین!
‫سمت سرشون نشونه بگیر!
‫محکم‌تر!
‫سریع‌تر!
‫برش دار!
‫این دورگه رو هم با بقیه ببرین!
‫تو...
‫برو
‫تو...
‫برو
‫تو...
‫برو
‫هردوی شما...
‫برین
‫نه، خواهش می‌کنم! ‫نه، مامان! بابا!
‫تو...
‫برو
‫تو...
‫برو
‫ادگار؟
‫اوه، ندیدم‌تون
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- واسه چی نگفتی که
موقع بازی به ادگار تهمت یهودی بودن زدن؟
‫- چی؟ نه، اینطور نبود... ‫- خودش بهم گفت
‫فقط یه بازی بود، ‫بچه‌ها داشتن بازی می‌کردن...
‫فکر کردی یهودی بودن بازیه؟
‫- من... ‫- به آلمانی‌ها یاد دادن
‫تا به بچه‌ یهودی‌ها حمله کنن، ‫چون بچه‌‌ها آینده‌مونن
‫- می‌خوای ادگار رو به کشتن بدی؟ ‫- نه خانم، من...
‫نکنه واسه اینه که خودت بچه نداری؟
‫حسودی می‌کنی؟ ‫می‌خوای خونواده‌ـم رو از بین ببری؟
‫شاید خودت یهودی باشی. ‫واسه همین جون بچه‌ـم رو به خطر انداختی؟
‫- چرا گذاشتی تو پارک گریه کنه؟ ‫- اگه به جای توجه کردن به من،
‫حواس‌تون جمع ادگار بود، ‫توی پارک گریه نمی‌کرد
‫ببخشید، ببخشید، ‫فقط یه سوءتفاهم بود
‫اجازه بدین براتون یه لیوان آب یا چایی بیارم
‫- می‌تونم چایی درست کنم ‫- نه، نه، نه
‫ببخشید. نمی‌دونم چم شده. ‫لطفاً من رو ببخش
‫به‌خاطر اینجا و این شهره
‫من...
‫اصلاً خودم نیستم
‫ایست!
‫شلیک نکنین! ‫لطفاً
‫فرستاده شدم تا برای جناب دانزیگ عکس بگیرم
‫مدارک
‫یه چندوقتی هست اینطوری دشه
‫کل شب صدای جیغ و داد میومد ‫و گلینیتسه...
‫التماس کردم که گوش نکنه
‫ممنونم
‫بلا
‫منم
‫کوبا؟
‫پیشتم
‫دوستت دارم
‫برو
‫اگه جات بودم شیشه رو برمی‌داشتم
‫- و می‌کردمش تو... ‫- مست کردی
‫تولدت مبارک
‫باید یه کار دیگه واست پیدا کنم
‫بعدش رفتی اداره‌ی کارگرها؟
‫نه راستش...
‫رفتم فیلیسیا رو دیدم
‫نرفتم تو، ‫درست ندیدمش
‫- باید می‌دیدمش ‫- چی بهت گفته بودم؟
‫این کار... ‫خطرناکه
‫- نمی‌تونی... ‫- هالینا...
‫بس کن لطفاً
‫ببخشید
‫روز وحشتناکی داشتی. ‫دیگه لازم نیست که من...
‫من فقط نگرانم ‫و می‌خوام همه‌چیز رو درست کنم
‫فکر می‌کردم قبلاً می‌ترسیدم...
‫اما از وقتی شنیدم که ‫تو اردوگاه‌ها چه‌خبره...
‫حتی نفس کشیدن هم واسم سخت‌ شده
‫تصور این که واقعیت داشته باشه ‫خیلی سخته
‫کارهایی که باهامون می‌کنن
‫معلوم شد که آدم‌ها همچین موجوداتی‌ان
‫من نمی‌دونستم
‫من هم همینطور...
‫تا این که تو اون زمین وایساده بودم
‫فکر می‌کردم آدم‌‌ها رو می‌شناسم،
‫اما انگار هیچی نمی‌دونستم
‫چطوری دیوونه نشدی؟
‫مطمئن نیستم که نشده باشم
‫تنها چیزی که قطعی می‌دونم
‫اینه که...
‫دلیلی نداشته که تا الان زنده بمونم،
‫اما زنده موندم، ‫دخترم هم همینطور
‫خدا من رو زنده نگه داشته
‫و این یعنی باید ادامه بده
‫توجه، توجه!
‫وسایل‌تون رو جمع کنین
‫جیره‌هاتون رو جمع کنین
‫جلوی ورودی به صف بشین
‫مردها سمت راست
‫زن‌ها هم سمت چپ
‫بلا؟
‫باید باید بلند شی، ‫باید راه بیفتیم
‫نمی‌تونم... ‫نمی‌تونم جایی برم
‫نه. ‫بلند شو
‫گوش کن. ‫گوش می‌کنی چی میگم؟
‫- آره ‫- باید تلاش‌مون رو بکنیم
‫- یاکوب، نمی‌تونم ‫- نه، نه، نه. من اشتباه کردم
‫گفتیم هیچوقت از هم جدا نمیشیم
‫لطفاً دیگه از پیشم نرو
‫تو خونواده‌ی منی
‫شاید موفق نشیم... ‫اما کنار هم می‌مونیم
‫کنار هم می‌مونیم ‫و تلاش می‌کنیم
‫تا ابد کنار هم می‌مونیم
‫باشه، باشه کوبا. ‫باید تلاش‌مون رو بکنیم
‫باشه
‫یاکوب
‫بیا
‫برو، برو
‫ول شد!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.