دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫« بر اساس رویدادهای واقعی »
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫گل‌هات واسه خودت.
‫بطری مشروبت واسه خودت. ‫ساراپه‌ت هم واسه خودت!
‫تقصیر خودتـه.
‫چی تقصیر خودمـه؟
‫اخراج شدنت. ‫دیگه چی پس؟
‫وقتی لا دونیا بهش سیلی زد ‫باید صورتش رو می‌دیدی.
‫اینقدر مزخرف نگو دختر.
‫مزخرف نیست، دونیا روزاریو. ‫بازیگریـه.
‫هی. به‌نظرت من شبیه بازیگرها نیستم؟
‫پارچه رو بکش دختر.
‫محکم بکش.
‫وگرنه آقای فیلیپس پدرت رو در میاره.
‫ارزش این ماشین‌ها ‫از جون کیری‌ـت بیشتره
‫به من نگاه کن.
‫به من نگاه کن!
‫من نگرانت می‌کنم عزیزم؟
‫کار من بود.
‫خیلی‌خب.
‫پنج‌ساعت اضافه کار می‌کنی، بدون حقوق. ‫فهمیدی؟
‫بله آقا.
‫مترجم: «محمدعلی sm»
‫« مکزیکو سیتی، ۱۹۷۱ »
‫عصرتون بخیر.
‫سلام؟
‫نظافت.
‫«لُخت‌کن» تلالپانی دوباره کار خودش رو کرد.
‫آخرین قربانی اون، ‫لوسیا مارتینز ۲۴ ساله‌اس.
‫اون چهارمین قربانی این جریاناتـه
‫و تمامی زنان شهر ‫از ترک کردن خونه‌هاشون هراس دارند.
‫و درخواست دارند تا پلیس ‫این قاتل رو از خیابون‌ها...
‫- چرا بهش میگن «لخت‌کُن»؟ ‫- ...یک بار و برای همیشه جمع کند.
‫چون اول لباس‌هاشون رو در میاره و ‫بعد اونا رو می‌کُشه!
‫اینقدر برادرت رو نترسون.
‫من که نترسیدم.
‫بریم.
‫داره میاد.
‫یک، دو...
‫سه!
‫سه خواهر مُردن!
‫و اونا هیچ کاری نکردن!
‫دیشب هم یکی دیگه رو کشته!
‫چندنفر دیگه باید بمیرن تا کاری بکنن؟ ‫چند نفر؟
‫اگه متفرق نشین، ‫امشب رو زندان می‌گذرونی.
‫به درک.
‫از وقتی چشم باز کردیم ‫توی زندان بودیم.
‫آماده‌؟
‫شروع!
‫« تاریخچه‌ی علم »
‫« واژه‌نامه‌ی کتاب مقدس »
‫زنان متحد هیچوقت شکست نمی‌خورن!
‫« لخت‌کُن »
‫کارت خوب بود موفرفری.
‫خواهر کوچولوت شکستت داد.
‫آفرین. ‫خوب بود.
‫باریکلا پسر. ‫بگیرش.
‫چه خبرتونـه؟ ‫پاشین برین سر کارتون.
‫بله قربان.
‫به مامانت کمک کن عزیزم.
‫الان میرم.
‫آفرین موفرفری.
‫خواهر کوچولو!
‫گابینا.
‫- بیا کمک، عزیزم. ‫- اومدم.
‫اصلاً امتحان نکن.
‫اجاق گاز دوباره سوختـه.
‫باید به یارو زنگ بزنیم.
‫اجاق گاز جدید می‌خوایم.
‫پول‌مون نمی‌رسه جدیدش رو بخریم.
‫سه ساله که داری کار می‌کنی ‫و اصلاً حقوقت زیاد نشده.
‫چرا درخواست نمی‌‌کنی؟
‫ایول!
‫- ممنونم. ‫- تولدت مبارک بابا.
‫باید برم.
‫- چی؟ داری میری؟ ‫- آره. جلسه دارم.
‫همین حالا.
‫دکمه‌های سر آستینم رو ندیدی؟ ‫آره، همون طلایی‌ها.
‫- هفته پیش تو اداره جا گذاشتی‌شون. ‫- ندیدی‌شون؟
‫نمیشه بمونی؟
‫نه. همین حالا جلسه دارم. ‫واسه شام میام.
‫یه چندروز هم باید برم آکاپولکو.
‫- چی؟ دوباره؟ ‫- آره، چاره‌ای نیست.
‫باید پیش مشتری باشم، ‫من هم معمار پروژه‌ام دیگه.
‫- خدافظ. ‫- تولدت مبارک.
‫کی کیک می‌خواد؟
‫پدربزرگ خدابیامرزت،
‫می‌گفت اضافه کاری بهتر از بی‌کاریـه.
‫و تو سن۴۱ سالگی، وقتی پشت میزش ‫ نشسته بود، به‌خاطر حمله‌ی قلبی مُرد.
‫باشه اما همیشه خونوادش رو تامین می‌کرد.
‫نمی‌دونم چی‌کار کنم مامان. ‫هرشب دیر برمی‌گرده خونه.
‫به‌خاطر اون هتل آکاپولکو هم که ‫اصلاً آخرهفته‌ها نمی‌بینمش.
‫دلم براش تنگ میشه.
‫عزیزم، اینقدر خودت رو مظلوم نشون نده. ‫کار جذابی نیست.
‫قهوه سرد شده.
‫من خودم رو چیزی نشون نمیدم مامان.
‫فقط میگم که کاش بیشتر بود.
‫اگه خیلی کار می‌کنـه ‫واسه اینـه که عاشقتـه.
‫تو هرروز با بچه‌هات میای اینجا.
‫اون‌ هم همیشه تو اون اداره گیر افتاده.
‫تازه حتی روز تولدش.
‫میشه بچه‌ها که از مدرسه برگشتن ‫پیش‌شون بمونی؟
‫آره، حتماً.
‫باید درخواست افزایش حقوق بدم.
‫- با پاکو پوکارو برگشتیم! ‫- امکان نداره. اینجا خبری از افزایش حقوق نیست.
‫عجیب ‌و غریب‌ترین‌شون.
‫و برگشتیم پیش شما خانم‌ها و دوشیزه‌‌ها، ‫و یه سورپرایز براتون داریم!
‫یه مهمان بسیار ویژه داریم.
‫امروز آقای امیلیو اسکوبادو مهمان‌مون هستن.
‫آقای امیلیو اخیراً توسط شخص رئیس جمهور
‫برای مقام رئیس‌پلیسیِ ‫ مکزیکو سیتی انتخاب شدن.
‫به افتخارشون لطفاً.
‫کون لق پلیسا!
‫هی، ایشون تازه اومدن اینجا!
‫جانم؟
‫آره، کون لق پلیسا.
‫می‌شنوم. ‫فکر نکنین که نمی‌شنوم.
‫فکر نکنین که حق ندارین ‫ از دست‌مون عصبانی نباشین.
‫اما الان دیگه سال ۱۹۶۸ نیست. ‫سال ۱۹۷۱ ـه. یه دهه‌ی جدید.
‫دوران ریاست جمهوری جدید و ‫یه نیروی انتظامی جدید.
‫و من فقط حرف نمی‌زنم. ‫نه. اینجام تا ثابتش کنم.
‫اینجام تا بهتون بگم که ‫ما باید به فکر آینده باشیم.
‫باید تصمیم بگیریم که می‌خوایم چی باشیم. ‫یه پلیس روشن‌فکر.
‫یه پلیس جامع‌تر، درستـه؟
‫البته، جناب رئیس‌پلیس. ‫اما چطوری؟
‫چطوری می‌تونین یه نیروی انتظامیِ ‫روشن‌فکرتر و جامع‌تر دست پیدا کنین؟
‫ما قراره درها رو
‫به روی زنانی که می‌خوان به نیروی انتظامیِ ‫ مکزیکو سیتی ملحق بشن، باز کنیم.
‫خانم‌ها و آقایون، ‫درست شنیدین.
‫پلیس‌های زن. ‫کاملاً درست شنیدین.
‫اما مطمئنم که خیلی‌ از خانم‌هایی که الان ‫دارن ما رو نگاه می‌کنن، از جمله خود شما
‫براشون سوال شده که
‫«چرا؟ چرا الان؟»
‫چون یه قاتل مکزیکو سیتی رو ‫به وحشت انداخته جناب رئیس‌جمهور.
‫خب این چه ربطی به پلیس‌های زن داره امیلیو؟
‫چون توجه رسانه‌ها رو به خودش جلب کرده.
‫هر مقاله در رابطه با این موضوع ‫یعنی یه مقاله کمتر در رابطه با شما.
‫چون از زمانی که زن‌ها به حق رای دادن رسیدن
‫چنین قدم مهمی برداشته نشده.
‫و امروز...
‫امروز روز برداشتن اون قدمـه.
‫کاملاً درستـه!
‫بیاین یه موضوع دیگه واسه‌ی بحث بهشون بدیم.
‫خوشم نیومد.
‫موضوعی مثلِ...
‫زنان.
‫موضوعی که مثلاً زن‌ها قهرمان باشن...
‫نه این که قربانی باشن؟
‫اینطوری اسم «لخت‌کُن» از .تیترها پاک میشه
‫که به ریاست‌جمهوری شما کمک می‌کنن.
‫توی همین حین، به زنانی که ‫با ترس زندگی می‌کنن، عزت میدیم.
‫که به کشور کمک می‌کنـه.
‫من که خوشم اومد.
‫ببخشید اما مجبورم که بپرسم، ‫مجبورم که بگم.
‫الان که درگیر این «لخت‌کُن» فراری هستیم
‫نمی‌ترسین که ‫جون زنان بیشتری به خطر بیفته؟
‫اون‌ هم حالا که با خودشون ‫ نشان پلیس حمل می‌کنن؟
‫شما این رو میگین:
‫نه.
‫ما منابع لازم رو در اختیارشون قرار میدیم
‫تا از خودشون محافظت کنن و توی همین حین، ‫ خدمت ارزشمندی رو به جامعه ارائه بدن.
‫تفنگ بدن دست زنا؟
‫دعا کن به گوش زنت نرسـه.
‫دیگه وقتی برامون نمونده. ‫خب حالا...
‫به‌نظرت حقوقش از اینجا بیشتره؟
‫آره، حتماً.
‫ببین چقدر دارن تبلیغ می‌کنن.
‫وقت‌مون تموم شده. اما خانم‌ها، ‫ دوشیزه‌ها و بانوان گرامی توی خونه،
‫موضوع رئیس اسکوبدو همچنان پابرجاس.
‫شما برای این تغییر آماده‌این؟
‫آماده‌این تا پلیس درون‌تون رو بیدار کنین؟
‫عزیزم؟
‫تولدت مبارک...
‫چه‌خبر سالوا؟
‫چی می‌خوای؟ ‫دستشویی‌ها رو...
‫باید تصمیم بگیری که دستشویی‌ها...
‫اینجا باشه یا اونجا
‫چون باید این امکان رو بررسی کنی ‫که طبقه بالا یه دستشویی دیگه هست یا نه
‫یا جای خالی و پنجره هست یا نیست.
‫الو؟
‫سلام. ‫چقدر خوشحال شدم صدای قشنگت رو شنیدم.
‫می‌دونی که خیلی دلم می‌خواد ‫اما نمی‌تونم.
‫احمق که نیست. ‫شک می‌کنـه.
‫چندروز دیگه، توی ساحل ‫هرکاری بخوایم می‌کنیم.
‫من هم همینطور.
‫دیگه باید قطع کنم.
‫نقشه‌های هتل جدیدتون.
‫- بله. ‫- می‌خواین الان بررسی کنین؟
‫آره همین حالا. ‫به مارکو بگو بیاد اینجا.
‫کلی کار رو سرمون ریختـه. ‫حداقل دو سه ساعتی طول می‌کشـه.
‫خب، انگار قراره نُه هفته‌ی دیگه ‫نوه‌دار بشین.
‫- نُه هفته؟ ‫- آره.
‫بابا. ‫بابا.
‫بله عزیزم؟
‫رئیس‌پلیس اعلام کرده که زن‌ها می‌تونن...
‫نه.
‫- اما بابا... ‫- نه.
‫- بابا، لطفاً بذار حرفم رو... ‫- گابینا.
‫بابا گفت نه. ‫بس کن.
‫به‌نظرم می‌تونـه پلیس خوبی بشه.
‫لطفاً الان تو این قضیه دخالت نکن.
‫می‌دونستی که همین تازگیا ‫یه دختر هم‌سن تو رو کُشته؟
‫بابا، من می‌تونم از آدم‌هایی ‫ مثل اون دفاع کنم.
‫- من آمادم. از وقتی که بچه بودم... ‫- یا این که عاقبتت مثل همونا بشه.
‫چرا همه می‌تونن پلیس باشن به‌جز من؟
‫چون باید کنار مادرت باشی. ‫نه اون بیرون!
‫یکم دیگه برات بریزم؟
‫بسـه.
‫گاوه. گاوه. ‫گاو هم هست؟
‫بوم، بوم، بوم.
‫اصلاً نفهمید گول خورده.
‫عزیزم، گفتیم ساعت ۸. ‫چیشده؟
‫فکر می‌کردم قراره بهم دروغ نگیم حرومزاده!
‫بگو دیگه.
‫من حالا اینجام.
‫همون مردی که میگی باش و ‫بهم بگو که اون دختره کیـه؟
‫و بگو که واسه چی اون جنده از ‫خونوادت مهم‌تره!
‫چیشده عزیزم؟
‫با مادرم اومده بودم.
‫عصرتون بخیر دوستان.
‫- سلام ماریا. ‫- ماریا.
‫والنتینا کجاس؟
‫والنتینا؟ واقعاً فکر کردی که ‫والنتنا هم میاد؟
‫بیاین یه چیزی سفارش بدیم.
‫- آره لطفاً. ‫- دارم از گرسنگی می‌میرم. تولدم هم هست.
‫سوپ پیاز رو پیشنهاد می‌کنم.
‫- همین رو سفارش میدم. ‫- جدی؟
‫شراب لطفاً.
‫دست بردار.
‫بچه قورباغه به قورباغه نگاه می‌کنـه و...
‫به سلامتی!
‫ارتباط چشمی. ‫ارتباط چشمی.
‫یه سوال.
‫به‌نظرتون این زنا می‌تونن دزد بگیرن؟ ‫یا جلوی قاتلی مثل «لخت‌کُن» رو بگیرن؟
‫معلومـه که نه.
‫حتی اگه پلیس زن باشن؟
‫نمی‌خوام جنسیت‌زده باشم ‫چون همچین آدمی نیستم.
‫من آدم حرفه‌ای‌ای... هستم. ‫خب عزیزم؟
‫مسئله فیزیکـه. ‫تفاوت توده‌های عضلانی... قدرت بدنی‌شون.
‫نـه؟ خیلی واضحـه.
‫این حقیقت که ما مثل هم نیستیم.
‫کدوم زنی حاضره خونواده‌ش رو ول کنـه تا ‫توی خیابون باشه؟
‫موافقم.
‫حالا انگار الان هم زن‌ها تو خیابون نیستن.
‫هی، تو از کجا می‌دونی؟
‫خب، خیابون سالیوان تو راه کارمـه.
‫دیدین؟ ‫زنم خیلی منحرفـه.
‫پلیسِ زن بودن دل و جرات می‌خواد.
‫- درستـه. ‫- نظرت تو چیـه؟
‫به گمونم.
‫یه نکتـه جالب که احتمالاً نمی‌دونستین.
‫ماریا که بچه بود، ‫می‌خواست کارآگاه بشه.
‫بابات برام تعریف کرد. ‫کل روز رو رُمان‌های کارآگاهی می‌خونده.
‫مربوط به خیلی وقت پیش میشه.
‫- من هم می‌خواستم دامپزشک بشم. ‫- من هم آتش‌نشان.
‫نه، من همیشه‌ی خدا ‫ دلم می‌خواست مامان باشم.
‫من هم می‌خواستم مثل فانخیو باشم. ‫راننده فرمول ۱.
‫پس بگو چرا وقتی کنارت می‌شینم، .اینطوری رانندگی می‌کنی
‫اما همونطور که می‌بینین ‫الان کارآگاه نشده.
‫اما هنوز رمان‌های کارآگاهی می‌خونـه.
‫هرهفته یه رمان متفاوت می‌خونه.
‫هی، می‌تونی تصور کنی ماریا پلیس باشه؟
‫نه.
‫تو دامپزشک باشی چی؟
‫نـه!
‫حاضرم تسلیم شم تا ‫فقط تو بهم دست‌بند بزنی.
‫به‌سلامتی.
‫تا قول ندی دیگه بهم زنگ نزنی ‫از اینجا بیرون نمیارمت.
‫چی؟ ‫چرا؟
‫چون یه سال پیش از هم جدا شدیم.
‫هروقت میفتی تو دردسر ‫بهم زنگ می‌زنی.
‫فقط وقتایی که ‫تو دردسر میفتم که زنگ نمی‌زنم.
‫- خودت هم می‌دونی می‌زنی والنتینا. ‫- نه، نمی‌زنم.
‫- چرا، می‌زنی. ‫- هیشکی مجبورت نکرد که بیای.
‫واله. ‫ببین الان کجایی.
‫حداقل هنوز دارم مبارزه می‌کنم.
‫- آره، من هم می‌کنم. ‫- نه.
‫چرا، از پشت میز. ‫ماشین تحریر شمشیر منـه.
‫جدی میگم واله، گوش کن. ‫نخند.
‫دیگه تموم شده. ‫رابطه بین‌مون تموم شده.
‫الان با یکی دیگه‌م.
‫ماشین تحریر شمشیرتـه؟
‫- دست بردار. ‫ - نه...
‫می‌دونستم استعاره رو مسخره می‌کنی.
‫حالا «تفنگ» قابل درکـه یا مثلاً...
‫- آخه شمشیر؟ جدی؟ ‫- حالا چرا گیر دادی به اون؟
‫- من عاشقم. ‫- آره شنیدم.
‫عاشق یکی دیگه...
‫اگه اینقدر عاشق یکی دیگه‌ای
‫و انگار فرق بین علاقه و عصبانیت رو می‌‌دونی
چرا اومدی اینجا تا ‫من رو از زندان بیرون بیاری؟
‫لوکاس؟
‫راست میگی.
‫ممنون.
‫سلام آجی.
‫- خب. بفرمایین. ‫- پادشاهیت فرا می‌رسـه. بذار ببینم.
‫موله‌ی سبز و موله‌ی سیاه.
‫مرسی.
‫خواهش می‌کنم.
‫گزارش‌های کالبدشکافیِ ‫ بقیه قربانی‌ها رو می‌خوام.
‫« قربانی شماره ۲ » ‫« قربانی شماره ۳ »
‫بذارش و برو دیگه.
‫باید یه جوری بشه راضیش کرد.
‫داری درمورد بابا حرف می‌زنی.
‫اما می‌دونی که من می‌تونم.
‫خب، مشکل این نیست. ‫خودت هم می‌دونی.
‫به‌نظرت من انتخاب دیگه‌ای داشتم؟
‫خب این نامردیـه.
‫ببین موفرفری.
‫اگه بابا می‌تونست توانایی‌هات رو ببینـه...
‫اگه فقط تو رو توی اون لباس فرم می‌دید... ‫معلوم نیست چی میشد.
‫اما همچین اتفاقی قرار نیست بیفته.
‫ولش کن موفرفری.
‫سر شام رفتارت عجیب بود.
‫روز سختی داشتم.
‫جدی؟
‫یعنی چی که روز سختی داشتی؟
‫سخت بود چونکه...
‫مامان، می‌تونیم بیایم تو؟
‫- نه. ‫- آره، بیاین تو.
‫- خب... ‫- حمله‌ی قلقلکی!
‫نه، چی‌کار می‌کنین؟
‫میشه واسه‌مون یه قصه بخونی؟
‫فقط یه قصه؟ ‫یا ۱۴ تا؟
‫- باشه اما من انتخاب می‌کنم. ‫- هفته پیش تو انتخاب کردی.
‫- بریم. ‫- الان نوبت منـه.
‫سخت؟ ‫واسه چی؟
‫چیزی نیست. ‫برو پیش‌شون.
‫الو؟
‫خواهرتـه.
‫خیلی ممنون.
‫تولدش بود. ‫می‌دونستی؟
‫آره، مطمئنم که بدون من ‫تولدش خیلی خوش گذشتـه.
‫وثیقه‌ت با پول اون بوده.
‫باید قدردان باشی.
‫قدردانم و برنامه هم دارم که ‫پولت رو پس بدم.
‫خیلی خوشحال میشم بهت بگم اما ‫بعید می‌دونم دلت بخواد بشنوی.
‫بعدش هم،‌ ‫احتمالاً باید برگردی سراغ زندگی خودت و...
‫اگه برنامه‌ای نداری
‫می‌تونیم یه نوشیدنی‌ای بخوریم.
‫مثلاً... الکل؟
‫آره، شاید.
‫بفرمایین خانم.
‫ممنون.
‫خب، چیشده؟
‫هیچی.
‫خیلی وقتـه حرف نزدیم.
‫درمورد این برنامه‌ت بهم بگو.
‫می‌خوام پلیس بشم.
‫معلومـه که نمی‌خوای.
‫معلومـه که می‌خوام.
‫- معلومـه که نمی‌خوای. ‫- معلومـه که می‌خوام.
‫اما تو که از پلیس‌ها متنفری. ‫چیشده یهو؟
‫خب همه‌مون از پلیس متنفریم ‫اما الان فرق می‌کنـه.
‫چه فرقی؟
‫چون اعتراضات‌مون جواب داده ماریا.
‫یعنی درها رو برامون باز گذاشتن تا ‫توی اون جناح مبارزه باشیم.
‫فراموشش کن. ‫دیوونگیـه.
‫خطرناک بودنش هم که نگم برات.
‫عوض کردن تاریخ همیشه خطرناک بوده.
‫بعدش هم، با نشستن و چایی خوردن ‫نمیشه چیزی رو تغییر داد.
‫من که فقط این کار رو نمی‌کنم.
‫هنوز کارآگاه نشدم.
‫اما این رو می‌دونم که اگه تو اینجا باشی ‫یعنی یه اتفاقی افتاده
‫که نمی‌تونی به دوستای قضاوت‌گرت بگی.
‫من باید برم.
‫هی.
‫ماریا، چیشده؟
‫بهم خیانت کرده.
‫حرومزاده!
‫- مادرجنده‌ی عوضی. ‫- آروم‌تر.
‫از کجا فهمیدی؟
‫اگه بهت بگم باورت نمیشه.
‫اون هم انکار کرده. ‫حرومزاده.
‫ماریا، باید جلوش وایسی.
‫اگه بره با اون چی؟
‫نمی‌خوام بچه‌هام بدون بابا، بزرگ بشن.
‫مطمئنم مادری رو که از حقش دفاع کنه ‫ترجیح میدن.
‫اونا یه خونواده‌ی یک‌دل رو ترجیح میدن.
‫حتی اگه دروغ باشه؟
‫من دوستش دارم وال.
‫نمی‌خوام از دستش بدم.
‫مشکل اینـه که تو خیلی قابل پیش‌بینی‌ای.
‫می‌دونی چی لازمـه؟
‫لازمـه فقط یه روز زندگیش رو ‫بدون تو تصور کنـه.
‫لطفاً ولم کن!
‫گفتم ولم کن!
‫نگهبان!
‫بریم. ‫گمشو از اینجا بیرون عوضی.
‫آروم باش آشغال.
‫برو دیگه اینجا پیدات نشه.
‫تقصیر خودش بود.
‫اکتاویو روماندیا، درست میگم؟
‫هجده سال سابقه‌ی کار توی نیروی انتظامی.
‫سه مدال شجاعت. ‫سی و هفت پرونده‌ی حل شده.
‫و انداختن ۱۳۲ تا مجرم توی زندان.
‫و همچنین ۱۶ مورد تخلف به‌علت نافرمانی.
‫و تعلیق تا اطلاع ثانوی ‫ به‌علت شکوندن دماغ رئیس‌پلیس.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫من رئیس‌پلیس جدیدم و ‫دماغم هم دوست دارم.
داریم واسه زن‌ها، یه برنامه ‫توی نیروی انتظامی‌ اجرا می‌کنیم.
‫و می‌خوام که تو سروان‌شون باشی.
‫چندنفر بهت گفتن که بری درت رو بذاری؟
‫- به کارمون ربطی داره؟ ‫- چندنفر؟
‫همه‌شون.
‫تو پلیس نیستی.
‫نه.
‫من مدیرکارزار ریاست جمهوری بودم.
‫پس فروشنده‌ای.
‫میشه همچین گفت.
‫خوب گوش کن جناب فروشنده.
‫دست نیروی انتظامی این کشور به ‫خون خیلی‌ها آلوده‌س.
‫و نه تو و نه هیچ‌کس دیگه‌ای ‫نمی‌تونن این رو عوض کنن.
‫شاید حق با تو باشه جناب سروان روماندیا.
اما تو تنها کسی هستی که این پیشنهاد رو
به دلیلی به‌جز این که .واسه زن‌ها بوده، رد کردی
‫اگه نظرت عوض شد، ‫فردا ساعت ۹ صبح کارمون رو شروع می‌کنیم.
‫- عزیزم. ‫- چیـه؟
‫می‌دونی چرا دیشب رفتارم عجیب بود؟
‫چرا؟
‫چون دلم برات تنگ میشه.
‫داشتم با خودم فکر می‌کردم.
‫بیا اون موضوع رو ول کنیم. ‫بیا. بشین.
‫چرا به یکی دیگه از معمارهای گروه‌تون نمیگی ‫که به جای تو بره آکاپولکو؟
‫تا با همدیگه...
‫به من نگاه کن.
‫تا با همدیگه یه اتاق تو اون هتل کوچیکی که ‫توش ازم خواستگاری کردی رزرو کنیم.
‫می‌دونی که نمی‌تونم.
‫- می‌دونی که نمی‌تونم. ‫- بهش نیاز داریم.
‫عزیزم، زندگی‌ زناشویی‌مون بهش نیاز داره.
‫چیزی که زندگی زناشویی‌مون نیاز داره ‫اینـه که اخراج نشم.
‫یه هفته دیگه برمی‌گردم و ‫بعدش هرکاری خواستیم می‌کنیم.
‫عزیزم، راستش اصلاً نمی‌دونم ‫که چه‌خبر شده.
‫یه لیست تو آشپزخونه گذاشتم مامان.
‫مار سه‌شنبه‌ها و پنج‌شنبه‌ها کلاس رقص داره. ‫الکس‌ هم چهارشنبه‌ها کلاس فوتبال داره.
‫نزدیکـه برای همین فقط باید ‫برسونی‌شون و بری دنبال‌شون.
‫داری دیوونه‌بازی در میاری.
‫این کارها از خواهرت انتظار میره ‫اما از تو؟
‫اون بهم خیانت کرده مامان.
‫و قراره بره آکاپولکو تا ‫دوباره بهم خیانت کنـه.
‫اون‌وقت تنها راه‌حلت اینـه که ‫خونواده‌ت رو ترک کنی؟
‫خب اون لغزیده. ‫همه‌ی مردا می‌لغزن.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- بابا چی؟ اون هم می‌لغزه؟ ‫- چرت نگو.
‫پدرت نه. ‫بقیه.
‫توقع ندارم درکم کنی.
‫اما خونوادم رو ترک نمی‌کنم.
‫دارم نجاتش میدم.
‫اون‌وقت این کار چه ربطی به اون داره؟
‫نمی‌دونم مامان.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینـه که ‫وقتی برگرده، من خونه نیستم.
‫خب برو مسافرت!
‫اما کار کردن؟ ‫اون هم اینجا؟
‫در شأن تو نیست.
‫نه، دیگه بسـه. ‫بیا.
‫مثل همه‌ی دانشجوهای افسری ‫ باهاشون رفتار می‌کنم.
‫کمتر از این هم انتظار ندارم.
‫- اگه نتونن دَووم بیارن، اخراجن. ‫- همینطور هم باید باشه.
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫آره.
‫وقتی که به اندازه‌ی کافی دوشیدی‌شون و ‫همه‌شون رو برگردوندی خونه‌هاشون
‫من کارم رو ادامه میدم. ‫به‌عنوان کارآگاه.
‫خیلی‌خب.
‫بیا دنبالم.
‫اسامی «آی» تا «اِم» به ترتیب بایستن.
‫خونواده‌ها نیان لطفاً. ‫فقط دانشجوهای افسری.
‫محل ثبت‌نام توی محوطه قرار داره.
‫لطفاً به ترتیب توی صف بایستین.
‫ببخشید.
‫صبح‌بخیر.
‫اسم و سن.
‫گابینا هررا مارتینز وازکز. ‫۲۵ ساله.
‫لطفاً این فرم رو پر کنین.
‫ممنون.
‫هی، گمشو یه جا دیگه!
‫اسم و سن.
‫کاریون گالیندو رومینا، ۳۷ ساله.
‫جداً؟ ‫مامان رو آوردی؟
‫واسه چی؟ ‫که نظرم رو عوض کنی؟
‫من قراره پلیس بشم!
‫واسه چی چمدون آوردی؟
‫چون اون هم عین خودت دیوونه‌س.
‫چون می‌خوام غیرقابل پیشبینی باشم.
‫دانشجوها!
‫باید هشت‌تا صف ۱۰ نفره تشکیل بدین. ‫بجنبین. بیاین اینجا. همین حالا.
‫- خونواده‌ها دیگه برن. ‫- خدا ببخشدتون.
‫هشت صف ۱۰ نفره، ‫بجنبین.
‫هم‌فاصله.
‫یه صف تکی باید جلو قرار بگیره. ‫یه صف افقی.
‫من سروان اکتاویو روماندیا هستم.
‫مسئول واحد زنان نیروی انتظامی.
‫اگه دارین لبخند می‌زنین
‫واسه اینـه که خوب به این قضیه فکر نکردین.
‫به سمت‌ راستی‌تون نگاه کنین.
‫سلام کنین. ‫سلام کنین.
‫حالا فرض کنین که روی زمین خوابیدن.
‫یه تیر به شکم‌شون خورده.
‫دارن التماس می‌کنن ‫ جلوی خون‌ریزی‌شون رو بگیرین.
‫اما نمی‌تونین.
‫چون دیگه مُردن.
‫حالا برین پیش مامانش و توضیح بدین که ‫چرا دخترش مُرده اما شما زنده‌این.
‫بعدش هم تا زمانی که بر اثر حمله‌ی قلبی ‫می‌میرین، با عذاب وجدانش زندگی می‌کنین.
‫فکر کردین شغل باحالیـه؟
‫به‌خاطر یه حقوق تخمی تیر می‌خورین.
‫فکر می‌کنین توی خونه ‫براتون احترامی قائل نیستن؟
‫پس هنوز هیچی ندیدین.
‫اما لازم نیست اینطوری باشه.
‫می‌تونین همین حالا برگردین خونه‌هاتون.
‫و به این فکر کنین که نزدیک بود ‫تصمیم خیلی احمقانه‌ای بگیرین.
‫به باهوش‌ها لحظه‌ای وقت میدم ‫تا تجدیدنظر کنن.
‫گفتم آموزش‌شون بدی عوضی ‫نه این که بترسونی‌شون.
‫مگه نمی‌خوای تو ۲ هفته ‫ ۱۶ تا پلیس بهت تحویل بدم؟
‫نه ماریا... ‫نرو، خواهش می‌کنم.
‫اینطوری میشه.
‫حالا که از شر باقی‌مونده‌ها خلاص شدیم ‫برین به سربازخونه‌ها.
‫صبح کارمون رو شروع می‌کنیم.
‫از آشنایی باهاتون خوشوقتم. ‫ماریا دلا توره.
‫آنجلس کروز.
‫واسه چی اومدین اینجا؟
‫چون اجاق گازمون خراب شده بود.
‫خب، من واسه این اومدم که... ‫فکر می‌کنی دیوونم ولی...
‫می‌خوام زندگی زناشوییم رو نجات بدم.
‫همسرتون پلیسـه؟
‫نه، نه، منظورم این بود که...
‫شما شوهر دارین؟
‫مادربزرگ دارم.
‫به‌خاطر این باهاش زندگی می‌کنم که پدرمادرم ‫ توی یه دزدی از بانکی که توش کار می‌کردن
‫توی تاریخ سوم مارس ۱۹۴۷ کشته شدن.
‫خدای من، ‫واقعاً متاسفم.
‫چرا؟ ‫تو که نکشتی‌شون.
لازم نیست بپرسم که .واسه چی اومدی اینجا
‫توی خونمـه. اسمم گابیناس. ‫از آشناهایی باهات خوشحال شدم.
‫والنتینا.
‫باورت میشـه اینجاییم؟ ‫بالاخره قراره پلیس بشیم.
‫اهانت نباشه ‫اما من همیشه حالم از پلیسا بهم می‌خوره.
‫خب چرا اومدی اینجا؟
‫تا عوضش کنم.
‫نگاه‌ها رو به جلو.
‫می‌دونم بعضی‌هاتون فکر می‌کنین که ‫با اینجا اومدن،
‫دارین تو یه جنبش شرکت می‌کنین.
‫کیرم تو جنبش‌تون!
‫شما فقط به‌خاطر یه چیزی اینجایین.
‫آموزش ببینین تا افسر پلیس بشین.
‫چه مَرد باشین و چه زن و ‫چه یه درخت نخل تخمی باشین، برام مهم نیست.
‫اسم.
‫ماریا النا دلا توره، قربان.
‫بیا جلوی صف.
‫بجنب.
‫ببخشید دیر کردم.
‫می‌خواین مثل مردها باهاتون رفتار بشه؟
‫مراقب باشین که چی از خدا می‌خواین.
‫آزاد.
‫الان!
‫بجنبین، ۲۰ تا شنا.
‫نگه دارین، زانوها بالا، ‫کمر هم بالا.
‫باید قوی‌تر باشین. ‫مگه نمی‌خواین افسر پلیس بشین؟
‫باید شخصیت گذشته‌تون رو بذارین کنار.
‫باید پوست بندازین.
‫شنیدی که چی گفت.
‫بیا پوست بندازیم. ‫بجنب.
‫زندگی‌ای که بیرون اینجا دارین رو ‫فراموش کنین.
‫نه زنِ خانه‌دارین. ‫نه مادرین.
‫دانشجوی افسری هستین.
‫بریم!
‫بجنبین!
‫بدویین!
‫بدو هررا. ‫قوی باش!
‫نگه دار!
‫یه لحظه.
‫دانشجو ماریا دلا توره.
‫بیا اینجا لطفاً.
‫بجنب!
‫اینجا.
‫به همکارات نگاه کن.
‫معمولاً این لحظه باید برین شام بخورین.
‫اما از اونجایی که دانشجو ماریا دلا توره ‫امروز صبح دیر اومد،
‫۱۰ دور دیگه باید بزنین.
‫بلند شین.
‫بدویین! ‫بجنبین!
‫بدویین! ‫عجله کنین!
‫بجنبین!
‫اگه یه بار دیگه دیر کنی،
‫با صورت سرخاب سفید‌آبیت ‫ کف زمین رو تِی می‌کشم.
‫بجنب!
‫بلند شین! بلند شین! ‫یالا!
‫استاد.
‫همونطور که همه‌ می‌دونن ‫ماری‌جوآنا میزان خشونت رو کاهش میده.
‫این‌ها رو از تجربه میگی؟
‫هفت نمونه از مواردی که ‫به‌کارگیری زور مجازه.
‫برای جلوگیری از خطر جدی ‫و خطری که جدیـه.
‫شکستن مقاومت کسانی که ‫با هرنوع از دستورات فوری پلیس که
‫نیازمند اطاعت فوریـه، سرپیچی می‌کنن.
‫برای محافظت از کسانی که ‫در خطر جدی و غریب‌الوقوع هستند.
‫این هفت‌‌تا.
‫هررا. ‫خوبـه.
‫کروز. ‫مثل همیشه عالی.
‫دلا توره، ‫از تو بیشتر انتظار داشتم.
‫کاماچو، تو باید خونه می‌موندی.
‫بلند شین! بلند شین! ‫بجنبین!
‫راست، چپ، راست.
‫توی صف بمونین! ‫بمونین!
‫بلند شین! بلند شین!
‫با خبری فوری این برنامه رو قطع می‌کنیم.
‫شب گذشته، کشور عزادار مرگی شد ‫که نباید اتفاق می‌افتاد.
‫پیکر بی‌جان نورا منندز،
‫پنجمین قربانی هیولای «لُخت‌کن» تلالپانی،
‫در استخر داشنگاهی که شب‌‌ها ‫ در اون کار می‌کرد، پیدا شد.
‫نورای ۲۱ ساله که اهل چولولای پوئبلا بود، ‫با رویای دامپزشک شدن
‫به مکزیکو سیتی آمده بود.
‫و حالا اون رویا دیگه از بین رفتـه
‫دختران، خواهران و مادران ‫دارن به شکلی بی‌رحمانه‌
‫توسط هیولایی سلاخی میشن که تا ‫کسی کاری نکنـه، دست از کارهاش برنمی‌داره
‫این وضعیت باید متوقف بشه.
‫شهروندان این سوال رو از پلیس دارن که
‫«چه زمانی این قاتل ‫به پشت‌ میله‌های زندان میفته؟»
‫فقط می‌تونیم امیدوار باشیم قبل این که ‫جان زن دیگه‌ای از دست بره، این اتفاق بیفته.
‫پنجاه و هفت؟
‫نقطه‌ اعشار چی؟
‫پونصد و هفتاد.
‫کی داره میاد؟
‫بابا.
‫- دلتون برام تنگ شده بود؟ ‫- چطور بود؟
‫- عالی بود. ‫- بچه‌ها...
‫میشه لطفاً برین اتاق‌تون؟
‫باید با باباتون حرف بزنیم.
‫بله.
‫- میشه یه لحظه بیای اینجا؟ ‫- بله.
‫می‌خوای بشینیم تا صحبت کنیم؟
‫ماریا کجاس؟
‫فرار نکن. ‫باهاش رو در رو شو.
‫- اوله! ‫- بجنب!
‫خودت رو آزاد کن لعنتی!
‫بجنب ماریا! ‫خودت رو آزاد کن!
‫تو می‌تونی ماریا! ‫لعنتی!
‫خودت رو از چنگش بکش بیرون! ‫به من نگاه کن!
‫خودت رو آزاد کن. ‫من رو نگاه کن! خودت رو آزاد کن!
‫یا خود خدا.
‫گابینا!
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫میشه لطفاً حرف بزنیم؟
‫- حرف بزنیم؟ ‫- آره.
‫امکان نداره. ‫با همدیگه میریم.
‫هررا.
‫تو نباید اینجا باشی.
‫ببین روماندیا. ‫یه لطفی بکن.
‫دخالت نکن.
‫خواهر کوچیکمـه که نباید اینجا باشه.
‫چی با خودت فکر کردی؟
‫نمیشه یه کاری بکنی؟
‫اگه درگیر بشم ‫برای خودش بدتر میشه.
‫خواهش می‌کنم گراردو. ‫فقط یه کوچولو مونده قبول شم.
‫لعنت بهش، گابینا!
‫چرا نمی‌فهمی؟
‫به بابا دروغ گفتی.
‫می‌دونی اگه بفهمه ‫چی‌کار می‌کنـه؟
‫تو می‌تونی بهش توضیح بدی. ‫به حرفت گوش می‌کنـه.
‫امکان نداره. ‫راه بیفت.
‫من جایی نمیام.
‫خوب به کاری که ‫داری می‌کنی فکر کن گابا.
‫من جایی نمیام.
‫خودت بهش میگی.
‫من نمیگم.
‫فقط خودتی و خودت، گابا.
‫دانشجوها.
‫از سر راهم برین کنار.
‫هیچ تلاشی نکرده تا باهام حرف بزنـه.
‫چه انتظاری داشتی؟
‫اومد خونه و تو اونجا نبودی.
‫مامان، لطفاً طرف اون رو نگیر. ‫همیشه همین کار رو می‌کنی.
‫اونـه که باید این وضع رو درست کنـه.
‫من که بعید می‌دونم.
‫چیزی بهت نگفت؟
‫می‌ترسم هروقت این هوست خوابید...
‫هوس؟ ‫اون این حرف رو زد؟
‫مگه غیر از اینـه؟
‫دانشجوها. ‫لطفاً بشینین.
‫می‌خوام ورودتون به آخرین مرحله ‫از آموزش‌تون رو خوشامد بگم.
‫قراره سوار یه هواپیمای نظامی ‫با سرعت ۲۰۰‌کیلومتر بر ساعت بشیم.
‫وقتی به ارتفاع ۳ کیلومتری رسیدیم،
‫ازش می‌پرین.
‫سرعت تقریبی سقوط‌تون ‫ از ۲۰۰ الی ۴۳۰ کیلومتره.
‫نترس.
‫طبق آمار، احتمالا خفه شدن با غذا
‫۱۰۰‌برابر بیشتر از مردن ‫ به‌خاطر پریدن از یه هواپیماس.
‫برای قبولی در این دوره ‫لازم نیست کار خاصی بکنین.
‫فقط یه قدم کوچیک مونده.
‫دانشجوها! ‫به جای خود!
‫افسر پلیس بودن یعنی ‫ وقتی لباس فرم‌تون رو تن‌تون می‌کنین،
‫زندگی‌تون رو به دست سرنوشت می‌سپارین.
‫ردیف اول.
‫وایسین سر جاتون!
‫قلاب‌تون رو وصل کنین!
‫همین حالا!
‫راه بیفتین!
‫به جای خود! ‫بپرین!
‫راه بیفتین!
‫ردیف دوم!
‫وایسین سر جاتون.
‫قلاب‌هاتون رو وصل کنین!
‫راه بیفتین!
‫بپرین!
‫بجنبین، بپرین!
‫برین!
‫دلا توره. بپر!
‫نه!
‫منظورت چیـه که نه؟
‫گفتم بپر!
‫نه!
‫- بجنب! راه بیفت! ‫- نه.
‫- نه، نه، نه. ‫- بجنب.
‫برو دیگه!
‫- بپر! ‫- نمی‌تونم!‌ نمی‌تونم.
‫واسه‌ی چی؟!
‫چون من یه مادرم.
‫تو دانشجوی افسری هستی، ‫نه یه مادر!
‫نه! ‫من مادرم!
‫- اگه نپری، قبول نمیشی. ‫- مهم نیست!
‫پس واسه چی سوار هواپیما شدی؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا، می‌دونی! ‫واسه چی؟
‫چون این یه هوس نبود!
‫پس ثابتش کن!
‫باشه. خیلی‌خب. ‫باشه.
‫باید اعتراف کنم. ‫واقعاً غافلگیرم کردین.
‫همونطور که می‌دونین
‫این برنامه فقط ۱۶ دانشجوی افسری رو ‫می‌پذیره.
‫پس اگه اینجایین
‫به این معنیـه که موفق شدین.
‫تبریک میگم.
‫آفرین جنگجوها!
‫ماریا.
‫برو سالن غذاخوری.
‫خوشگل شدی.
‫باید زودتر میومدم.
‫نمی‌دونم چرا نیومدم. ‫آدم احمقی‌ام.
‫تو این موقع، ‫تونستم به خیلی چیزا فکر کنم.
‫فهمیدم که نمی‌خوام از دستت بدم.
‫با میگل حرف زدم.
‫و ازش خواستم تا ‫پروژه‌ی آکاپولکو رو جای من برداره.
‫دیگه سفر نمیرم.
‫می‌خوام..
‫می‌خوام باهات باشم.
‫و می‌خوام ازت تشکر کنم.
‫چون با انجام این کارا
‫بهم کمک کردی تا واضح‌تر به چیزها نگاه کنم.
‫دوستت دارم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫بریم خونه. ‫وسایلت رو میارم.
‫بریم.
‫چیشده؟
‫وقتی بچه بودم ‫فقط نمی‌خواستم یه کارآگاه بشم.
‫همه‌ی فکر و ذکرم بود.
‫هرکتابی که به دستم می‌رسید رو می‌بلعیدم.
‫اوناییش موردعلاقم بودن که ‫درمورد کارآگاه موریتا بودن.
‫رو جلد تک‌تک‌شون ‫دامن و موی بلند می‌کشیدم.
‫کارآگاه ماریا.
‫همه‌ی اون‌ها رو گذاشتم کنار تا ‫زندگیم رو با تو شریک بشم.
‫با این حال خسته شدی.
‫نه.
‫- نه، خسته نشدم. ‫- همش تقصیر تو نیست.
‫من هم خسته شدم. ‫از دست خودم.
‫به گمونم دیگه نیستم.
‫می‌خوام قبول بشم.
‫می‌خوام پلیس بشم.
‫پس خونواده‌مون چی میشه؟
‫می‌تونم جفت‌شون باشم.
‫والنتینا کاماچو مورالس.
‫ماریا کاماچو دلا توره.
‫می‌بینی؟ ‫پلیس‌های زن.
‫پول نمی‌گیری که تلویزیون تماشا کنی.
‫بله فرمانده.
‫و در آخر...
‫مایلم تا از بانوی اول کشور دعوت کنم ‫تا بیان به پشت تریبون.
‫ماریا استر زونو.
‫مچکرم امیلیو.
‫امروز درحال تاریخ‌سازی هستیم.
‫می‌تونی منتظرم بمونی؟
‫نه، الان هم دیرم شده و ‫تو هم همیشه میگی سروقت بیام.
‫فقط اگه بهم بگی که ‫چرا دیر کردی.
‫شهر خیلی خطرناک شده.
‫پائولا.
‫زنان، مرتکب هیچ اشتباهی نمیشن.
‫امن و امان نگه داشتن این شهر ‫کار خطرناکیـه.
‫کسانی هستن که تلاش می‌کنن ‫ جلومون رو بگیرن.
‫بهمون آسیب بزنن.
‫اما من مطمئنم که
‫زنانی که امروز نشان‌شون رو دریافت کردن
‫بهترین‌های این شهرن.
‫و این رو خطاب به کسانی میگم که ‫نمی‌خوان ما اینجا باشیم
‫«وقتشـه که قبول کنین. ‫زمونه داره عوض میشه.»
‫به نیروی انتظامی مکزیکو سیتی خوش اومدین.
‫« آنچه خواهید دید پس از تیتراژ »
‫« به یاد لین فنچتاین عزیز »
‫« زنان آبی‌پوش »
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫آنچه در قسمت بعد خواهید دید...
‫شما در شهر، ‫نماینده‌‌ی نیروی انتظامی و پلیس هستید.
‫همیشه باید لبخند بزنید! ‫بخندید ببینم.
‫می‌خوام درخواست مفقودی بدم.
‫اما همین دیروز دیدینش دیگه، درسته؟
‫امروز عصر جسد یکی رو توی پارک پیدا کردیم.
‫تو حق نداری کسی رو بازجویی کنی. ‫تو کاراگاه نیستی.
‫« زنان آبی‌پوش »