دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie ::.. ..:: ZedMovie ::..
‫سیزدهم اکتبر سال 1972،
‫یک هواپیمای اهل اروگوئه ‫در رشته‌کوه «آند» سقوط کرد
‫چهل نفر از ما مسافرین ‫و پنج عضو خدمه
‫سوار بر هواپیما بودیم
‫به گفتۀ بعضی‌ها یک حادثۀ غم‌انگیز بوده
‫به قولی هم معجزه به حساب میاد
‫ولی واقعاً داستان از چه قراره؟
‫وقتی به امون خدا رها می‌شید، ‫چه اتفاقی رخ می‌ده؟
‫وقتی که لباسی ندارید ‫و از سرما می‌لرزید؟
‫وقتی هیچ آذوقه‌ای ندارید ‫و دارید از گرسنگی تلف می‌شید؟
‫جواب این سوال‌ها توی همین رشته‌کوهه
‫باید به گذشته برگردیم
‫تا جواب همۀ سوالاتـمون رو پیدا کنیم
‫«شهر مونته‌ویدئو، اروگوئه» ‫«اکتبر سال 1972»
‫بریم! بیاید بابا!
‫یالا رفقا! آره! عجله کنید! ‫راستِ کارِ خودمونـه!
‫توپ مالِ ماست! حمله کنید!
‫ایولا کریستینز!
‫بجنبید کریستینز! حمله کنید!
‫بیا ببینم! بریم! بریم!
‫بجنب بگیرش!
‫بگیر روبرتو!
‫بنداز واسه ناندو!
‫پاس بده روبرتو!
‫- بده ناندو! ‫- یالا!
‫بندازش! پاس بده روبرتو!
‫پاس بده!
‫مثلاً گفتیم پاس بده
‫چهار تا بازیکن جلو سرت بودن ‫نمی‌شد پاس بدم
‫- چرا می‌شد، خیلی ذهنت رو درگیر کردی ‫- نباید خیلی فکر کنی، بلکه عمل کنی
‫- حرکتِ بهتری نمی‌تونستی بزنی ‫- منظورت بدتره دیگه؟
‫حالا یه بار خرابکاری کردم دیگه! ‫پارسال که به لطفِ من جام رو بُردیم
‫به لطفِ تو؟
‫بسه دیگه، بسه بابا! تمومش کنید!
‫هی به چی می‌خندید الان؟ ‫امتیاز امروزمـون؟
‫روبرتو مگه تو بهم اعتماد نداری؟
‫پس وقتی می‌گم پاس بده، ‫حرف گوش کن دیگه، خب؟
‫وقتی هم که می‌گم هزینۀ سفر رو تا امروز تسویه کنید، ‫یعنی باید امروز تسویه کنید دیگه!
‫خب؟ هنوز نصفِ هواپیما خالی مونده ‫پسرخاله‌ت میاد دن؟
‫- آره، چهار نفریـم ‫- اینم از هزینۀ ما
‫بدون پاکت آوردی؟ ‫احسنت به تو کوکو
‫- نه ‫- دیگه کی؟
‫دوست‌های تو پایه‌ن گاستون؟
‫- آره، راضیـشون کردم ‫- مطمئنی؟
‫آره، آره، آره ‫البته به جز یکیـشون
‫گفت: «تو فرزند عزیز من هستی»
‫و بلافاصله، روح خدا، ‫عیسی را به بیابان بُرد
‫و در آنجا 40 روز تنها ماند،
‫در این مدت شیطان او را وسوسه می‌کرد
‫شیطان گفت:
‫«اگر این سنگ‌ها را تبدیل به نان کنی، ‫ثابت خواهی کرد که فرزند خدا هستی»
‫اما عیسی به او گفت: ‫«نان نمی‌تواند روح انسان را سیر کنید»
‫پیشت!
‫پانچو
‫پانچو!
‫...و به ایشان داد و گفت: ‫«بگیرید، این بدن من است»...
‫پانچو، واسه نوماست ‫واسه نوماست
مرگت را اعلام می‌داریم و رستاخیزت را گواهیم
تا دوباره بازگردی مسیح
‫بگیر آلفردو
‫هی! پسرجون!
‫بیا، بیا، بیا اینجا
‫این کاغذ رو دست به دست ‫برسونید به پانچو که اونجا نشسته
‫ممنون
‫پیشت نوما
‫ببخشید، می‌شه این کاغذ رو بدید بهش؟
‫گاستون
‫بیا بریم شیلی پسر!
‫ما قشر کارگر و دانشجو، ‫متحد در کنار هم می‌ایستیم!
‫نخیر، آخرین آزمون حقوق تجارتـه
‫- نمی‌تونم بیام ‫- بابا بیخیال، اون که در هر صورت عقب می‌افته
‫- اونم دو هفته، یه نگاه به بیرون بنداز! ‫- مسئله آزمون نیست
‫- راگبی برام مهم نیست ‫- راگبی؟ راگبی آخرین چیزیه که بخاطرش داریم می‌ریم
‫داریم با 45 دلار می‌ریم سانتیاگو توی شیلی ‫عمراً بلیط از این ارزون‌تر پیدا کنی
‫- عمراً! ‫- تو خواب هم نمی‌بینی!
‫می‌دونی این چیه؟
‫شمارۀ همۀ دخترهایی که اونجا دیدیم، ‫توی این برگه نوشته.
‫- گراسیلا... ‫- جذاب
‫- سیلویا... ‫- پُر از ظرافت
‫- بیاتریز... ‫- یه شیرزن
‫- نلیدا... ‫- نه، اون نه
‫چی چی؟ نلیدا که معرکه‌ست ‫گمشو ببینم
‫نلیدا بدجور حالت رو گرفت، ‫یه کاری کرد همه جای این شهر زار زدی
‫- هی! چته تو؟ ‫- نه، نه...
‫پیشت بمونه ‫نذاری گاستون دست بزنه
‫باشه؟ بیا بریم یه نوشیدنی دیگه بزنیم ‫بجنب
‫- وایسا ببینم، چته تو؟ ‫- آروم باش
‫تو رو خدا نذار با این مشنگ‌ها تنها سفر برم ‫خواهش می‌کنم، التماست رو می‌کنم
‫نمی‌تونی گولـم بزنی پانچو
‫- می‌خوای یه دلیل خوب بیارم واسه اومدنت؟ ‫- آره
‫واقعاً دلم می‌خواد که بیای
‫چون تا چند ماه دیگه که فارغ‌التحصیل بشی، ‫دیگم همیشۀ خدا سرکاری
‫بهترین وکیلِ مونته‌ویدئو می‌شی ‫و مایۀ افتخار و سربلندیِ مایی
‫ولی زندگی‌های ما یه جور دیگه‌ست
‫شاید اصلاً این آخرین باری باشه ‫که با همدیگه هم‌سفر بشیم، ها؟
‫می‌خوای اشکم رو دربیاری پسر؟
‫ما قشر کارگر و دانشجو، ‫متحد در کنار هم می‌ایستیم!
‫شبتون بخیر
‫پسر من کیه؟ ‫حالت چطوره رفیق؟
‫پهلوون
‫تو چی می‌گی؟
‫به نظرت بریم؟
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie ::.. ..:: ZedMovie ::..
‫ساعت 8 صبح پنجشنبه‌ست، ‫صدای ما رو از مونته‌ویدئو می‌شنوید
‫الاغ!
‫بنده برچ روپنیان از رادیو ایندیپندنسیا هستم
‫اومدیم که پیش‌بینی آب‌وهوای آفتابی و
‫لذت‌بخشی رو بهتون اعلام کنیم
‫تا آخر هفتۀ بهتری داشته باشید
‫وای پانچیتو
‫روزتون بخیر
‫عزیزم می‌تونی پسرها رو پیدا کنی؟
‫نوما!
‫هی
‫برو که رفتیم
‫کانسا! روبرتو کانسا!
‫الکسیس، الکسیس اونیر!
‫انریکه پلاترو
‫فیلیپ ماکیریاین
‫فرانسیکو آبال، پانچو
‫خداحافظ
‫- خدانگهدارتون ‫- خیله‌خب، بریم
‫خداحافظ
‫- مودب باشید ‫- باشه
‫- باشه؟ ‫- مامانی رو ببوس
‫- می‌بینمتون! خداحافظ، دوستتون دارم ‫- دوست دارم مامان، دلمون برات تنگ می‌شه
‫یک، دو
‫- لبخند بزن خاویر ‫- سه
‫«فرودگاه کراسکو، اروگوئه»
‫- گرفتم ‫- بریم
‫باریکلا!
‫صدای کلیک‌ش رو شنیدی؟
‫- آره، شنیدم ‫- عالیه
‫رفیق!
‫من نوما تورکاتی هستم!
‫24‏ سالمه
‫خیلی خوبه که این بچه‌ها ‫همچین فرصتی بدست آوردن
‫به اطرافم که نگاه می‌کنم، ‫می‌بینم کسی رو اینجا نمی‌شناسم...
‫ولی با این حال، ‫همه‌شون واسه‌م آشنان
‫اکثریت مثل خودم کم‌سن‌وسال‌ان
‫لب ساحل در آغوش گرم خونواده بزرگ شدن
‫هی!
‫بعضی‌هاشون حتی ‫اولین سفر دور از خونه‌شونه
‫بشین! بس کن کارلیتوس! ‫بشین دیگه!
‫بدو!
‫آره، خیلی بااستعدادی تو ‫بشین
‫خیلی خفنی
«قایقی در سواحل مونته‌ویدئو غرق شد»
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie ::.. ..:: ZedMovie ::..
‫توی دوربین رو نگاه کن کوکو
‫قشنگ شد
‫هی! هی دیگو! بیا!
‫هی عجب دستی آوردی پسر
‫رفیق، پسرخاله‌ت...
‫وای! گمونم امروز کوسه گرسنه‌ست
‫منظورت رشته‌کوهـه؟
‫راسته که می‌گن این رشته‌کوه‌ها ‫هرچیزی که از بالاشون رد بشه رو پایین می‌کشن؟
‫آره، واقعاً
‫بادهای گرم آرژانتین
‫با هوای سرد کوهستان برخورد می‌کنن
‫و باعث ایجاد مکش می‌شه
‫نه، شوخی می‌کنی دیگه
‫شوخی چیه ‫بخاطر همینه که هواپیما تکون می‌خوره
‫ولی خب، ما فکر همه‌جا رو کردیم
‫نگاه کن
‫اینجا رشته‌کوهه
‫حالا، ما باید از این طرف بریم
‫ولی مسیرمون مستقیم نیست
‫ببین، نمی‌شه به همین راحتی از بالاش عبور کرد ‫رشته‌کوهِ بزرگیه
‫بخاطر همین هم باید تا جنوب بریم، ‫تا یه گذرگاه پایین‌تر پیدا کنیم که بتونیم از بالاش رد بشیم
‫دورش که بزنیم، به شیلی برسیم، ‫از سمت شمال به کوریکو می‌ریم
‫و ده دقیقه زمان می‌بره ‫تا توی سانتیاگو فرود بیایم
‫مسافرین عزیز، توجه فرمایید ‫لطفاً کمربندهای ایمنی خود را ببندید
‫- تا چند دقیقۀ دیگر به سانتیاگو می‌رسیم ‫- برو کارت‌بازیت رو بکن، خب؟
‫آرتورو!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫خانم‌ها و آقایون، ظهر همگی بخیر ‫بنده خلبانـتون ژنرال کارلوس پائز هستم
‫لطفاً همگی کمربندهای ایمنی خود را ببندید
‫نباید جسدهاتون ‫توی آند پخش‌وپلا بشه
‫لطفاً خطوط هوایی ما رو ‫به دوستانتـون معرفی کنید!
‫بشین! بشین!
‫همونجا بمون
‫- آفرین! ‫- کارلیتوس! کارلیتوس!
‫بس کنید ‫کمربندهاتون رو ببندید، خب؟
‫برید جلو ‫باید اینجا بشینم
‫یالا
‫بشینید ‫من همینجام
‫هی! چی شده؟ ترسیدی؟
‫مراقب باش خاویر ‫دستـم رو بگیر
‫ناندو، ناندو ‫کمربندت رو ببند
‫- نه! برگرد سرجات، بشین ‫- باید برم اونجا
‫ناندو! ناندو!
‫- سوسی! ‫- از جات بلند نشو!
‫شتاب رو افزایش بدید!
‫نه، نه!
‫- ای پدر ما که در آسمانی... ‫- نمی‌خوام اینجا بمیرم!
‫درورد بر تو ای مریم، پُر از نعمت...
‫گاستون!
‫دستت رو بده به من روبرتو
‫من اینجام!
‫ادواردو، ادواردو، ادواردو
‫- هیس ‫- مارسلو
‫آره پسر، آره من اینجام، اینجام
‫نمی‌خوام دیگه کسی بمیره!
‫بذاریدش جلوی دیوار ‫خیله‌خب، عالیه. بلندش کنید
‫آفرین، ازت می‌خوام که نفس بکشی ‫آروم باش، آروم باش، حالا نفس بکش
‫تو چشم‌هام نگاه کن ‫تو چشم‌هام نگاه کن، من دانشجوی پزشکی‌ام
‫من روبرتوئم، اسم تو چیه؟
‫- آلوارو ‫- آلوارو چی؟
‫آلوارو... آلوارو...
‫لطفاً بیدار شو!
‫خلبان زنده‌ست! بیاید کمکـم کنید
‫خلبان زنده‌ست!
‫بیا گوستاو
‫با شمارش من خب؟ یک، دو، سه
‫بیا از این طرف
‫«روز 1اُم» ‫«13‏ اکتبر سال 1972»
‫همینجا
‫هیچی، حتی یه چراغ هم روشن نمی‌شه
‫ازت می‌خوام که بهم بگی ‫رادیوش چطوری کار می‌کنه
‫چی؟ چی رو بزنم؟
‫الو؟ ما توی کوهستان سقوط کردیم ‫ما اهل کشور اروگوئه‌ایم
‫ما توی کوهستان سقوط کردیم ‫کسی می‌شنوه؟
‫اصلاً سالم هست؟
‫- ها؟ چی؟ ‫- کوریکو رو رد کردیم
‫یعنی چی؟
‫کوریکو رو رد کردیم
‫کوریکو چی؟
‫دوباره بگو، یالا
‫هی!
‫خدا... خدا به دادتون برسه
‫شب مثل یک تله ما رو به دام انداخت
‫در عرض چند دقیقه، ‫دمای هوا 30 درجه کاهش پیدا کرد
‫از سقوط هواپیما جون سالم به در بُردیم، ‫ولی این سرما از پا درمیارتـمون
‫تا جایی‌که می‌شد چفتِ همدیگه بودیم
‫مُرده و زنده... هم توفیری نداشت
‫قراره برم خونه
‫پاسپورتت! پاسپورتت رو بده! ‫پاسپورتت!
‫دستم رو محکم‌تر بگیر
‫این وضعی شب رو سَر کردیم
‫هیچکس خوابش نبره‌ها! ‫وگرنه از سرما یخ می‌زنید!
‫- زخمی‌ها جیغ و فریاد می‌کشیدن ‫- بیخیال!
‫بقیه هم همینطور
‫ولم کن! مامانی!
‫مامان!
‫من رو بگیر
‫محکم‌تر پانچو
‫کمکم کنید، کمکم کنید
‫کمک
‫کمک!
‫هنوز زنده‌ایم پانچو
‫بازم دارید؟
‫می‌دونیم کجاییم؟
‫نه، هنوز نه
‫مارسلو، سه نفر دیگه هم مُردن ‫پانچو آبال و مارتینز لاماس
‫و اون خانمی که جیغ می‌کشید
‫دُم هواپیما که کَنده شد، ‫گاستون هم پرت شد بیرون
‫پسرعموم دنیل، ‫گایدو و الکسیس هم همینطور
‫احتمالاً ناندو دووم نیاره
‫خواهرش واقعاً ضعیف شده
‫جایی برای نگهداری از زخمی‌ها نداریم
‫بیاید یه جایی توی هواپیما درست کنیم
‫صندلی‌ها رو دربیاریم ‫تا همه داخلش جا بشیم
‫عجله کنید رفقا، بدویید
‫باید زخمی‌ها ‫رو اولویت‌بندی بکنیم
‫پس بیاید این طرفِ هواپیما رو مرتب کنیم ‫خورشید از اینور می‌تابه
‫هرکسی که زخمی شده رو می‌بریم اونجا ‫و تا جایی که توان داریم بهشون کمک می‌کنیم
‫- پلاترو! ‫- بله؟
‫هرچیزی که فکر کردی ممکنه به درد بخوره ‫رو بذار توی چمدون، باشه؟
‫توی چمدون‌ها رو بگرد ‫شاید غذایی چیزی پیدا کنی
‫هرچیزی که پیدا کردی ‫رو بریز توی یه کیفِ جدا
‫بابی، بابی
‫جسدها رو چیکارشون کنیم؟
‫می‌بریمشون اون طرف
‫تا تیم امداد از راه برسه
‫یوجینا دولجی د پارادو - 50 ساله ‫گرازیلا گومیلا د ماریانی - 43 ساله
‫دانته لاگوارا - 41 ساله
‫استر هورتا د نیکولا - 40 ساله ‫فراسیسکو نیکولا - 40 ساله
‫جولیو فرادز - 39 ساله ‫جولیو مارتینز لاماس - 24 ساله
‫فیلیپ ماکیریاین - 22 ساله ‫فرانسیسکو «پانچو» آبال - 21 ساله
‫فرناندو واسکز - 20 ساله ‫کارلوس والتا - 18 ساله
‫بیا، یه دونه بردار خب؟
‫باید جیره‌بندی بکنیم
‫هی!
‫کمک!
‫- کمک! ‫- هی!
‫این جاییم!
‫«روز دوم» ‫«14‏ اکتبر 1972»
‫- وایسا ببینم ‫- نه، بزرگتر از این نیست؟
‫- اون یکی هست. روی! ‫- نه! بهش دست نزن
‫ببین پارچه‌ای، پالتویی، ‫لباسی چیزی پیدا می‌کنی؟
‫بیا، بگیرش
‫بجنب
‫- دنبال پارچه باش، لباس... ‫- اون یکی رو بده من
‫کوکو! این یکی رو بردار، بزرگ‌تره
‫امشب قراره چند نفر جون بدن؟
‫قرار نیست کسی بمیره کارلیتوس
‫قول می‌دم
‫پانچو! بازم کیف بده!
‫بیا همۀ منافذش رو بپوشون ‫که سرما زیاد وارد نشه
‫مارسلو
‫دارن میان
‫فردا می‌رسن
لیوانِ فیتو استراوچ مثل مارسلو هیچ نیمۀ پُری نداره
‫پسر عاقلیـه
‫خلاف حرفِ کاپیتانش قدمی برنمی‌داره
‫ولی شاهدِ چیزیه که خوش‌بینانه نیست
‫زندگی توی این منطقه ممکن نیست
‫ما هیچ جایی توی این نقطه از دنیا نداریم
‫«روز سوم» ‫«15‏ اکتبر سال 1972»
‫ناندو، ناندو
‫نه، نه، وای ناندو... نکن
‫لعنتی
‫- بیا، اینو بگیر ‫- بده به من، ممنون
‫صدات رو نمی‌شنوم
‫چی شده؟
‫هواپیما سقوط کرده
‫خواهرم کجاست؟
‫سوسی؟
‫سوسی اون طرف داره استراحت می‌کنه
‫مامانـم کجاست؟
‫مادرت فوت کرد ناندو
‫- خداحافظ بابا ‫- دوشنبه می‌بینمت، مراقبشون باشی‌ها
‫باشه، باشه
‫متوجه شدم
‫- چند وقته که اینجاییم؟ ‫- سه روز شده
‫ما رو دیدن؟
‫بده‌ش به من
‫هی!
‫- اینجاییم! ‫- هی! بال‌هاش تکون خورد! دیدنـمون!
‫- دیدنـمون! ‫- بال‌هاش تکون خوردن!
‫اینجاییم!
‫می‌دونید دلم می‌خواد چی بخورم؟
‫یه «چیویتو» از آروسینا
‫یه چیویتوی کاناداییِ پُر و پیمون؟
‫من دلم «میلانسا»ی لاماسکوتا می‌خواد
‫- وای آره، عالیه ‫- سیب‌زمینی هم باشه
‫- منم میلانسا دوست دارم، خیلی خوبه ‫- بهتر از اون نداریم
‫معرکه‌ست، حالا حجم ‫میلانساهای لاماسکوتا رو نگم
‫- سیب‌زمینی.. و کالباس و بیکن ‫- هی
‫نمی‌تونستن یکمی غذا ‫از توی هواپیما بندازن یعنی؟
‫وا چه حرف‌ها می‌زنی
‫اگه همچین بسته‌ای رو پرت کنن، ‫می‌ره زیر برف
‫دیگه دستمون هم بهش نمی‌رسه
‫زخمی‌ها رو بیارید داخل
‫آروم، آروم، باشه
‫حواستون به پاهاش باشه ‫بذاریدش همینجا
‫اینجا جات بهتره آرتورو، آروم
‫داره نزدیک می‌شه
‫چیزی نمی‌بینم
‫- آره، منم همینطور ‫- تو چیزی می‌بینی؟
‫من که نه
‫رشته‌کوه آند گسترده‌ست
‫حتما تیم‌های جستجوشون ‫رو منطقه به منطقه
‫پیش می‌برن
‫دیروز اینجا بودن
‫دیدیم که از بالاسرمون رد شدن
‫امروز صداشون اومد ‫ولی از بالاسرمون رد نشدن
‫حتماً یه جای دیگه رو دارن می‌گردن
‫اگه دارن می‌گردن، ‫پس یعنی ما رو ندیدن
‫دارن میان
‫- باید ایمان داشته باشیم ‫- ایمان؟ چه ایمانی؟
‫جلوی بچه‌ها اینطوری صحبت نکن
‫این حرف‌ها باعث می‌شه ‫که روحیه‌شون رو از دست بدن
‫شما از همه بزرگترید ‫بار این مسئولیت به دوش شماست
‫برای نجاتـمون میان
‫- اینطوری زنده نمی‌مونیم ‫- چقدر وقت داریم؟
‫- قانون سه رو نشنیدی؟ ‫- نه
‫سه دقیقه بدون هوا می‌شه زنده موند،
‫سه روز بدون آب ‫و سه هفته بدون غذا
‫سه هفته بدون غذا؟
‫من الان سه روزه هیچی نخوردم، ‫دارم از گرسنگی می‌میرم
‫شرایط اینجا بدتره‌ها ‫ارتفاع و سرما رو هم حساب کنید
‫سه چهار برابرِ همیشه ‫داریم کالری می‌سوزونیم
‫روک درمورد باتری‌ها بهمون گفته بود
‫توی دُم هواپیمان (مـیـــ.ــرامـــــو.وی را در گ.ـوگـل ســ.ــرچ کنـیـد)
‫به نظرم بهتره بریم اون بالا، ‫همون جایی که هواپیما سقوط کرد،
و به هر طریقی که شده رادیو رو راه بندازیم
‫باید به راهـمون ادامه بدیم!
‫هنوز برف آب نشده!
‫- بیاید از موقعیت استفاده کنیم! ‫- نوما! انرژیت رو نگه دار!
‫دلم نمی‌خواد توی راه برگشت کولت کنم
‫فیتو
‫چی شده؟
‫هواپیما دیده نمی‌شه
‫حتی اگه از بالاسرمونـم رد بشن، ‫چیزی پیدا نمی‌کنن
‫ما برمی‌گردیم!
‫شش روز بدون غذا گذروندیم
‫دیشب هرچیزی که داشتیم رو تقسیم کردیم
‫یه بسته بیسکوئیت بود
‫دیگه چیزی نمونده
‫کارلیتوس اومد پیشم ‫یه چیزی بهم گفت
‫می‌گه ناندو داره دیوونه می‌شه
‫دیشب پا شد رفت پیشش ‫بهش گفت قرار نیست از گرسنگی تلف بشه
‫قرار نیست از گرسنگی تلف بشم
‫که اگه مجبور بشه، ‫حاضره گوشت اجساد رو بخوره
‫اگه مجبور بشم، گوشت جسدها رو می‌خورم
‫من بهش گفتم چارۀ دیگه‌ای نداریم
‫اگه قرار باشه نجات پیدا کنیم، ‫باید زنده بمونیم
‫و برای زنده موندن هم، ‫باید یه چیزی بخوریم
‫مارسلو
‫ما داریم می‌میریم
‫داریم از گرسنگی تلف می‌شیم ‫و خبری هم از کسی نیست
‫- داریم وقتـمون رو تلف می‌کنیم ‫- هفت شبانه‌روز بدون غذا دووم آوردیم
‫اگه چیزی نخوریم، تلف می‌شیم
‫چی بخوریم خب؟
‫زده به سرت روبرتو؟
‫می‌خوای بقیه رو هم مثل خودت بکنی؟
‫بیرون غذا هست
‫بیرون انرژی و پروتئینی که ‫نیاز داریم هست
‫بیکار نشستن و دست رو دست گذاشتن ‫یعنی زده به سرتون!
‫روبرتو!
‫حق با روبرتوئه. مسئله مرگ و زندگیه مارسلو
‫اگه تا دو روز دیگه ‫تیم امداد از راه برسه چی فیتو؟
‫نمی‌شه چند روز دیگه منتظر بمونیم؟
‫- می‌دونی اگه غذا نخوری، چه بلایی سرت میاد؟ ‫- روبرتو!
‫بدنـمون درست مثل یه گیاه خشک می‌شه
‫مغزتم دیگه نمی‌تونی به کار بندازی ‫چون اونم خشک می‌شه مارسلو
‫- ادرار من رنگش سیاهه ‫- آره، مال منم همینطور
‫اگه این کار رو بکنیم...
‫چه بلایی سرمون میاد؟ ‫خدا می‌بخشدمون؟
‫خدا ما رو توی این وضعیت گذاشته ‫خودش می‌دونه که می‌خوایم زنده بمونیم
‫این اتفاق اصلاً ربطی به خدا نداره
‫شرمنده مارسلو
‫از شانسـمونه که الان اینجاییم
‫- شانس بد بوده ‫- گوشته
‫- اون آدم‌ها عزیزانمون‌ان آرتورو ‫- چطوری جسد رو تکه تکه می‌کنید؟
‫کی حاضره انجامش بده؟
‫من
‫من انجام می‌دم
‫- منم همینطور ‫- من که حاضر نیستم آدم بخورم
‫نباید همچین کاری بکنیم
‫خوردنِ گوشت یه مُرده مگه قانونیه؟
‫زندون نمی‌ریم؟
‫- مثل اهدای عضوه دیگه ‫- چته تو؟
‫برای اهدای عضو، ‫شخص باید رضایت کامل داشته باشه
‫این کار جُرمه مارسلو
‫نمی‌شه که بدون رضایت طرف، ‫بگیری از بدنش استفاده کنی
‫- باید یه چیزی بخوریم نوما ‫- حق این کار رو نداریم
‫حق ندارم برای زنده موندنـم ‫به هرچیزی که می‌تونم متوسل بشم؟
‫کی می‌خواد این حق رو از من بگیره؟ تو؟
‫سوسی؟
‫سوسی. نفس بکش سوسی
‫نه، نه، نه، سوسانا
‫سوسانا پاشو. نه، نه. گوستاو!
‫توروخدا کمکم کن گوستاو
‫- سوسانا. توروخدا کمکم کنید! ‫- چی شده؟
‫نفس نمی‌کشه. نمی‌دونم
‫خیله‌خب. پاهاش رو بذار اون طرف ‫من سرش رو نگه می‌دارم
‫روبرتو ‫نفس نمی‌کشه روبرتو
‫- کمکش کن ‫- بیارش اینجا، همینجا
‫کمکم کن گوستاو! عجله کن!
‫- نفس نمی‌کشه ‫- سوسی!
‫کوکو نیکولیچ نامه‌ای ‫برای پدرومادرش نوشت
‫«مادر و پدر عزیزم،
‫حالا که هشت روز از سقوط هواپیما گذشته، ‫این نامه رو برای شما می‌نویسم
‫سوسانا «سوسی» بارادو - 20 ساله
‫توی مکان زیبایی هستیم،
‫اینجا کاملاً پوشیده از برفه ‫و یه دریاچه این نزدیکی‌ها هست،
‫که با آب شدنِ برف‌ها، ‫یخ این دریاچه هم باز می‌شه
‫همگی در سلامتِ کاملیـم
‫در حال حاضر 27 نفر از ما زنده موندن
‫امروز، خواهر ناندو پارادو فوت کرد
‫خیلی دلم براتون تنگه
‫و هر لحظه دست به دعا هستم
‫که اجازه بده برای یک بار دیگه هم که شده، ‫روی ماهتون رو ببینم
‫اینجا شده گورستون
‫من دیگه اینجا نمی‌مونم
‫درد دارم! شکمم درد می‌کنه!
‫می‌دونم مانچو ‫باید آروم باشی
‫- نفس بکش ‫- نمی‌تونم نفس بکشم
‫به من نگاه کن مانچو، بهم نگاه کن ‫نفس بکش
‫- نمی‌خوام! ‫- نفس بکش
‫- نمی‌تونم! نمی‌تونم! کمکم کنید! ‫- چرا می‌تونی
‫بهم نگاه کن و نفس بکش!
‫باید از اینجا برم! ‫دارم خفه می‌شم!
‫نمی‌شه الان بری بیرون مانچو ‫بهم نگاه کن، باید خونسردیت رو حفظ کنی
‫- نمی‌خوام اینجا بمیرم ‫- قرار نیست بمیری
‫- دلم نمی‌خواد اینجا بمیرم! ‫- نمی‌میری مانچو
‫«روز 9اُم» ‫«21‏ اکتبر سال 1972»
‫اگه من مُردم، ‫اجازه می‌دم گوشتم رو بخورید
‫که بتونید جون سالم به در ببرید
‫منم راضی‌ام
‫منم همینطور
‫منم رضایت می‌دم
‫ای پدر ما که در آسمانی، ‫نام تو مقدس باد
‫ملکوت تو بیاید، ارادۀ تو چنان که در آسمان است، ‫بر زمین نیز کرده شود
‫نان کفاف ما را امروز به ما بده
‫و گناهان ما را ببخش
‫چنان‌که ما نیز، ‫آنان که بر ما گناه کردند را می‌بخشیم
‫و ما را در آزمایش میاور، ‫بلکه از شریر رهایی ده. آمین ‫[دعای ربانی دین مسیحیت]
‫ای پدر ما که در آسمانی، ‫نام تو مقدس باد
‫ملکوت تو بیاید،
‫ارادۀ تو چنان که در آسمان است، ‫بر زمین نیز کرده شود
‫نان کفاف ما را امروز به ما بده
‫و گناهان ما را ببخش
‫چنان‌که ما نیز، ‫آنان که بر ما گناه کردند را می‌بخشیم
‫و ما را در آزمایش میاور، ‫بلکه از شریر رهایی ده. آمین
‫ارادۀ تو چنان که در آسمان است، ‫بر زمین نیز کرده شود
‫نان کفاف ما را امروز به ما بده ‫و گناهان ما را ببخش
‫و ما را در آزمایش میاور،
‫بلکه از شریر رهایی ده. آمین
‫شرمنده
‫شرمنده مارسلو
‫خدا می‌بخشه ما رو؟
‫چارۀ دیگه نداریم ‫شرمنده مارسلو
‫اونجوری نگاهم نکن کوچه
‫هیچ جوری نگاهت نکردم
‫پسرعموهای استراوچ ‫کارشون از همه سخت‌تره
‫کاری که هیچکس حاضر به انجامش نیست
‫فیتو جسدها رو انتخاب می‌کنه
‫اون‌ها هم دور از چشم بقیه،
مخفیانه تکه‌تکه‌شون می‌کنن
‫اینطوری نمی‌ذارن بقیه بچه‌ها ‫اعصاب و روانـشون به هم بریزه
‫هی!
‫- چیه؟ ‫- یه چیزی پیدا کردم!
‫یه رادیوئه!
‫خیسِ خیسه
‫بیا روی، درستش کن
‫مایی که حاضر نشدیم لب به گوشتِ اجساد بزنیم، ‫چشم امیدمون به آسمونه
‫دنبال یه نشونه‌ایم
‫چپ یا راست؟
‫ببر بالاتر کوکو
‫اگه می‌خوای بره بالاتر، ‫باید سیم بیشتری داشته باشیم
‫و به یه میله ببندیمش
‫همونجا نگهش دار ‫یکم سمت چپ برو
‫یکم بیشتر
‫یکم دیگه، یکمی بیا راست
‫آها
‫اینو بگیر
‫این چیه؟
‫بخورش ‫با برف راحت‌تر از گلوت پایین می‌ره
‫نه، نمی‌خورم
‫چیزیم نمی‌شه
‫باید یه چیزی بخوری نوما
‫این کار درست نیست پانچو
‫نه!
‫چرا؟!
‫رادیو سپکتیتور اخبار جدیدی رو ‫در اختیار شما عزیزان قرار می‌دهد
‫تحقیق و جستجوها برای یافتن هواپیمای اروگوئه که تیم راگبی «اولد کریستینز» سوار بر آن
‫در رشته‌کوه آند سقوط کردند، ‫به پایان رسید
‫در طی ماموریتِ ده روزۀ ما،
‫66‏ واحد عملیاتی امداد و نجات،
‫به همراه 17 هواپیما از ناوگان هوایی شیلی
‫و همچنین هواپیماهای ناوگان هوایی آرژانتین ‫و اروگوئه صورت گرفت
‫اما بی‌فایده بود
‫با شروع سال جدید، ‫جستجوها دوباره از سَر گرفته خواهد شد
‫با ذوب شدنِ برف‌ها،
‫دیدِ واضح‌تری برای ‫پیدا کردنِ لاشۀ هواپیما خواهیم داشت
‫خدمات نجات نیروهای هوایی شیلی
‫گزارش داده‌اند از بین 34 سانحۀ هوایی‌ای ‫که در کوه‌های آند رخ داده‌اند،
‫هرگز بازمانده‌ای پیدا نشده
‫بعد از تبلیغات، ‫به ادامۀ اخبار می‌پردازیم
‫از قطعات درجه یک ساخته شده
‫و طرح‌ها و رنگ‌های زیبایی داره
‫در سه طرح متفاوت قابل تنظیمه
‫دوچرخه‌های ویکتوریا ‫برندی پیشرو در تمامی دنیا
‫من اشتباه کردم
‫التماستون رو کردم که ‫بخاطر هیچ و پوچ منتظر بمونید
‫ولی این آخرین خواستۀ من از شماست،
‫ازتون می‌خوام که غذا بخورید
‫تنها چیزی که برامون مونده، ‫همین جونـمونه
‫و باید بخاطرش بجنگیم
‫رفتیم دنبال دُم هواپیما بگردیم
‫بدون اینکه به کسی بگیم
‫بدون اینکه نقشه‌ای داشته باشیم
‫باید برای رادیو باتری جور کنیم
‫اونجا
گاستون کاستمال - 23 ساله
‫من اینجام گاستون
رامون مارتینز - 30 ساله
اویدیو رامیرز - 26 ساله
الکسیس اونیر - 20 ساله
گیدو ماگری - 23 ساله
‫دنیل شاوه، پسرخالۀ فیتوئه
‫توی هواپیما پشت‌سرم بود ‫و پرت شد بیرون
‫خورشید داره غروب می‌کنه
‫- باید برگردیم ‫- نه
‫توروخدا یکم بیشتر بگردیم
‫اگه این همه چیزمیز اینجا ریخته، ‫پس دُم هواپیما هم نباید خیلی دور باشه
دنیل شاو - 24 ساله
‫کی اونجاست؟
‫نوما، گوستاو و مسپونز
‫هیچی با خودشون نبُردن
‫حتماً اون بالا، ‫دمای هوا تا 20 30 درجه کاهش پیدا می‌کنه
‫به زودی هم شب می‌شه
‫خورشید برف رو ذوب کرده بود تا زانو تو برف بودیم
‫نه، از اون طرف!
‫به زور تونستیم به مسیرمون ادامه بدیم ‫و به خودمون اومدیم دیدیم شب از راه رسیده
‫همه بیان نزدیک‌تر! نزدیک‌تر
‫آروم باشید!
‫بجنبید!
‫وای خدایا، ‫نذار از سرما بمیریم
‫برف رو از پشتم بتکون!
‫هرچی بیشتر برای زنده موندن زور می‌زدیم،
‫کوهستان بدتر باهامون تا می‌کرد
‫هی!
‫گاس غذا بخور
‫خب نوما
‫اون بالا چی دیدی؟
‫نوما
‫بگو بهم
‫فقط برف و کوهستان بود
‫همه جا؟
‫تا جایی که چشم کار می‌کرد، ‫فقط برف و برف بود
‫سمت غرب چی؟
‫- چیزی پشت دیوار یخی بود؟ ‫- نه
‫چیزی دیده نمی‌شه
‫شیلی اون پُشته
‫باید بریم اونجا
‫ولی باید غذا بخوری نوما ‫وگرنه نمی‌تونی خودت رو به شیلی برسونی
‫یالا
‫بیشتر از دو سه بار نمی‌جوم
‫به زور قورتش می‌دم
‫برای اولین بار، ‫دارم به اینکه احتمالاً دیگه
‫هرگز نتونم به خونه برگردم، ‫فکر می‌کنم
‫ولی وقتی که به ناندو نگاه می‌کنم، ‫امیدوار می‌شم
‫هر روز خدا با این فکر پا می‌شه
‫که پشت اون کوهستان، ‫دشت‌های سرسبزِ شیلی وجود دارن
‫بالا رفتن ازش حکم خودکشی رو داره
‫ولی می‌خوام همراهش برم
‫«روز 17اُم» ‫«پنجمین روزِ طوفان»
‫داره بدتر می‌شه
‫خیله‌خب واسکو، ‫اینجا رو باش
‫بذار برات بکنم قافیه‌سازی
‫بگو ببینم چرا پا نمی‌شی ‫بری بیرون، یه قدمی بزنی؟
‫ای بابیِ احمق!
‫- باشه کارلیتوس ‫- آره کارلیتوس
‫ما 27 نفری اینجا ‫رو هم دیگه افتادیم و نداریم مشکلی
‫ما که خودمون رو چپوندیم اینجا ‫ولی توی هتل‌های لاکچری ریاست جمهوری دارن مشکلی
‫در خلال همچین حادثۀ غمناکی
‫دارم می‌بینم ‫همۀ قهرمان‌های زندگیـم رو به طرز متفاوتی
‫آخی
‫با اینکه گاهاً درگیر خشمم
‫اما کنار شما بودن، می‌کنه محکم‌ترم
‫عمیق بود!
‫با اینکه داریم توی این هواپیما ‫از سرما می‌شیم تلف
‫پاهای گرم کوکو پیشمه ‫و نمی‌شه کرد گله
‫ولی خب کوکوجون نکن به این شرایط عادت
‫بالاخره باید برگردیم ‫به اروگوئه، کشور عزیزمون
‫- آره والا! ‫- یالا کوکو، نوبت توئه
‫باشه ولی واسه من یکمی احساسی‌تره
‫سیزدهم اکتبر، ‫نشد برای تولد مادرم برم پیشش
‫واسه همین از صمیم قلب می‌کنم دعا
‫که خدایا بذار دوباره پام برسه به خونه
‫تا بتونم برای یک بار دیگه، ‫بگیرمش تو آغوشم
‫- چه ملوس بود ‫- خیلی قشنگه
‫اینجا آدمای خوبی هستن
‫با این حال بعضی‌هاشون نمی‌دونن ‫که نامزدهای ریاست‌جمهوری
‫چه مایه‌ی ننگی هستن
‫- چقدر بد بود ‫- افتضاح بود!
‫- خیلی‌خب ‫- افتضاح بود. از همه بدتر
‫اقلاً سعیم رو کردم
‫شماها که هیچ کاری نکردید
‫اینجا توی کوهستان وضعیت وخیمـه
‫باعث میشه مثل یوزپلنگ شروع به دویدن کنم
‫ولی تا وقتی شعری از
‫دوستِ محافظه‌کارمون نوما نشنیدم، ‫از اینجا نمیرم
‫آ...
‫توی این کوهستان شدیداً سرد
‫جایی که حتی عنکبوت هم نمی‌تونه راه بره
‫توی...توی یخچال
‫توی این کوهستان یخ‌زده‌ی یخچالی
‫بیخیالش
‫کوهستانِ...خیلی‌خب
‫آفرین! خوب بود!
‫یالا، نوما!
‫آفرین!
‫سعیم رو کردم
‫روی!
‫- اون پایین! اون پایین! ‫- اینجام! من اینجام!
‫بِکن!
‫فیتو!
‫- تین‌تین! ‫- آهای!
‫- طاقت بیار! ‫- طاقت بیار!
‫طاقت بیار! طاقت بیار! ‫الان درت میاریم!
‫- کوچه، کمک ‫- بیاریدش بیرون!
‫- بکن! زود باش! ‫- طاقت بیار!
‫دووم بیار!
‫همگی بِکنید! بِکنید!
‫کمک! کمک! کمک!
‫طاقت بیار، نوما!
‫نوما، میارمت بیرون!
‫نه! کوکو!
‫- اینجا! ‫- کوکو!
‫لیلیانا اون پایینـه! ‫روش پا نذارید!
‫مراقب باشید! لیلیانا اون پایینـه! ‫محض رضای خدا!
‫خواهش می‌کنم، پاتون رو روش نذارید! ‫لیلیانا اونجاست!
‫لیلیانا، طاقت بیار! روش پا نذارید! ‫لیلیانا اون پایینـه! خواهش می‌کنم!
‫روش پا نذارید! ‫عزیزم، الان میارمت بیرون!
‫اون اینجاست!
‫کوکو! نه!
‫- کوکو! کوکو! کوکو! ‫- کمکم کنید!
‫کوکو!
‫نفس بکش! نفس بکش!
‫نفس بکش عزیزم. نفس بکش
‫نفس بکش! وای خدا! ‫نفس بکش عزیزم. خواهش می‌کنم
‫نفس بکش. عزیزم. فقط نفس بکش
‫- اون نفس نمی‌کشه! ‫- نفس بکش
‫طاقت بیار!
‫خواهش می‌کنم نفس بکش
‫نه، عشقم، ترکم نکن
‫اون صدای چیه؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫اون چیه؟
‫یالا
‫- هوا هست ‫- اکسیژن میاد داخل
‫- هوا هست ‫- آره
‫همه خوبن؟
‫- آرتورو؟ ‫- من زنده‌ام!
‫خاویر هم زنده‌ست. ‫لیلیانا از دست رفت.
‫- واسکو؟ ‫- اینجام. زنده‌ام
‫- من هم زنده‌ام! روبرتو هستم ‫- آره، من هم زنده‌ام! مونچو هستم
‫پدرو آلگورتا هم اینجاست
‫دیگو؟ دیگو؟
‫دیگو مُرده، فیتو!
‫اون از دست رفت. ‫همینطور روگه، روگه هم تلف شد.
‫مسپونز هم زنده نموند
‫- ناندو هستم. زنده‌ام ‫- انریکه و خوان کارلوس هم مُردن
‫- تین‌تین، حالت خوبه؟ ‫- اینجام
‫کوکو؟
‫- کوکو؟ ‫- کوکو مُرده. منم روی
‫- و مارسلو؟ مارسو؟ ‫- مارسلو!
‫- مارسلو!
‫- مارسلو؟ ‫- کاپیتان!
‫- مارسلو!
‫مارسلو زیر برف دفن شد
‫دیگه سرما رو حس نمی‌کرد ‫چون دیگه هیچ حسی نداشت
‫و اینجا حس نکردن باعث آرامشـه
‫واسه 17 روز، ‫منتظر همچین لحظه‌ای بودیم
‫لحظه‌ای آرامش
‫یک ثانیه‌ سکوت
‫- یعنی چقدر برف بالای سرمونـه؟ ‫- ممکنه کل کوهستان روی سرمون آوار شده باشه
‫همگی دعا کنید! همین الان!
‫«و مبارک است ثمره رحم تو، عیسی»
‫امروز 30اُم اکتبره
‫امروز تولدمـه
‫دارم 25 ساله میشم
‫امروز فکر نکردن به خونه، سخته
‫اگه نور بیاد داخل، یعنی ‫زیاد هم توی عمق برف نیستیم
‫لیلیانا ناوارو د متول - 34 ساله
‫مارسلو پرز دل کاستیلو - 25 ساله
‫کارلوس روگه - 24 ساله
‫خوان کارلوس منندز - 22 ساله
‫انریکه پلاترو - 22 ساله
‫دیگو استورم - 20 ساله
‫گوستاوو «کوکو» نیکولیچ - 20 ساله
‫دنیل مسپونز - 20 ساله
‫به نظرتون تا کِی اینجاییم؟
‫تا وقتی طوفان تموم نشه نمی‌تونیم بریم
‫«روز 18اُم» ‫«دو روز پس از گیر افتادن زیر برف»
‫گرسنگی قابل تحمل نیست
‫تا حالا پسرعمو‌های استرواچ ‫تونسته بودن گوشت خالی درست کنن
‫گوشت بی‌اسم
‫بی‌چهره
‫ولی اینجا غیرممکنـه
‫خب که چی؟ ‫قراره دست روی دست بذاریم؟
‫روبرتو
‫واسه زنده موندن باید یه چیزی بخوریم
‫می‌خواید بمیرید؟
‫بعد از این همه مصیبتی که کشیدیم؟
‫باید بریم بیرون. ‫من اینجا نمی‌مونم!
‫باید بریم بیرون!
‫مگه جز این چیزی می‌خواید؟
‫بس کن، نوما!
‫یالا!
‫بس کن، نوما!
‫نوما!
‫«روز 20اُم» ‫«چهار روز پس از گیر افتادن زیر برف»
‫آسمون رو می‌بینم!
‫یالا مونچو. تو اول برو. ‫هیکلت کوچیک‌تره.
‫برو، برو، برو
‫خورشید!
‫کمکم کنید! یالا!
‫موفق شدیم
‫آهای! چی می‌بینید؟
‫مارگاریتای عزیزت اینجاست، آلوارو
‫- دوست دخترت! ‫- با لباس شنا!
‫بهش بگو الان میام بالا!
‫- ما زنده‌ایم! ‫- موفق شدیم!
‫آهای! بس کن!
(مـیـــ.ــرامـــــو.وی را در گ.ـوگـل ســ.ــرچ کنـیـد)
‫بطری. بطری
‫پات چطوره؟
‫چیزی نیست. ‫فقط یه بُرشـه. خوب میشم.
‫انرژیت رو نگه دار، نوما
‫چون من دیگه انرژی‌ای برام نمونده
‫این حرفو نزن، آرتورو
‫ایمانت رو از دست نده
‫هیچ‌وقت توی زندگیم اینقدر ایمان نداشتم
‫چیه نکنه خادم کلیسا شدی؟
‫مسخره‌ام نکنید
‫چون ایمانم...
‫شرمنده، نوما (مـیـــ.ــرامـــــو.وی را در گ.ـوگـل ســ.ــرچ کنـیـد)
‫به خدای تو نیست
‫چون اون خدا
‫فقط واجباتِ داخل خونه‌ رو بهم میگه
‫ولی بهم نمیگه توی کوهستان ‫باید چیکار کنم
‫اتفاقی که اینجا داره میفته ‫یه شرایط کاملاً متفاوتـه
‫نوما
‫این بهشتِ منـه
‫من به خدای دیگه‌ای باور دارم
‫من
‫به خدای روبرتو اعتقاد دارم
‫وقتی میاد زخم‌هام رو التیام بده
‫به خدایی که توی پاهای ناندوئـه و
‫کاری می‌کنه تحت هر شرایطی ‫به راهش ادامه بده
‫من به دستای دنیل ایمان دارم
‫وقتی گوشت رو می‌بُره
‫و فیتو، وقتی گوشت رو بهمون میده
‫بدون اینکه بگه از جسد کدوم دوستمونـه
‫اینطوری می‌تونیم بخوریمش
‫بدون اینکه لازم باشه ‫چهره‌شون رو به خاطر بیاریم
‫من به این خدا باور دارم
‫من به روبرتو باور دارم
‫به ناندو
‫به دنیل
‫به فیتو
‫و به دوستای فوت شده‌مون
‫تو یه فیلسوفی، آرتور
‫خادم کلیسا و فیلسوف
‫خیلی‌خب
‫- یالا! ‫- دیگه باید بریم
‫- خورشید رو نگاه کنید ‫- باید صبر کنیم
‫- واسه چی صبر کنیم؟ ‫- که حاضر بشیم
‫اگه گیر طوفان بیفتیم چی؟
‫باید صبر کنیم هوا گرم بشه
‫حتی یه شب هم توی فضای باز دووم نمیاریم
‫بهش بگو، نوما
‫آب شدن یخ‌ها از 15 نوامبر شروع میشه
‫خطر طوفان کمتره چون هوا گرم‌تر میشه
‫- دو هفته همینطوری صبر کنیم؟ ‫- نه. دو هفته رو صرف تدارکات می‌کنیم
‫تا اینجا که همش بدون نقشه ‫پیش رفتیم و شکست خوردیم
‫حتی نمی‌دونیم چه مسافتی در پیش داریم
‫آهای!
‫اینجا کمک لازم داریم!
‫- برو اون صندلی‌ها رو بردار! ‫- زود باشید. بِکنید
‫بیاید کمک
‫ردیفه؟ اون بشقاب‌ها رو بیار
‫- آره؟ بریم ‫- کمک می‌خوای؟
‫- چه کمکی ازم بر میاد؟ ‫- اون طرف رو بگرد
‫نمی‌فهمم. فکر می‌کردم نمی‌خوای اینجا بمیری
‫«روز 34اُم» ‫«آب شدن یخ‌ها شروع می‌شود»
‫کمکم کن، روبرتو. ‫یه دستی برسون.
‫بپا. سرش رو نگه دار، لطفاً
‫خیلی آروم. بلندش کن. همینه
‫آروم. آروم. آروم
‫آروم، یواش، آرتورو. همینه
‫آروم پیرهنش رو کنار می‌زنیم. ‫درسته.
‫آرتورو بدجور مریضـه
‫سه روز دووم میاره. ‫واسکو، شاید پنج روز.
‫تو نظرت چیه؟
‫درمورد چی؟
‫- چقدر زمان دارن ‫- دنبال چی هستی، گوستاوو؟
‫بگو
‫چیه؟
‫روبرتو، دیگه به‌عنوان دکتر، ‫اینجا هیچ کاری از دست ما برنمیاد
‫آخرش می‌شیم گورکن
‫می‌دونم که چقدر سختـه
‫ولی تو قوی‌ترین بازیکن تیمی
‫حالا باید جورِ بقیه رو بکشی
‫پاس بده!
‫روبرتو، پاس بده!
‫مراقب باش
‫تکونش بدید
‫بذاریمش همینجا
‫من اینجام. نفس بکش، آرتورو. ‫همراه من نفس بکش. زود باش.
‫ریه‌های آرتورو نوگیرا پر از مایع شده
‫نمی‌تونه دووم بیاره
‫همینه. همینه
‫- گوستاوو سعی داره کمک کنه ‫- خودشه. همینه
‫ولی هیچکس نمی‌تونه به جاش نفس بکشه
‫خوبه. آفرین
‫همینه. خودشه
آرتورو نوگوئرا - 21 ساله
‫باید یه کاری بکنیم
‫چهار نفرمون داوطلبیم
‫می‌ریم پایین کوه به سمت آرژانتین
‫با لباس‌های گرم‌تر... ‫به امید اینکه یه شب بیرون زنده بمونیم
‫«روز 36اُم» ‫«مرز شرقی آرژانتین»
‫نوما!
‫آخ
‫نوما، حالت خوبه؟
‫عفونت کرده
‫برگردیم
‫نمی‌تونیم به دوش بکشیمش
‫- روبرتو! ‫- من تنها برمی‌گردم
‫هنوزم هواپیما نزدیکه
‫خیلی‌خب
‫شرمنده
‫- چی شد؟ ‫- نوما؟
‫نوما؟
‫بقیه چی شدن؟
‫نوما، جواب بده. ‫یه چیزی بگو.
‫طوری نیست. ما اینجاییم
‫چی شد؟
‫اون کجاست؟ پدرم!
‫- نه، واسکو. ما اینجاییم ‫- پدر؟
‫- آروم باش. ما پیشت هستیم ‫- پدر کجاست؟
‫منو نگاه کن. منو نگاه کن. ‫پدرت اینجاست.
‫منو نگاه کن. ما اینجاییم. کنارت هستیم
‫- پدر! پدر، بیا اینجا! ‫- بس کن
‫آروم باش
‫ما اینجاییم
‫واسکو
‫- آهای واسکو! منو نگاه کن! ‫- پدر!
‫پرواز 328، هم‌اکنون ‫در حال سوار شدن از گیت 10
‫- ممنون ‫- رافائل... رافائل اچوارن
‫اچوارن!
رافائل واسکو اچوارن - 22 ساله
‫نمی‌فهمم، خاویر
‫از همون لحظه که توی ‫این هواپیما همدیگه رو دیدیم
‫سعی کردم تا جایی که می‌تونم کمک کنم
‫سعی کردم...
‫همیشه کار درست رو انجام بدم، می‌دونی؟
‫و حالا که پاهام اینطور شده
‫بی‌فایده‌ست
‫یعنی چی؟
‫مرگ آرتورو چه معنی‌ای داره؟
‫مرگ واسکو؟ ‫یا مرگ بقیه؟
‫لیلیانا همیشه فداکاری می‌کرد. همیشه
‫حین بهمن، وقتی زیر برف گیر کرده بودیم
‫می‌تونستم بدنش رو زیر خودم حس کنم
‫یادمه فقط چند سانتی‌متر با سطح فاصله داشتم
‫می‌تونستم سرم رو بیرون بیارم و
‫با تمام قوتی که داشتم داد بزنم
‫«لیلیانا، طاقت بیار!»
‫«میارمت بیرون. من زنده‌ام عزیزم»
‫دیدم دارن روی جایی که اون هست پا می‌ذارن
‫داد زدم «وای خدا! ‫روش پا نذارید!»
‫«روش پا نذارید، خواهش می‌کنم! ‫لیلیانا اون زیر گیر افتاده»
‫ولی تا وقتی خودم خلاص نشده بودم ‫هیچ راهی برای نجات دادنش نبود
‫ولی من نمی‌تونستم تکون بخورم ‫چون پام روی سینه‌اش بود
‫و اگه بهش فشار می‌آوردم ‫بیشتر توی برف فرو می‌رفت
‫معنی این چیه، نوما؟
‫وقتی بالاخره به لیلیانا رسیدیم، ‫دیگه فقط یه جسد بی‌جون بود
‫اون لحظه که داشتن دوستان رو ‫از زیر برف در می‌آوردن
‫یکی مُرده، یکی زنده، ‫یکی مُرده، یکی زنده...
‫اون‌وقت لیلیانا رو با تمام قدرتم بغل کردم
‫و عشقی رو حس کردم ‫که تابحال توی زندگی تجربه‌اش نکرده بودم
‫و فهمیدم که یه هدفی داشتم
‫که اون عشق رو از سینه‌اش که ‫داشتم فشارش می‌دادم بگیرم
‫و ببرم خونه پیش بچه‌هام
‫مرگش بیهوده نبود
‫اون زخم هم تو رو به درد نخور نمی‌کنه
‫یکی تمام قطعات رو جدا کرده
‫- جدی میگی؟ ‫- کمک می‌کنی؟
‫ناندو؟
‫بهم گفتن گشاد شدی
‫کل روز می‌خوابی. چرا؟
‫- باید تمرین کنی ‫- چرا اینجایی؟
‫باورت نمیشه
‫دو سه ساعت رفتیم به سمت شرق
‫تا اینکه یهویی، پشت یه تپه، ‫دُم هواپیما رو پیدا کردیم
‫باورم نمیشه که پیداش کردیم
‫پرت شده بود جلو
‫اون طرف
‫محشر بود
‫پر از چمدون‌های جورواجور ‫و لباس‌های تمیز بود
‫چند تا بطری عرق نیشکر پیدا کردیم
‫سیگار
‫و شکلات
‫وایسا، وایسا، وایسا. ‫با روکش نخور که.
‫حالا تو بهم میگی چی بخورم چی نخورم؟
‫بفرما
‫حق با تو بود، نوما
‫یه شب اون بیرون سپری کردیم و ‫چیزی نمونده بود بمیریم
‫ولی باتری‌های هواپیما رو پیدا کردیم
‫توی دُم هواپیما بودن
‫به کار انداختن رادیو خیلی‌ راحت‌تر میشه
‫دیدی روی رادیوی قابل حمل رو تعمیر کرد؟
‫و روبرتو فکر می‌کنه اون بتونه ‫رادیوی داخل هواپیما رو هم کار بندازه
‫برمی‌گردیم اونجا
‫باید سعی‌مون رو بکنیم
‫ناندو، روبرتو و تین‌تین همراه روی ‫به سمت دُم هواپیما حرکت کردن
‫کاش می‌شد من هم باهاشون برم
‫روی روحیه‌اش ضعیفـه و ‫فکر نمی‌کنه رادیو کار بیفته
‫زود باش روی. زیاد وقت نداریم
‫اون بدجور ترسیده
‫ولی تلاشش رو برای گروه می‌کنه
‫- باورم نمیشه ‫- آفرین روی
‫- یک، میم، شش، صفر، یک ‫- کدومشـه؟
‫این یکی نیست. کدوم بود؟
‫آ...
‫- یک، هفت ‫- هفت
‫اگه جواب نده چی؟
‫ها؟
‫چیکار کنیم؟
‫گمونم برمی‌گردیم
‫مگه نه، روبرتو؟
‫به سمت غرب. به شیلی
‫الو؟
‫ما اهل اروگوئه هستیم که ‫روی رشته‌کوه آند سقوط کردیم
‫صدامو می‌شنوید؟ ما هنوز اینجاییم!
‫الو؟
‫نمی‌دونم. تابحال امتحانش نکردم
‫هر روز که می‌گذره، ‫بیشتر قوت‌مون رو از دست می‌دیم
‫طوری نیست
‫جیره‌ی غذایی کافی نیست، ‫پس مجبور شدیم استخون رو از گوشت جدا کنیم
‫چیزی که زمانی غیرقابل تصور بود ‫به یه روال عادی تبدیل شد
‫تعدادی موشک بالستیک قاره‌پیما
‫و سایر سلاح‌های تهاجمی راهبردی
‫دیگه برامون مهم نبود
‫یالا
‫بیا. یکم بخور
‫باید یه چیزی بخوری، نوما
‫نصفش رو بخور
‫الان نباید تسلیم شی
‫نه، تسلیم نشدم، پانچو
‫دارم می‌میرم
‫و برام دردناکـه
‫که بیشتر از این نمی‌تونم براتون کاری بکنم
‫این رو نگو
‫به فکر خودت باش
‫می‌خوای به فکر خودم باشم؟
‫منو نگاه کن
‫من 25 سالمـه، پانچو
‫هنوز خیلی از عمرم مونده. ‫کلی کارِ نکرده دارم.
‫می‌خوام...دوباره خواهر برادرم رو ببینم
‫مادر و پدرم رو ببینم
‫می‌خوام برقصم
‫- نوما، تو که اهل رقص نیستی ‫- می‌دونم
‫ولی الان دلم می‌خواد
‫می‌خوام همه کار بکنم، پانچو
‫می‌خوام بخندم
‫- می‌خوام گریه کنم ‫- پس گریه کن
‫- نمی‌تونم ‫- گریه کن
‫زود باش، گریه کن
‫همراه من گریه کن
‫به چی می‌خندی؟
‫همراهم گریه کن. زود باش
‫زود باش، احمق
‫یالا
‫ناندو!
‫اینو نگاه کن
‫- اون چیه؟ ‫- ضد آبـه
‫می‌تونیم ازش استفاده کنیم
‫روی لوله‌ها بود
‫- بازم هست؟ ‫- آره. کلی هست
‫یک، چهار... یک...
‫نه!
‫از امروز، 29 نوامبر 1972، ‫17 بازمانده
‫در هواپیمای اروگوئه‌ای که در ‫کوهستان سقوط کرد باقی مانده
‫چی شد؟
‫رادیو کار نکرد
‫ولی این پارچه رو اونجا پیدا کردیم
‫- این چیه؟ ‫- ضد آبـه
‫- می‌تونیم باهاش جلیقه درست کنیم ‫- نه. جلیقه نه، تین‌تین
‫می‌تونیم کیسه خواب درست کنیم
‫با کیسه خواب می‌تونیم شب رو سر کنیم. ‫پارچه به قدر کافی هست.
‫یا می‌تونیم یه چادر درست کنیم
‫کِی می‌ریم، روبرتو؟
‫روبرتو
‫کِی؟
‫به محض اینکه کیسه خواب حاضر بشه
‫58 روز بعد از ناپدید شدن
‫هواپیمای فیرچایلد 571 از ‫ناوگان هوایی اروگوئه
‫با ۴۰ مسافر و ۵ عضو خدمه
‫که تیم راگبی اولد کریستینز کلاب ‫و همراهان‌شون رو
‫به شیلی می‌برد می‌گذره
‫نیروی هوایی محلی یک هواپیمای ‫سی47 رو مجهز کرده
‫تا جستجو رو در رشته‌کوه‌ آند از سر بگیره
‫زود باش، روبرتو. ‫نمی‌تونیم برگردیم جای اول‌مون.
‫گفتن دنبال‌مون می‌گردن
‫همون احمق‌هایی که با هواپیما ‫از بالای سرمون رد شدن و ما رو ندیدن؟
‫دارن دنبال جسد می‌گردن
‫- ما دو ماهه اینجا گم شدیم ‫- دو ماه،‌ روبرتو
‫هنوزم خیال می‌کنی ‫اونا فکر می‌کنن ما زنده‌ایم؟
‫- خب ما زنده‌ایم ‫- زنده؟
‫نگاهمون کن. این وضعیت رو ببین
‫به این نمیگن زنده بودن
‫فقط با دعا کردن نجات پیدا نمی‌کنیم
‫پس میخوای از کوه بالا بری و ‫توی این بخوابی؟
‫چیکار داری می‌کنی، روبرتو؟
‫- بس کن! ‫- روبرتو
‫خوشت نمیاد؟
‫رفقا
‫یه عکس می‌گیرم
‫تین‌تین اصرار داشت همش عکس بگیره
‫انگار داره خاطرات سفری ‫رو که ازش برمیگرده ثبت می‌کنه
‫موندم این عکس‌ها واسه کی هستن
‫واسه ما؟
‫لبخند بزن، عوضی
‫من که هیچ‌وقت اونا رو نمی‌بینم
‫زود باش. هنوزم می‌تونیم لبخند بزنیم
‫شاید واسه خانواده‌هامون هستن
‫یا افراد دیگه‌ای که حالا ‫از ما یاد می‌کنن
‫به عکس‌هایی که قبلاً از ما ‫گرفته شده نگاه می‌کنن
‫کارلوس. منو نگاه کن!
‫و وقتی بهشون نگاه می‌کنن، ‫دوباره توی تصوراتشون زنده می‌شیم
‫چون اونا هم همین سوال رو می‌پرسن ‫که ما از خودمون می‌پرسیم
‫«چه اتفاقی براشون افتاده؟»
‫چه بلایی سر ما اومد؟
‫ما توی کوهستان کی بودیم؟
‫ناندو
‫می‌خوام بدونی که بهت اجازه میدم ‫از بدنم استفاده کنی
‫مسخره‌بازی در نیار. ‫از این حرف‌ها نزن.
‫مطمئنم که برنمی‌گردم
‫نزن از این حرف‌ها
‫حقیقتـه
‫ولی طوری نیست
‫مشکلی نیست. من در آرامشم
‫واسه اتفاقی که پیش رومـه حاضرم
‫هر دومون حاضریم، برادر
‫ولی خیلی خوشحالم که می‌دونم ‫شماها قراره نجات پیدا کنید
‫این خیلی باعث خوشحالیمـه، ناندو
‫ممنون
نوما تورکارتی - 25 ساله
‫اسم من نومائـه
‫من در 11 دسامبر 1972 مُردم
‫وقتی خواب بودم
‫«هیچ عشقی بالاتر از جون ‫دادن برای دوستان نیست»
‫فردا راه میفتیم
‫از پسش برمیای
‫- موفق باشی، روبرتو ‫- ممنون
‫- مراقبت کن ‫- همچنین
‫ادامه بدید
‫- به هر قیمتی که شده ‫- دوستِ من
‫- یه بغل دیگه بده ‫- مراقبت کن
‫کارلیتوس (مـیـــ.ــرامـــــو.وی را در گ.ـوگـل ســ.ــرچ کنـیـد)
‫بله؟
‫می‌تونی از جسدهای ‫مامانم و سوسی استفاده کنی
‫بریم!
‫- آره، آره! ‫- از پسش برمیاید!
‫- شما می‌تونید! ‫- موفق باشید!
‫برید بچه‌ها! قبل تقاطع ‫دو طرفتون رو نگاه کنید!
‫و ما رو بعدش فراموش نکنید!
‫- منتظرتون هستیم! ‫- به زودی می‌بینیم‌تون
‫- از پسش برمیاید! ‫- زود باشید، رفقا!
‫«روز 61اُم» ‫«مسیر غرب، شیلی»
‫ناندو!
‫باید یه جای صاف پیدا کنیم ‫که کیسه‌ خواب‌هامون رو بذاریم روش!
‫باید یکم بیشتر بریم بالا!
‫به اون بالا نمی‌رسیم!
‫من وسط می‌مونم
‫خیلی زیباست
‫حیف که مُردیم
‫من که برنمی‌گردم
‫رشته‌کوه‌ آند باید یه جایی تموم بشه، ‫برف هم همینطور
‫دریا همین پشتـه
‫- تموم بشو نیست ‫- ببین کجاییم، روبرتو
‫بعد از این همه کوهی که ازش بالا اومدیم
‫الان خیلی نزدیکیم. ببین
‫فقط باید از درّه عبور کنیم. چقدر طول می‌کشه؟
‫ده، دوازده روز؟
‫فقط واسه یه هفته غذا داریم
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫با من بیای
‫یا توی هواپیما منتظر بمونی؟
‫ازم می‌خوای باهات بمیرم
‫ازت می‌خوام باهام بیای
‫نگاه کن. ببین اونجا رو. ‫اون دو تا قله رو می‌بینی؟
‫وسطش شکل یه جفت ممه‌ست
‫اونجا هیچ برفی نیست
‫می‌بینیش؟ اونجا شیلی‌ـه
‫می‌بینیش؟
‫آره
‫ممنون
‫مراقب باش
‫ناندو و روبرتو به سمت غرب ‫مسیرشون رو ادامه دادن
‫توافق کردیم بهتره من برگردم ‫تا غذای بیشتری براشون بمونه
‫از بالا میشد کوهپایه‌های پایین‌تر رو دید
‫انگار یه رنگ قهوه‌ای‌طوری داشتن
‫انگار دیگه اونجا برف نیست
‫بچه‌ها سالم بودن. ‫خیلی حالشون خوب بود.
‫واسه ده روز اینا غذا دارن
‫هیچی جلوشون رو نمی‌گیره
‫یه درّه
‫روبرتو!
‫ناندو!
‫آهای! آهای!
‫آهای! کمکمون کن، خواهش می‌کنیم!
‫ما از هواپیمایی اومدیم که ‫توی کوهستان سقوط کرده!
‫- آهای! آهای! ‫- کمکمون کن! داریم از گرسنگی می‌میریم!
‫«بخش نجات هوایی»
‫من از یه هواپیما میام
‫«من از یه هواپیما میام که ‫توی کوهستان سقوط کرده»
‫«من اروگوئه‌ای هستم»
‫«ده روزه که توی برف راه می‌ریم»
‫«توی هواپیما 14 فرد مصدوم ‫و گیر افتاده وجود داره»
‫«ما باید سریعاً از اینجا بریم و ‫نمی‌دونیم چطور اینکار رو بکنیم»
‫یه تماس از سن فرناندو
‫ما هیچ غذایی نداریم
‫خیلی ضعیف هستیم
‫- «کِی میاید دنبال ما؟» ‫- کِی میاید دنبال ما؟
‫«خواهش می‌کنم. ما به زور راه می‌ریم»
‫«ما کجاییم؟»
‫یه تماس از سن فرناندو
‫به‌به
‫- یالا ‫- دوربین حاضره؟
‫- آماده باشید ‫- بیاید باهاشون حرف بزنیم
‫خانم‌ها و آقایون، ما این ‫پخش رو قطع می‌کنیم
‫تا اطلاعاتی رو در مورد ‫اخباری که دقایق پیش اعلام کردیم بدیم
‫ما حالا اسم دو بازمانده‌ی جوان
‫هواپیمای اروگوئه‌ای که 71 روز پیش ‫در رشته کوه آند سقوط کرد رو داریم
‫اسامی اونا روبرتو کانسا و ‫فرناندو پارادوئـه
‫«نیروی هوایی شیلی»
‫«روی 71اُم» ‫«22 دسامبر 1972»
‫بده من. بده من
‫انگار سر کیفی
‫با اینا چیکار کنیم؟
‫خیلی‌خب همگی
‫اسمشون رو بهت میگم
‫- صدامو می‌شنوی؟ ‫- بلند و واضح
‫فقط هر اسم رو دو بار تکرار کن لطفاً
‫هر اسم دو بار
‫روبرتو کانسا
‫گوستاوو زربینو
‫ادواردو استراوچ
‫آلوارو مانجینو
‫فرناندو پارادو
‫آنتونیو ویزینتین
‫پدرو آلگورتا
‫آلفردو دلگادو
‫روی هارلی
‫خوزه لوئیس اینسیارته
‫رامون سابلا
‫خاویر متول
‫کارلیتو میگل پائز، پسر خودم
‫روبرتو فرانسوا
‫دنیل فرناندز
‫آدولفو استراوچ
‫اوناهاشن! اوناهاشن!
‫همه‌شون هستن!
‫همه‌شون! آهای!
‫- زود باشید! بریم! ‫- یوهو!
‫بریم!
‫داریم می‌ریم خونه!
‫زود باش، روی! بلند شو رفیق!
‫- زود باش گوستاوو! ‫- آهای! ولش کن! ولش کن!
‫- منظورت چیه؟ ‫- بذارش زمین!
‫بس کن! بس کن!
‫- گوستاوو، بیا بریم! ‫- نه! بدون چمدونم نمیام!
‫- نه! ‫- سوار شو! سوار شو! چیکار می‌کنی؟!
‫باشه، بیارش
‫- بیارش داخل! ‫- سوار شید! یالا!
‫یالا! بریم!
‫یالا!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫در 22 دسامبر 1972
‫16 بازمانده از رشته‌کوه آند بازگشتند
‫امروز صدای من کلمات اونا رو بیان می‌کنه
‫اینکه هر کدوم از ما ‫چطور نقش خودمون رو ایفا کردیم
‫این داستان ماست
‫مامان!
‫این یه معجزه‌ست
‫- این یه معجزه‌ست ‫- چه معجزه‌ای، مامان؟
‫چه معجزه‌ای؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫برگشت به خونه خیلی گرم بود
‫این جمعیت اینجا چیکار می‌کنن؟
‫اونا می‌خوان به دوستام نزدیک بشن. ‫لمس‌شون کنن، همه چیز رو بدونن.
‫«توی کوهستان چی شد؟»
‫موفق شدیم! ممنون!
‫ممنون!
‫خبرنگارها با دوربین‌ها و میکروفون‌هاشون ‫می‌خواستن همه چی رو بدونن
‫دکترها می‌خواستن با آزمایش‌ها و ‫تجهیزاتشون همه چی رو بدونن
‫چی می‌بینی؟
‫اونا از لباس‌های کثیف‌شون می‌ترسن
‫بدن‌های استخونی‌شون ‫که زیر آفتاب پُخته بود
‫چرک روی پوست‌شون
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫ناندو!
‫روزنامه‌ها در مورد قهرمانان آند حرف می‌زدن
‫اونایی که از مرگ برگشته بودن ‫پیش پدرها‌شون
‫مادرهاشون
‫مثل پیرمردها شدی
‫پیش دوست‌دخترهاشون
‫و بچه‌هاشون
‫ولی احساس نمی‌کردن قهرمان هستن
‫چون اونا هم مثل ما مُرده بودن ‫فقط تونستن برگردن خونه
‫حالا وقتی ما رو به خاطر میارن
‫از خودشون می‌پرسن، ‫«چرا همگی نتونستیم برگردیم؟»
‫«معنیش چیه؟»
‫باید خودتون بفهمید
‫چون جوابش پیش خودتونـه
‫از همدیگه مراقبت کنید
‫و به همه بگید توی کوهستان چیکار کردیم
‫«جامعه‌ی برفی»
‫«بر اساس کتاب جامعه‌ی برفی ‫اثر پابلو ورچی»