دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
سلام عرض شد.
اسم من مارکوس لاند هستش، و شما دارید
به پِلی‌لیست نهایی‌ـه پرسروصدا گوش می‌دید.
امیدوارم بتونید صدامو بشنوید
چون خودم اصلاً نمی‌تونم.
«شش ماه قبل»
می‌خوام چندماه‌ گذشته‌ی زندگی‌مو باهاتون در میون بزارم.
ازونجایی که فقط میشه " به‌شدت سرنوشت ساز" توصیفش کرد.
عزیزم نرو موهاتو کوتاه کن.
هِی، از اتوبوس جا میمونی.
گفتم...
گفتم که، "از اتوبوس جا می‌مونی."
این مسخره‌ست.
چرا‌؟ چون یکی برای موزیک‌ـه، و یکی‌ام برای اطراف.
ببین، چی میشد اگه تو میخواستی به نیل یانگ گوش بدی
درحالی که داشتی روی "اِسموکی مَونتینز" مارشمالو کباب می‌کردی؟ «کوه‌هایی در اطرافِ تنسی- ایالات متحده»
چقدر امکان داره درحالی که داری سخنرانیِ خداحافظی‌ میکنی
به آهنگ "کَتس این کِریدِل" گوش بدی؟ «آهنگی از هِری چَپین- خواننده، ترانه سرا»
خب، منکه میانگین نمره‌م 2/8 هستش، پس ریاضی‌رو به عهده خودت میزارم.
ریاضی، آه، نه خیلی ممنون.
آره، حالا متوجه مشکلاتم میشی.
ببینید، میدونم دارید به چی فکر میکنید
آیا استفاده از هدفون تو راه زیاده‌رویه؟
آره، اهمیّت داره برام؟ نه.
شهر من دَوازده بار پشت‌سرهم برنده امنترین حومه‌شهری شده.
تنها نقطه‌ قابل توجه رستوران چیلی بود که اوباما داخلش غذا خورد.
فکر کنم کروکت‌ چوبی خورد.
نمیدونم، یه عکس ازش روی دیوار هست.
خلاصه اینکه صدا، راه فرار من به داخل چیزی بزرگتر از وجودمه.
بعضی از مردم بازی‌های کامپیوتری میکنن، بعضیام فیلم میبینن
من به "سونیک یوث" گوش میدم درحالی که تظاهر میکنم دارم روی رعدوبرق راه میرم. «گروه راک آمریکایی»
کجاست؟ زودباش!
غیراز اون، من فقط یه نوجوان معمولی‌ـه مثل شمام
با آکنه، نوسانات رفتاری و آرنج‌های عجیب.
برای شارکیتکچر فردا آماده‌اید بچه‌ها؟
اوه خدا، من خیلی هیجان‌زده‌م.
هِی، اگه بعدش برات پیتزا بخرم، کمکم میکنی روی جماعت شناور بشم؟
تو انقدر به قسمت بالاتنه‌ی من امید داری؟
نه، ولی آدم ریسک‌پذیری‌ایم.
- آماده شو. - حله "دنبالچه. "
اگه خواستید منو به یه افسرپلیس توصیف کنید
احتمالاً باید چیزی شبیه این بگید
"یه بچه با یه زخم بیریخت رو پشتش."
وقتی بچه بودم، خونه‌مون آتیش گرفت.
الکس برادر بزرگترم نجاتم داد.
خودش نتونست بیرون بیاد.
هرکاری که من انجام میدم، بخاطر الکس‌ـه.
هدفون اونو سرم میکنم، از دستگاه ظبط اون استفاده میکنم.
و به آهنگ اون گوش میدم.
همه‌ی آهنگاش.
مخصوصاً به آهنگ "سیلوی اسکار" اش.
این باعث شده که تو مدرسه بعنوان "دکتر پلی‌لیست" شناخته بشم.
فرداست، درسته؟
خیلی‌خب. "لیست پخشِ نهایی‌ـع سومین قرارها"
با دی‌آنجِلو شروع و تموم میشه. «ترانه سرا وخواننده سیاه پوست آمریکایی»
این "لیست‌پخش نهایی‌ـع توهمی" هستش.
خب ما "اَنیمال کولِتیو" رو برای بالا رفتن داریم، «گروه پاپ آمریکایی»
برایآن اینو رو برای پایین اومدن، «موزیسیَنِ بریتانیایی»
و بِل و سِباستین رو داریم درصورتی که توهم بزنی «گروه پاپ اسکاتلندی»
که صورتت دوباره مثل لازانیا شده باشه.
"لیست‌پخش‌ـع نهایی برای جلب توجه آقای دِنور."
کانوِی توییتی؟ «خواننده آمریکایی سبک کانتری»
نظرت درمورد سی‌ماینِس چیه؟ «موزیکال آرتیستِ سبک هیپ‌پاپ- پاپ»
خیلی‌خب. به یه لیست‌پخش بعنوان"لیست پخش‌ـع نهایی
درمورد دنبال کردن مخفی دوست‌دختر قبلی درساعت سه صبح" نیاز دارم.
- پیشنهادی دارید؟ - اوه، "پیگ دِستوریر." «گروه موسیقی آمریکایی تأسیس شده درسال 1997»
آره، انتخابِ خیلی‌خوبیه.
داری برای خودت پلی‌لیست درست میکنی؟
نه، برای بعضی از بچه‌هاست که تو بازی برگشت باختن.
- آه! تعجب کردم که چرا داری یه پلی‌لیست
برای دوست دختر قبلیت می‌سازی درحالی که حتی یه دوست‌دخترم نداشتی؟
رفیق...تو همین الان توسط مامانت ضایع شدی.
- خفه‌شو. - معذرت‌میخوام. اشکال نداره، ممنون.
بچه‌ها، حاظر شدید؟
وایسا یه دقیقه.
بابا، دنبال چی میگردی؟
وایسا، هاها! پیداش کردم!
خیلی‌خب. این من و سیلوی اسکاریم توی هرم،
1979 سال.
- چی؟ - آره، قبل اینکه معروف بشه.
- ایول آقای لاند - پشمام بابا.
چرا بهم نگفتی انقدر باحال بودی؟
هِی، ما باید بعد برنامه با شارکیتکچر عکس بندازیم!
تا وقتی که تا ساعت ده خونه باشی.
- مامان، برنامه ساعت ده تموم میشه. اگه بعدش "درخواستی" بود چی؟ «منظور درخواست حضار برای پخش یک آهنگ هستش»
پس اون درخواستیم باید تا ساعت ده تموم بشه.
درک نمی‌کنی که یه درخواستی چطور کار میکنه؟
این یه شب تو مدرسه‌ست. قوانین و که میدونی.
خانوم لوند، چونکه ما درواقع داخل این خونه زندگی نمی‌کنیم،
پس تاوقتی که بشه میخوایم بیرون بمونیم.
اشکالی نداره.
ببخشید رفیق.
خب، این حکومت نظامیه.
خواستم درجریانت بزارم. منم دوستت دارم.
با اتحادیه آزادی های مدنی آمریکا تماس بگیر.
احیاناً مامانت یذره...
نه، طوری نیست. اون قطعاً یذره زیاد...
- بدجنس‌ـع؟ - لارا! زیادی محتاطه! ممنون.
ببین، من تقریباً همون سنیم که الکس وقتی مرد بودش،
پس فکر میکنم اون داره یذره
اوضاع رو "کنترل" میکنه.
ممنون. خب، اون داره نهایت تلاششو میکنه.
آره، ولی نهایت تلاشش میتونه بعضی‌وقتا رومخ باشه.
ولی، میدونی، حداقل شما رفقارو دارم.
آو، و همیشه‌ام خواهی داشت.
به‌غیراز الان، چون تو چیزی نمیخوری.
سارا و من می‌خوایم بریم تو اتاق خانوما و مشروب بزنیم.
- اوه، بیخیال! - جلوی در میبینیمت، باشه؟
- الکلیا. - معذرت‌میخوام.
هِی، برو شروع‌کننده رو ببین!
شروع کننده کیه بهرحال؟ یه مشت بچه راهنمایی؟
چرا نمیتونیم به توافق برسیم که هیچکس به شروع‌کننده اهمیتی نمیده
و ما باید یسره بریم سراغ... «گروه موسیقیِ کانادایی»
...مِین اِترَکشِن. «موزیکی از جرمی رنِر- انتشار2020»
حالا، نمیدونم به عشق تو نگاه اول باور دارم یا نه.
ولی عشق تو صدای اول چطور؟
آره. این و میتونم باور کنم.
به یه نحوِ خنده داری...
- حدس میزنم کل وقتم همین بود. - چی؟ نه!
پرش ناگهانی از یه آهنگ قشنگ به یه سکوت نا امیدکننده
حاکی از رسیدن یه حادثه بزرگ داشته.
بزارید اجرا کنه. بخاطر هشدار لورفتن،
بعضی‌اوقات اوضاع دقیقاً اونجور که باید پیش نمیره.
چیزی که بعنوان یه فرصت بزرگ
برای دیدن یکی از بزرگترین موسیقیدان‌هایی که تاحالا دیدم
بطور دقیق با خوردن یه آرنج تو صورتم نابود شد.
و چیزی که بنظر میرسید یه توهم شدید باشه
من بودم که تشنج کردم.
دام
- سلام. - سلام رفیق.
سلام.
صدامو می‌شنوی؟
من کجام؟
- تو بیمارستانی عزیزم، تشنج کردی.
خفن بنظر میرسید؟
اونا سرطانی‌ان؟
نه. معمولاً، این نوع تومورها خوش خیم‌ان.
البته، تاوقتی که نمونه‌برداری نکنیم نتیجه قطعی نیست.
و... من جراحی و پیشنهاد می‌کنم.
- جراحی مغز؟ - بله.
ما دکتر هیگینز رو داریم که آخرای ماه میاد اینجا،
و تا اومدنش میتونیم صبر کنیم.
ما تعدادی توصیه‌های پزشکی بهت میدیم که هرنوع تشنجی‌رو کنترل ‌میکنه.
بخاطر موقعیت خاص این تومور،
تمام مناطق شنیداری‌ات تحت خطر هستش
دراینصورت بعد از جراحی عوارضی بوجود میاد.
شنواییم؟
بله. بزرگترین عارضه‌اش اینه که
شنواییتو از دست میدی.
با سمعک میتونم بشنوم؟
خب، تو دیگه اون عضوی رو نداری که بتونه سمعک‌رو پشتیبانی کنه.
نوشته روی کاغذ: «لیست‌ پخش‌نهاییِ شاید خودم و از روی پل بندازیم پایین»
اوضاع برای مدتی بد شد.
همه‌چیز غمگینانه‌ بنظر میرسید.
انگار داشت باهام خدافظی میکرد.
آره، نباید اشکالی داشته باشه.
و بعدش اینا، که سفیدای کوچیک هستن...
به من گوش میدی؟
آره، فهمیدم چی گفتی.
مارکوس، به من نگاه کن.
اگه توجهی نکنی، میدونی که دوباره تشنج می‌کنی.
مامان.
خیلی‌خب.
آخرین چیزی که باید مصرف کنی، آم
تقریباً هر روز، میشه گفت دوشنبه و چهارشنبه و جمعه.
- باشه؟ - خیلی‌خب، چقدرش برای خودکشی کافیه؟
داره شوخی میکنه.
شماها میدونید کی توی هرم شروع‌کننده بود؟
فکرمیکردم شروع‌کننده‌ها مضخرفن
نه، این یکی نه. اون حرف نداشت.
کاشکی اسمشو میدونستم. جذاب بود؟
بحث این حرفا نیست، بحث سره موسیقی‌ـه.
کاملاً جذاب بوده.
- هِی. ژاکت‌هاتونو بردارید، ساعت ده حرکت میکنیم.
- چی؟ کجا میریم؟ - به یه برنامه کمدی بداهه‌گویی.
دوست ندارم به یه برنامه کمدی برم. جالب میشه.
زودباشید، دخترا.
کجاست؟
داخل کلیسای جامعه وِست گِیت.
بداهه‌گویی داخل کلیسا؟ هِی، میخام یه چیزی بهت بگم.
مطمئنم این دونات‌ها مقدس‌ان!
- جوزف، گفتم... - هِی، میتونیم ما بریم.
بله!
هِی، زودباش.
خیلی‌خب، در شش‌تا صحنه بعدی، رفقا
به یه پیشنهاد از طرف تماشاچی‌ها نیاز داریم.
من به یه هدیه برای عیسی نیاز دارم.
داشتن یه تومور مغزی بهونه خیلی‌خوبیه برای نوشیدن.
حتماً دفعه بعد ازم بپرس
اگه مامانم خواست مجبورم کنه یه جمعه شب دیگه برم کلیسا.
حداقل داره تلاششو می‌کنه.
- آره، فهمیدم. این فقط...
نمی‌خوام بخندم.
دوست ندارم تظاهر کنم که خوشحالم.
میدونی میخوام چی بگه؟ میخوام بگه که،
مارکوس، معذرت میخوام.
این خیلی مسخره‌ست و اگه جای تو بودم، خودکشی میکردم.
فکرنمیکنم مامانت بهت بگه که برو خودکشی کن.
آره، خب، یکاری میکنه که بخوام انجامش بدم.
ببین، دوست ندارم یه بچه مریضِ دراماتیک باشم
ولی جداً از صداها خوشم میاد.
این برای گفتن خیلی احمقانه‌ست
ولی جداً دوستشون دارم.
و میدونم که خیلی از زندگیم باقی مونده
ولی نمیتونم به این فکر کنم
که تمام صداهارو دیگه هیچوقت نمی‌تونم بشنوم.
مثل صدای موتور اولین ماشینم.
یا صدای خنده بچه‌هام.
میدونم خوش‌شانسم چونکه قرار نیست بمیرم
و اینکه سرطان ندارم.
فقط مسئله شنواییمه.
مشخصاً بدون شنواییمم میتونم زندگی کنم.
فقط اینکه دلم نمیخواد.
اوه لعنتی! قوطی رو قایم کن!
هِی.
پشمام، پلی‌لیستم جواب داد.
خانوم ریچاردسون.
دست خوش! یجورایی بامزه‌ست.
میدونی چیه؟ شرط می‌بندم معلم‌های کلاس جبرانی، غیرمعمول‌ترین معلمان.
اوه، ولی بیا برای فهمیدنش دست رو دست نزاریم.
هِی، ولی تو باید قبل کَر شدنت اینو بشنوی.
اوه آره، رویای عجیب خانوم ریچاردسون به حقیقت می‌پیونده.
میتونی اونو از لیستت خط بزنی.
خیلی‌خب، آره، میدونم این احمقانه‌ست
و کاشکی میتونستم بگم که باهاش کنار اومدم.
ولی اگه بخاطر سکس معلم تاریخم نبود
ایده‌ش هیچوقت به ذهنم نمیرسید.
ایده پلی‌لیستِ نهایی‌ـه پرصدا
ایده ساده بود.
می‌خواستم سرتاسر آمریکا سفر جاده‌ای کنم
تمام آهنگای موردعلاقمو قبل جراحی ظبط کنم.
صداهای بلند
صداهای آروم
و هرچیزی که بینش قرار داره.
تمام کاری که باید میکردم این بود که یه لیست درست کنم...
ولی باید بی‌نقص می‌بود.
چیز خسته‌کننده‌ای نباشه. مثل آلبوم‌های بی-ساید. «آلبوم های بدون عنوان و کوتاه»
من بزرگترین آلبوم ممکن رو میخواستم.
یه زندگی باارزش برای شنیدن، همه‌ش تو یه ماه جمع شد.
این شبیه یه جشن خداحافظی برای گوشام میموند
با دعوت شدن از تمام آهنگای موردعلاقه‌ام.
اوه، "فوران آتشفشانی" چی؟
کجا میتونیم "فوران آتشفشانی" و پیدا کنیم؟
واقعا؟ خب، چطور قراره
صدای "صدتا نوشابه که همزمان باز بشن" رو پیدا کنیم؟
جالب بنظر میرسه، نه؟
آره!
اینجاست.
میکروفون قدیمیِ الکس.
خیلی‌خب.
تست میکنم، تست میکنم، یک، دو...
خدایا، خیلی خاکیه.
تست میکنم، تست میکنم، یک، دو... هنوز کار میکنه.
- خدایا، خیلی خاکیه. - خیلی‌خب.
محض اطلاع اینو میگم
چرا قراره اینو ظبط کنی وقتی قراره ناشنوا بشی؟
بتهوونم ناشنوا بود، ولی هنوزم با موسیقی سروکار داشت.
نمیدونم، دیدن مردم به اینکه به این گوش میدن
بهترین چیز برای دوباره گوش دادن میشه.
آو.
خیلی‌خب، من 49تا ورودی دارم.
به یکی دیگه نیاز دارم، تا به پنجاه‌امی برسم.
خیلی‌خب، نظر من هنوز "فوران آتشفشانیه" .
یا کیت بلانکیت که درگوشم زمزمه کنه "دوستت دارم". «بازیگر استرالیایی»
- شاید فقط من اینطور باشم. - دوست دارم ایده‌تو.
- سلوم. - سلام.
- استودیوی ترولی؟ - آره.
اگه خواستی زمان استودیو رزرو کنی، برو تو وبسایتمون
اوه، نه، نه، درواقع
برام سوال بود که آیا کسی که برام آشناست با شما آهنگ ظبط کرده یا نه.
شاید یه پیش‌نمایش یا همچین چیزی؟
چند وقتی میشه.
چندوقت پیش مد نظرته؟
مثلا، ده سال پیش؟
آم، خیلی‌خب، دنبال کی میگردی؟
اَلکس لاند.
- اون برادرمه. - اَلکس؟ اَلکس لاند؟
تو داداششی؟ آره؟ میشناسیش؟
- رفیق! من درامرش بودم! - امکان نداره! چرا امکان داره!
الکس یه آدم همیشه درخشان بود، پسر.
دلم کلی براش تنگ شده.
میدونی چیه؟ ما کلا یه پیش‌نمایش اینجا ظبط کردیم.
ولی خیلی ازون موقع ها میگذره. اوه خدا!
- داخل نیویورک زندگی میکنی؟ - آره.
آره، زندگی خواهم کرد. منظورم اینه که...
قبلش باید با مامانم حرف بزنم.
- خیلی‌خب. - با مامانت درمورد چی حرف بزنی؟
آم...
البته که نه‌!
چی؟
- چرا؟ - عزیزم
تو نمیتونی با یه سفرجاده‌ای بری نیویورک.
بخاطر کرواتمه؟
- کرواتت یکم اوضاع رو عوض کرد. - نه.
- دام. - فقط دارم میگم که کروات بزرگیه
آره، کروات خیلی بلندیه.
اون آبی‌ـه که برات گرفتم چی شد؟
روش شکلات ریخت.
- نمیتونیم یه چیز قشنگ بگیریم... - بحث درمورد کروات و تموم کن.
خیلی‌خب.
مارکوس...
عزیزم،
تو داروی تشنج داری که مصرف کنی
کلاس زبون اشاره داری، باید مدرسه‌تو تموم کنی،
نه، تماس گرفتم باهاشون. گفتن میتونم کلاسامو حین تابستون تموم کنم.
چرا نمیتونی فقط به صداهای توی اینترنت گوش کنی؟
- خب که چی، ازهدفون استفاده کنم؟ مثل اینه که از کاندوم استفاده کنی!
- اوه، رفیق... - این یعنی چی اونوقت؟
خیلی‌خب، ما... معذرت میخوام مامان.
این آخرین فرصتم برای شنیدن چیزیه که حس زنده بودن میده.
آخرین فرصتم برای شنیدن الکسِ.
باید درک کنی این چقدر برام اهمیت داره.
عزیزدلم، میدونم.
درک میکنم.
معذرت میخوام، ایده خوبی نیست.
خدایا، چرا باید انقدر سرسخت باشی؟
- هی، هی، بیخیال. - نه، جدی گفتم!
من یه ماه از زندگی‌ای که میشناسم وقت دارم
و شما ازم میخواید که اونو داخل کلاس های یادگیری‌ـه زبان اشاره بگذرونم.
مارکوس، تو یه ماه دیگه وقت داری که برای کل زندگیت آماده شی.
من به بقیه‌ی زندگیم اهمیت نمیدم مامان.
خدایا!
شماره هفده: حراج وراج.
باید اقرار کنم، این... این لیست خیلی خوبیه.
- میخوام با اون حرف بزنم. - خیلی‌خب.
مارکوس، عزیزم.
میتونیم باهم حرف بزنیم؟
اوه! خیلی خب. بزن بریم.
خیلی‌خب، میکروفون چک میشه، میکروفون چک میشه.
هاه! سلام، من مارکوس لاند هستم
و شما دارید به پلی‌لیستِ نهاییِ...
پشمام! یا خدا!
َخدایا!
خدایا.
حالت خوبه؟
- مسافر رایگان سوار میکنی، درسته؟ - چی؟
خیلی معذرت می‌خوام، اصلا ندیدمت.
میخوای به آمبولانس زنگ بزنم؟ حالت خوبه...
- برو فقط! برو! - خدای من، سرت...
- برو، برو، برو، برو! - باشه، باشه.
خیلی‌خب.
مطمئنی خوبی؟
میتونم بالاشهر یا پایین‌شهر یا هرجا که خواستی پیادت کنم.
حس خیلی بدی دارم، درواقع نمیدونم مسیرت کجاست
من دارم میرم به نیویورک!
و اینکه داغ نشدی؟ چونکه...چی گفتی؟
نه.. نه،نه اینجور که "خیلی داغی" مثلا... «تشابه کلمه جذاب با داغ»
- نه، داری میری به نیویورک؟ - آره.
اشکالی داره؟
چقدر میکشه به اونجا برسیم؟
- ما برسیم؟ - آره، ما. منم باهات میام.
به شهر نیویورک. شهر نیویورک، همونجا میری دیگه؟
آره.
امکان نداره توعم بیای نیویورک.
به ندرت باور دارم که منم دارم میرم.
دونفر همزمان میتونن برن به یه جا!
نه، اینجور نه. عجیبه اینطور.
- عجیب نیست! - چرا هست - نه...
گندش بزنن.
- این یارو کیه؟ بنجی، دوست پسرم.
- اوه، - یا دوست‌پسر قبلیم.
- اوه. - اون قراره بکشتمون، اوه!
لعنتی!
چکار می‌کنی؟
- چراغ قرمزه. - خب؟
ماشینا دارن میان. خدایا!
گیتارو بده من، هرزه!
نمیزارم ببریش. کجاست؟
نه، نه، نه، نه.
- بهت گفتم چه اتفاقی می‌افته. - این مال تو نیست!
وِندی، گیتارو بده من.
- نه، مارو ازینجا ببر بیرون! - چراغ قرمزه.
- ماشین داره رد میشه! - برو.
- نمیتونم رد شم! - برو!
قبلا تاحالا جمله"زمان آروم میگذره" رو درک نکرده بودم
ولی وقتی وندی زانوهامو گرفت
اوه خدایا.
یه میلیون افکار از داخل ذهنم خطور کرد، مثلا:
"باید زانوهامو سفت کنم؟ دخترا فکر میکنن زانوهای قوی جذابن؟"
احتمالا باید بیشتر نگران این موضوع باشم که
میدونی، اون داشت تلاش میکرد که من با یه مینی‌ون
از دست دوست‌پسر قبلیش فرار کنم، ولی هنوزم...
به اون چشما یه نگاه بنداز.
اون چشما یه عمر حبس داره.
- برو! - گیتار کوفتیو بده من.
لعنتی! لعنتی! لعنتی! معذرت میخوام.
ماشینو نگه دار روانی!
- روانی، دیوونه... - ماشینو نگه دار
سلام
من وندی‌ام.
سلام، مارکوس‌ام. برام پیغام بزارید یا متنی یادداشت کنید...
- جواب نمیده. میخوام برم پیداش کنم.
- واو، واو... هی، وایسا یه لحظه، وایسا...
- وایسا. وایسا. - کلیدا پیشته؟
آره، ولی یه لحظه وایسا.
اون قرار نیست به این سفرجاده‌ای احمقانه بره. احمقانه؟
خطرناکه، خیلی‌خب، شاید، ولی احمقانه نیست
مثل اینکه، از کالج بیرون انداخته شی تابا کوله پشتی بری سفر به سرتاسر آمریکای جنوبی
- احمقانه نیست. - دام، این‌دوتا کاملاً فرق دارن.
آره، ماهم اصلا به خانواده‌امون نگفتیم که داریم کجا میریم.
ببین، حرف من اینه، یک ماه دیگه
یه مارکوس میمونه که با از دست دادن شنواییش هیچوقت نتونست صلح رو پیدا کنه.
ولی یه مارکوسی‌ام هست که تونست اینکارو بکنه.
و فکرنمیکنم من و تو بخوایم خانواده‌ای باشیم
که تصمیم بگیرن که اون کدومش و بتونه انتخاب کنه.
- خاطرجمع نیست. - میدونم.
اون باهوشه. مثل، مامانش، خیلی‌خب.
اون از مشکلات دور میمونه. نگران نباش.
پس الان جامون امنه؟
خب، اون یه مقدمه افتضاح بود.
اوه، مادرواقع همو دیده بودیم.
یجورایی. وایسا، تو بچه‌ای هستی که بهش چاقو زدم؟ چی؟ نه!
خیلی‌خب، خوبه.
تو به یه بچه چاقو زدی؟
تصادفا اینکارو کردم. اینطور بود که...
ما داشتیم تو کنسرت جپندرویدس میرقصیدیم، «گروه راک کانادایی»
و من یجورایی با کورن‌داگ‌ام زدم تو چشماش. «کورن داگ: هات‌داگی هستش که همراه با خمیر داخل روغن سرخش میکنن و یه چوب‌ام بهش متصله »
یا خدا.نه، من تورو دیدم داشتی تو هرم اجرا میکردی.
- تو منو دیدی که داشتم اجرا میکردم؟ - آره.
خارق‌العاده بودی!
صدای شگفت‌انگیزی داری،
و آهنگت خیلی، گیرا بود ولی متفاوتم بود.
مردم معمولا به شروع‌کننده‌ها پشیزی‌ام اهمیت نمیدن.
خب... یه روزی توعم اجراکننده اصلی میشی.
اوه.
اینا قرصای جالبی‌ان؟
اوه نه، قرصای ناراحت‌کننده‌ان؟
بفرمایید.
صدای "صدتا نوشابه همزمان باز بشن."
بهمین راحتی، آهنگ موردعلاقه‌امه.
ببخشید.
نمیتونم تصور کنم که شنواییمو از دست میدم.
بگمونم اگه جات بودم خودکشی میکردم.
خب، بهمین دلیله داری میری نیویورک‌؟
آره.
توچطور؟
قفلاش زیاد نیست؟
نه.
چیزی که قراره ببینی تنها چیز مهم من
تو کل زندگیم هستش.
- باشه؟ - باشه. - خیلی‌خب.
- لعنتی. - این دارلینگ هستش.
یه نسخه محدوده...
فَندر طلایی استراتوکستر 1959.
واو، چه اطلاعات مبهمی از گیتار داری. مبهم؟
سیلوی اسکار یدونه از اینارو تو دیوار برلین به نشانه اعتراض شکوند!
این روی لباسم هست.
وایسا، یه لحظه. قسم میخورم.
اوه، واو! روی لباسته.
میتونم...
- آره، - قول میدم مراقب باشم.
سلام دارلینگ.
خوشگله. هم، آره.
اون وقتی کسی پیشم نبود کنارم بود.
واو، یواش برو، سنت وینست. «خواننده- ترانه سرای آمریکایی»
من فقط چندتا آکورد و بلدم.
برادرم قبلا بهم یاد میداد، ولی، َ
خیلی نتونستیم پیشرفت کنیم.
ممنون.
واو! یه لباس از سیلوی و آهنگ زنگش؟ خوره.
آره. کاشکی میتونستم بصورت زنده ببینمش.
خب،
نمیدونم، اگه میتونستی چی؟
چی؟ بخاطر همینه که من دارم میرم نیویورک.
نسخه پیش‌نمایش‌امو براش فرستادم، و اون میخواد منو ببینه.
چی؟
معذرت میخوام.
وندی، این دیوونه‌کننده‌ست.
منظورم اینه که، واقعا فکر میکنی اون قراره کارتو امضا کنه؟
شاید.
اگه به اونجا برسم. واو!
اون میخواد دارلینگ و بفروشه.
چه دوست پس گهی. دوست پسر قبلی.
ببین، میدونم این قضایا داره خیلی سریع پیش میره
و میدونم که تو باید پلی‌لیستتو تموم کنی و این حرفا، فقط اینکه،
من... واقعاً باید برم به نیویورک.
زندگیم به این بستگی داره.
مارکوس، چقدر احتمال وجود داشت که همو ببینیم؟
جداً، احتمالات چیا هستن؟
کلاً اینکه، "دیوونه‌کننده‌ست" . و میدونم این یعنی قراره چیز خوبی نباشه
ولی کلاً...چی میشد اگه برای الان،
"دیوونه‌کننده" یه چیز خوب می‌بود؟ چی میشد اگه
"دیوونه کننده" قرار بوده که اتفاق بی‌افته؟
مغزم میگه، "باهاش نرو."
"تو ماموریتی داری که شامل لگدمال شدنت
توسط یه موتورسیکلت‌سوار قاتل، نمیشه."
ولی با همه این‌حرفا،
مغزم یه تومور غول‌پیکر داخلش داشت.
سلام، مارکوس هستم.
برام پیغام بزارید، یا مثل آدم عادی یادداشت بنویسید.
خب چطور قراره بهرحال به چیزی که گفت اعتماد کنم؟
حاظری؟
تو! من! می‌رقصیم! مینوازیم.
فقط با هشتادتا سرعت؟
خیلی‌خب.
برداشت دوم!
واو!
خیلی خب، باید سعی کنی هعی درش بیاری.
عالیه!
وندی منو خوشحال کرد.
خیلی خوشحال.
من حتی یه فرصتم نداشتم.
- فروخته شد، صدوبیست‌دلار به آقای محترم ردیف جلو. - چی؟
اون قیافش شبیه تابلوهای "درحال سقوط از ارتفاع" شده بود.
مثلا، من قراره با این چه خاکی به سرم بریزم؟
چطور قراره درمقابل اون قیافه محتاط باشم؟
کاری‌ـه که شده دیگه.
و خدای من، این اتفاق واقعاً افتاد.
آه!
وندی حرف نداشت.
اون باهوش، بامزه
زیبا
و مهمتر از همه، اون...
کاملاً از حد تو خارجه.
- به گفته کی؟ - من.
منظورم اینه که، یه نگاه به اون چال گونه بنداز رفیق.
اون مثل یه شماره نُه سرسخته.
تو چندی مثلا؟ یه شماره شیش معمولی.
چی؟ من کم کمش دیگه هفت یا هشتم.
شیش و نیم. خب، بستگی به طرز فکر داره، پس...
ببین، ما فقط نمیخوایم که با یه قلب شکسته برگردی خونه، باشه.
درست کردنش خیلی سخته.
- قلبم آخرین چیزی‌ـه که نگرانشم. مشکل ذهنم هستش.
وایسا، تو واقعا ازون خوشت میاد؟
اون متفاوته.
متفاوت بودن الان چیزیه که من نیاز دارم.
آه! خیلی‌خب، من باید برم
نگران من نباشید. خیلی‌خب.
- لطفاً مراقب خودت باش! - سعی کن باهاش همخواب شی!
خدافظ.
اوه، هِی
ممنون که میزاری از دیلدوی باستانیت استفاده کنم.
- نه، ازش متنفرم. قطعا داشتم مینداختمش دور.
نه، نباید اینکارو بکنی.
این یه شی هستش که تو مسائل جنسی انقلاب بپا کرد. این جزوی از تاریخه.
فقط ازش بعنوان یه جاکاغذی استفاده کن.
خیلی بزرگه که بعنوان جاکاغذی بشه ازش استفاده کرد.
مارکوس، اونقدرام بزرگ نیست.
همم، خب اینجا چی داریم؟
خدایا، اینجا چه اتفاقی افتاده؟
فکرمیکنم یه نفر پارتی داشته.
آره! - اوه خدا.
- تو چی هستی؟ - یه چیز خیلی خیلی مونده شده.
این چیز شبیه اینکه برای دولت ریگان باشه.
ازش... ازش دور بمون.
نه، بزار همونجا بمونه. چکار میکنی؟
- آقای گورباچوف - این دیوارو بشکاف. - خیلی‌خب.
آم، شماره سیزده داخل لیستم "یه ضربه عالی" هستش.
اگه من بشینم اونجا، فکرمیکنی بتونی یه توپ بندازی؟
آره. من پرتاب‌کن حرفه‌ایم.
درموردش مطمئنی؟ من تازه دارم گرم میکنم.
گرم کن.
اگه خواستی، میتونم سپرهارو فعال کنم. «منظورش سپرهاییه که باعث میشه توپ داخل گودی‌های کناری نیافته»
بیا برو تو کونم. هِی، چرا جابه جا نشیم.
چی؟ نه، میتونم اینکارو بکنم!
مم. نه، نمیتونی. چرا؟ چونکه یه زنم؟
نه، چون شبیه بچه های پنج ساله بازی میکنی.
خیلی‌خب،شرط میبندم میتونم قبل تو ضربه بزنم.
اوه! شرط میبندی؟ نه، منظورم اینه که...
نه، نه! اگه انقدر به خودت اطمینان داری، بزار شرط ببندیم، زودباش!
خیلی‌خب، باشه!
هرکسی یه ضربه رو زودتر بزنه برنده‌ست
و بازنده باید...
- برنده رو ببوسه. - ...ساندویچ ریگان و بخوره.
ساندویچ ریگان و بخوره. آره، همینو گفتم.
- حاظری؟ - اوهوم. - خیلی‌خب.
برای باخت آماده شو.
- اوه! - لعنتی. - بد نبود.
- آره، آره، ادامه بده. برو رو یه گاتر دیگه توپ بنداز.
رو گاتر نندازی، یادت که نرفته؟ درسته، پس بندازم وسط؟
- خب، ایده آل هستش. - باشه، خیلی‌خب.
همون چیزیه که "پیش بردن" صداش میزنن.
بیا، نیازت میشه.
چهارسال دیگه! چهارسال دیگه! خدا لعنتش کنه.
هِی، مارکوس
بیا دوبرابر سر تاکیتو شرط ببندیم.
ازت متنفرم.
- اوه! خودشه! - لعنتی!
- این یدونه خوبش بود. - آه...
تا حالا شده چندین ساعت پای ویدیوهای یوتیوب بشینی
و شکسته شدن قلنج کمر مردم و تماشا کنی؟ چی؟ نه.
آره، منم همینطور.
بوی چیه؟
از توعه؟
اوه، بوی حیوون مرده میدی.
- بو نمیدم، فقط... - آم
- بزن بریم. - هِی، کجا میری؟
نمیدونم، یه رودخونه یا همچین چیزی پیدا کنم.
باید تمیزت کنیم.
میدونی، بیشتر شبیه اینه که نصف شب تو رودخونه غرق شی...
- چونکه نمیتونی... - خیلی چلاقی!
- ...و چقدرم سریع تکرار میکنی. خیلی‌خب.
خب، حالا میتونم "له شدن توسط خرس" رو به لیستم اضافه کنم.
جکپات.
چکار میکنی؟
مردم پولدار پسر، تظاهر نمیکنم که درکشون میکنم،
ولی تو آینده ازشون سود میبرم.
نه، نه، نه، پس رودخونه چی شد؟
خب، بنظرم روخونه‌ها خیلی خطرناکن.
آره، ولی این غیرقانونیه.
خب، مارکوس، ترجیح میدی قانون شکنی کنی
یا ترجیح میدی غرق شی؟
بینشون نمیشه چیزی انتخاب کرد؟
خدا.
آره، حالا من یه فرد گناهکارم، چقدرم خوب.
تاحالا یه دختر با لباس زیر ندیده بودی؟
چرا، خیلی دیدم.
خیلی‌خب.
نه.
نه، نه، ما استخر شخص دیگه‌ای و شامپویی نمیکنیم.
این خط قرمزه دیگه.
خب پس، بهتره اینکارو بکنی.
- باز مجبور به انجام کاری شدم؟ - چی؟
نه.
قول انگشت‌کوچیکه رو میدم.
- ووهو. - خفه‌شو.
- وایسا، وایسا، داری چکار میکنی؟ لباستو دربیار.
- نه، من با لباس تنم شنا میکنم. - چرا؟
- خیلی عجیبه. - نه نیست. - چرا هست.
- درش بیار دیگه. - نمی‌خوام.
خجالتی نباش. - چرا؟ چونکه نمی‌خوام دیگه!
خیلی‌خب.
باشه.
اوه، خدایا، خیلی سرده!
- مارکوس، فقط... ساکت شو! - چرا بهم نگفتی که...
- ما قراره بمیریم... - هِی! کی اونجاست؟
از خونه‌ام گم شید بیرون!
- خدا! - برو! برو! برو!
بجنمب، احمق!
این یه استخر داخلی بود. اونقدرام سرد نبود.
نه، اساساً یه پیست یخی بود.
اوه رفیق، ازون سقوط واقعا زخم برداشتی.
نه، اشکال نداره. نه، نه، باید ضدعفونیش کنی
قبل اینکه به شخصیت فیلم "فِلای" تبدیل شی. «فیلمی ترسناک& علمی-تخیلی منتشر شده درسال 1986 با شخصیتی شبیه زامبی»
نگران اون نباش.
قراره حسابی عفونی بشه.
نه، نمیشه.
مارکوس.
بزار خوبش کنم.
خیلی‌خب، باشه.
آم، خب این قراره یکم بسوزه.
تقریباً آخرشه.
ممنون.
پس دوست به چه کاری میاد؟
ما دوستیم؟
نیستیم؟
- نه، نمیگم که نیستیم. فقط داشتم بررسی میکردم.
خوشحالم که دوستیم.
میفهمم.
برات سخته دخترا باهات دوست باشن، نه؟
چی؟
خب، میگم که، برای کسی که یه عالمه دختر با لباس زیر دیده
مطمئنم اینجوره که تو میخوای فقط باهاشون دوست باشی
ولی اونا همیشه بیشتر ازین میخوان.
آره.
محض اطمینان کاملاُ همینجوره.
ولی... نه برای ما.
مادوست معمولی‌ایم، درسته؟
پس تو، باکره نیستی؟
نه.
قبلا سکس داشتی؟
پس تو میدونی که... نیاز یه زن چیه؟
خوبه.
نمیشد قبل اینکه ناشنوا بشی صدای ارضای یه زن و نشنوی.
شب بخیر، دوست.
شب بخیر.
اره برقی.
عذر میخوام!
هِی، عذرمیخوام!
هیِ
دارید یه درخت دیگه قطع میکنید؟
هِی، میتونم ظبطش کنم؟ آره، درخت ؟
میتونم یه چیز شخصی بپرسم؟
میتونی تلاشتو بکنی.
دوست‌پسرقبلیت، بنجی.
یجورایی بنظر میرسید یه آدم عنتر بوده؟
آره.
و اینکه،
نمیدونم، فقط برام سوال بود
مثلا، چرا اصلا باهاش قرار میزاشتم؟
آره.
بعضی اوقات، تو... آدماییو میبینی که
باعث میشن نسبت به طرزفکرشون درموردت اهمیت زیادی بدی .
مثلا، اگه ازشونم متنفر باشی
به یه سری دلایل، هنوزم میخوای که دوستت داشته باشن.
اینطور بنظر میرسه که ابرقهرمان هستن.
این یه ابرقهرمان بی‌ارزشه.
اون همیشه فکرمیکرد بخاطر چیزی که میخوام بشم یه احمقم...بخاطر ستاره شدن.
خب، این احمقانه‌ست که بخوای ستاره بشی.
چون تو همین الانشم هستی.
پیست اسکی!
خب، خیلی آدم اینجاست. نمیتونم یه برداشت خوب داشته باشم.
خدای من، جلوتو بپا!
خیلی‌خب، اسکیت‌سوارها، وقتشه یه شریک انتخاب کنید
و آروم پیش برید.
چونکه این یه ورزش زوجی هستش، و هیچ چیز نمیتونه مارو متوقف کنه.
آه، من عاشق این آهنگم. منم همینطور.
هِی، شاید ما باید...
واو! خیلی‌خب.
خیلی‌خب، میدونی چیه؟ خودشه!
- اونو بده من. - چی؟ چرا؟ - اونوبده...
به اسکیت کردن ادامه بده.
- کجا میری؟ - به اسکیت ادامه بده.
ببخشید، ببخشید.
معذرت میخوام.
زودباش!
وندی، فکر میکنم یه آتیش‌سوزی اتفاق افتاده.
نه، هیچی نیست، من زنگ خطر و زدم. چی؟ چرا؟
بخاطر خودمون!
ما خودمون آتیش هستیم. زودباش!
اوه، آره!
من باتو اینجا میمونم!
- حالت خوبه؟ - آره، تو خوبی؟ - آره.
دستاتو حلقه کن دورم عزیزم، اصلاً ول نکن
اگه انقدر صمیمانه هستیم. این چه معنی‌ای میده؟
به این معنی‌ایه که باسنم خیس شده.
خوب بودم؟
- عالی بود. - خودشه!
این یه ایده افتضاح بود. چجورم.
- میکروفونمو آرودی؟ - آره، - ممنون.
آم، خب میخوام پیغامگیرمو چک کنم.
تو نمیای؟
توهین نباشه، ولی"صدای گاوها یجورایی باحاله"
یجورایی انگار وقتی چِت بودی اینو نوشتی.
گاوها حیوونایی هستن که کم بهشون بها دادن،
و اتفاقی به ذهنم رسید که یجورایی جالبن، پس...
هِی، پسر، نزار جلودارت شم.
بعضی وقتا باید باهاش حرف بزنی.
فکر میکردم میخوای پیغامگیرتو چک کنی؟
پیام اول.
به خدا قسم، اگه تلفنتو جواب ندی،
میام اونجا...
پیغام حذف شد.
خیلی معذرت میخوام. خیلی‌خب.
میدونی وقتی عصبانی میشم چجور میشم.
پیغام حذف شد.
پیغام بعدی.
پاول هستم از نیویورک برای فردا میخواستم تایید کنم.
نمیتونم برای موفقیتت صبرکنم.
هِی، دختر، صدا برام درمیاری؟
خیلی‌خب.
فقط یه موو کوچیک
همینو میخوام فقط.
و اینکه من خیلی از سال‌های عمرمو تلف کردم
به تظاهر به اینکه آهنگای مسخره و حوصله‌سربرتو دوست دارم.
میدونی که این دلیلیه که ازهمون اول اومدم پیشت، درسته؟
اینجور بودم قبلا که، "پسر، اون خیلی جذابه"
"شاید اگه بهش بگم صدای قشنگی داره، لباساشو میکَنه و برام سا...
پیغام حذف شد.
بگمونم، ظبطمون داره به آخر میرسه...
صدادر نمیاری؟
قربان، اون موو میکنه؟
موو دیگه‌ای وجود نداره؟
- سلام. - سلام.
پیغام‌صوتیا چطور پیش رفت؟
عالی نبود.
مو ظبط کردنت چطور پیش رفت؟
عالی نبود.
فکر میکنم شهر بعدی نیم ساعت فاصله داره...
یه نوشیدنی میخوام. تو میخوری؟
آره.
آره، میتونیم یه نوشیدنی بزنیم.
قبلا مست کردی که، درسته؟
آره، یه عالمه بار اینکارو کردم.
حله رفیق.
آه، ولی حالا که حرفش شد، احتمالاً یکی دو جرعه بیشتر نتونم بخورم.
حالاهرچی. خیلی‌خب.
و، اینکه، تو یه شماره نه سرسختی،
و من یه شیش و نیم معمولیم.
و میدونم که قراره ناز کنم
ولی به من نگاه کن، من خیلی دست‌یافتنی‌ام.
خیلی‌خب، خیلی‌خب‌، خیلی‌خب.
- خیلی‌خب، به اندازه کافی خوردی. - نه!
چرا درمورد زخمم ازم نپرسیدی؟
فقط حس کردم به اندازه کافی درموردش سوال پیچ شدی.
آره.
معمولا همینطوره، ولی برای حال، میخوام درموردش حرف بزنم.
خیلی‌خب.
میشه ازم درمورد زخمم سوال کنی؟
اوه چرا که نه،خیلی‌خب. هِی قضیه زخمت چیه؟
اوه، ممنون که پرسیدی.
من، آم، وقتی بچه بودم این زخمو برداشتم.
خونمون سوخت،
و برادر بزرگترم سرنجات دادن من جونشو از دست داد.
اوه، معذرت میخوام.
طوری نیست.
میدونم برای تسلی دادن خوب نیست، ولی، آم، زخم خفنیه.
نه، زشته.
ولی، میدونی، ترجیح میدم یه یادآور زشت داشته باشم
که یادآور دوست داشتن باشه، نسبت به اینکه اصلا هیچی نباشه.
اگه بود ازش خوشت میومد.
اونم میخواست یه روز موسیقیدان بشه
و... آره، اون حرف نداشت.
ولی، میدونی، اون برای اینکه منو نجات بده باید از رویاش دست میکشید.
اون از رویاش دست کشید
تا منو نجات بده.
و من به تو نگاه می‌کنم
و میبینم که هنوز داری رویاتو دنبال میکنی
حتی بعد از کلی چیزایی که پشت سر گذاشتی.
و اینکه... نمیدونم
فقط امیدوارم یه روز بهم نگاه کنی
همونجور که من بهت نگاه میکنم.
حرف احمقانه‌ای برای گفتنه.
اوه! اوه نه، خرابش کردم!
آره.
عذر میخوام.
هی مارکوس.
مارکوس!
ما کجاییم؟ به اولین خماریت خوش اومدی.
اوه خدایا! سرم.
اوه، اگه خماری اینجوره، هیچوقت دیگه مست نمیکنم.
خیلی آسیب میرسونه.
خب، این شاید حالتو بهتر کنه.
خدای من، تونستیم.
ما تونستیم
اوه، وایسا، وایسا، من یه آهنگ دارم.
من یه آهنگ برای این آماده کردم.
اتصال بلوتوث قطع شد.
نه، نه، نه. دستگاهی پیدا نشد.
زودباش، وصل شو.
درحال جستجوی ارتباطات.
بلوتوث، داری این لحظه رو خراب میکنی.
دستگاهی پیدا نشد.
وصل شو.
بلوتوث وصل شد.
آره.
راپسودی در آسمان درحال پخش. «آهنگی از جورج گرشوین- 1924»
توقف بعدی، خیابان چهل و دوم‌ام....
از لحاظ فنی، اون فامیلای مادربزرگمه،
ولی من همیشه اونو عمم صدا میزدم.
خیلی‌خب.
آم، هی، درضمن، اون با یه گوزن
وقتی پنج سالش بود از ناحیه سر برخورد کرد، پس...
- سلام! - سلام!
- سلام! بیاید داخل! بیاید داخل! - سلام عمه دلایلاه.
اوه، اون بیرون سرده.
- اوه، وندی. - سلام!
- خوشحالم که میبینمت. - منم همینطور!
اوه خدایا!
- این مارکوس‌ـه. بچه‌ای که درموردش بهت گفتم.
اوه.
اوه، تو همونی هستی که قراره نابینا شی؟
آه، نه، قراره ناشنوا بشم.
اوه! خداروشکر!
اوه خدایا، میتونی تصور کنی نابینا باشی؟
آره، نه، وحشتناک بنظر میرسه.
صداها! ناشنوا بودن!
- متوجه شدم. - صحیح.
فهمیدم. بیاید دنبالم.
اوه! اوه!
- تو یه بچه بامزه بودی. - خدایا!
منو ترسوندی.
چقدر فکرمیکنی که وندی کوچولو بخواد تورو ببینه؟
فکرنمیکنم وندیِ سه ساله میدونست که سیلوی اسکار کی بوده.
آره، ولی تورو میدید که رویات داره به حقیقت می‌پیونده.
از کی چایی میخوری؟
از وقتی عمت اصرار کرده.
راستش بد نیست.
هرچند یه لِگو کوچولوام داخلش پیدا کردم.
آره، اون باید مطمئن بشه که کیسه چایی تنها نمونه.
خیلی‌خب، خیلی بامزه بود.
تقریبا حاظر شدی؟
آره، آم، یه دقیقه دیگه وقت نیاز دارم.
خیلی‌خب.
خوبه، میرم با عمت وقت بگذرونم.
خوش بگذره.
خیلی‌خب، فکر کنم راهم اینطرفه.
آره، آم، من این پایین هستم.
باشه، خب...
از صمیم قلبت بخون، وندی گرین.
سیلوی قراره عاشقت بشه.
ممنون. حتما.
هی.
خوبی؟
آره، فقط یکم استرس دارم.
شما به مقصدتون رسیدید.
دنیس؟
مارکوس؟
هی.
- یه لحظه وایسا دیوی، اینو بگیر. - آره.
رفیق! مارکوس لاند.
اون زنده‌ست و نفس میکشه. روش کن برادر.
خدای من!
- یه نگاه به خودت بنداز، ورزش میکنی؟ - آه... - ها؟
- تمریم ورزشی. - بیخیال، نمیتونم باها‌ش کنار بیام.
تو خیلی شبیه برادرتی، خیلی عجیبه.
همه چیز تو چشماته.
ممنون.
- بزار من نوار کاست و بیارم. همین الان برمیگردم، باشه؟
اینجاست پس.
اینجارو داشته باش. این تنها پیش‌نمایشیه که تونستم پیدا کنم.
میدونی، ما یه گروه پانک‌ بودیم «پانک: نام سبکی از موسیقی راک و جنبش ضدّ نظام حاکم است که در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ میلادی متولّد شد.»
ولی، آه، این یکی از آهنگای آروم‌ترش هست.
هیچوقت بصورت زنده اجرا نکردیم.
خیلی‌خب.
آه، این آهنگ "از میان دودها" هستش
برداشت... چهارم‌ـه؟
اون خیلی خوبه.
- اون متن این آهنگارو نوشته؟ - آره!
میدونی، وقتی به عقب نگاه میکنم، میگفتم کاشکی بیشتر به اونا توجه میکردم
ولی جوون بودم. بهش فکر نکردم.
فقط خیلی خونسرد برخورد کردم.
درمورد چی داری حرف میزنی؟
میدونی، آه، قضیه آتیش سوزی.
خب چی شده؟
- میدونی، چطور اون... چطور اینکارو کرد و کلا همه چیز.
خیلی‌خب، میدونی چیه؟ شاید ما باید... - نه.
الکس آتیش سوزی و راه ننداخت، اون منو از آتیش نجات داد.
این تنها دلیلیه که من الان زنده‌م.
میدونی، شاید باید با پدرمادرت حرف بزنی.
نه، الان دارم با تو حرف میزنم.
بیا پس حرف بزنیم.
برادرم قهرمان بود.
اون جونمو نجات داد.
ببین پسر، من واقعاً متاسفم، ولی این یجورایی
این اتفاقی نبود که افتاد.
الکس آتیش سوزی و راه انداخت.
این یجورایی... میدونی،
این خودکشی بود پسر.
کل مدت، داغون شدیم. ما عاشق الکس بودیم.
اوه، بیخیال پسر، خیلی عذرمیخوام. من فکرمیکردم میدونستی.
مارکوس!
مارکوس، کجایی؟
مارکوس، حالت خوبه عزیزدلم؟ خوبی؟
این واقعیت داره؟
مامان؟
وندی! اوه عالیه! درست به موقع برای شام اومدی.
- وندی اینجاست؟ - ما کشمش داریم
و هویج... دلایلا، وندی اینجاست؟
آم، خب، اون برگشت، و بعدش تمام خرتوپرتاشو جمع کرد
و بعدش تاکسی خبر کرد. - چی؟
- کجا رفت؟ - ایستگاه پن.
سلام، وندی هستم. پیغام بزارید.
دروازه غربی مسیر دوازده.
وندی.
مارکوس؟
اینجا چکار میکنی؟
تو اینجا چکار میکنی؟
آه، هیچی. داشتم دنبال تو میگشتم.
عذرمیخوام. لعنتی!
وندی، دارلینگ کجاست؟
به یه دلال فروختمش.
هی خانم، اینو انداختید.
- سیلوی چی؟ دیدارت چی شد؟
اوه درسته، دارم میرم اونجا.
- دیر کردم. - نه، نه، پیش‌نمایشتو براش فرستادی.
اون گفتش میخواد ببینتت...
مارکوس، دیر کردم.
- هی، دستتو بکش. - بهم دروغ گفتی؟
- این کاریه که همه میکنن. - آم...
- تو بخاطر سوار کردنم بهم دروغ گفتی؟ - چی؟
نه، نه، نه، نه... چه مرگت شده؟
مارکوس، من داخل یه رابطه توهین آمیز بودم.
من موزیکی میساختم که هیچکس نمیخواست بشنوتش.
دارلینگ بلیط خروجم به یه زندگی معمولی بود.
مثلا، بعضی از مردم، به رویاهاشون دست پیدا نمیکنن...
وایسا!
بعضی از مردم فقط باید عادی زندگی کنن، و این اشکالی نداره!
خیلی‌خب، خوشحالم که میبینم قبل تسلیم شدنت با رویاهات زندگی کردی.
بیخیال مارکوس، منصفانه نیست.
- خدافظ وندی. - مارکوس!
مارکوس.
مارکوس؟
هی!
ببخشید، تعطیل کردیم. فردا برگردید.
مارکوس برنگشت اینجا؟
اوه، نه، برنگشت. چرا؟
هی، وایسا وایسا، وایسا.
اگه اونو دیدی، میتونی اینو از طرف من بهش بدی؟
شک دارم اصلا قبولش کنه، ولی باشه محض اطمینان.
چرا اینو نخواست؟
اوه پسر، جداً باید اینو امروز برای بار دوم انجام بدم؟
عالیه.
جناب؟ جناب، صدامو میشنوید؟
جناب، میدونید کجایید؟
الکس وقتی سیزده سالش بود دوقطبی تشخیص داده شد.
اون با اظطراب و افسردگی و روان‌پریشی دست و پنجه نرم میکرد.
اون دارو مصرف میکرد و شخص معمولی‌ای بود
همون الکسی که تو یادته
ولی بعضی اوقات، اون
"بیماریش برمیگشت"
و اون شخص دیگه الکس نبود.
چرا بهم نگفتید؟
تو کوچیک بودی.
به‌نحوی بعد از آتیش سوزی
وقتی بهوش اومدی، بهت القا شد که الکس نجاتت داده.
نتونستم اونو از سرت بیرون کنم.
بخوام کاملاً صادق باشم
آسونتر بود که بزارم اینو باور داشته باشی.
اون خونه‌رو وقتی من داخلش بودم آتیش زد
و تو گذاشتی که این همه وقت من باور کنم اون یجور قهرمان بوده؟
الکس اون خونه‌رو آتیش نزد، بیماریش اینکارو کرد.
مارکوس...
با گفتن همچین دروغی به پسرت
چطور با خودت کنار میای؟
میتونی ازم متنفر باشی الان. اشکالی نداره.
طوری نیست.
فقط از الکس متنفر نباش.
چونکه اون بچه خوبی بود
و اون هرروز با شیاطین داخل سرش میجنگید
و اون به اندازه تو قربانی این ماجراست.
بگمونم نتونتسم به طور کامل اونو بشناسم.
چرا، تونستی. مارکوس، به من نگاه کن.
الکسی که تو میشناختی واقعی بود،
و اون خیلی دوستت داشت... - چرت و پرته!
- مارکوس... - اینطور صدام نکن...
من سرتاسر کشور و رانندگی کردم تا صدای اونو بشنوم
که فقط بفهمم کل چیزایی که میدونستم...
همه چیزی که زندگیم و براساس‌اش تشکیل دادم، یه دروغ بوده
بخاطر اینکه تو جرعت گفتن حقیقت و به من نداشتی.
میخواستم ازت مراقبت کنم...
آره، خب، تو از محافظت کردن از بچه‌های کوفتیت اصلا خوب نیستی، درست نمیگم؟
واقعا معذرت می‌خوام.
سلام، مارکوس‌ام.
برام پیغام بزارید یا مثل یک شخص عادی متنی یادداشت کنید.
فروخته شد، صدوبیست دلار به آقای محترم صندلی جلو.
فک میکنی دارن چی میگن؟
احتمالاً دارن لاس میزنن.
خانوم‌ها وآقایون،
ما خیلی خوش‌شانسیم که داریم به اولین ظبط
از حس جدید دنیوی بهره‌مند میشیم.
خیلی خوشحالم که دیدمت وندی.
وقتی کلی معروف شدی منو فرامو‌‌ش نکن، باشه؟
لطفا. فروختن‌ش یه اشتباه بزرگ بود.
ببخشید. جنسامون همین قیمتی‌ان.
بیخیال پسر، تو اصلا نمیدونی اون گیتار چقدر برام ارزش داشت.
دوباره بخرش.
دوبرابر اون قیمتی هستش که فروختمش.
ببخشید عزیزدلم، معامله معامله‌ست.
من اونقدر پول ندارم.
تو چی هستی، کَری؟
سلام، منم.
میدونم که احتمالاً هنوزم از دستم عصبانی هستی، و، آه...
سرزنشت نمی‌کنم.
واقعاً تو شرایط دشواری گذاشتمت.
درمورد برادرت فهمیدم چه اتفاقی افتاده مارکوس.
واقعا متاسفم رفیق.
نمیتونم تصور کنم که چقدر این دردناکه.
ولی نزار این چیزیو تغییر بده.
ما بزرگ می‌شیم و مردم همیشه... اینو میگن
اهمیتی نداره چی میشه، همه چیز آخرش حل و فصل میشه.
ولی نمیدونم.
مثلا، پیچیده تر ازینم هست؟
نمیتونم بهت بگم که چطور با خاطراتت نسبت به الکس زندگی کنی، ولی
خدایا مارکوس، امیدوارم یه راهی پیدا کنی.
امیدوارم بتونی اونو بخاطر کسی که بود دوست داشته باشی
نه بخاطر کسی که تصور میکردی.
هرچند تو تصور میکنی که مردم بی‌نظیرن.
دارلینگ و پس گرفتم.
متقاعدکردنش... یکم طول کشید.
- من گیتارمو پس میگیرم. - بهت که گفتم...
گوش‌کن، فکرنمیکنم که بدونی داری با کی سروکله میزنی رفیق!
- خدایا! - من گیتارمو پس میگیرم
- و تو اگه باهوش باشی، سر راهم قرار نمیگیری. - اونو بزار زمین!
- اون دوهزاردلار می‌ارزه! - اهمیتی نمیدم.
- فکر کردی کی هستی؟ - یه خانوم داخل یه ماموریت.
- تو دیوونه‌ای! - معلومه که دیوونم رفیق!
- من با پلیس تماس میگیرم! - بفرما!
این پولت.
رفیق، منو عزیزدلم صدا نزن.
آره، بهترین لحظات عمرم نبود قطعاً.
ولی دارلینگ برمیگرده جایی که بهش تعلق داره.
و اگه بخاطر تو نبود، اون اینجا نبود.
بهرحال، بیخیال این مسائل احساسی. یه سورپرایز برات دارم.
- حاظری؟ - آره.
خیلی‌خب.
خیلی‌خب، این بی‌نقص نیست
ولی، به نحوی‌ام میشه گفت هست
شاید نکتش همینجاست، میدونی، آم...
واقعیت هیچوقت مطابق انتظاراتت نیست؟
من...
فقط میخوام که خوشحال باشی مارکوس.
فقط میخوام که خوشحال باشی.
خوبی؟
آره، آره، بگمونم.
"دور از خانه" درحال پخش.
سلام، من مارکوس لاند هستم
و شما دارید به پلی‌لیستِ...
پشمام!
: خوبه.
عالیه.
آفرین.
زنگوله‌های بادی خیلی قشنگ بودن.
هی بابا، میتونم درو قفل کنم؟
آره.
حالت خوبه؟
- آره. - خیلی‌خب.
- کافیه؟ - بله.
یبار دیگه اعضای حیاتی رو بررسی کنید.
این قراره یکم درد داشته باشه.
- خیلی‌خب. - تو میتونی.
اتاق انتظار اونطرف هستش.
میتونیم، میتونیم یکم دیگه پیشش بمونیم؟
اوهوم.
میخوام یکم ببرمت عقب، باشه؟
خیلی‌خب.
ما همینجا منتظرت میمونیم.
باشه؟ باشه.
- همه چیز روبه‌راه میشه. تو کاملا خوب میشی.
وایسا، وایسا، آم...
میتونیم یکم دیگه منتظر بمونیم؟
لطفاً، وایسا یه لحظه، فقط...
آروم باش. همه‌چیز روبه‌راه میشه.
- وایسا یه لحظه... - وایسا مارکوس، صبرکن، صبرکن
- مامان. - میدونم، اشکالی نداره، اشکالی نداره.
- نمیتونم اینکارو بکنم، نمیتونم اینکارو بکنم. خواهش میکنم، یه روز دیگه فقط.
- خیلی‌خب. - خواهش میکنم، فقط یه روز دیگه.
به من گوش کن.
حالت خوب میشه.
قول میدم.
ما برای تو اینجاییم. هیچ جا نمی‌ریم.
باشه عزیزم؟
همه‌چیز درست میشه.
داداشم منو دوست داشت؟
اوه، عزیزدلم.
اون عاشقت بود.
خیلی عاشقت بود.
معذرت میخوام که سرت داد زدم.
اوه!
به من گوش کن.
بیشتر از هرچیزی تو دنیا
دوستت دارم.
من و پدرت تورو خیلی دوست داریم...
نوشته روی کاغذ: «برای طولانی‌ترین مکالمه یه طرفه زندگیت آماده شو!»
حالت خوبه؟
شنیدن دیگه پیش پا افتاده شده. برای رسوندن منظورمون به اینا گوش میدیم:
پلی‌لیستِ نهاییه "صداهای فجیع"
ترک اول: صدای سکس بُز.
ترک دوم: صدای اسهال شدید!
ترک سوم: صدای گریه‌ی هزارتا بچه (این یکیو باید ادیت میکردیم)
پس وقتی بهش فکر کنی... میبینی خیلی چیز زیادی از دست ندادی.
ولی برای آخرین سورپرایز...
ما زبان اشاره‌رو یادگرفتیم.
- آفرین! - ممنون، سخته ولی.
به تمرین کردن ادامه بدید، بهتر میشید.
سیب زمینی! :d
- اون چی گفت؟ - سیب زمینی!
اگه چندماه پیش ازم میپرسیدید
که زندگی بدون شنواییم چطور میشه
نمیتونستم به اون سوال پاسخ بدم چونکه
ازینکه بخش بزرگی از خودمو از دست بدم میترسیدم.
ولی الان،
هنوزم زندگی بدون صدا قشنگیاشو داره.
فقط یه جور دیگه قشنگه.
یجور که تازه دیدمش.
مشتاقم که بهتر بشناسمش.
چونکه نمیتونم دیگه بشنوم
به این معنی نیست که دیگه قراره زندگیم کم ارزش تر باشه.
'البته، دلم برای صداها تنگ شده.
خداحافظی کردن با چیزی که دوست داری خیلی سخته.
ولی بعضی‌اوقات اگه کاملاً تمرکز کنم
یجورایی هنوزم میتونم بشنومش.
خیلی‌خب، اینو تو آینده میزنم
و بعدش تو همزمان باهام میزنی. سبز!
زرد! نارنجی!
همه موارد کامل شد
میتونم بگم که زندگیم کاملاً بی‌نقص بود.
هنوز دوستام، خانواده‌م
و ماجراجویی‌ای که همیشه منو یاد وندی میندازه‌رو دارم.
و همچنین اَلکس.
و همین کلی ارزش زندگی داره
چه با شنیدن یا چه بدون اون.
پس، حالا، بدون حرف‌ـه اضافی‌ای
لطفاً از پلی‌لیستِ نهایی‌ـه پرسروصدا لذت ببرید.
خیلی‌خب، و بعدش اینو رو یه خط تکرار میکنیم.
حله، وندی. خیلی‌خب.
هِی، میتونم پنج‌ دقیقه استراحت کنم؟
خیلی‌خب. .
آه، اسم این قطعه "درمیان دودها" هستش
برداشت... چهارمه؟ برداشت چهارم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.